Kedrasa

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ 🥰🥰🥰

กรงรักฯ # 29 สะสาง

ชื่อตอน : กรงรักฯ # 29 สะสาง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 709

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.พ. 2563 21:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กรงรักฯ # 29 สะสาง
แบบอักษร

 

 

 

น้องพารัก

 

 

" อายุ วรรณโน สุขัง พลัง "

 

" สาธุ...../ สาธุ...."

 

ผมกับพี่ออยลาพระท่านออกมาจากโบสถ์หลังทำบุญเสร็จ ผมรู้สึกสบายใจขึ้นตอนนี้สภาพจิตใจแล้วก็สภาพร่างกายของผมผมรู้ตัวผมเองเลยว่ามันดีขึ้นมาก พี่ออยดูแลผม เข้าใจผม แล้วเราก็เปิดใจให้กันมากขึ้น

 

เราทั้งคู่กลับมาถึงบ้านก็เกือบบ่าย อยู่ที่นี่เวลามันผ่านไปรวดเร็วจนผมไม่ทันตั้งตัว แต่สิ่งหนึ่งที่มันไม่ก้าวเดินไปพร้อมกาลเวลาก็คือจิตใจของคน

 

ในขณะที่รถกำลังจะผ่านประตูเข้าบ้าน พี่ออยผมเห็น เพียว เค้ายังคงมาวนเวียนอยู่ที่บ้านพี่ออยตลอด ผมเคยบอกให้พี่ออยให้อภัยเค้าแล้วก็อย่าไปทำอะไรเค้า แต่มันกลับทำให้เค้าไม่ยอมไปไหน ผมหันไปมองหน้าพี่ออย หน้าพี่เค้าตอนนี้โคตรน่ากลัวอ่ะ ทำไงดีล่ะ น้องพารัก

 

" เอ่อ....พี่ออยฮะ...รักอยากไปเที่ยว พี่ออยพารักไปเที่ยวหน่อยนะฮะ "

 

" น้องพารักอยากไปไหนดีล่ะครับ ไปบ้านแด๊ดพี่มั้ยมีไร่องุ่น โรงบ่มไวน์ แล้วก็มีทะเลสาปด้วยนะครับ "

 

" ดีเลยฮะ งั้นถ้าพี่ออยว่างเราไปกันเลยนะฮะ "

 

" ได้สิครับ "

 

ผมพยายามเบี่ยงประเด็นไม่ให้พี่ออยคิดถึงเรื่องเพียว ผมโน้มร่างบางไปซบไหล่พี่ออย รถค่อยๆเคลื่อนตัวเข้าจอดในตัวบ้าน พอรถจอดสนิด พี่ออยก็เปิดประตูรถลงไป

 

"พี่ออย เพียวมีเรื่องคุยด้วยฮะ "

 

เพียงแค่พี่ออยก้าวเท้าลงจากรถ เค้าก็เข้ามาประชิดตัวพี่ออยเลย ผมซึ่งยังนั่งอยู่บนรถ ก็อดตกใจไม่ได้ที่เค้าทำแบบนี้

 

" พูดไม่รู้เรื่องรึไง...กรอดดดด "

 

" เพียวคิดถึงพี่ออย เพียวแค่อยากอธิบาย เพียวไม่ได้ตั้งใจ ให้โอกาสเพียวนะฮะ....ได้โปรด..."

 

ผมรีบลงจากรถ วิ่งอ้อมมาหาพี่ออย ภาพที่เห็นคือ เพียวเค้ากอดพี่ออยอยู่ แต่หน้าพี่ออยน่ากลัวมากๆ พี่ออยหันหน้ามาหาผม สีหน้าไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ

 

" พวกมึงเข้ามา!!! เอามันออกไป "

 

" พี่ออย นี่มันอะไรกัน ปล่อย!!! ปล่อยนะ พวกแกไม่มีสิทธิ์มาจับตัวชั้น ปล่อนเซ่ พารัก น้องพารัก บอกพวกมันที ปล่อย...."

 

เพียว ถูกลากออกไปโดยลูกน้องของพี่ออยทั้งสี่คน ผมยืนนิ่งไม่กล้าพูดอะไร เพราะเรื่องมันผ่านมาเกือบเดือนแล้ว แต่เค้าก็ไม่ยอมเข้าใจอะไร

 

" น้องพารัก ช่วยพี่ด้วย พี่รักพี่ออยจริงๆนะ ....เราอยู่ด้วยกันก็ได้นะ ..เราสามคน...นะ...ปล่อยสิ..ปล่อย..ปล่อยย...กรี้ดดดดด "

 

" น้องพารัก เข้าบ้านกันเถอะครับ "

 

พี่ออยเอื้อมมือหนามาประคองเอวคอดของผม น้ำเสียงนุ่มนวลที่เอื้อนเอ่ยมันช่างแตกต่างจากสีหน้าที่แสดงออกมาตอนนี้ เราทั้งคู่พากันเดินมายังห้องนอน พี่ออยกำลังจะปลีกตัวออกไป ผมคิดว่าคงจะไปจัดการกับเพียวแน่ๆ

 

" พี่ออยฮะ รักไม่รู้ว่ารักจะขอกับพี่ออยมากไปมั้ย ยังไงรักก็ขอให้พี่ออยคิดเอาไว้ว่า เค้าก็เคยเป็นคนที่พี่ออยมีความรู้สึกดีๆด้วย เอ่อ.....รัก...รักคงไม่ได้ยุ่งมากเกินไปใช่มั้ยฮะ..."

 

" ไม่เลยครับ น้องพารักมีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวพี่ พี่เข้าใจครับว่าน้องเป็นห่วงพี่ พี่จะไม่ทำอะไรให้น้องพารักเสียใจทีหลังแน่ๆ ไว้ใจพี่นะครับ จุ๊บ.."

 

พี่ออยก้มลงมาจุมพิสที่หน้าผากมนของผมแล้วพี่ออยก็เดินออกไป ผมบอกตรงๆตอนนี้ผมไม่รู้เลยว่าพี่ออยคิดอะไรอยู่ แต่อย่างน้อยก็อย่าถึงขั้นต้องมีคนเจ็บตัวเลย เฮ้อออออ....น้องพารักเอ้ย....แกเลือกคนไม่ผิดใช่มั้ยว่ะ ยังมีอีกหลายด้านของพี่ออนที่แกยังไม่เห็นสินะ

 

สรุปตั้งแต่บ่ายพี่ออยก็ไม่ได้กลับมาอีกเลย ผมถามพี่ๆในบ้านก็ไม่มีใครรู้ว่าพี่ออยไปไหน ผมเริ่มกลัวใจพี่ออยแล้ว ไม่รู้ว่าพี่ออยทำอะไรกับเค้าบ้าง เย็นนี้ผมเลยนอนเร็วเพราะไม่อยากคิดอะไรให้มันฟุ้งซ่าน

 

ครืดดดด......

 

" อ๊ะ....พี่ออย..."

 

ผมยังไม่ทันพูดอะไร พี่ออยก็เข้ามากอดผมที่กำลังนอนอยู่บนเตียง ร่างหนาสั่นเทา ผมทำได้แค่รับไออุ่นนี้มาอย่างเต็มใจ แล้วเราก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีก ตอนนี้ผมทำได้แค่ เชื่อใจ แล้วผมก็หลับลงในอ้อมกอดอุ่นนี้

.

.

.

.

.

 

" บ้าจริง!!! อะไรกันเนี้ยะ ก็ผมบอกแล้วไง ผมดูแลน้องพารักได้...."

 

" งื้ออออ...อะไรเหรอฮะ...พี่ออย ."

 

ผมตื่นขึ้นเพราะเสียงโวยวายของพี่ออย มันค่อนข้างดัง ส่วนใหญ่ผมเป็นคนตื่นยากนะ ถ้าไม่ติดที่มาพูดเสียงดังๆใกล้ๆหูผมเช่นนี้

 

" แค่นี้ก่อนนะครับ../..ว่าไงครับ น้องพารัก พี่ทำให้ตื่นเหรอครับ พี่ขอโทษนะครับ "

 

" อื้อออ...พี่คุยกับใครเหรอฮะ...มีธุระ...อีกแล้วเหรอฮะ...อื้อออ.."

 

ผมเริ่มงอแง ก็มันนอนไม่พอนี่ฮะ เมื่อคืนพี่ออยเหมือนละเมอทั้งคืน ผมไม่รู้ว่าพี่เค้ารู้ตัวมั้ย แต่พอจับคำได้ว่า มีคนจะเอาตัวผมไป มันทำให้ผมเครียดเหมือนกัน แล้วยังต้องมาตื่นเช้าอีก ชักปวดหัวนิดๆแล้วแฮะ งอแงแม่งเลย

 

" ไม่มีอะไรครับ น้องพารักนอนต่อเถอะครับ ยังเช้าอยู่เลย "

 

" งืมมม....ฮะ....พี่ออยกอดรักหน่อยสิฮะ "

 

ผมค่อยๆ หลับตาลงอีกครั้ง แต่ก็ไม่ลืมสังเกตุสีหน้าพี่ออยที่ตอนนี้มันบ่งบอกว่ากังวลใจสุดๆ ผมเป็นห่วงพี่ออยนะ แต่มันลืมตาไม่ขึ้นแล้วอ่ะ ขออีกสักงีบนะฮะพี่ออย

 

" เมียจ๋า....นอนขี้เซาจังเลยนะครับ "

 

" อื้อ....พี่ออยอย่ากวน...รักง่วง...อืมมม....อ้าาา....ไม่เอาตรงนั้น...อื้อออ.."

 

จุ๊บ....จ๊วบ....จุ๊บ....บ๊วบๆๆๆๆ...

 

สัมผัสอุ่นคลอบเอาแกนกายของผมไว้ มันเสียวจนผมต้องครางออกมา ผมขยับมือบางไปขยุ้มเส้นผมนุ่มลื่นอย่างไม่รู้ตัว เพื่อระบายความเสียว ขาเรียวถูกจับพาดบ่าแกร่ง มันยิ่งทำให้ร่างบางของผมแนบชิดกับพี่ออยเต็มที่

 

" อื้อออ....อ้าาาา...ลึก...อ้า....พะ..พี่ออย...ยะ...อย่าแกล้งรัก...อึก...รักเสียว..."

 

แรงดูดยิ่งเร่งเร็วมากขึ้น ร่างบางของผมก็อยากปลดปล่อย ปลายเท้าผมเริ่มจิกเกร็ง มือบางขยำแรงขึ้น คางผมเชิดเพราะริมฝีปากบางสูดเอาอากาศเข้าปอดอย่างถี่ๆ

 

จุ๊บ...บ๊วบๆๆๆๆ...อืมมมมม...

 

" รัก.....รักจะเสร็จ...อ้าาาา....ไม่ไหว....อ้ายยยยยยย!!!! "

 

ผมปลดปล่อยตัวตนทั้งหมด โดยมีโพลงปากอุ่นของพี่ออยดูดกลืนมันอย่างไม่นึกรังเกียจ ผมก็เขินนะฮะ แต่มันกลั้นไม่ไหวนี่นา ยิ่งเพิ่งตื่นแบบนี้ งื้อออ...พี่ออยนิ ขี้แกล้ง

 

" เมียจ๋า...สบายตัวมั้ยครับ...อื้ออออ...เมียจ๋า...พี่เจ็บ....โอ๊ะ....โอ๊ะ...เจ็บครับ...โอ้ยเมีย..."

 

ผมหมั่นไส้มากๆเลยที่พี่ออยแกล้งผม ผมเลยขยับขาเรียวคู่สวยที่พี่ออยจับมันพาดบ่าหนีบหัวทุยของพี่ออยสะเลย ส่วนมือบางก็จิกผมที่เมื่อกี้ผมขยำมันด้วยความรัก

 

" แล้วใครใช้ให้พี่มาแกล้งรัก หึ เมื่อวานก็ทิ้งรักไว้ ติดต่อก็ไม่ได้ กลับมาก็ไม่พูดอะไร เมื่อเช้าก็สียงดัง เมื่อกี้ก็.....งื้อออ "

 

" โอ้ยยยย...ยอมแล้วครับ..พี่ขอโทษ...อู้ยยย..พี่จะไม่ทำแบบนี้อีก...นะครับ...อ๋อยยยย.."

 

ผมละมือบางออกจากหัวทุยสวยแล้วค่อยๆวางขาเรียวลงข้างตัว งื้อออ..มันน่านักนะ

 

" เสื้อผ้ารักล่ะฮะ..." ผมนั่งชันร่างบางที่ตอนนี้มันเปลือยเปล่าไม่เหลือเสื้อผ้าอาภรสักชิ้นกับหัวเตียงนอน พี่ออยไม่หยิบเสื้อผ้าให้ผมแต่ค่อยๆขยับเข้ามาหาผม

 

" เดี๋ยวพี่พาไปอาบน้ำ ไม่ต้องแต่งตัวหรอกเนอะ ไม่งอนนะครับ.."

 

" พี่ออย...เอ่ออออ....รัก...รักถามได้มั้ย.."

 

เราทั้งคู่สบตากัน ผมว่าพี่ออยหลบตาผมไปแว้บนึง แล้วผมก็คิดว่าคนอย่างพี่ออยรู้แน่ๆว่าผมจะถามเรื่องอะไร

 

" ครับ...ได้สิ..น้องพารักอยากถามอะไรพี่จะตอบทั้งหมดเลยครับ "

 

" เอ่อ...เพียว...เค้าเป็นยังไง...รัก.."

 

" พี่ส่งเค้าไปรักษาน่ะ...พี่คิดว่าเค้าป่วย รักเชื่อใจพี่นะ พี่ไม่ได้ทำอะไรเค้าจริงๆ "

 

พี่ออยดึงตัวผมเข้าไปกอด อ้อมกอดยังอุ่นเหมือนเดิม ผมค่อยๆยกมือขึ้นกอดตอบพี่ออย แค่นี้ แค่ผมรู้ว่าพี่ออยไม่ได้ทำอะไรเค้าผมก็มีความสุขทีาสุดแล้ว

 

" รักเชื่อฮะ...รักเชื่อพี่ออย "

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

****นุ้งพารัก...หนูต้องเป็นแม่พระมาเกิดแน่ๆ😂😂😂

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น