หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

"ผมจะให้คุณได้ชดใช้ในส่วนของอีอีอย่างสาสม!"

ตอนที่ 6 แล้วนายจะต้องเสียใจ

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 แล้วนายจะต้องเสียใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.5k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.พ. 2563 15:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 แล้วนายจะต้องเสียใจ
แบบอักษร

น้ำเสียงที่ดูร้อนใจของเขา ทำให้ฉู่เจียเสวียนกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ แต่ยังคงกัดฟันและยืนกราน “ได้ นี่คุณพูดเองนะคะ” 

แสงไฟที่สาดส่องลงมาจากโคมไฟคริสตัล เผยให้เห็นถึงความแน่วแน่ในดวงตาที่เป็นประกายของฉู่เจียเสวียน ภายใต้ความสว่างไสวของแสงไฟนี้ ช่างเป็นความว้าวุ่นใจที่เกินบรรยายเสียจริง 

แววตาเช่นนั้นทำให้ใจของเผยหนานเจวี๋ยเต้นไม่เป็นจังหวะ 

เขาเก็บอาการที่หัวใจเต้นตึกตัก เบิกตากว้างแล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ผมพูดแล้วผมก็ต้องทำได้” 

“ดี” ฉู่เจียเสวียนมองเขาด้วยสายตาลุ่มลึก เธอคว้าแก้วขึ้น แล้วก้าวไปหาชายหนุ่มที่อยู่ใกล้ที่สุด  

“ประธานเผย นี่คือ...?” 

  “ไม่มีอะไร ทุกคนตามสบาย เธอชอบดื่มมากๆ ชนแก้วกับเธอหน่อยก็แล้วกัน”   

เมื่อเผยหนานเจวี๋ยเอ่ยปากแล้ว ทุกคนก็วางใจ ต่างก้าวออกมาข้างหน้าเพื่อแย่งกันเป็นคนแรกที่ได้ชนแก้วกับเธอ 

“คนสวย ชนกับผมสักแก้วนะครับ” 

“คนสวย พวกเรามาดื่มกันสักแก้ว...” 

ฉู่เจียเสวียนไม่ปฏิเสธเลยสักคน เหล้าแก้วแล้วแก้วเล่าไหลลงท้อง ลำคอร้อนไหม้ราวกับเปลวเพลิง และสายตาของเธอก็ค่อยๆ เลือนราง 

เผยหนานเจวี๋ยจ้องมองเธอด้วยสายตาร้อนผ่าว เขามองดูใบหน้าน้อยๆ ของเธอที่แดงก่ำ เดินโซซัดโซเซ แต่ก็ยังชนแก้วกับผู้คนได้อย่างร่าเริง ความหงุดหงิดที่หาสาเหตุไม่ได้กำลังเผาไหม้ลุกลามอยู่เต็มทรวงอก 

นี่เธอชอบดื่มเหล้ากับผู้ชายคนอื่นแถมยังหัวเราะกับผู้ชายคนอื่นได้อย่างมีความสุขขนาดนี้เชียวเหรอ! 

เขาจะคอยดูว่าเธอจะทนได้อีกนานแค่ไหน! 

เมื่อชนแก้วกับคนสุดท้ายแล้ว สติของฉู่เจียเสวียนก็เริ่มหลุดลอยไป เธอรู้สึกเวียนหัว โลกทั้งใบที่อยู่ตรงหน้าก็หมุนคว้าง  

แต่เธอก็ยังกัดฟันฝืนเดินต่อไปข้างหน้า  

“ฉันขอชน...” 

ทนต่อไปอีกหน่อยเถอะ เดี๋ยวก็ชนแก้วครบแล้ว... 

ผู้ชายคนนั้นไม่รู้ว่าเพราะเมาหรือว่าไม่เห็นด้วยที่เผยหนานเจวี๋ยไม่สนใจใยดีเธอ ในขณะที่ฉู่เจียเสวียนกำลังชนแก้ว ก็คว้าตัวเธอมากอดในอ้อมอก 

ฉู่เจียเสวียนส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ เธอตกใจจนสร่างเมาและขัดขืนด้วยกำลังทั้งหมดที่มี 

“ปล่อยฉันนะ! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!” 

ชายคนนั้นกลับยิ้มเยาะและกอดเธอแน่นกว่าเดิม แล้วเอนตัวมากระซิบข้างหูเธออย่างเย้ายวน “น้องสาวคนสวย ในเมื่อประธานเผยไม่ได้สนใจเธอขนาดนั้น งั้นเธอก็ไปกับฉันสิ รับรองว่าฉันจะดูแลเธออย่างดีเลย” 

ลมหายใจคลุ้งกลิ่นเหล้าของเขา ทำให้ฉู่เจียเสวียนรู้สึกขยะแขยงเป็นอย่างมาก และในขณะที่เขาเผลอ เธอก็ตบหน้าเขาในทันที 

ผู้ชายคนนั้นเกรี้ยวกราด ผละจากตัวเธอแล้วด่าว่า “สารเลว!” จากนั้นก็ปล่อยหมัดจนตัวเธอกระเด็นไป 

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ฉู่เจียเสวียนยังไม่ทันได้ตอบโต้ หัวเธอก็กระแทกเข้ากับมุมโต๊ะ สายตามืดดับและหมดสติไป 

เกิดเสียงแตกเพล้ง จากแก้วไวน์ที่โดนมือของเผยหนานเจวี๋ยบดขยี้ เขาไม่สนใจเลือดในมือที่ยังไหลอยู่พร้อมกับรีบเดินไปข้างหน้าด้วยสีหน้าบึ้งตึง 

คนในบาร์ต่างตกใจในสายตาอาฆาตพยาบาทของเขาและหลีกทางให้ 

เผยหนานเจวี๋ยช้อนตัวฉู่เจียเสวียนขึ้นมา ยกมือขึ้นมาเขย่าแขนเธอและพูดด้วยความร้อนรน “ฉู่เจียเสวียน คุณตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ! ได้ยินหรือเปล่า!” 

ความโกรธที่แผ่ออกมาจากตัวเขาทำให้อุณหภูมิของทั้งบาร์ลดลงถึงจุดเยือกแข็ง ทุกคนกลั้นลมหายใจ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ  

 “ประธานเผย ผู้หญิงคนนี้คือ...?” 

เมื่อผู้ชายที่ดุร้ายคนนั้นเห็นว่าเขาเป็นห่วงผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาเป็นอย่างมาก น้ำเสียงก็เจือปนไปด้วยความตื่นตระหนก 

คำตอบของเผยหนานเจวี๋ยทำให้ชายคนนั้นหน้าซีดเป็นไก่ต้ม “เธอคือภรรยาของผม” 

“ประธานเผย ผมไม่รู้ ถ้าผมรู้ว่าเธอคือภรรยาของคุณ ถึงยังไงผมก็ไม่กล้าทำแบบนั้นแน่!” 

ผู้ชายคนนั้นอธิบายด้วยใบหน้าขาวซีด และเช็ดเหงื่อบนหน้าผากไม่หยุด   

“หุบปาก!” เผยหนานเจวี๋ยจ้องเขาด้วยสายตาทิ่มแทง “ต่อไปนี้ โปรเจคความร่วมมือระหว่างตระกูลเผยกับตระกูลหวังทั้งหมดยกเลิก!” 

“ส่วนคุณก็รอจดหมายจากทนายได้เลย!” 

หลังจากเอ่ยคำพูดที่เย็นชาดุจน้ำแข็งแล้ว เขาก็อุ้มฉู่เจียเสวียนเดินก้าวยาวๆ จากไป 

การเปลี่ยนแปลงนี้มันกะทันหันเกินไปจนประธานหวังอึ้งไปชั่วขณะ ทันทีที่ดึงสติกลับมาได้และเห็นแผ่นหลังที่กำลังจากไปของเผยหนานเจวี๋ยก็ตะโกนตามหลังด้วยความโกรธ 

“เผยหนานเจวี๋ย นายมันไม่มีเหตุผล ไร้คุณธรรม! แค่ผู้หญิงคนเดียว นายถึงกับต้องทำกับหุ้นส่วนแบบนี้เหรอ แล้วนายจะต้องเสียใจ!’ 

เผยหนานเจวี๋ยหยุดเดิน หันหลังกลับมาพร้อมจ้องมองเขาด้วยแววตาที่คมดุจมีด แล้วพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำ “ฉันเผยหนานเจวี๋ย สะกดคำว่าเสียใจไม่เป็นอยู่แล้ว!” 

 

ความคิดเห็น