cocopatt

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2563 22:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
8
แบบอักษร

"เดี๋ยวฉันถ่ายรูปให้แพท" แพทเอาโทรศัพท์ไปถ่ายรูปให้

แชะ📸

"สวยมากค่ะ คุณเพื่อน"

"ไหนดูหน่อย" ฉันหยิบโทรศัพท์มาเลื่อนดู

"แพทแกรอแปปนะเดี๋ยวฉันขอเข้าไปดูพี่คิงแปป"

"ได้แก ไม่ต้องห่วงฉัน"

"อยู่คนเดียวได้นะ"

"ไปเหอะ ฉันอยู่ได้" เจนนางคงกลัวว่าฉันจะโดนเหมือนวันนั้น ตอนนี้ฉันจะไม่รับแก้วจากใครอีกแล้ว เข็ด ฉันโพสต์ไอจีดีกว่า นานแล้วตั้งแต่มาไทยยังไม่ได้โพสต์เลย

IG.Ppatt_lada

 

 

 

Ppatt_lada ❤️

Jen_ny สวยค่ะ คุณเพื่อนคนถ่ายก้อสวย❤️

 

"นั่งเป็นเพื่อนไหมครับ" ฉันหันไปมองเขาผู้ชายที่เข้ามาทัก

"ไม่เป็นไรค่ะ พอดีฉันมากับเพื่อนนะคะ"

"งั้นขอชนแก้วได้ไหม " ฉันมองหน้าจึงไม่อยากเสียมารยาทชนแก้ว แต่เขาก็ยังวนเวียนเดินมาหาฉันไม่เลิก จนมีใครเดินบ้างคนเดินเข้ามาหาแล้วมานั่งข้างๆโดยโอบกอดเอวฉันไว้

"ที่รักรอนานไหม" เขาโอบกอดฉันแน่นมากตลอดนึ้ ฉันหันไปมองหน้าเขา

"นายทำอะไร" ฉันดุเขาแต่มีหรอที่เขาจะสนใจยังไม่ยอมเอามือออกจากเอวฉัน

"แฟนคุณหรอครับ" นั่นไง

"เมียกูเอง พอใจยัง" ฉันตกใจกับคำที่นายนั่นบอกไป สุดท้ายผู้ชายคนนนั้นก็เดินออกไป

"นายทำบ้าอะไร ปล่อยเลยนะมาสิทธิ์อะไรมากอดฉัน"

"สิทธิ์ความเป็นผัวไง" ผมหมั่นไส้ยัยตัวแสบจริงง

"อีตาบ้า พอเลยนะออกไปให้ห่างฉันเลยนะ"

"ทำเป็นเล่นตัวที่วันนั้นยังครางอยู่เลย"

ฉันตีทุบเขาไปอีกหลายที เขามาพูดอะไรแบบนี้ ไอ้คนลามก ไอ้บ้า

"หยุดเลยนะ"

"อ้าวพี่ดนัย ยัยแพททำอะไรกัน ดีกันแล้วหรอ"

"ใช่/ไม่ใช่"

"อ้าว" ดีกับผีอะไร แล้วทำไมฉันต้องดีกับนายนั้นด้วยฝันไปเถอะ

เพราะยังงี้ไง ยัยนี้ชอบทำหน้าเหมือนผมเป็นตัวน่าขยะแขยง ผมเลยหมั่นไส้อยากจะเอาชนะเธอโดยการหมั้นกับเธอให้ได้ จากนั้นยับตัวแสบก็กระโดดไปนั่งเก้าอี้ข้างๆ

"ไอ้เราก็นึกว่าดีกันแล้ว" ฉันตีแขนยัยเจนไปหนึ่งที

"โอ้ยยัยแพท" เจนลูบแขนตัวเองตรงที่ฉันตี

"เจน" ใครบ้างคนทักยัยเจน ทุกคนหันไปมองทางเสียงที่ทักยัยเจน เธอดูสวยมากหุ่นดี ทุกอย่างโอเคหมดเลย

"อ้าว พี่นลินไม่เจอกันตั้งนานเป็นไงบ้าง"

"พอดีช่วงนี้พี่ไปทำงานที่ต่างจังหวัดเพิ่งมาอยู่กทมนะจ๊ะ"

ผมไม่คิดเลยว่าจะเจอเธออีก แต่เอาจริงๆผมไม่คิดอะไรกับเธอแล้ว ทุกอย่างมันผ่านจุดที่ผมจะคิดถึงเธอ แค่ผมรู้สึกว่าความรักไม่มีอยู่จริงแค่นั้น เพราะเธอทำให้ผมคิดแบบนั้น

"ออ ค่ะแล้วพี่นลินนั่งโต๊ะไหนค่ะ"

"ทางโน้นนะ" ฉันสั่งเกตุเห็นสายตาของพี่เขามองยนายนั้น เหมือนพวกเขารู้จักกัน

"แล้วดนัยล่ะ เป็นยังบ้าง" นั้นพูดไม่ผิดรู้จักกันจริงด้วย ถึงรู้สึกว่ามีอะไรแปลกกับสองคนนี้

"สบายดี" นายนั้นตอบไปแบบ เหมือนไม่ใส่ใจ

ดนัย

เอาจริงผมไม่ได้อะไรนะแค่ไม่รู้จะคุยอะไรกับลิน เราไม่เจอตั้งแต่เราเรียนจบมัธยมแล้ว จากนั้นผมก็ไปเรียนต่างประเทศก็ไม่เคยเจอลินสักครั้งนี้ครั้งแรกที่เราเจอกัน ผมได้ยินข่าวว่าเธอเรียนมหาลัยเดียวกับเจน จากไอ้คิง แต่เอาจริงตอนนี้ผมเฉยๆมากไม่รู้สึกอะไรกับลิน พอได้เจอกันจริง แต่ดูเหมือนยัยตัวแสบจะแอบมองผมกับลินสลับกันไปมา ผมเลยยักคิวให้ตอนที่ยัยตัวแสบมองมาทางผม เธอรีบมองไปทางอื่น ทำท่าไม่รู้เรื่องว่าโดนจับได้ ว่าแอบมอง

คนที่ชื่อลินมองมาทางฉัน ยัยเจนรีบบอก

"นี้เพื่อนเจนเองค่ะ เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศค่ะ"

ฉันเลยรีบทักทายพี่เขา

"สวัสดีค่ะ "

"ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ พี่ชื่อนลิน"

"คะ แพทค่ะ"

"งั้นพี่ขอตัวไปเจอเพื่อนก่อนนะ"

จากนั้นพี่เขาก็เดินไปยังกลุ่มเพื่อนของเขาอีกโต๊ะที่อยู่อีกฝั่งของโต๊ะพวกเรา

"เป็นไงพี่ดนัย" ทำไมต้องถามนายนั่นแบบนั่นด้วยนะ น้าสงสัยจริงๆ

"เป็นไง ไม่เห็นเป็นไงเลย" ผมตอบยัยเจนไปเพราะมันไม่ได้เป็นอะไร แล้วผมก็ยกแก้วดื่มหมดแก้วแล้วมองไปยัยตัวแสบ ชอบจับผิดดีนะ

พวกเราก็นั่งดื่ม มีพี่คิงและก็เพื่อนพี่คิงเข้ามารวมโต๊ะด้วย2 คน ชื่อมาร์คกับแจ็ค ส่วนนายนั้นก็นั่งมองฉันอยู่ได้ นี้เขาดื่มเยอะขนาดนี้ไม่เมาหรอ

"น้องแพทมีแฟนยังครับ" เสียงไอมาร์คถามยัยตัวแสบ

"ยังค่ะ" ฉันตอบพี่เขาไป

ตึง เสียงแก้วกระทบโต๊ะจนทำให้ทุกคนหันไปมองนายนั่น

"เมาหรอว่ะไอ้ดนัย" พี่คิงถาม

"ไม่ แค่รำคาญ" ผมตอบไปก็มันน่ารำคาญจริงก็เพื่อนไอคิงหม้อยัยตัวแสบอยู่ได้ น่ารำคาญ

 

"หึงหรอว่ะ" ไอ้คิงมันกระซิบ

ผมไม่ตอบจากนั้นผมเอาแต่มองยัยตัวแสบ เสร็จแน่คืนอย่าหวังว่าจะได้กลับบ้าน

 

เสร็จแน่น้องแพท พี่ดนัยไม่ยอมให้กลับบ้านนะคะ

 

 

ฝากติดตามด้วยนะคะ❤️❤️

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น