ฮะนะชิ

โซเฟียจะปกป้องคุณหนูสุดที่รักจากเสือผู้หญิงสำเร็จไหม แล้วโซเฟียที่หวั่นไหวกับคุณชายเอลเลียตเสียเองจะทำยังไงต่อไป!? <อัพทุกวัน วันละตอน ไม่เว้นวันหยุดจ้า>

ตอนที่ 3-3 หนีไปเร็ว!

ชื่อตอน : ตอนที่ 3-3 หนีไปเร็ว!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ญี่ปุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2563 09:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3-3 หนีไปเร็ว!
แบบอักษร

คุณชายเอลเลียตจูบฉันที่กำลังกรีดร้องแล้วเอ่ยว่า

“ผ่อนคลายหน่อยสิ”

ต่างกับตอนแรก เขาเปลี่ยนเป็นจุมพิตอย่างอ่อนโยนและสุภาพราวกับเห็นอกเห็นใจฉันขึ้นมา

จู่ๆ ฉันก็รู้สึกตื้นตันและสบายใจขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ขณะที่เราแลกเปลี่ยนจูบกันอยู่นั้น สะโพกของคุณชายเอลเลียตก็ยังไม่หยุดเคลื่อนไหว

ฉันไม่ค่อยรู้สึกเจ็บแล้ว แต่กลับมีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นแทนที่

ภายในท้องน้อยค่อยๆ ร้อนผ่าวขึ้นมา มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะต้านทานเมื่อถูกจู่โจมภายใน

ความรื่นรมย์อย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนกำลังทลายกำแพงในจิตใจลงทีละน้อย 

“อื้อ...”

จากเสียงกรีดร้องกลายเป็นเสียงหอบที่ไม่สามารถหยุดได้

เขาคงสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของฉัน จังหวะการเคลื่อนไหวสะโพกของคุณชายเอลเลียตเร็วขึ้น และรู้สึกว่าเขาจะเร่งให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ ด้วย

“ไม่เจ็บแล้วใช่ไหม?”

ฉันยอมรับด้วยความเงียบทุกครั้ง

คุณชายเอลเลียตพูดว่า “เด็กดี” แล้วขยับสะโพกอีกครั้งเพื่อเพิ่มความเร็ว

“เยี่ยม ถ้าชินแล้วก็ดี ข้างในเธอนี่มันเจ๋งจริงๆ ถ้างั้นฉันจะลุยละนะ”

ฉันถูกรุกล้ำเข้าไปภายในอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกนึกคิดทั้งหมดหยุดนิ่งเหมือนเป็นอัมพาต

“คุณชายเอลเลียต...”

“หือ ว่าไง รู้สึกดีใช่ไหม?”

“อือ...อา...ไม่รู้ค่ะ...”

“แล้วรู้สึกยังไงล่ะ?”

“มันรู้สึกยุบยับในท้อง หัวมึนตื้อไปหมด...”

“นั่นน่ะแหละเรียกว่ารู้สึกดี”

รู้สึกดี?

แบบนี้น่ะเหรอ?

แต่ระหว่างที่คุณชายเอลเลียตทะลุทะลวงเข้าไปภายในของฉัน ความเจ็บปวดระลอกใหม่ก็เริ่มต้นขึ้น

แรงกระตุ้นในครั้งนี้สร้างความรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงจนฉันอยากหนีไปที่ไหนสักแห่ง

“พูดว่ารู้สึกดีอีกสิ”

การจะพูดคำนั้นออกมาจากปากมันเป็นเรื่องน่าอาย ดังนั้นฉันจึงอดทนอย่างเงียบๆ

คุณชายเอลเลียตยกสะโพกขึ้นเล็กน้อย และเริ่มบดขยี้บริเวณปากช่องคลอดของฉัน

การทำแบบนั้นไม่เพียงแต่ทำให้ฉันรู้สึกเพลิดเพลิน...แต่ยังรู้สึกดีจนเคลื่อนไหวสะโพกตามไปโดยไม่รู้ตัว

คุณชายเอลเลียตสังเกตเห็นสะโพกที่โยกย้ายไปมาแล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย

“ทำอะไรน่ะ ส่ายสะโพกอย่างนั้น?”

“...นั่น เอ่อ...”

“ต้องการฉันมากขึ้นงั้นเหรอ?”

“อ่า คือว่า...เรื่องนั้น”

ฉันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ น่ะแหละ แต่จะให้พูดออกมามันก็น่าอายเกินไป จึงเม้มปากแน่นแล้วเก็บซ่อนความรู้สึกที่แท้จริงเอาไว้

“ฉันทำให้เธอรู้สึกดีได้มากกว่านี้อีก”

ชึ่บ!

ทันใดนั้นฉันก็ถูกทะลวงลึกลงไปอีกรอบ

“อ๊าาาาา!!”

ความรู้สึกเพลิดเพลินที่เฝ้ารอ ความหฤหรรษ์ที่ทำลายเหตุผลทั้งหมด

“อยากให้ทำแบบนี้ใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้นก็อ้อนวอนฉันสิ”

เขาดันตัวเข้าไปพร้อมกับกระซิบข้างหูพร้อมกับความละอายของฉันที่มลายหายไป

“อ๊ะ คุณชายเอลเลียต! ตรงนั้นค่ะ แรงขึ้นอีกค่ะ!”

“ตรงไหน?”

“ข้างใน...อือ แรง...แรงขึ้นอีก...!!”

“ในที่สุดก็อ้อนวอนจนได้สินะ”

ว่าแล้วคุณชายเอลเลียตทะลวงลึกเข้าไปภายในอย่างดุเดือด

เสียงเนื้อกระทบกัน เสียงแห่งกามารมณ์ และเสียงหอบของฉันกับลมหายใจรุนแรงของคุณชายเอลเลียตดังก้องภายในห้อง

ดูเหมือนว่าการกระทำที่ไม่เข้าใจในตอนแรกจะดำเนินไปจนกระทั่งถึงจุดจบ

“อ่า อะไร...! ไม่!!”

ฉันยกสะโพกขึ้นโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วเท้าเกร็ง

ฉันกลัวและสับสนไปหมด

“ไม่ต้องฝืนสิ ปล่อยมันไปให้สุด”

พูดอย่างนั้นแล้วคุณชายเอลเลียตก็ดันตัวเข้าไปด้านในจนสุด

แรงกระตุ้นอย่างรุนแรงนั้นปลุกเร้าฉันให้ไปจนถึงจุดสุดยอดทันที

“อ๊ะ อ่า...ไม่ ฉันกลัว... อ่า…!!”

เกิดประกายวิบวับตรงหน้าราวกับมีอะไรบางอย่างระเบิดอยู่ภายในร่างกาย

“อ๊าาาา!!”

ความรู้สึกราวกับล่องลอยไปชั่วขณะ ตรงหน้ากลายเป็นสีขาวโพลนทันที ร่างกายสั่นสะท้านอย่างหยุดไม่ได้

“อ๊ะ อย่าเกร็งสิ!!”

คุณชายเอลเลียตบอกพลางประคองเข่าของฉัน แล้วเคลื่อนไหวเข้าไปภายในอย่างรุนแรง

“อ๊ะ ไม่!! ฉัน ยัง!!”

การจู่โจมขณะที่ฉันเพิ่งถึงจุดสุดยอดนั้นมันรุนแรงเกินไป

ฉันร้องขัดขืน แต่คุณชายเอลเลียตกลับโอบกอดฉันไว้แนบแน่น

“อ่า...แบบนี้เป็นยังไง สุดยอดเลยใช่ไหม...”

เขากระซิบอย่างกระท่อนกระแท่น

ในทางกลับกันฉันเองก็ตอบสนองแรงกระตุ้นซ้ำๆ นั้น พร้อมกับกระโจนลงไปสู่ความหฤหรรษ์อีกครั้ง

“โอ้ เอาอีก!!”

“ได้เลย จะกี่ครั้งก็ได้...ฉันจะค่อยๆ ทำนะ”

“อ่า....!!”

การถึงจุดสุดยอดครั้งที่สองตามมาในเวลาไม่นาน เขาโก่งโค้งแล้วโอบกอดร่างที่สั่นไหวเล็กน้อย คุณชายเอลเอียตเองก็ถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง

เราทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกัน ต่างคนต่างหอบหายใจ

ลมหายใจของฉันค่อยๆ เป็นปกติขึ้นทีละน้อย ร่างกายเริ่มผ่อนคลายไม่ตึงเครียด ภายในหัวว่างเปล่าจนไม่สามารถคิดอะไรได้อีก 

ความคิดเห็น