ฮะนะชิ

โซเฟียจะปกป้องคุณหนูสุดที่รักจากเสือผู้หญิงสำเร็จไหม แล้วโซเฟียที่หวั่นไหวกับคุณชายเอลเลียตเสียเองจะทำยังไงต่อไป!? <อัพทุกวัน วันละตอน ไม่เว้นวันหยุดจ้า>

ตอนที่ 2-2 ผิดคนแล้ว

ชื่อตอน : ตอนที่ 2-2 ผิดคนแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ญี่ปุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มี.ค. 2563 12:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2-2 ผิดคนแล้ว
แบบอักษร

ฉันยืนเป็นแค่ไม้ประดับอยู่ริมผนังตลอด ไม่ได้เต้นรำซะหน่อย  

หรือว่า...  

เขาเข้าใจผิดว่าฉันคือคุณหนู!? 

ความจริงสุดช็อกขจัดความสงสัยของฉันทันที 

ถ้าสารภาพว่าผิดคน โจรจะไม่ทำอะไรมากไปกว่านี้ใช่ไหม?  

อ๊ะ แต่ว่า ถ้าอย่างนั้น เขาก็อาจจะมุ่งไปทำร้ายคุณหนูน่ะสิ 

ไม่ได้เด็ดขาด!  

อ่า แต่ถ้าไม่สารภาพละก็ พรหมจรรย์ของฉันก็คง...! 

ผู้ชายตรงหน้ามองฉันที่กำลังกระวนกระวายด้วยสายตาประหลาด 

คราวนี้ฉันต้องพูดให้ชัดเจน! 

“ผิดคนแล้วค่ะ! ฉันเป็นแค่สาวใช้!” 

แต่วายร้ายกลับหัวเราะเหยียดหยัน 

“อย่ามาโกหกเลย ไม่เนียน ไม่มีทางผิดคนแน่นอน ผมสีสตรอว์เบอร์รี่บลอนด์สวยๆ แบบนี้ ในเมืองนี้ก็มีแต่เธอเท่านั้นแหละ” 

พูดจบโจรหนุ่มก็จุมพิตลงที่ผมของฉัน 

“ไม่ใช่จริงๆ ค่ะ! แค่บังเอิญสีผมเหมือนกับคุณหนูเท่านั้น! อ๊ะ! หน้าฉันไง ถ้าเห็นหน้าก็จะรู้ทันทีเลยค่ะ!” 

วายร้ายนิ่งไปพลางจ้องหน้าฉัน 

เนื่องจากบรรยากาศมืดมาก ฉันจึงกังวลว่าเขาอาจจะเห็นหน้าฉันไม่ชัด แต่ว่า... 

“จะว่าไปแล้วก็ต่างกันนิดหน่อยเนอะ...?” 

นิดหน่อยอย่างนั้นเหรอ ต่างกันโดยสิ้นเชิงต่างหาก!  

คุณหนูกับฉันต่างกันราวกลางวันกับกลางคืน ไม่ก็ดอกกุหลาบกับวัชพืชเลยละ! 

“...” 

เราต่างจ้องหน้ากันและกันโดยไร้ซึ่งคำพูดใดๆ  

ความเงียบน่าอึดอัดครอบงำบรรยากาศ 

“อ่า...” 

สุดท้ายวายร้ายเป็นฝ่ายเอ่ยปากขึ้นมาก่อน 

“เธอไม่ใช่ลูกสาวบ้านนี้จริงๆ น่ะ...?” 

“ฉันจะโกหกทำไมล่ะคะ ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นสาวใช้ธรรมดาๆ อย่างฉัน น่าสงสารคุณหนูออกนะคะ” 

วายร้ายยังคงไม่ปล่อยให้ฉันเป็นอิสระ แต่ละสายตาไปจากฉันแล้ว 

“แปลกจริง ไหนบอกว่าอยู่ห้องนี้...” 

เขาพึมพำอย่างหงุดหงิด 

หมายความว่ายังไง มีคนบอกทางในคฤหาสน์หลังนี้กับเขาอย่างนั้นเหรอ!? 

ฉันต้องรายงานนายท่านและนายหญิงให้เพิ่มระบบรักษาความปลอดภัยโดยด่วนแล้ว! 

“ถ้ารู้แล้วว่าผิดคนก็รีบออกไปเถอะค่ะ แล้วเรื่องที่แอบเข้ามาในคฤหาสน์เพื่อทำเรื่องลามกจกเปรตฉันจะไม่บอกใครก็ได้ค่ะ”  

ต้องหาทางให้ผู้ชายคนนี้ออกไปจากคฤหาสน์ก่อนที่คุณหนูจะตกเป็นเหยื่อ! 

แต่วายร้ายยังคงไม่ลุกไปจากตัวฉัน แถมยังจ้องมองมาแล้วพึมพำว่า “แต่ว่าเธอก็ไม่เลวนะ...” 

“ 'ไม่เลว' อะไรกันคะ กรุณาออกไปเถอะค่ะ อย่างน้อยก็ลุกจากตัวฉันก่อนได้ไหมคะ!”  

“มีหน้าอกสวยๆ อย่างนี้อยู่ตรงหน้า คนอย่างฉันจะกลับไปโดยไม่ทำอะไรเลยได้ยังไงล่ะ?” 

เขามองลงมาที่ฉัน แล้วเลียรีมฝีปากแพล่บๆ ด้วยแววตาเหมือนสัตว์ป่า ยิ่งกว่านั้นยังพูดจาแทะโลมมากกว่าเมื่อกี้เสียอีก 

“กลับไปโดยไม่ทำอะไรเลยอย่างนั้นเหรอ! เรื่องคืนนี้ฉันจะเก็บไว้เป็นความลับ สัญญาว่าจะไม่บอกใคร ดังนั้นกรุณารีบกลับไปเถอะค่ะ” 

ถึงจะเจ็บปวดที่ถูกขโมยจูบแรกไป แต่สามารถปกป้องพรหมจรรย์ไว้ได้ก็นับว่ายังโชคดี  

“ฉันกลับแน่นอนอยู่แล้วละ แต่ต้องได้ลิ้มรสเธอก่อน” 

“ฉันไม่อร่อยหรอกค่ะ!” 

“เรื่องนั้นคงไม่รู้จนกว่าจะได้ลองใช่ไหมล่ะ? จะกลับบ้านไปโดยไม่ทำอะไรเลยทั้งที่หญิงสาวเปลือยอกอยู่ตรงหน้าแบบนี้ ก็เสียชื่อเอลเลียต นีควิสต์หมดน่ะสิ” 

นีควิสต์อย่างนั้นเหรอ?  

‘เสือผู้หญิง’ ที่เชเปอโรนพูดถึง!?  

คนที่ชอบ ‘ทำผู้หญิงท้องก่อนแต่งงาน’!?  

จะว่าไปแล้วดวงตาเขาก็ดูคุ้นๆ อยู่เหมือนกันนะ  

ฉันสังเกตใบหน้าของอีกฝ่ายว่ามีลักษณะเด่นอะไร เมื่อตั้งใจมองดีๆ ก็คิดว่าใบหน้าเขาละม้ายคล้ายกับผู้ชายที่ขอคุณหนูเต้นรำเป็นลำดับที่สอง  

ถ้าอย่างนั้นวายร้ายคนนี้แท้จริงแล้วก็คือ... 

“คุณชายเอลเลียต...?” 

“รู้จักชื่อฉันด้วยเหรอ?” 

คุณชายเอลเลียตผุดรอยยิ้มท้าทาย 

ฉันรู้สึกโหวงท้องขึ้นมาทันที เขาคนนี้มีเป้าหมายคือคุณหนู 

เป็นเรื่องใหญ่ที่ทำให้ฉันรู้สึกสิ้นหวังและวิงเวียนขึ้นมาอย่างกะทันหัน  

ที่เขาพูดว่าจะกินฉัน ไม่แปลกหรอกที่มันจะทำให้ฉันรู้สึกตกใจแทบสิ้นสติ 

“อ๊ะ เอ่อ! ถึงจะกินฉันไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ! เพราะฉะนั้นสิ่งเดียวที่คุณชายควรทำก็คือได้โปรดกลับไปเถอะค่ะ!" 

“ไม่!” คุณชายเอลเลียตตอบทันที 

“ฉันบอกไปตั้งแต่เมื่อกี้แล้วไงว่ามีผู้หญิงเปลือยหน้าอกแบบนี้อยู่ตรงหน้า จะไม่ทำอะไรเลยได้ยังไง?”  

เมื่อพูดจบเขาก็จับหมับไปที่หน้าอกขวาของฉันทันที ก่อนจะบีบเค้นอย่างแผ่วเบา 

“อ๊าาาาา!” 

ฉันกรีดร้อง แต่คุณชายเอลเลียตกลับไม่ยี่หระ 

“อา นุ่มจัง...” 

เขายังคงบีบเค้นต่อไปด้วยท่าทางพึงพอใจอย่างยิ่งยวด 

“ไม่ หยุดเถอะค่ะ!!” 

“เธอหน้าอกสวยขนาดนี้ มาบอกให้หยุด ใจร้ายเกินไปนะ” 

“หน้าอกของฉันไม่มีอะไรทำให้คุณชายรู้สึกดีหรอกค่ะ!” 

มันก็แค่ใหญ่และเด้งดึ๋ง  

ตอนหน้าอกเริ่มขึ้นก็มักจะถูกพวกเด็กผู้ชายแถวบ้านล้อว่า “แม่วัวสาว!” พอเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ก็ถูกผู้ชายมองด้วยสายตาลามก ชุดสาวใช้ที่ต้องใส่ก็ช่างเน้นหน้าอกเสียเหลือเกิน ถึงขนาดที่ฉันต้องส่งไปแก้เลยทีเดียว  

หน้าอกใหญ่จนน่าเกลียดแบบนี้ มันดีตรงไหน! 

“ไม่รู้เหรอว่ามันใหญ่จนล้นจากมือฉันเลยเนี่ย ขนาดนอนยังตั้งไม่ไหลเผละเลยซักนิด”  

มือที่บีบเค้นอยู่นั้นเผลอไปสัมผัสโดนยอดปทุมถันที่ชูชันขึ้นมา 

“อ๊ะ!” 

ร่างกายของฉันมีปฏิกิริยาขึ้นมาทันทีเมื่อถูกกระตุ้น 

คุณชายเอลเลียตยิ้มอย่างมีเลศนัย 

“ทำแบบนี้แล้วเธอรู้สึกดีใช่ไหม?” 

เขาพูดพลางกระตุ้นด้วยการลูบไล้อย่างแผ่วเบา       

ความคิดเห็น