cocopatt

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2563 13:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1
แบบอักษร

ฉันกลับมาไทยหลังจากเรียนจบได้1 เดือน แต่จริงๆแล้ว ฉันยังไม่อยากกลับมาไทยเลย อยากอยู่เที่ยวให้สบายใจก่อน แต่ก็อยู่ไม่ได้เพราะพ่อกับแม่ อยากให้ฉันกลับไทย ท่านบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับฉัน ฉันเลยต้องกลับมาไทยก่อนกำหนด

"แพทลูก อาทิตย์หน้าว่างไหม"

"ว่างค่ะ แม่มีอะไรหรือเปล่าค่ะ"

"เรานัดเจอกับครอบครัวคุณอาพิสุทธิ์ จำคุณอาได้ไหม"

"จำได้ค่ะ คุณอาที่เป็นหุ้นส่วนกับคุณพ่อ"

"ใช่ เรานัดทานอาหารกัน แม่อยากให้ลูกไปด้วย แล้วก็ห้ามปฏิเสธด้วยนะ เข้าใจใช่ไหมนะเรา" แม่เข้ามายี้หัวฉันเบา

"แม่ก็ แพทไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย"

แม่ยิ้มให้ฉันจากนั้นก็เดินไปยังสวนหน้าบ้านน่าจะไปหาคุณพ่อ

ทำไมต้องนัดกับครอบครัวคุณอาด้วยนะ ปกติฉันไม่เคยไปรวมงานเวลาเขามีงานเลี้ยงของบริษัทคุณพ่อเลย แต่ครั้งนี้คงปฏิเสธไม่ได้สินิ

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

"ยับแพท" เสียงยับเจเจดังจนทะลุจากโทรศัพท์

"จะตะโกนอะไรขนาดนั้นยัยเจน"

"คิดถึงแก กลับมาก็ไม่ยอมบอกกันเลยนะ ถ้าฉันไม่โทรหาก็ไม่รู้ว่าแกกลับไทย"

"มันกระทันหันเลยไม่ได้บอกใครเลย" มันกระทันหันจริง

"งั้นคืนนี้ฉันฉลองการกลับมาของแกแล้วกัน"

"ได้เรื่องปาร์ตี้ขอให้บอกจ้า"

"เจอกันนะแก วันนี้แรดเต็มที่นะคะ"

ดนัย

"คิง แกอยู่ร้านไหม เดี๋ยววันนี้กูไปร้าน" คิงเป็นเพื่อนผมมานานเรารู้จักกันแต่ยังเรียนมัธยมด้วยกัน ถือว่าเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุด

"อยู่วันนี้เจนจะฉลองให้เพื่อนตอนรับกลับไทย เลยว่าจะเข้าไปดูความเรียบร้อย"

"งั้นเจอกัน"

วันนึ้ผมเซ็งๆเพราะแม่บอกว่าจะให้ผมหมั้นกับลูกสาวของคุณอาภัทร เพราะผมไม่เคยรู้จักเธอ ถึงแม้ว่าครอบครัวเราจะเป็นหุ้นส่วน แต่เราไม่เคยรู้จักกัน. ผมเป็นพวกชอบเก็บตัวไม่ค่อยชอบงานทางสังคมเท่าไหร่

ผับX1

"ยับแพทแกอยู่ไหน"

"อยู่หน้าผับแล้วใจร้อนจริงๆนะแก"

"เข้ามาเลย โต๊ะอยู่ชั้นสองแก"

วางสายยัยเจน จากนั้นก็เดินไปยังชั้นสองอย่างที่ยัยเจนบอก มองเข้าไปก็เจอยัยเจนกำลังนั่งอยู่คนเดียว

"ยัยแพททางนี้ คิดถึงแกมากมาย"

"ฉันก็เหมือนกัน คิดถึงมากกก"

"แกสบายดีใช่ไหม นี้เรียนจบจะมาเปิดห้องเสื้อเลยไหม"

"ตั้งใจไว้แบบนั้นนะ แกต้องมาเป็นนางแบบให้ฉันนะ"

"คิดถึงมากมายแก นั่งๆก่อนเราจะยืนไม่นั่งกันเลยใช่ไหม"

ยัยเจนพูดขึ้นยัยก็ยังซ่าเหมือนเดิม

"แล้วทำไมแกกลับกระทันหันว่ะ"

"แม่บอกว่ามีเรื่องจะคุยกับฉัน ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร แต่ช่างเถอะ ยังไงฉันก็ต้องกลับมาไทยอยู่ดี"

"เออ งั้นชนแก้ว"

"ชนแก้ว"

"ทำไมมาฉลองกันสองคนละสองสาว" ไม่ใช่ใครที่ไหนพี่คิงเเฟนยัยเจน บางครั้งฉันก็อิจฉายัยเจนนะที่มีแฟนแบบพี่คิงเขาทั้งหล่อทั้งเท่ ถึงเมื่อก่อนจะเป็นเสือก็ตาม แต่ตอนนี้เขามียัยเจนคนเดียว คิดก็อิจฉานะ

"อ้าว พี่คิง สวัสดีค่ะสบายดีนะคะ"

"สบายดี แล้วเราล่ะจะมาอยู่ไทยถาวรไหม"

"แพทตั้งใจไว้แบบนั้นนะคะ"

พี่คิงเดินไปนั่งข้างๆยัยแพท

"งั้นเราชนแก้วให้ยัยแพทกันเถอะในฐานะที่จะเป็นเจ้าของห้องเสื้อชื่อดังของประเทศไทย"

"แกก็เวอร์ไป งั้นก็ชนแก้วกันค่า"

ทั้งสามนั่งดื่มนั้งคุยกันทุกเรื่องที่อยากรู้

"แพทไปห้องน้ำก่อนนะคะ"

"ให้ไปเป็นเพื่อนไหม"

"ไม่เป็นไรแก ฉันไปเองได้"

"ห้องน้ำชั้นสามนะแพท" พี่คิงบอกให้ฉันไปเข้าห้องน้ำชั้นสาม น่าจะเป็นห้องส่วนตัวของพี่เขา

เสียงอะไรทำไมมีเสียงร้องโหยหวนของผู้หญิง แต่เสียงนี้มันเหมือนเสียงของคนกำลังจะมีอะไรกัน ถึงฉันยังซิงแต่ก็พอเดาได้ว่าเป็นเสียงอะไร ทำไมต้องมาทำอะไรกันในห้องน้ำด้วยหน้าไม่อายจริงเลย

"ดนัยค่ะ เสียวจังเลยค่ะ แรงๆสิค่ะ เร็วกว่านี้อีกค่ะ ลิลลี่ชอบคะ แรงๆเลยค่ะ"

"จะเสร็จแล้ว"

ทั้งสองก็ถึงสวรรค์ เสียงประตูเปิดดูทั้งสองคนจะตกใจที่เห็นฉันยังยืนอยู่ในห้อง เเล้วทำไมฉันไม่เดินออกไปนะ ยัยบ้าแพทจะมายืนบื้ออยู่ทำไมว่ะ

"ขอโทษค่ะ สงสัยเข้าห้องผิด" ฉันจึงรีบเดินลงไปข้างล่างให้เร็วที่สุด

"บ้าที่สุดเลยอยากขนาดนั้นทำไมไม่ไปเปิดห้องกันต้องมาทำอะไรกันในห้องน้ำ บ้าจริงหน้าตาก็ดีแต่ไม่น่าเลย"

"ช้าจังเลยแก ทำไมทำหน้าแบบนั้นเป็นอะไรหรือเปล่า"

"เปล่า ไม่มีไรแก พอดีคุยโทรศัพท์เลยช้า"

"โอเค"

"เห็นพี่คิงบอกว่าจะไปหาพี่ดนัย มานานแล้วแต่ยังไม่เจอ สงสัยแอบไปกินสาวที่ไหน"

"ใครแอบกินสาว" ฉันสงสัยกับคำพูดของยัยเจนว่าพูดใครใช่คนที่ฉันเห็นในห้องน้ำไหม

"ไม่มีไรหรอกแก ช่างเหอะ มาชนแก้ว"

ฉันยังขนลุกกับเสียงที่ได้ยินวันนนี้จริงๆๆ ฉันไม่ใช่คนหัวโบราณขนาดนั้นแต่ก็ควรทำในทีที่ควรทำสิไม่ใช่ห้องน้ำ

"อ้าว พี่ดนัยทางนี้ค่ะ"

ฉันหันไปยังคนที่ยัยเจนเรียก ใช่จริงๆด้วย

ดนัย

นี้มันผู้หญิงที่เห็นผมกำลังมีอะไรกับลิลลี่ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเพื่อนเจน มันช่างโลกกลมจริงๆ แต่ก็ช่างเถอะเราคงไม่ได้เจอกันอีก แต่ได้ดูจริงๆเธอก็สวยมากจริงในห้องน้ำผมยังเห็นไม่ชัด

"ยัยแพทนี้พี่ดนัย เพื่อนพี่คิง"

"สวัสดีค่ะ" จากนั้นฉันก็ยกแก้วดื่มโดยไม่สนใจคนที่ชื่อดนัย แค่ได้ยินเสียงที่พวกเขา คิดแล้วก็ขนลุก

"อ้าว ไอ้ดนัยมั่วแต่ไปกินสาวที่ไหนมาว่ะ"

ไอ้บ้าคิงมาพูดอะไรตอนนี้ ผมอดที่จะมองสาวตรงหน้าตอนที่ไอ้คิงมันทักไม่ได้อยากเห็นหน้าว่าเธอจะทำหน้าแบบไหน แต่ยัยนี้ยังนิ่งเฉย เย็นชาชะมัด รู้สึกอยากรู้จักจริงๆ

"กูก็อยู่แถวนี้แหละ" ผมพูดแล้วหันไปมองยัยแสบข้างหน้า ท่าทางน่าจะแสบพอๆกับยัยเจน

ทำไมนายนั้นต้องค่อยมองทางฉันตลอดด้วย ไม่ชอบท่าทางของเขาเลย

"แพท แกนอนไหนวันนี้นอนกับฉันไหม อยากเมาส์กับแกทั้งคืนเลย"

"อะไรเจน แล้วพี่ล่ะ"

"นอนคอนโด ฉันแอบแม่ซื้อคอนโดไว้"

"หรอเสียดายอยากคุยกับแกนานนอ่ะ"

"ทำเหมือนว่าเราจะไม่ได้เจอกันอีก ถ้าอยากเจอก็นัดกันได้ยัยเจน"

"เออก็จริง ก็ฉันลืมคิดว่าแกจะกลับฝรั่งเศส"

ตาบ้านั่งมองอยู่ได้ ฉันนั่งคุยกับยัยเจนส่วนพี่คิงกับนายสำส่อนก็คุยกัน ฉันรู้สึกมึนอยากพักแล้ว

"เจน ฉันขอตัวก่อนนะ อยากนอนแล้ว"

"โอเค ให้ฉันไปส่งไหม"

"ไม่ต้องแก เดี๋ยวฉันกลับเองได้"

"กลับดีๆนะแก แล้ววันหลังเจอกัน"

"ไปก่อนนะคะ ทุกคน" ฉันลาทุกคนเดินไปยังรถ

ดนัย

"มึง กูกลับก่อนนะพรุ่งนี้มีประชุม"

หลังจากที่ยัยตัวแสบลากลับผมก็ขอตัวกลับเหมือนกัน เพราะพรุ่งนี้ผมมีประชุมเลยกลับเร็วกว่าปกติ

"เออกลับดีๆนะมึง"

"กลับดีๆนะคะ พี่ดนัย แต่อย่าเผลอขับรถตามเพื่อนเจนนะคะ"

ยัยเจนชอบรู้ทันผมตลอดจริงๆ แสบสุดๆ

"ถ้าคิดจะเล่นๆกับเพื่อนเจนก็อย่าเด็ดขาดนะคะ พี่ดนัยไม่งั้นเจนเอาตาย" ยัยเจนตะโกนไล่หลังผมมา

 

 

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ เรื่องนี้เป็นเรืี่ิิอง อาจจะงงต้องขออภัยด้วยนะคะ🙏🙏

 

ความคิดเห็น