หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

"ผมจะให้คุณได้ชดใช้ในส่วนของอีอีอย่างสาสม!"

ตอนที่ 9 คุณอยากตายนักหรือไง

ชื่อตอน : ตอนที่ 9 คุณอยากตายนักหรือไง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.พ. 2563 15:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9 คุณอยากตายนักหรือไง
แบบอักษร

หวังอวิ๋นไฉ่ยังคงหันหน้าไปทางอื่น ไม่ยอมหันมามองเธอ 

ฉู่เจียเสวียนกัดริมฝีปากอีกรอบ เธอกลับหลังหันและจากไปด้วยความเศร้าโศก 

… 

ทั้งๆ ที่เธอแต่งงานออกไปแล้ว บ้านแม่เธอก็มี แต่ตอนนี้เธอกลับไม่มีที่ไป 

ทั้งสองบ้านต่างไม่มีใครอยากต้อนรับเธอเลย 

ผู้ชายที่รักที่สุดเกลียดชังเธอ แม้แต่แม่แท้ๆ ของเธอก็ยังเกลียดเธอถึงกับอยากให้เธอตายๆ  ไปเสีย ทันใดนั้นฉู่เจียเสวียนก็รู้ว่าตัวเองเป็นตัวตลก 

เธอพาตัวเองเดินมาถึงหน้าหลุมศพของฉู่อีอีโดยไม่รู้ตัว  

ทะเลดอกไม้โดยรอบนั้นสวยงามสะดุดตา มันเป็นสิ่งเผยหนานเจวี๋ยลงมือจัดแจงด้วยตัวเองเพื่อฉู่อีอี 

น้ำตาที่กลั้นไว้ไม่อยู่ก็ไหลรินอีกรอบ 

เธอมองดูใบหน้าของฉู่อีอีที่น่ารักไร้เดียงสาบนหลุมฝังศพด้วยด้วยน้ำตาที่เอ่อล้น เธอไม่สามารถบรรยายความเศร้าในใจได้ 

“อีอี ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน? เธอรู้ไหมว่าตอนนี้ฉันเสียใจมากแค่ไหน? ฉันเสียใจ ฉันเสียใจที่ไม่ควรช่วยเธอแต่แรก เสียใจที่ต้องมาเป็นตัวแทนของเธอ!” 

เธอยิ่งพูดก็ยิ่งเสียใจ น้ำตาไหลออกมาไม่ขาดสาย 

ถ้าหากตอนนั้นเธอไม่ได้รับปากฉู่อีอี ตอนนี้คนที่แต่งงานกับเผยหนานเจวี๋ยก็คงไม่ใช่เธอ 

หากเป็นเช่นนั้น เผยหนานเจวี๋ยก็คงจะไม่เกลียดเธอ คุณแม่ก็จะไม่เห็นเธอเป็นศัตรู… 

“เธอรู้ไหมว่าช่วงเวลาที่ผ่านมาฉันทรมานมากแค่ไหน…” เธอสะอึกสะอื้น อยากระบายทุกอย่างกับฉู่อีอี แต่ทันใดนั้นใบหน้าน้อยๆ ที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาของฉู่อีอีก็ปรากฏขึ้นในหัว 

‘พี่ ขอร้องล่ะพี่ช่วยฉันเถอะ ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดโปงล่ะก็ ฉันก็จะไม่มีหน้าอยู่บนโลกนี้อีกแล้ว…’  

ฉู่เจียเสวียนกำมือแน่นกล้ำกลืนความขมขื่นทั้งหมดในหัวใจของเธอ 

ตอนนี้มีเพียงตนเองเท่านั้นที่ทนทุกข์ แต่ถ้าหากเผยเหนานเจวี๋ยรู้ความจริงเข้าแล้วล่ะก็ เกรงว่าอีอีจะ… 

ช่างเถอะ เธอเป็นพี่สาว ควรจะปกป้องดูแลน้องสาวสิ 

ไหนๆ ก็ทนมาได้ตั้งนานขนาดนี้แล้ว ไหนๆ เธอก็ด้านชาไปตั้งนานแล้ว… 

เธอหันกลับมามองหลุมฝังศพของฉู่อีอีอีกรอบ แล้วหันหลังกลับ กำลังจะจากไป 

ในขณะนั้นเอง จู่ๆ เสียงแตรที่แหลมสูงของรถคันหนึ่งก็ดังขึ้น 

เธอเหลือบตาขึ้นมอง รถสปอร์ตสีดำคันหนึ่งที่ขับมาอย่างเงียบๆ กำลังมุ่งหน้ามาทางเธอ 

แม้จะอยู่ในระยะไกล เธอก็จำได้อย่างแม่นยำว่านั่นคือรถคาดิลแลคของเผยหนานเจวี๋ย 

เธอเคยเห็นเผยหนานเจวี๋ยขับมันนับครั้งไม่ถ้วน พาผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าขับผ่านหน้าเธอไป 

เมื่อขับเข้ามาใกล้ หน้าต่างรถก็ถูกเปิด เธอมองเห็นใบหน้าที่เย็นชาและบึ้งตึงอย่างเลือนลาง 

ในตอนนี้เอง สายตาที่เย็นเยียบของเขาก็พุ่งเข้าใส่เธอดังลูกธนู ทำให้เธอรู้สึกเย็นวาบอย่างฉับพลันตั้งแต่หัวจรดเท้า 

แม้เขาจะมองเห็นเธอ แต่เขากลับไม่ลดความเร็วลงเลยแม้แต่นิดเดียวทั้งยังขับพุ่งตรงมาที่เธอ 

สัญชาติญาณของฉู่เจียเสวียนต้องการที่จะหลบ แต่แล้วก็หยุดชะงักลง 

เขาเกลียดเธอขนาดนี้เลยเหรอ? เกลียดจนอยากให้เธอตายเชียวเหรอ?! 

ในขณะนั้นเอง จู่ๆ คำพูดของผู้เป็นแม่ก็ดังก้องอยู่ในหัว 

เธอตัวเกร็ง แล้วหลับตา 

ในเมื่อพวกเขาต้องการให้เธอตายนัก ถ้าอย่างนั้นเธอจะทำให้พวกเขาสมหวังก็แล้วกัน 

ตายไปเสียก็ดี จะได้ไม่ต้องเจ็บแบบนี้… 

เมื่อสังเกตเห็นอาการที่แปลกไปของเธอ แววตาของเผยหนานเจวี๋ยก็เปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นความโกรธ! 

เขาแค่อยากทำให้เธอตกใจ เธอจะได้ไม่กล้าขัดใจเขาอีก คิดไม่ถึงว่าเธอจะไม่ขยับเขยื้อนยอมให้เขาพุ่งเข้าชนจริงๆ 

เธออยากตายนักหรือไงกัน?! 

ภาพของผู้หญิงที่เขามองกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เขารีบหักพวงมาลัยไปทางซ้าย โดยไม่สนใจว่ามีต้นไม้อยู่ทางซ้ายและมีหน้าผาอยู่ทางขวา 

เสียงเบรคของรถที่แหลมสูงดังอยู่ข้างๆ ตามมาด้วยเสียงเบรกของล้อรถที่ดังสนั่น ฉู่เจียเสวียนรู้สึกเพียงแค่ว่าเลือดทั้งตัวของเธอในขณะนั้นต่างจับตัวกันเป็นก้อนแล้ว 

ความเจ็บปวดที่เธอคาดการณ์ไว้ในตอนแรกกลับไม่ได้เกิดขึ้น 

ฉู่เจียเสวียนลืมตาด้วยความประหลาดใจ เธอเห็นเพียงเผยหนานเจวี๋ยที่เปิดประตูรถแล้วลงมาจากรถด้วยความฉุนเฉียว ในตัวเขาเต็มไปด้วยอารมณ์โกรธจัดที่พร้อมจะฆ่าคน  

และรถสปอร์ตนั้นอยู่ห่างจากต้นไม้ที่สูงตระหง่านข้างเธอไม่ถึงหนึ่งเซนติเมตร 

ฉู่เจียเสวียนตกใจสุดขีด จากนั้นหัวใจก็กระโดดโลดเต้นอย่างบ้าคลั่ง 

เมื่อมองเห็นสายตาที่กระหายเลือดของเขา เธอก็ถอยหลังไปก้าวหนึ่งอย่างช่วยไม่ได้ 

วินาทีต่อมา เธอก็ถูกกระชากอย่างแรง และถูกบังคับให้เผชิญกับดวงตาที่แสนดุร้ายคู่นั้น 

เสียงที่เย็นยะเยือกดังมาจากบนศีรษะของเธอ 

“ฉู่เจียเสวียน คุณอยากตายนักหรือไง?!” 

 

ความคิดเห็น