มาตานานา
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : อะไรเด็ดๆ2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 477

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ม.ค. 2563 17:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อะไรเด็ดๆ2
แบบอักษร

“อืม...” สายน้ำอุ่นที่ชโลมรดกายทำให้พลอยชมพูผ่อนคลายสบายตัว หญิงสาวยิ่งง่วงเข้าไปใหญ่ เธอจึงไม่ยอมลืมตา โถมตัวกอดเจ้านายหนุ่มไว้แน่น และในที่สุดเธอก็หลับจริงๆ  

“กระติ๊บ” พบรักเรียกหญิงสาวอีกครั้ง เมื่อเธอไม่หือไม่อือ เขาก็ชักหมดความอดทน 

พบรักตัดสินใจถอดเสื้อผ้าของสาวเมรีขี้เมาแถมยังขี้เซาออก เขานึกขอโทษขอโพยเธออยู่ในใจ พร้อมกับยกเหตุผลประกอบการตัดสินใจในการกระทำครั้งนี้ว่า หากขืนปล่อยให้เธอยืนกอดอยู่ใต้สายน้ำนานกว่านี้ เธออาจจะไม่สบาย ปอดบวม เป็นหวัด น้ำมูกไหล หายใจไม่สะดวกเอาได้ ดังนั้นเขาจึงต้องกระทำการขั้นเด็ดขาดด้วยการเสียสละตัวเอง อุทิศตนแก้ผ้าให้สาวแล้วอาบน้ำให้เธอ 

เสื้อและกางเกงของคนเมาถูกโยนไปกองกันอยู่ที่พื้น พบรักถอนหายใจเฮือกใหญ่ หัวใจเริ่มเต้นแรง มือก็ยิ่งสั่นอย่างน่าโมโห ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึก รวบรวมสติอันน้อยนิดให้กลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว เขากวาดตามองร่างขาวโพลนใต้สายน้ำอย่างชั่งใจ ชุดชั้นในสองตัวสุดท้ายเป็นด่านหินที่เขากำลังประมวลผลในสมองว่าจะถอดดีไหม 

“เปียกหมดเลย ถอดออกดีกว่านะ” เขาแก่กว่าเธอตั้งหลายปี การดูแลผู้ที่อายุน้อยกว่าเป็นสิ่งที่ควรทำ ตอนที่เขาบรรลุนิติภาวะ เธอเพิ่งเป็นเด็กหญิงสี่ขวบเองนะ เขาจะขอเทียบบัญญัติไตรยางศ์กลับไปตอนนั้นแล้วกัน ความรู้สึกผิดบาปในใจจะได้ลดน้อยลง 

พบรักเอื้อมมือไปด้านหลังของหญิงสาว ปลดตะขอเสื้อชั้นในให้เธอด้วยมือสั่นน้อยๆ การปลดตะขอเสื้อชั้นในให้สาวครั้งนี้ ให้ความรู้สึกเหมือนเด็กหนุ่มริจะมีอะไรกับแฟนสาวครั้งแรกยังไงก็ไม่รู้ และเมื่อบราสีหวานหลุดพ้นจากเต้าทรวงอวบอิ่ม พบรักก็หายใจสะดุด เขาทำเป็นมองเมินความเย้ายวนของเต้าสาว รีบถอดมันออกจากร่างงาม แล้วโยนมันลงไปกองรวมกันกับเสื้อผ้า ทว่าเจ้าของบราที่เพิ่งถูกโยนทิ้งไปกลับทำสิ่งที่วัดใจคนใจดีด้วยการโถมตัวเข้าหา กอดเขาเอาไว้แน่น อกอวบๆ เด้งๆ แนบสนิทไปกับแผ่นอกกว้าง 

พบรักเงยหน้าขึ้น สูดลมหายใจลึกอีกครั้ง 

“คิดถูกไหมเนี่ยกู” ชายหนุ่มพึมพำสับสน ก่อนจะตัดสินใจก้มลง ใช้นิ้วเกี่ยวกางเกงชั้นใน ปราการสุดท้ายออกจากร่างสาว 

“กระติ๊บ อาบน้ำนะ” พบรักกระซิบบอก ก่อนจับร่างงามหมุนซ้ายขวาใต้สายน้ำ เมื่อคิดว่าเธอน่าจะสะอาดพอแล้ว เขาจึงปิดก๊อกน้ำ แล้วหันไปคว้าผ้าขนหนูที่พับอยู่บนเคาน์เตอร์ ทว่าพอหยิบมันมาถือไว้ ยังไม่ทันจะเช็ดตัวให้เธอ ตาคมก็หลุบลงมองสภาพร่างกายตัวเอง เขาเองก็เปื้อนไม่น้อย เสื้อผ้าเต็มไปด้วยอ้วกของเธอ เขายังสวมมันอยู่ครบชุด หากเอาผ้ามาห่อเธอแล้วอุ้มออกไป เธอก็ต้องเปื้อนอีกแน่ๆ  

กว่าผู้หวังดีแต่ยังไม่แน่ใจว่าแอบประสงค์ร้ายหรือเปล่าจะจัดการคนเมาและตัวเองให้สะอาดปราศจากกลิ่นอ้วกได้ก็ใช้เวลานานโข เพราะเรือนร่างเย้ายวน สัดส่วนเร้าใจของเมรีสาวยั่วตายั่วใจให้เตลิดเปิดเปิง จนต้องคอยดึงสติกลับมาเป็นระยะ แถมแม่คุณก็ยังขยันวัดใจเขาด้วยการทั้งจับทั้งลูบ เดี๋ยวกอดเดี๋ยวซบ จนพบรักแทบตบะแตก 

เรือนร่างสาวสวยสะพรั่งเปลือยเปล่าถูกอุ้มมาวางลงบนเตียงอย่างเบามือที่สุด คนอุ้มสวมเพียงผ้าเช็ดตัวพันเอวสอบอยู่ผืนเดียวถอยห่างไปทันที แต่ไม่ไวไปกว่ามือเรียวบางที่คว้าหมับกระตุกเอาชายผ้าเช็ดตัวหลุดติดมือไป จนเจ้าของผ้าเช็ดตัวต้องถลาตามไปดึงเอาไว้ด้วยความตกใจ แต่กลับพลาดสะดุดขาตัวเองล้มลงทาบทับกายเปลือยนุ่มนิ่มที่นอนหงายอยู่บนเตียงเสียเต็มเปา ยังดีที่เขายั้งตัวเองไว้ได้ทันด้วยการใช้ข้อศอกดันตัวเองไว้ ไม่ให้น้ำหนักตัวทุ่มลงไปบนตัวเธอทั้งหมด ไม่อย่างนั้นคนตัวเล็กอาจจะกระดูกหักก็เป็นได้ 

“กระติ๊บ ทำอะไรของคุณฮึ!” พบรักว่าเสียงเข้มทว่าไม่มั่นคง 

“นอนๆ นอนด้วยกันค่ะ” พลอยชมพูว่าเสียงอู้อี้ แถมยังใช้สองแขนกอดรัดร่างเกือบเปลือยของคนที่คร่อมทับตัวเองอยู่ไว้แน่น 

“จะนอนก็นอนไป ปล่อยผม”  

“ไม่ปล่อย จุ๊บๆ ก่อนนะคะพี่ต่าย”  

พบรักถอนหายใจ พลอยชมพูคงเข้าใจว่าเขาเป็นพี่ชายของเธอ ชายหนุ่มจึงตัดใจหลับตาจุ๊บไปหนึ่งทีที่หน้าผากมน 

“ฝันดีนะคะ” พลอยชมพูว่าแล้วปล่อยวงแขนออก หญิงสาวหลับตาลงเอาดื้อๆ เป็นพบรักเสียเองที่เริ่มลังเลว่าจะลุกไปจากตรงนี้ทั้งที่มีโอกาสแล้วหรือไม่ เขาไม่ใช่คนดีแบบขาวบริสุทธิ์ดุจหิมะบนยอดเขาหิมาลัย เขายอมรับว่าพลอยชมพูสั่นคลอนจิตใจที่เคยสงบนิ่งมานานไม่น้อย เพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ที่อยู่ใกล้ชิดเธอ ความน่ารักสดใสของเธอทำให้เขาพลอยกระชุ่มกระชวยไปด้วย การใช้คำว่ากระชุ่มกระชวยอาจจะดูเหมือนตาแก่ตัณหากลับไปสักหน่อย แต่จะมีคำไหนที่ตรงใจกว่านี้ได้ล่ะ ในเมื่อเขาในวัยสี่สิบปี รู้สึกดีกับสาวสวยวัยยี่สิบสี่ปี อายุห่างกันตั้งรอบกว่า ใช้คำว่ากระชุ่มกระชวยนี่แหละเหมาะสมที่สุดแล้ว 

“ฝันดีครับ” พบรักตอบกลับเสียงนุ่ม เขาค่อยๆ ขยับตัวลงมานอนตะแคงอยู่ข้างร่างสาว แขนข้างหนึ่งเท้าศีรษะ ตาคมจ้องมองใบหน้าเนียนใสไม่กะพริบตา 

“น่ารัก” พบรักเหมือนคนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เขาเลื่อนสายตาลงมองสำรวจส่วนโค้งเว้าของกายสาว ยอมรับว่าเธอสวยมาก สวยไปทั้งเนื้อทั้งตัว น่าครอบครองที่สุด 

“กระติ๊บ...” พบรักกระซิบเรียกเสียงแผ่ว แล้วค่อยๆ ก้มหน้าลงจนริมฝีปากแตะแก้มนุ่ม เพียงได้สัมผัสเล็กน้อยก็อดไม่ได้ที่จะเพิ่มความแรงอีกนิด จมูกโด่งจึงกดลงจนแก้มสาวบุ๋ม กลิ่นแก้มหอมกรุ่นทำให้พบรักสูดลมหายใจเข้าเสียจนชุ่มปอด 

“ผมไม่ใช่คนดีนักหรอก แต่ผมมีความรับผิดชอบในทุกสิ่งที่ตัดสินใจทำลงไป”  

พบรักเลื่อนริมฝีปากไปกดจูบที่มุมปากนุ่ม ค่อยๆ เพิ่มแรงกดเพื่อเปิดกลีบปากสาวอย่างใจเย็น 

พลอยชมพูครางเสียงแผ่วในลำคอ รำคาญสิ่งรบกวนที่วนเวียนอยู่ริมฝีปาก เมื่อทนไม่ไหวหญิงสาวจึงเผยอปากขึ้นเพื่อจะประท้วง แต่กลับกลายเป็นว่า เธอเปิดโอกาสให้คนที่รอท่าอยู่แล้วประกบปากแนบแน่น ลิ้นร้อนสอดลึกเข้าไปในโพรงปากนุ่ม พลิกพลิ้วฉกชิม ดื่มด่ำกับความหอมละมุนนุ่มหวานจนไม่อยากถอนจูบ หากคนที่เพิ่งโดนขโมยจูบแรกไปไม่ออกอาการดิ้นรนเพราะหายใจไม่ออก เขาคงจะวนเวียนจูบเธอต่อได้ถึงเช้า 

พลอยชมพูหอบหายใจหนัก ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยรู้จักทำให้หัวคิ้วเรียวขมวดมุ่น ดวงตากลิ้งไปมาภายใต้เปลือกตาที่ยังปิดสนิท ปากจิ้มลิ้มเม้มน้อยๆ ก่อนจะแลบลิ้นเลียริมฝีปากราวกับว่าจะตรวจสอบร่องรอยที่ถูกกระทำ 

“กระติ๊บ...” พบรักกระซิบเรียกชิดใบหูเล็ก เขามองใบหน้าครุ่นคิดของเธออย่างเอ็นดู ชายหนุ่มยิ้มพอใจกับท่าทีน่ารักซื่อๆ ที่เธอแสดงออก 

“ไม่ไหวแล้วค่ะน้าจบ อะไรเด็ดๆ ของน้าจบทำติ๊บมึนหัวมาก” พลอยชมพูขยับปากพูดงึมงำ เสียงของเธอไม่ดังเท่าไรนัก แต่พบรักได้ยินชัดเจน อ้อ! นี่ประจบคงแอบทำสาโทไว้กินแน่ๆ แล้ววันนี้คงตั้งวงเลี้ยงฉลองวันเงินเดือนออกกัน คนไม่เคยดื่มแบบพลอยชมพูเลยเมาง่ายๆ  

“ผมมีอะไรที่เด็ดกว่าสาโทของประจบอีก กระติ๊บอยากลองไหม” พบรักตะล่อมถาม มือลูบไล้แขนเรียวเสลา สายตาลามเลียไปทั่วร่างงดงามเปลือยเปล่า 

พลอยชมพูลืมตาขึ้นสบตาคม หญิงสาวถามเสียงอ้อแอ้ 

“มีเด็ดกว่านี้อีกเหรอคะ”  

****หวานพลอยรัก มีอีบุ๊กMEBแล้วนะคะ

ความคิดเห็น