มาตานานา
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : อะไรเด็ดๆ1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 470

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ม.ค. 2563 07:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อะไรเด็ดๆ1
แบบอักษร

“เอ้า! ไชโย!”  

เสียงเฮฮาครื้นเครงดังขึ้นเบาๆ บริเวณบ้านพักคนงาน วันนี้เป็นวันเงินเดือนออก ตอนเย็นจึงมีการเลี้ยงฉลองกันเล็กน้อย ยำจานใหญ่รสแซ่บถูกยกให้เป็นอาหารจานเด็ดวันฉลองวันนี้ 

พลอยชมพูวางแก้วน้ำอัดลมลงบนโต๊ะม้าหินอ่อน แล้วแจกจ่ายยิ้มให้ทุกคน วันนี้เธอเสนอตัวเป็นเจ้ามือ ออกค่ากับข้าวและค่าน้ำอัดลมเอง เพราะถือว่าเป็นน้องใหม่ต้องเลี้ยงคารวะรุ่นพี่ 

“อยากกินอะไรเพิ่มบอกติ๊บได้นะคะ วันนี้ติ๊บเลี้ยงเอง” พลอยชมพูบอกอย่างใจป้ำ 

“แค่นี้ก็พอแล้วค่ะคุณกระติ๊บ” ลำดวนบอกอย่างเกรงใจ 

“ไม่ต้องซื้ออะไรเพิ่มแล้วครับคุณกระติ๊บ ผมมีอะไรเด็ดๆ ที่หาซื้อที่ไหนไม่ได้มาให้ลองชิม” ประจบบอก แล้วชะเง้อคอมองรอบๆ อย่างระแวดระวัง 

“พี่จบ! ไม่ต้องเลยนะ เดี๋ยวก็โดนคุณพบจัดการหรอก” ลำดวนรีบห้ามสามี เพราะรู้ดีว่าอะไรเด็ดๆ ของสามีนั้นคืออะไร 

“อะไรเด็ดๆ คืออะไรหรือคะน้าจบ” กระติ๊บผู้มีความอยากรู้อยากเห็นอยู่ในกระแสเลือดถามอย่างสงสัยใคร่รู้ 

“เอ่อ...ไม่มีอะไรหรอกค่ะคุณกระติ๊บ” ลำดวนบอกปัด แล้วหันไปขึงตาใส่สามี 

“มาพูดให้ติ๊บอยากรู้แล้วจากไปแบบนี้ไม่ดีนะคะ คืนนี้ติ๊บต้องนอนไม่หลับแน่ๆ เลยค่ะ นะๆ บอกติ๊บหน่อยนะคะว่ามันคืออะไร”  

ประจบทำหน้าลำบากใจ หันไปสบตาเมียก็เจอหน้ายุ่งๆ มองอยู่ก่อนแล้ว 

“น้าลำดวนขา ติ๊บสัญญาว่าจะไม่บอกเรื่องอะไรเด็ดๆ กับคุณพบเด็ดขาด ให้น้าจบบอกติ๊บเถอะนะคะ” เมื่อขอร้องน้าจบไม่ได้ พลอยชมพูก็หันไปอ้อนผู้บัญชาการสูงสุดของน้าจบแทน 

ลำดวนมองหน้าคนส่งสายตาปริบๆ มาอ้อนแล้วก็ถอนหายใจ ลังเลว่าจะบอกดีไหม แต่พอหญิงสาวยิ้มเศร้าทำหน้าหงอยน่าสงสาร จึงตัดสินใจหันไปบอกผัวว่าให้ไปเอาของเด็ดออกมา 

พลอยชมพูยิ้มแฉ่ง เพราะอยากรู้ว่ามันคืออะไร ส่วนเพื่อนร่วมวงสังสรรค์ยามเย็นคนอื่นต่างดีใจที่จะได้ชิมอะไรเด็ดๆ ของประจบ 

 

สาโทรสชาติหวานอร่อยลิ้น ดื่มแต่ละจอกก็ซาบซ่านร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ทุกคนดื่มในปริมาณที่เท่ากัน คนอื่นรู้สึกเพียงแค่เลือดลมเดินสะดวกและคืนนี้ก็คงนอนหลับสบาย แต่พลอยชมพูผู้ไม่เคยลิ้มชิมรสสาโท เมื่อได้มาลองครั้งแรกก็ถึงกับมึน 

เมื่อพูดคุยกันพอสมควร ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปพักผ่อน พลอยชมพูจึงขอตัวกลับ หลายคนเป็นห่วง ต่างถามว่าไหวไหม ให้เดินไปส่งหรือเปล่า แต่พลอยชมพูก็ยืนยันว่าไหว สบายมาก หญิงสาวเดินกลับบ้านพักคนเดียว เธอรู้สึกว่ามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นเล็กน้อย...ทางเดินที่เคยเห็นมันเป็นทางตรง คืนนี้กลับดูคดเคี้ยวยังไงก็ไม่รู้ 

“ใครทำทางเดินนะ ทำไมมันเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาแบบนี้ ทำไมไม่ทำให้มันตรงๆ” พลอยชมพูเดินโซเซมาจนเกือบจะถึงประตูบ้านแล้ว หญิงสาวหยุดยืนโงนเงน หอบหายใจแรง 

“ทำไมประตูมันมีสองบาน” คิ้วเรียวขมวดมุ่น หญิงสาวสะบัดหน้า พยายามปรือหนังตาที่หนักอึ้งขึ้นอย่างยากลำบาก 

 

พบรักหรี่ตามองร่างที่นอนฟุบอยู่หน้าประตูบ้านครู่หนึ่ง ก่อนค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้อย่างระวังตัว แต่พอมองเห็นชัดเจนว่าเป็นใคร เขาจึงรีบเข้าไปนั่งลงข้างๆ แล้วจับบ่าเขย่าพร้อมกับเรียกเธอ 

“กระติ๊บ”  

คนเมาสาโทอืออาขานรับในลำคอ แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ ทว่าไม่มีทีท่าว่าจะขยับตัวลุก กลิ่นสาโทโชยมาพร้อมกับลมหายใจ ทำให้คนที่กำลังจะพยุงเธอลุกขึ้นชะงัก 

“นี่คุณ! แอบไปกินสาโทมาเหรอ” นัยน์ตาคมดุวาววับ นึกอยากจะฟาดก้นเธอสักสิบที เมาแล้วหลับไม่รู้เรื่องแบบนี้ ถ้าเกิดไปเมาอยู่ที่อื่นจะเป็นอย่างไร ถูกใครเขาลากไปไหนจะรู้ตัวไหม แล้วตั้งแต่ดื่มค็อกเทลจนเมามายคราวนั้น เธอก็น่าจะรู้แล้วว่าตัวเองคออ่อน ไม่ควรดื่มน้ำเมาแบบนี้อีก 

พบรักอุ้มคนเมาป้อแป้ขึ้นมาส่งจนถึงห้อง แต่ไม่ทันจะวางเธอลงบนเตียง พลอยชมพูก็ขย้อนอาหารมื้อค่ำออกมาเสียก่อน 

“กระติ๊บ! คุณนี่มัน...” พบรักไม่รู้จะดุเธอว่าอย่างไรดี นี่มันครั้งที่สองแล้วนะที่เธออ้วกใส่เขา ผู้หญิงอะไรน่าจับตีก้นจริงๆ ทีนี้แทนที่จะอุ้มไปส่งที่เตียงพบรักจึงต้องอุ้มหญิงสาวเข้าไปในห้องน้ำ 

“กระติ๊บ” พบรักเรียกคนที่ยังเมาไม่รู้เรื่อง หวังให้เธอได้สติสักน้อยนิดก็ยังดี เขาจะได้บอกให้เธอจัดการอาบน้ำทำความสะอาดตัวสักหน่อย ขืนปล่อยไว้อย่างนี้ไม่ดีแน่ 

“ขา...” พลอยชมพูเงยหน้าขึ้น ขานรับเสียงยานคางหวานจ๋อย ทว่าดวงตาคู่งามยังหลับพริ้ม ริมฝีปากอิ่มสวยคลี่ยิ้มหวานเย้ายวน 

“คุณควรอาบน้ำ” พบรักถอนหายใจ แล้วบอกคนที่ยืนอิงแนบอกตัวเองอยู่ ไม่ใช่เธอคนเดียวที่ควรอาบน้ำหรอก เขาก็ด้วย เพราะเปื้อนไปทั้งตัว ทั้งกลิ่นก็ชวนให้คลื่นเหียนอาเจียนออกมาสมทบกับเธอเหลือเกิน 

“ไม่อาบ จะนอนค่ะ” พลอยชมพูบอกแล้วซบหน้ากับอกกว้าง 

“ไม่อาบไม่ได้” พบรักบอกเสียงเข้ม จับบ่าของคนยืนโงนเงนดันตัวเธอออกห่าง 

“ไม่หวายยย...ง่วงค่ะ มึนหัวด้วย” พลอยชมพูส่ายหน้า โบกไม้โบกมือว่าไม่ไหวจริงๆ  

พบรักถอนหายใจแรง ชักรำคาญยายเมรีขี้เมา ถ้ายังต่อล้อต่อเถียงกับเธออยู่นี่ เขาก็คงไม่ได้พักผ่อนสักที ชายหนุ่มจึงตัดสินใจดันร่างสาวไปยืนใต้ฝักบัว แล้วเปิดน้ำชำระล้างร่างกายเธอ ทว่าเมื่อคนเมาถูกสายน้ำรินรดตัวก็สะดุ้ง กระโดดเข้ามากอดเขาไว้แน่น 

“กระติ๊บ! ทำบ้าอะไรของคุณเนี่ย” พบรักอยากจะจับแม่ตัวดีหักคอนัก เป็นสาวเป็นนางไปทั้งตัวมากระโดดกอดเขาแบบนี้ได้ยังไง เธอไม่รู้หรือไงว่าความอวบอิ่มและนุ่มอุ่นทำให้เขาใจสั่น 

...เธอก็คงไม่รู้นั่นแหละ เพราะเธอเมาอยู่นี่นา 

“หนาว...” พลอยชมพูซุกตัวเข้าหาความอบอุ่นจากร่างใหญ่ 

พบรักเหลือบตามองเครื่องทำน้ำอุ่น เขาถึงได้รู้ว่ามันถูกปิดอยู่ ชายหนุ่มจึงยื่นมือไปเปิด แล้วก้มลงกระซิบบอกคนขี้หนาวด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม 

“เดี๋ยวก็อุ่นแล้ว”  

“ง่วง” เมรีคนสวยพึมพำ วงแขนเรียวเกี่ยวกอดคนที่ยืนแนบชิดไว้แน่น 

“ทำแบบนี้ไม่ดีนะกระติ๊บ” พบรักเตือนเสียงแหบพร่า เขาไม่ใช่หินผาที่จะกล้าแกร่งทนร้อนทนหนาวโดยไม่รู้สึกรู้สาอะไร และเธอก็ไม่ใช่เด็กหญิงตัวน้อยที่อยู่ใกล้แล้วจะรู้สึกเอ็นดูอย่างบริสุทธิ์ใจได้ 

****หวานพลอยรัก มีอีบุ๊กMEBแล้วนะคะ

ความคิดเห็น