เจ้าชีวัน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 37

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.5k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.พ. 2559 12:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 37
แบบอักษร

ปรี๊นนนนนนนนน ปรี๊นนนนนนน

 

เสียงบีบแตรรถดังลั่นเข้ามาในบ้านทำให้ทั้งสามคนที่นั่งอยู่ในบ้านชะงัก เลเวลลุกขึ้นนั่งบนโซฟาข้างๆฟ้าครามในขณะที่คิสเดินออกไปเปิดประตู เลเวลทำหน้าเอือมทันทีที่เห็นบุคคลที่เข้ามาใหม่ทั้งสองคน เพียงดินเดินลอยหน้าลอยตาเข้ามาในบ้านทำราวกับว่านี่คือบ้านตนเองจนเลเวลต้องเบ้ปากด้วยความหมั่นไส้ถ้าไม่ติดที่เมียเขาเป็นน้องของเพียงดินเขาอาจจะลุกขึ้นซัดคนตรงหน้าแล้วก็ได้

 

 

 

"สวัสดีครับพี่ดิน พี่กานต์" ฟ้าครามทัก เพียงดินและกานต์พยักหน้ารับยิ้มๆก่อนที่ทั้งสามคนจะนั่งลง คิสมองหน้าเลเวลที่นั่งเล่นเกมส์มือถือไม่ได้สนใจเพียงดินและกานต์เลยแม้แต่น้อยก่อนจะถอนหายใจแล้วพูดออกมาเอง

 

 

 

 

"เดี๋ยวนั่งรอญาติทางฝั่งพี่ก่อนนะจะได้พูดพร้อมกัน"คิสพูดบอก เพียงดินและกานต์พยักหน้ารับงงๆเพราะไม่รู้ว่าต้องการคุยเรื่องอะไร

 

 

 

"พี่ดินสบายดีไหมครับ" ฟ้าครามเอ่ยถามพี่ชาย

 

 

 

 

 

"ก็ดีนะ ธุรกิจกำลังไปได้สวย" เพียงดินพูดบอก ฟ้าครามขยับเข้าไปกอดพี่ชายตัวเองอย่างโหยหาความอบอุ่นที่คุ้นเคยแผ่ออกมาให้รู้สึก อ้อมกอดที่คอยประคับประคองฟ้าครามมาตั้งแต่เด็กมันอบอุ่นเสมอ

 

 

 

"คิดถึงจังฮ่ะ" ฟ้าครามพูดยิ้มๆ เพียงดินก้มลงหอมที่ผมนุ่มเบาๆอย่างถนุถนอม

 

 

 

"ครามดูอ้วนขึ้นนะ"กานต์ที่นั่งเงียบอยู่นานทักขึ้นฟ้าครามชะงักมองหน้าเลเวลที่เงยหน้าจากเกมส์ขึ้นมามองหน้าฟ้าครามเช่นกัน

 

 

 

 

 

"นั่นสิ ท้องป่องๆลงพุงป่ะเนี่ยะ" เพียงดินพูดเสมอ ฟ้าครามได้แต่ยิ้มเจื๋อนๆส่งไปให้

 

 

 

 

ปรี๊นนนนนนนนน ปรี๊นนนนนนน

 

 

 

"สงสัยทางบ้านพี่จะมาแล้วล่ะ" คิสพูดบอกก่อนจะวิ่งออกไปเปิดประตู ฟ้าครามถูกเลเวลดึงกลับมานั่งข้างๆตัวเองทันทีท่ามกลางสายตาไม่พอใจของเพียงดิน

 

 

 

 

"ระวังเถอะไอ้สัส กูจะเอาน้องดูคืนให้ได้" เพียงดินพูดขู่ เลเวลจ้องคนตรงหน้าด้วยเเววตาแข็งกร้าว

 

 

 

 

"ถ้าอยากตายซ้ำสองก็ลองดู คราวนี้มันจะไม่โชคดีเหมือนครั้งก่อน" เลเวลตอบกลับ เพียงดินกัดฟันกรอดเมื่อเลเวลพูดซ้ำเรื่องที่เป็นแผลในใจของเขา

 

 

 

 

"กูว่าพวกมึงหยุดเถอะสงสารน้องกัยเมียพวกมึงบ้างก็ดี" กานต์พูดขึ้น ทั้งสองคนหันไปมองที่ฟ้าครามทันที ดวงตาสวยที่คลอไปด้วยน้ำตาทำให้เลเวลและเพียงดินไม่กล้าที่จะทะเลาะกันต่อ เพียงดินหันหน้าหนีทันที ไม่นานครอบครัวของเลเวลก็เดินเข้ามา ทุกคนลุกขึ้นไหว้ทันที

 

 

 

 

 

"สวัสดีครับ" พ่อและแม่ของเลเวลพยักหน้ารับก่อนจะเดินมานั่งที่โซฟาข้างๆเลเวล

 

 

 

 

"ว่าไง ที่โทรตามฉันมามีเรื่องอะไร" พ่อของเลเวลถามเสียงทุ้มน่าเกรงขามนั้นทำให้ฟ้าคราทเกร็งไม่น้อยผิดกับเลเวลที่ยังนั่งลอยหน้าลอยตาอยู่

 

 

 

 

 

"ผมมีเมียแล้ว"เลเวลพูดบอก พ่อกับแม่ของเลเวลมองมาที่ฟ้าครามทันที ทั้งสองพอจะรู้เรื่องราวของเลเวลอยู่บ้างผ่านจากคิสจึงไม่ตกใจอะไร แต่ประโยชน์ถัดมาทำให้ทุกคนอ้าปากค้างไปตามๆกัน

    "ผมมีลูกด้วย เมียผมท้องได้สามเดือนแล้ว" เลเวลบอกเสียงเรียบ

 

 

 

 

"แต่น้องกูเป็นผู้ชาย" เพียงดินถามขึ้นอย่างงงๆ

 

 

 

 

 

"เรื่องนี้ครามเป็นคนผิดเองครับ ครามอยากมีลูกให้พี่เวลก็เลยไปฉีดเปลี่ยนฮอร์โมนมา"ฟ้าครามบอกเสียงอ่อยๆ ทุกคนนั่งเงียบกริบไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมาทำให้ฟ้าครามที่อึดอัดอยู่แล่วยิ่งอึดอัดเข้าไปอีกจนอยากจะร้องไห้

 

 

 

 

 

"ไปอยู่กับพี่ไหมคราม" เพียงดินถามทำลายความเงียบ เลเวลเงยหน้ามองเพียงดินตาขวางทันที

 

 

 

 

"ลูกเมียกูมึงไม่ต้องเสือกพาไปไหน" เลเวลพูดบอก เพียงดินลุกขึ้นก้มหัวให้พ่อกับแม่ของเลเวลก่อนจะเดินมาดึงแขนของฟ้าครามให้ลุกขึ้นยืน

 

 

 

 

"แต่นี้มันน้องกู หลานกูกูไม่ไว้ใจให้อยู่กับมึง "เพียงดินพูดบอก เขาไม่ได้ตกใจเรื่องที่ฟ้าครามท้องเพราะสมัยนี้วิทยาศาสตร์ต่างๆมันก้าวหน้าขึ้นมากไม่แปลกที่จะมียาที่ทำให้ผู้ชายท้องได้แต่ที่เขาไม่อยากให้ฟ้าครามอยู่ที่นี่เพราะไม่ไว้ใจในนิสันของเลเวลที่เป็นคนเจ้าอารมณ์มักใช้ความรุนแรงเสมอ

 

 

 

 

"มึงอย่าเสือกให้มากไอ้ดิน"เลเวลกัดฟันกรอดก่อนจะกระชากแขนฟ้าครามอีกข้างด้วยความรุนแรงพอๆกับเพียงดินทั้งสองคนกระชากกลับไปกลับมาจนฟ้าครามน้ำตาไหลด้วยความเจ็บปวด

 

 

 

 

 

"พอแล้วทั้งสองคนนั่นแหละ" แม่ของเลเวลที่นั่งดูเหตุการณ์พูดห้ามก่อนจะลุกขึ้นมารวบตัวฟ้าครามเข้าไปกอด ร่างเล็กสะอื้นออกมาจนไหล่ทั้งสองข้างสั่นระริก

       "ทำอะไรไม่นึกถึงจิตใจน้องกันบ้างหรือไง โตๆกันแล้วนะน่าจะคิดได้แล้ว" แม่ของเลเวลพูด เลเวลทำท่าจะเดินเข้ามาหาฟ้าครามแต่ต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นหญิงสาวที่หายไปจากบ้านเขานานสองวันเดินเข้ามาด้วยสภาพอิดโรย สายไหมมองหน้าทุกคนนิ่งๆก่อนจะเดินเข้ามาเกาะแขนเลเวลแน่น

 

 

 

 

 

"เวลค่ะใครมาทำอะไรกันเยอะแยะค่ะ" สายไหมถาม ทุกคนหันมามองหน้าเลเวลทันที โดยเฉพาะเพียงดินที่จ้องเลเวลอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ

 

 

 

 

"หึ สันดารของหมามันมั่วยังไงมันก็คงมั่วอยู่อย่างนั้น เมียเก่าก็ยังไม่ทิ้ง เมียใหม่ก็รั้งไม่ปล่อย"เพียงดินพูดกระทบ เลเวลสะบัดหญิงสาวออกทันทีทำให้สายไหมกรี๊ดร้องอย่างขัดใจ

 

 

 

 

"เวล!!! ไหมท้องอยู่นะค่ะ" สายไหมโวยลั่น ฟ้าครามผละออกจากแม่ของเลเวลเดินเข้ามาเกาะแขนแกร่งทันที

 

 

 

 

 

 

"พี่เวล" ฟ้าครามเรียกเสียงอ่อยๆ เลเวลยกมือขึ้นกอดไหล่เล็กเป็นเชิงปลอบ

 

 

 

 

 

 

"สรุปเรื่องมันเป็นยังไง ใครเป็นเมียแกกันแน่เจ้าเวล" พ่อของเลเวลถาม

 

 

 

 

.

.

 

 

"ผมมีเมียคนเดียวคือไอ้ครามและลูกของผมคือเด็กที่อยู่ในท้องไอ้ครามเท่านั้น" เลเวลพูดบอกเสียงหนักแน่น

 

 

 

 

 

"แล้วผู้หญิงคนนี้" แม่ของเลเวลชี้ไปที่สายไหม มองอย่างสมเพสเมื่อหญิงสาวท้องโตที่ใบหน้าหมองคล้ำคล้ายคนติดยายืนประจันหน้าว่าเป็นเมียของลูกชายเธอ

 

 

 

 

 

 

"เธอคนนี้ไม่ได้เป็นอะไรกับผมครับ" เลเวลพูดบอก ทำให้สายไหมรู้สึกแค้นใจเป็นอย่างมากที่ถูกปฏิเสธต่อหน้าผู้คนแบบนี้

 

 

 

 

 

"แล้วเราจะได้เห็นดีกันเลเวล แกด้วยไอ้ตุ๊ดระวังตัวแกกับไอ้เด็กนรกในท้องแกไว้ให้ดีเผลอเมื่อไหร่ฉันจะกระชากมันออกมา!!!" สายไหมประกาศลั่นก่อนจะเดินหนีออกจากบ้านไปเพราะที่จริงแล้วเธอตั้งใจจะมาเก็บของออกจากที่นี่อยู่แล้ว ความคิดที่จะให้เลเวลรับผิดชอบและเลี้ยงดูเธอมันหมดหวังไปแล้ว เหลือเพียงความแค้นเท่านั้นที่อยู่ในใจของหญิงสาวยังไงซะก็ต้องเอาคืนให้สาสม

 

 

 

 

 

+++++++++++100%+++++++++

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น