มาตานานา
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : อะไรเด็ดๆ4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 569

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ม.ค. 2563 18:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อะไรเด็ดๆ4
แบบอักษร

“อยู่กับผมตลอดไปนะ” พบรักยอมรับว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่ไม่ถูกต้อง นี่จะเป็นการมัดมือชกเธอ ซึ่งเขายอมรับว่าเขาไม่ใช่คนดี ไม่ใช่สุภาพบุรุษ และใช่...เขาเห็นแก่ตัว พลอยชมพูคือความสดใสที่เข้ามาเติมเต็มชีวิตเขา นับตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้เจอเธอ ชีวิตที่เคยซังกะตายก็กลับมีสีสัน เขาพยายามหักห้ามใจตัวเองแล้ว แต่เขาทำไม่ได้ เธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร เพราะไม่มีใครแทนที่ใครได้ เธอคือคนที่ฟ้าส่งมาเพื่อเขา เขาจะดึงรั้งให้เธออยู่ข้างกายตลอดไป ไม่ว่าจะต้องใช้ร้อยเล่ห์หรือพันมายาก็ตาม นับจากนี้เขาจะไม่มีวันปล่อยผู้หญิงคนนี้ให้หลุดมือไปเด็ดขาด 

“อยู่ไม่ได้ คุณพ่อหวงค่ะ” พลอยชมพูบอก แล้วยิ้มหวานให้เขา 

“ยังไงก็ต้องอยู่” พบรักกระซิบบอกหนักแน่น ยิ้มเอ็นดูคนพ่อหวง เขาไล้หลังมือกับแก้มเนียนนุ่มเบาๆ พลอยชมพูมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจ 

“ต้องอยู่หรือคะ” คิ้วเรียวขมวดมุ่น ตากลมใสมองสบสายตาคม 

“ต้องอยู่ครับ” พบรักย้ำบอกอีกครั้ง เขาประทับจุมพิตลงบนกลีบปากอิ่ม ละเลียดชิมความหวานซ่านอย่างใจเย็น มือก็ปลุกเร้าด้วยการลูบไล้ไปตามผิวเนื้อเนียน กอบกุมปทุมถันคู่งามเต็มอุ้งมือ บีบคลึงอย่างหลงใหล ก่อนจะเลื่อนลงไปตามสีข้าง ลูบวนลงไปยังสะโพกงาม วกเข้าไปจับต้นขาด้านในดันขึ้นแล้วกดแนบที่นอนเพื่อเปิดแยกรอให้เขาสอดแทรกตัวตนเข้าหา 

พบรักผ่อนลมหายใจออกยาว เขาขยับสะโพกนำความเป็นชายถูไถบนกลีบดอกไม้สาวชุ่มฉ่ำช้าๆ  

“อื้อ!” พลอยชมพูทำได้เพียงครางประท้วงในลำคอ เพราะเขาไม่ยอมถอนจูบ แถมยังตะโบมจูบดุดันขึ้นเรื่อย สองมือน้อยดันบ่ากว้าง เธออยากต่อต้านสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ เพราะถึงแม้ว่าความมึนเมาจะอยู่เหนือสติ แต่สำนึกในใจกำลังร้องเตือนว่าสิ่งที่เขากำลังจะทำกับเธอมันอันตราย 

พบรักใช้ร่างใหญ่โตกดทับต้นขาขาวไว้ เขาสอดมือลงใต้สะโพกเต่งตึง เกาะกุมไว้เต็มมือ ไม่มีเวลาให้ลังเลอีกต่อไป ชายหนุ่มยกสะโพกสอบขึ้น ขยับให้ส่วนมนทู่จดจ่อช่องทางรักคับแคบ ค่อยๆ ดันเข้าไปเพียงเล็กน้อยแล้วถอดถอน ก่อนจะผลักดันเข้าไปใหม่ให้ลึกกว่าเดิม เขาสอดแทรกอย่างใจเย็น เป็นไปอย่างเชื่องช้า ทว่าความแตกต่างระหว่างสรีระหนุ่มสาวก็ทำให้คนที่ยังไม่เคยต้องเสียน้ำตา 

“เจ็บค่ะ” พลอยชมพูบอกเสียงสั่น หญิงสาวจิกเล็บทั้งสิบลงบนผิวเนื้อเรียบตึงบนบ่าของเขา 

“อีกนิดเดียวนะครับ” พบรักกระซิบปลุกปลอบ เขาวนเวียนหอมแก้ม หอมหน้าผาก แต่ไม่หยุดชำแรกแทรกลึกลงเรื่อยๆ กระทั่งหญิงสาวเริ่มดิ้นรนหนักขึ้น ชายหนุ่มจึงตัดสินใจพาตัวตนแข็งกร้าวฝ่าปราการบางเบาเข้าไปทีเดียวจนลึกสุดทาง ความคับแน่นและกล้ามเนื้ออ่อนที่โอบรัดแน่นทำให้เขาต้องกลั้นหายใจ 

“อ๊ะ!” พลอยชมพูเบิกตากว้าง ห่อปากครางหวีดหวิว ร่างสาวเกร็งสะท้าน เจ็บจนน้ำตาไหลรินลงตรงหางตา หญิงสาวส่ายสะบัดหน้า พยายามขยับเบี่ยงสะโพกหนีสิ่งที่ตอกตรึงกลางกาย มือบางจิกข่วนแผ่นอกกว้างอย่างคนขวัญเสียตื่นตระหนก 

“โอ้ว! กระติ๊บ” พบรักขบกรามแน่น แหงนเงยหน้าขึ้น เส้นเลือดลำคอปูดโปนเด่นชัด เขาต้องใช้ความอดทนอย่างที่สุด ที่จะไม่บุกทะยานไปข้างหน้า 

“ชู่ว์...อยู่นิ่งๆ นะครับ” พบรักสอดมืออีกข้างลงใต้แผ่นหลังเนียน กอดเธอแนบแน่น ทิ้งน้ำหนักตัวลงกดทับเธอไว้ทั้งหมด เพื่อกักกันให้เธอสงบนิ่ง กระทั่งมือที่ทั้งจิกข่วนผลักไสเขาเมื่อครู่ เปลี่ยนเป็นโอบกอดรัดรอบตัวเขาไว้ ชายหนุ่มจึงถอนหายใจบางเบา พรมจูบบนหน้าผากมนชื้นเหงื่อ พร่ำคำปลอบโยนให้เธอคลายความตื่นตระหนก 

“ดีขึ้นไหมครับ” พบรักถามเสียงเอื้อเอ็นดู เขาผงกศีรษะขึ้นมองใบหน้าน่ารัก เธอหลับตาพริ้มหอบหายใจหนัก 

“ไม่ดีเลยค่ะ” พลอยชมพูเบะปากคล้ายจะร้องไห้ เธออึดอัด และคับแน่นเหมือนจะปริแตก 

“มันจะดีหลังจากนี้” พบรักบอก พร้อมกับเริ่มส่ายวนสะโพกโยกคลึงตัวตนในแอ่งเนื้อแน่นหนึบ พลอยชมพูลืมตาขึ้น มองสบสายตาคมอย่างสงสัยใคร่รู้ เพียงแค่เขาเคลื่อนไหวเนิบนาบบนตัวเธอ ก็ก่อเกิดความแปลบปลาบหวามไหว ท้องน้อยแขม่วเกร็ง กล้ามเนื้อในร่องรักสาวตอดรัดความเป็นชายหนุบหนับ กลีบเนื้ออ่อนเหมือนขยับตอบรับสิ่งที่เขาทำ เธอรู้สึกเสียววาบในช่องท้อง แล้วความเจ็บเมื่อสักครู่หายไปไหน 

“เริ่มดีขึ้นหรือยังครับ” พบรักยิ้มกรุ้มกริ่ม เขาจับจ้องใบหน้าเธอตลอดเวลา จึงเห็นได้ชัดว่าเธอกำลังตื่นเต้นระคนแปลกใจกับความรู้สึกของตัวเอง 

“ดะ...ดีขึ้นแล้วค่ะ” พลอยชมพูตอบเสียงสั่นน้อยๆ แก้มใสแดงปลั่งน่ามองน่าฟัด พบรักอดใจไม่ไหวจนต้องกดจมูกลงไปหอมแรงๆ บนพวงแก้มเนียนทั้งสองข้าง 

“เก่งมากครับ” พบรักกระซิบคำชมชิดใบหูขาว เขาแลบลิ้นตวัดเลียเบาๆ  

“อื๊อ!” พลอยชมพูย่นคอหนี ขนกายสาวลุกชัน 

พบรักหัวเราะในลำคอ เขาซุกหน้ากับซอกคอหอมกรุ่น กอดกระชับร่างนุ่มไว้เต็มวงแขน ก่อนขยับยกสะโพกถอดถอนความเป็นชายออกมาแล้วผลักดันเข้าไปใหม่ในจังหวะเชื่องช้าต่อเนื่อง 

พลอยชมพูห่อปากครางเสียงหวาน จิกข่วนเล็บบนแผ่นหลังเรียบตึง นอนบิดส่ายอยู่ใต้ร่างใหญ่กำยำ ลำกายชายที่เสียดสีผนังเนื้ออ่อนนุ่มสร้างความแปลบปลาบวูบวาบสะท้านทรวง เธอเริ่มไม่พอใจกับจังหวะเนิบช้าที่เขากำลังทำอยู่ สองขาเรียวจึงยกขึ้นตวัดรัดเอวสอบแน่น สะโพกผายส่ายร่อนร้อนรน 

“คุณพบ! ไม่เห็นเด็ดเลยค่ะ” หญิงสาวบอกเขาเสียงสั่นพร่า มันไม่เด็ด มันไม่ดี มันอึดอัด ทรมานแบบแปลกๆ คนไม่ประสาบิดส่ายขยับตัวเข้าหาสะเปะสะปะไม่เข้าจังหวะสักนิด 

“หืม...” พบรักครางลึกในลำคอ เขาคลายวงแขนออกจากร่างงาม วางสองมือค้ำยันที่นอนคร่อมเธอไว้ ชายหนุ่มยิ้มเอ็นดูให้คนที่พยายามขยับตัวเองเข้าหาเขา 

“ผมกลัวกระติ๊บเจ็บ”  

พลอยชมพูส่ายหน้าเร็วๆ ส่งสายตาเว้าวอนอ้อนขอ 

“ไม่เจ็บแล้วค่ะ ไม่เจ็บแล้ว”  

“งั้น...” พบรักยิ้มเจ้าเล่ห์ งอขาใช้หัวเข่าดันขาเรียวแยกกว้าง เขาขยับโยกช้าๆ ทว่าในจังหวะสุดท้ายเสยส่งจนร่างสาวสั่นไหว 

“อ๊ะ!” พลอยชมพูรีบไขว่คว้าจับต้นแขนแกร่งไว้แน่น ใบหน้าแหงนหงายจนคางเชิด เธอรู้สึกเจ็บนิดๆ ระคนเสียวสะท้าน 

พบรักสูดลมหายใจลึก ขบกรามแน่น ตาคมจ้องมองใบหน้าสาวไม่วางตา เขาค่อยๆ เร่งจังหวะเร็วขึ้น เอวสอบขยับพลิ้วไหว แรงดีไม่มีคร่อมจังหวะ เขาถอดถอนแก่นกายออกแล้วสอดลึกกลับเข้าไปใหม่สุดทางทุกครั้งที่โจนจ้วงเข้าหา กระแทกกระทั้นดุดัน ร่างนุ่มน่าทะนุถนอมไถลเลื่อนไปจนศีรษะชนหัวเตียง กระนั้นเขาก็ไม่ยอมผ่อนแรง แต่กลับเร่งโหมห่มกระหน่ำลำกายแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง 

พลอยชมพูหวีดร้องครวญครางจนเสียงแหบแห้ง หญิงสาวหลับตา จิกกำต้นแขนกำยำไว้แน่น เต้าทรวงอวบอิ่มกระเพื่อมไหวไปตามจังหวะที่เขาถาโถมเข้าหา ทั้งเจ็บ จุก เสียวซ่านผสมปนเปกันไปหมด แก่นกายกร้าวแกร่งที่อัดกระแทกถี่ยิบทำให้เนื้อนวลร้อนฉ่า ความวูบวาบแปลบเสียวก่อตัวขึ้นทีละนิด 

“คุณพบขา อื๊อ!” พลอยชมพูซุกหน้ากับหมอน หอบหายใจหนัก ร่องรักขมิบรีดรัดความเป็นชายรุนแรง กลีบเนื้อสาวเบ่งบานเต้นตุบ ความซ่านเสียวที่พบรักปรนเปรออย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเล่นงานจนเธอไม่อาจต้านทานได้ เมื่อเขาจงใจกระแทกลำกายสอดลึกรุนแรงราวกับรู้ว่าเธอใกล้จะหลุดพ้นจากการเหนี่ยวรั้งอารมณ์แล้ว ร่างสาวก็ผวาเฮือก น้ำสวาทฉีดซ่านเอ่ออาบแท่งเนื้อร้อนระอุที่ยังขยับเข้าออกไม่ว่างเว้นให้เธอได้พักหายใจหายคอ 

พลอยชมพูกรีดร้องออกมาสุดเสียง ใบหน้าสาวบิดเบ้คล้ายจะร้องไห้ ปากอิ่มครวญครางไม่หยุด พบรักเร่งโหมห่มกายบุกทะยานเพื่อจะตามติดเธอไป แม้อยากจะทอดเวลาแห่งความสุขให้ยาวนานกว่านี้ แต่เขาก็กลัวว่ามือใหม่อย่างเธอจะไม่ไหว เขาให้ความอาทรแก่เธอด้วยการหยุดเพียงไม่กี่วินาทีเพื่อจับขาเรียวขึ้นพาดบ่า และกดหัวเข่าอีกข้างแนบที่นอน ก่อนโจนจ้วงดุดันผลักส่งทั้งตัวเองและเธอให้ระเบิดพร่าง ผวากอดเกี่ยวกันเหินข้ามหุบเหวกามาล่องลอยสู่สรวงสวรรค์ชั้นเจ็ด สุขสม เสียวซ่านแทบขาดใจ 

หลังจากทำความสะอาดร่องรอยที่เขาประทับรอยตราลงบนร่างสาวอย่างทะนุถนอมแล้ว พบรักก็กกกอดคนตัวนุ่มไว้เต็มอ้อมแขน ให้เธอนอนเกยทาบทับอยู่บนตัวเขา ชายหนุ่มลูบไล้แผ่นหลังเปลือยเบาๆ เขาเทียวหอมเทียวจูบหน้าผากและแก้มนวลจนน่าหวั่นว่ามันจะช้ำเอาได้ พบรักสูดลมหายใจลึก ก่อนระบายมันออกมายืดยาว เธอเป็นของเขาแล้ว แม้ไม่ถูกต้องเท่าไรนัก แต่เขาไม่เสียใจในสิ่งที่ทำลงไป 

“อยู่กับผมนะครับ” เสียงกระซิบทุ้มนุ่มของพบรักทำให้คนที่หลับอยู่บนอกเขาครางงึมงำขยับตัวเล็กน้อย คนเข้าข้างตัวเองตีความเอาว่านั่นคือเสียงตอบรับจากเธอ 

****หวานพลอยรัก มีอีบุ๊กMEBแล้วนะคะ

ความคิดเห็น