คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 11 (4)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.พ. 2563 12:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 11 (4)
แบบอักษร

  

พลังชีวิตเขาใกล้หมดครั้งไหน ขอแค่ได้เห็นรอยยิ้มอิงธาราจากไกลๆ ก็ฟื้นฟูจนหายดี 

ช่วงหลังมานี้ในอำเภอมีแต่คนพูดถึงงานแต่งเมืองเหนือกับอิงธารา ได้ยินทีไรเขาโคตรเศร้า คนพวกนั้นชอบบอกว่าสองคนนี้เหมาะสมกัน เขาโคตรอยากเถียงเลยว่าอิงเหมาะกับเขาคนเดียว 

“พูดอะไร ไม่สบายหรือเปล่าคะหมอ” 

หญิงสาวช้อนสายตาขึ้นสบตากับคุณหมอหนุ่ม แปลก ครั้งนี้เขาไม่หลบสายตาเหมือนทุกครั้ง จ้องนิ่ง มองหล่อนไม่ยอมละสายตาไปไหน จ้องจนหัวใจหล่อนเต้นแรง รู้สึกแปลกๆ อยู่ๆ ก็หวั่นไหวต่อสายตาคู่นี้ ไม่ได้นะ หล่อนมีพี่เหนืออยู่แล้ว! อีกไม่นานก็ต้องแต่งงานกัน อิงธารารีบเบนหน้าหนี 

เอกภูมิรู้ตัวดีว่าเหลือเวลาทำตามใจชอบน้อยลงแล้ว เขาอยากบอกความในใจเหลือเกิน อยากบอกให้อิงธารารับรู้ 

ปลายนิ้วแข็งแรงแตะปลายคางสวย ดึงให้หันกลับมาสบตา “พี่สบายดี หรือน้องอิงอยากจะยกมือขึ้นมาแตะหน้าผากพี่เพื่อเช็ค” 

“ไม่ล่ะค่ะ” หล่อนพยายามจะเมินหนีอีกครั้ง แต่ทว่าต้องเบิกตากว้าง ใจสั่นระรัว เมื่อจู่ๆ เอกภูมิก็โน้มใบหน้าลงมาจูบหล่อน! 

  

‘พี่รักน้องอิงนะ รักมาหลายปีแล้ว’ 

บ้า บ้าน่า! เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ที่เผลอพูดเรื่องนั้นแถมไม่เฉลยว่าล้อเล่น หรือเขาพูดจริงๆ ไม่ได้ล้อเล่นกันแน่ โอ๊ยยยย! 

อิงธาราพลิกกายไปมาข่มตายังไงก็นอนไม่หลับ 

“ยัยคุณหนูหน้าโง่เอ๊ย ถูกบอกรักแค่นี้ นอนไม่หลับเชียวเหรอ” เสียงกระซิบด่าพึมพำดังมาจากอีกมุม 

อิงธาราหันไปมองแรง คนที่พูดคือกัลยา เจ้าหล่อนก็นอนไม่หลับเช่นกันหลังเห็นและได้ยินทุกอย่าง 

ลงทุนลงแรงอ่อยมาหลายปี สุดท้ายเอกภูมิกลับไปตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยสนใจตัวเอง แถมกำลังจะแต่งงานในเร็วๆ นี้ 

“หุบปากไปเลยนะ” 

กระซิบด่ากลับ ตอบโต้เบาๆ เกรงใจพี่พนักงานผู้หญิงที่นอนคั่นกลางสองสาว หลับสบายไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร 

กัลยาโมโห ขยับกายลุกขึ้นมาด่าฉอดๆ “ฉันเกลียดหน้าแกจริงๆ มีอะไรดีฮะ นิสัยก็แย่ หน้าตาก็งั้นๆ ทำไมหมอภูมิถึงรักแก” 

“เพราะฉันเป็นตัวของตัวเอง ไม่สร้างภาพแบบหล่อนมั้ง จะบอกอะไรให้นะ ว่าวิธีการอ่อยของเธอมันน่าเกลียด เด็กประถมมองแว้บเดียวยังรู้เลยว่าเธอชอบอ่อยหมอภูมิ เสียแต่เขาไม่เอา!” 

“อีอิง!” ทั้งสองมองหน้ากันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ 

อิงธาราถูกด่าแรงขนาดนั้นก็ค่อยๆ ขยับกายลุกขึ้นนั่งเช่นเดียวกัน ข้างนอกฝนหยุดตกแล้ว แต่อากาศก็ยังคงหนาวเช่นเดิม “เรียกทำไมเหรอ นังคุณปัน!” ด่ามาด่ากลับ ไม่โกง 

“อวดดีนักนะแก หึ! แต่ก็เอาเถอะ ตามสบายแล้วกัน เพราะถึงยังไงสุดท้ายแล้วหมอภูมิก็ต้องซมซานมาหาฉันอยู่ดี หลังพลาดจากแก” หลังมันแต่งงานแล้ว หมอภูมิก็คงจะตัดใจจากมันเองแหละน่า 

“ฉัน...” อยากเถียงกลับ แต่ก็อึกอัก รู้สึกสับสนในใจแปลกๆ ไม่รู้ทำไมตอนนี้ถึงเพิ่งรู้ว่าตัวเองยังไม่พร้อมแต่งงานกับเมืองเหนือ 

“มันเรื่องของฉัน เธออย่ามาสอดเสือก” สาดคำด่ากลับก็ล้มตัวนอนหันหลังให้ทันที แกล้งหลับตานอนแล้วแต่ก็ยังได้ยินเสียงประชดประชันจากฝ่ายนั้น ฮึ่ม! ถ้าไม่ติดว่าไม่มีอารมณ์นะ จะกระโดดตบซะให้เข็ด 

ทำไมยัยคนนี้ถึงชอบทำตัวน่าโมโหนักนะ! 

 

 

 

 

ขอโทษที่ไม่ได้มาอัปต่อเนื่องนะคะ นิยายเรื่องใหม่แต่งไม่จบสักที ไรท์ก็เลยหายๆ T//T 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น