primyne

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เพื่อนร่วมห้อง 1 nc 25+

ชื่อตอน : เพื่อนร่วมห้อง 1 nc 25+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ค. 2563 17:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เพื่อนร่วมห้อง 1 nc 25+
แบบอักษร

เชอรี่ : ห้องแกยังว่างอยู่ป่าวอ่ะ 

 

 

 

ฉันลุกขึ้นมาหยิบมือถือหลังจากกำลังนั่งอ่านหนังสือเล่นเพลินๆ และคนที่ส่งข้อความมาก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เชอรี่ เพื่อนตั้งแต่สมัยเรียนของฉันเอง ถึงแม้จะเรียนกันคนละคณะ จบมาทำงานคนละสาย แต่ก็ไม่รู้ว่าพวกเราสนิทกันมาขนาดนี้ได้ยังไงเหมือนกัน 

 

นิล : ว่างสิ ห้องแยกใช่มั้ย ถ้าเก็บของนิดหน่อยก็มานอนได้ แกย้ายโรงบาลอีกแล้วเหรอ 

 

 

 

ฉันตอบไปขำไป ก็เพราะยัยนี่ย้ายโรงพยาบาลที่ทำงานเป็นว่าเล่น ทำอย่างกับตัวเองเป็นแม่ค้าแผงลอยทั้งๆที่ตัวเองเป็นหมอ 

 

 

 

เชอรี่: บ้าเหรอ ไม่ได้ย้ายย่ะ แต่มีหมอใหม่ เค้ายังไม่มีหอ ให้ไปอยู่กับแกได้ป่ะ 

 

นิล: หมอใหม่? 

 

เชอรี่: ใช่ หล่อ แต่เสียดายเป็นเกย์ 

 

: ควีนด้วยนะแก 

 

 

 

เกย์? ควีนด้วย ให้ตายเถอะ เพื่อนฉันช่างสันหาเหลือเกิน 

 

 

 

นิล: เกย์เหรอ เอาจริงก็ให้มาอยู่ก่อนได้แหละ ไม่ได้คิดไร แกก็รู้ฉันไม่ค่อยอยู่ห้อง เพราะบินบ่อย 

 

เชอรี่: งั้นฉันให้เข้าไปวันนี้เลยนะ ขอบคุณนะ 

 

 

 

ฉันอ่านข้อความแล้วได้แต่ส่ายหัว เอาเถอะอย่างน้อยก็คิดซะว่ามีคนมาช่วยเฝ้าห้อง อีกอย่างหมอนั่นเป็นเกย์ควีน อย่างมากก็ได้เพื่อนสายเพิ่มมาแก้เหงา  

 

 

 

ฉันวางมือถือแล้วเดินเข้าไปเก็บของในห้องนอนแยก สำหรับคนมาอยู่ใหม่ ก็แหม คงไม่มีใครอยากให้ตัวเองดูไม่ดีเพราะไม่ดูแลห้องหรอกมั้ง  

 

 

 

เย็นวันนั้น 

 

นิล: ฉันอยู่ร้านกาแฟข้างล่างคอนโดแล้วนะ มาถึงแล้วบอก 

 

 

 

ฉันส่งข้อความหาเพื่อน หลังจากได้กาแฟที่สั่งและเดินไปนั่งที่โต๊ะเพื่อรอ ให้ตายสิ ลงมาก่อนเวลาตั้งเยอะแลย 

 

 

 

“จ๊ะเอ๋ยัยนิล” 

 

“ตกใจหมอรี่”  

 

 

 

กำลังนั่งมองถนนเพลินๆ อยู่ยัยเพื่อนบ้าก็เข้ามาเขย่าไหล่ฉันจากข้างหลัง พร้อมผู้ชายตัวสูงใหญ่ หน้าตาดี จนฉันเองก็อดเสียดายที่เขาเป็นเกย์ 

 

 

 

“ฮ่าฮ่าฮ่า ก็ไม่นึกว่าแกจะตกในขนาดนี้นี่นา” 

 

 

 

เชอรี่หัวเราะก่อนเดินมานั่งฝั่งตรงข้ามฉัน ส่วนหนุ่มหล่อคนนั้น ก็ต้องนั่งที่ถัดจากเชอรี่อย่างเลือกไม่ได้ พร้อมกับวางกระเป๋าเสื้อผ้าลงทางด้านข้างของเก้าอี้ 

 

 

 

“นิล นี่ไฟนะ หมอใหม่ที่โรงบาล ไฟนี่นิล นางฟ้าที่ให้นายมาอาศัยอยู่ด้วย” 

 

 

 

นิลพูดด้วยท่าทางขี้เล่น แนะนำให้เราสองคนรู้จักกัน 

 

 

 

“ไฟครับ ขอบคุณมากเลยนะที่ให้ผมมาอยู่ด้วย” 

 

“เห้ย ไม่เป้นไรเลย เราโอเค อย่างน้อยจะได้มีคนคอยช่วยเฝ้าห้องอ่ะ” 

 

“เฝ้าห้อง?”  

 

 

 

ไฟดูท่าจะงงกับประโยคเมื่อกี้พอสมควร และหันไปหาเชอรี่อย่างช่วยไม่ได้ เชอรี่เองก็มองหน้าไฟแล้วหลุดหัวเราะออกมา 

 

 

 

“นิลเป็นลูกเรือน่ะ มันบินบ่อย ไม่ค่อยอยู่ห้อง นายมาอยู่ด้วย ก็ไม่มีอะไรหรอก ดีไม่ดี เวลาไม่ตรงกัน อาจจะแทบไม่เจอกันด้วยซ้ำอ่ะ” 

 

“อ่อ...”  

 

 

 

ไฟพยับหน้าเล็กน้อยแล้วหันมายิ้มให้ฉันเหมือนเป็นการขอโทษกลายว่าตัวเองเข้าใจผิด ว่าต้องมาเป็นคนเฝ้าห้องแทนคนแชร์ห้อง 

 

 

 

“งั้นขึ้นห้องเลยมั้ย จะได้มีเวลาเก็บของ” 

 

“นิลแกพาไฟขึ้นไปเองเลยนะ ฉันมีเข้าเวรอ่ะ” 

 

“เอ้า นึกว่าจะอยู่กันข้าวเย็นด้วยกัน” 

 

“ทำให้ไฟกอนเถอะ ไปล่ะ” 

 

 

 

แล้วนางก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไปทันที ฉันกับไฟได้แต่ขำนิดๆกับท่าทางแบบนั้นก่อนจะขึ้นห้องเพื่อไปจัดของกันต่อ  

 

 

 

เกือบๆจะ 30 นาที ที่ฉันทิ้งให้ไฟจัดของส่วนตัวของเขา ก่อนจะเคาะห้องชวนเขาออกมากินข้าวเย็นด้วยกัน 

 

 

 

“ขอบคุณนะ ให้มาอยู่ด้วยแล้วยังทำออะไรให้กินอีก” 

 

“ก็เลี้ยงขึ้นบ้านใหม่นายไง ไม่เลี้ยงตอนนี้ไม่รู้ว่าจะได้เลี้ยงอีกทีตอนไหน” 

 

 

 

พวกเรานั่งกินข้าวเย็นกันไป ถามเรื่องส่วนตัวแบบเผินๆกันไปด้วย จะได้พอรู้ตารางงานของกันและกัน เผื่อจะได้เตรียมของอะไรให้กันได้บ้าง 

 

 

 

“งั้นพรุ่งนี้เข้าเวรวันแรกโชคดีนะ” 

 

 

 

ฉันยิ้ม เอาจานชามเข้าเครื่องล้าง ก่อนพวกเราจะแยกย้ายกันเข้าห้องนอน 

 

 

 

1 เดือนผ่านไป 

 

 

 

ตั้งแต่ไฟมาอยู่ที่ห้องกับฉัน เรามีเวลากินข้าวเย็นกันแบบนับครั้งได้ ไม่ฉันบิน ไฟก็เข้าเวร ผลัดกันเข้า ผลัดกันออกจนคลาดกันตลอด แต่ก็ติดต่อ คุยกันผ่านข้อความตลอด จะได้รู้ว่าใครอยู่ห้อง หรือไม่อยู่ตอนไหน 

 

 

 

ไฟ: ออกเวรแล้วนะ กำลังกลับห้อง 

 

นิล: พึ่งแลนด์เหมือนกัน ฉันน่าจะถึงก่อน จะทำไรให้กินนะ 

 

 

 

ฉันกดส่งข้อความก่อนจะขึ้นแท็กซี่กลับบ้านเพื่อไปเตรียมอาหารเย็นในรอบหลายอาทิตย์ที่จะได้กินด้วยกัน 

 

 

 

เกือบๆ20 นาทีหลังฉันมาถึง ไฟก็เปิดประตูเดินเข้ามา 

 

 

 

“รถติดมาเลยนิล ไฟเลยมาช้า” 

 

 

 

เขาตอบ วางกระเป๋าลงที่โซฟาก่อนจะเดินเข้ามาช่วยฉันในครัว แต่ฉันมองไม่เห็นว่าเขาเข้ามาทางไหน เลยบังเอิญเปิดประตูตู้แล้วกระแทกเข้าหน้าผากเขาเต็มๆ ได้เลือดเลยคราวนี้ 

 

 

 

“เห้ย ขอโทษนะไฟ นิลไม่เห็นว่าไฟเข้ามาทางนี้อ่ะ เจ็บมากไหม” 

 

“นิดหน่อยอ่ะ แต่ไฟมองไม่เห็นแผล นิลดูให้หน่อย” 

 

 

 

ฉันปิดประตูตู้ก่อนจะเดินไปดูแผลให้เขา ซึ่งเป็นเรื่องค่อยข้างลำบากสำหรับฉันนิดหน่อยเพราะไฟดันสูงเกือบ2 เมตรได้ 

 

 

 

“อืม มีเลือดออกนิดหน่อย ไฟไปนั่งโซฟาเลย เดี๋ยวนิลทำแผลให้” 

 

 

 

ไฟเดินกุมหัวไปนั่งอย่างว่าง่าย ส่วนฉันก็เดินไปเอากล่องปฐมพยาบาล เพื่อเอามาทำแผลให้กับไฟ 

 

 

 

“ไฟสูงอ่ะ จะให้เงยหน้าพิงโซฟาก็น่าจะปวดคอ ขอโทษนะ” 

 

 

 

ฉันขยับตัวเอาขาสองข้างคร่อมไฟเอาไว้ แบบนี้ทำให้ฉันทำแผลให้เขาได้พอดี 

 

“ไฟคงไม่คิดอะไรอยู่แล้วเนอะ ไฟชอบผู้ชายนี่” 

 

“ไฟเนี่ยนะ” 

 

 

 

ฉันเอะใจกับคำพูดนั้นนิดหน่อย แต่ก็ยังคงทำแผลต่อให้เขาไปด้วย 

 

 

 

“อื้อ ก็เชอรี่บอกว่านายเป็นเกย์ เป็นควีนด้วย” 

 

“ฉัน...ไม่ได้ชอบผู้ชายนะ” 

 

 

 

ประโยคนั้นทำให้ฉันก้มลงมองหน้าไฟทันที ไฟเองก็เงยหน้าขึ้นมามองฉัน 

 

 

 

“นาย...ไม่ได้ชอบผู้ชายเหรอ” 

 

 

 

ไฟส่ายหน้า 

 

 

 

“ชอบผู้หญิง” 

 

 

 

ไฟพยักหน้า 

 

 

 

“ชอบนิลด้วย” 

 

 

 

ฉันค้างไปกับประโยคนั้น เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะเคยทั้งให้เขาช่วยเลือกลิป ทั้งใส่เสื้อในที่ซื้อมาใหม่มาอวดเขา ทั้งให้ช่วยเลือกชุดว่ายน้ำ ทั้งเดินใส่แค่ผ้าขนหนูออกมาทำอาหารให้ เพราะคิดว่าเขาเป็นเกย์ แต่กลายเป็นว่า หมอนี่เป็นผู้ชาย 

 

 

 

“ชอบนิลจริงๆนะ” 

 

 

 

รู้ตัวอีกที ไฟก็เอามือสองข้างมาประคองเอวฉันเอาไว้หลวมๆ แล้วยิ่งฉันมาคร่อมเขาแบบนี้อีก ให้ตาย นี่ฉันถูกยัยเชอรี่ยัดเยียดผู้ชายให้อีกแล้ว 

 

“แล้วนิลล่ะ ชอบไฟบ้างมั้ย” 

 

 

 

เสียงนุ่นๆ กับสายตาแบบนั้นที่มองมาที่ฉัน มันทำให้ฉันหวั่นไหวแบบแปลกๆ ไฟเองก็เคยเดินผ้าขนหนูผืนเดียวออกมาเจอฉัน หุ่นของเขายังติดอยู่ในตาของฉันอยู่เลย แต่ฉันก็ได้แต่บอกตัวเองว่าเขาไม่ได้ชอบผู้หญิง เขาชอบผู้ชาย 

 

 

 

“นิล...” 

 

“หืม ว่าไงครับ” 

 

 

 

เขายิ้มบางๆ ก่อนจะเอามือข้างหนึ่งมาประคองหน้าฉันเอาไว้ ให้ตายเถอะ ยิ่งเขาทำแบบนี้ มันยิ่งทำให้ฉันควบคุมตัวเองยากนะ แล้วไหนยังจะมือที่บีบนวดเอวฉันเบาๆนั่นอีก 

 

 

 

“...ชอบ” 

 

“ว่าไงนะ” 

 

“นิลชอบไฟ”  

 

 

 

ฉันตอบพร้อมหลบตา แต่ไฟกลับดึงฉันลงมา แล้วจูบฉันทันที ลิ้นอุ่นๆของเขาค่อยแทรกผ่านริมฝีปากฉันเข้ามาช้าๆ เหมือนเป็นการขออนุญาติแบบที่ไม่ต้องเอ่ยปาก เขาจูบเก่งมาก แต่นุ่นนวลมากในเวลาเดียวกัน 

 

 

 

“อืม...” 

 

 

 

ทั้งฉันและเขาครางเบาๆในลำคอ เหมือนพอใจในรสจูบที่พวกเราได้รับ และมอบให้แก่กัน มือของไฟข้างหนึ่งยังอยู่ที่แก้มซ้ายฉัน ส่วนอีกข้างก็ขยับขึ้นมานวดเฟ้นหน้าอกฉันเบาๆ ก่อนจะสอดมือเข้ามาในเสื้อของฉัน และสัมผัสมันผ่านเสื้อใน 

 

 

 

“นิลนุ่มมาก”  

 

 

 

ไฟถอนจูบออกมาพูดข้างๆหูฉัน ก่อนจะพรมจูบที่ซอกคอของฉัน และถอดเสื้อฉันออก ทำให้ตอนนี้ฉันนั่งคร่องเขาในชุดชั้นในและกางเกงขาสั้น 

 

 

 

“สีชมพูเหรอ เข้ากับนิลดีนะ” 

ความคิดเห็น