st.intangible

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

(CUT) Secretary Feb | JAEDO Part 06(1/2)

ชื่อตอน : (CUT) Secretary Feb | JAEDO Part 06(1/2)

คำค้น : ห้องน้ำ, แจโด, JAEDO, เลขาเฟบแจโด

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 152

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ม.ค. 2563 23:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
(CUT) Secretary Feb | JAEDO Part 06(1/2)
แบบอักษร

"กุมภา?" หลังจากที่ผมสามารถผละออกจากคนใต้ร่างได้ก็ผงะเล็กน้อยเมื่อได้รู้ว่าเขาคือเลขาของตัวเอง 

เมื่อเขาเห็นว่าผมนิ่งไป เขาไม่รอช้าที่จะฉกฉวยชิมความหวานจากปากผมอีกครั้ง เหมือนตอนนี้ผมที่เคยคิดต่อต้านเพราะมีคนใช้ห้องตรงข้ามอยู่แต่เมื่อได้ยินเสียงกดชักโครกมันทำให้ผมสลัดความคิดที่ว่านี่มันที่สาธารณะออกทันทีแล้วจูบตอบเขา 

. 

ทั้งคู่เปลี่ยนจูบแสนธรรมดาเป็นจูบที่ร้อนแรงมากขึ้น เอวบางที่เคยอยู่นิ่งบดสะโพกเข้ากับบางอย่างที่หลับใหลอยู่ในกางเกงสแลคสีดำให้ตื่นขึ้นสู้กับบั้นท้ายของเขา 

"อ๊ะ" เฟบละจากปากสวยมาขบเม้มที่ลำคอขาว  

"อย่าทำรอย กุมภา!" เหมือนเจ้าตัวไม่ฟังอะไรแล้วตอนนี้เพราะคนตรงหน้าช่างยั่วยวนเขาเหลือเกิน"นี่ หยุดก่อน ฟังก่อนหน่อยสิ" 

"ครับ?" 

"เอาฝากชักโครกลงก่อน" กุมภาที่คิดว่าอีกคนจะเอ่ยปากห้ามรีบยกทั้งตัวเองและร่างบางขึ้น จนเจ้าของร่างบางตั้งตัวไม่ทันจนต้องตวัดมือและขาโอบร่างหนาอย่างตกใจ เมื่อจัดแจงสถานที่แสนคับแคบนี้เสร็จ เฟบไม่รอช้าตะโบมจูบใส่คนบนร่าง 

ใครกัน จูบเก่งเป็นบ้า 

ไวกว่าความคิด มือหนาล้วงเข้าไปบีบเค้นเอวบางจนขึ้นสีแดงบนผิวขาวๆ ร่างบางที่ยังไม่หยุดบดสะโพกตอนนี้เริ่มทำให้เขาปวดหนึบที่แกนกาย ดูเหมือนคนบนร่างจะรู้ตัวแต่ยังอยากแกล้งเขาอยู่ 

. 

ผมถอนริมฝีปากออกจากกุมภาอีกครั้ง เปลี่ยนมาเป็นกัดริมฝีปากล่างของตัวเองแล้วลดความเร็วการบดสะโพกลงเป็นช้าๆเนิบๆ ทำเอากุมภาออกแรงบีบที่เอวผมแน่นขึ้นพร้อมกับซบเข้ากับหน้าอกของผม ผมที่ยังคงแกล้งเขาไปเรื่อยๆต้องชะงักเมื่อนายกุมภาหรือเฟบของทุกคนงับลงที่ยอดอกผ่านเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางของผม 

เกินไปแล้วนะโว้ย 

ไม่ได้หยิบเสื้อคลุมมา! 

เขาผละมือออกจากเอวในเชิ้ตของผมมาปลดกระดุมสามเม็ดด้านบนออกแล้วครอบครองยอดอกผมอีกครั้ง ร่างแกร่งละเลงลิ้นร้อนระรัวสลับกับดูดเม้มจนมันขึ้นสีแดงตามแรงดูด เหมือนกลัวอีกข้างน้อยใจเขาใช้มือข้างที่ว่างจากการปลดเข็มขัดและซิปกางเกงของผมมาหยอกล้อบ้างบี้บ้างหรือบางทีก็สะกิดมันจนผมที่เชิดหน้าพยายามเก็บเสียงครางของตัวเองเพราะกลัวมีคนเข้ามาใช้บริการห้องน้ำเริ่มรู้สึกทนไม่ไหว 

อึด อึด 

ผมละมือจากไหล่แกร่งเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋ากางเกงด้านหลังออกมาดูเมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือน 

พี่เบจะทักมาทำไมตอนนี้ 

ตอนนี้ทั้งกางเกงและชั้นในของผมหลุดออกไปหมดแล้ว ผมล่ะสงสัยว่าเขาชำนาญขนาดนี้ได้ยังไง 

"อ๊าาา" เฟบกระแทกเฟบน้อยเข้ามาจนสุดโดยที่ผมไม่ได้ตั้งตัวจนหลุดปล่อยเสียงครางออกมาสุดเสียง 

ปึก 

ผมตีไหล่คนด้านล่างสุดแรง แต่เหมือนเขาจะไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรยิ่งสวนกระแทกแก่นกายเข้ามาอย่างเร็วแบบไม่เกรงใจว่าตอนนี้ผมอยู่ด้านบนเลยแม้แต่นิดเดียวจนผมต้องกอดเขาไว้แน่นแต่ไม่ลืมที่จะตอบกลับพี่เบ ผมที่พยายามพิมพ์ให้ถูกที่สุดเท่าที่จะทำได้ในสถานการณ์ตอนนี้เริ่มหมดความอดทน 

ลึกไปแล้ว 

"หะ หยุดก่อนได้มั้ย อ๊ะ ขอตอบพี่เบกะก่อน" ผมกระซิบข้างหูแต่เขาก็ยังไม่หยุด"อ๊ะ หยุดก่อนนะ ดะเดี๋ยวดิวทำต่อให้" ดั่งใจหวังเฟบหยุดกระแทกทันที 

แต่แล้วก็เหมือนโดนให้ความหวังเพราะที่เขาหยุดเพื่อจับผมเปลี่ยนท่าไปอยู่ในท่านั่งคุกเข่าบนชักโครกหันหน้าเข้าฝั่งกำแพงแล้วตัวเองก็ยืนซ้อนด้านหลังและกระแทกเข้ามาทีเดียวจนผมจุก ทำไมร่างกายมันไม่ชินล่ะ 

ผมรีบตอบพี่เบให้ไวและเป็นภาษาคนที่สุดเท่าที่จะทำได้ด้วยมือข้างเดียวเพราะอีกข้างต้องใช้พยุงตัวเอง คนด้านหลังที่ไม่ให้ความร่วมมืออะไรเลยหนำซ้ำยังกระแทกแรงขึ้นเรื่อยๆจนผมต้อง 

"อ๊ะ เฟบ มันเร็วไป" 

"อื่มมมม" บอกว่าเร็วไปไง ไม่ใช่ให้เร็วอีก 

ตึก ตึก ตึก 

เสียงคนเดินเข้ามาในห้องน้ำทำให้ผมต้องยกมือมาปิดปากตัวเองให้แน่นกว่าเดิมเพราะว่าเขามาเข้าห้องข้างเราน่ะสิ่ แต่เหมือนเฟบอยากเอาคืนที่ผมแกล้งเขาไว้ เขาดึงแก่นกายออกสุดแล้วกระแทกเข้าจนสุดทำแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมา 

"อึ๊ อึ๊ อ๊ะ" เฟบดึงมือข้างที่ผมใช้ปิดปากออกมาดึงไว้แล้วค่อยๆเพิ่มความเร็วขึ้น 

"อ๊ะะะ" 

"อืมมมม" เหมือนคนข้างห้องรู้แล้วว่าต้องรีบออกเพราะผมได้ยินเสียงกดชักโครก 

"เฟบ ดิวเจ็บเข่า อ๊ะ" เจ้าของชื่อถอนแก่นกายออกโดยที่ไม่บอกอีกครั้ง แล้วจัดแจงท่าของผมให้ประจันหน้ากับเขาพร้อมกับช้อนขาผมขึ้นแล้วยกตัวผมติดกับผนัง ผมตวัดขาโอบเอวหนาทันที 

อย่าทำเหมือนว่าห้องน้ำมันกว้างได้มั้ยวะ 

ในครั้งนี้เฟบไม่สอดเฟบน้อยเข้ามาทันทีแต่เขากลับถูเฟบน้อยไปมาตรงช่องทางของผม 

"นี่ ถ้าไม่เอาเข้ามาก็หยิบมือถือมาให้หน่อย" 

"ขอบคุณ ห่ะ" ทันทีที่ผมได้มือถือมาเขาก็ค่อยๆสอดแก่นกายเข้ามาช้าๆแล้วค่อยๆเปลี่ยนเป็นเร็วขึ้นเรื่อยๆเมื่อเห็นผมกดมือถือ 

แกล้งกันชัดๆ 

"อ๊ะ ซี๊ดดดอื้ออ" เขาเจอมันแล้วแต่เหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่รู้ ดังนั้นเก็บเงียบไว้ดีที่สุด ผมที่ตอนนี้รู้สึกปวดหนึบที่แก่นกายของตัวเองอยากจะใช้มือช่วยแทบบ้าแต่ก็ทำไม่ได้เพราะกลัวทั้งโทรศัพท์และตัวเองตก อยากจะให้คนตรงหน้าช่วยก็กลัวว่าจะโดนแกล้งอีกเพราะอยากจะปลดปล่อยเต็มทีแล้ว ผมเลยพยายามตอดรัดเขาและเกร็งจนในที่สุด 

"อ๊ะ อ๊าาาาาาาาส" 

"ซี๊ดดดดดด" เขายังคงค้างแก่นกายไว้อยู่แบบนั้นทั้งๆที่ปลดปล่อยออกมาหมดแล้ว"คุณดิว?" 

"ก็ใช่น่ะสิ อย่าปล่อยลงเชียวนะ โอเค เยี่ยม วางลงดีๆ" 

"คุณดิวววว" เหมือนจะสร่างเมาแล้วสินะ"คือเฟบ ขอโทษครับ" พูดขอโทษไม่พอยังทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อีก 

"หยุดเลยนะ เดี๋ยวค่อยคุย แต่งตัวให้เรียบร้อย" 

"ครับ" 

. 

. 

. 

. 

. 

Talk : 

NCครั้งแรกเลยแม่ เป็นไง 

คืออาจจะไม่ได้จัดเต็มโบ๊ะบ๊ะขนาดนั้นเพราะยัยยังกลัว 

คนอื่นได้ยินอยู่แต่คัทอันถัดไปน่ะหรอ หึ รอเลย! 

จรัม 

(งงมั้ยอะ คือหนึ่งจุด เท่ากับเราเป็นคนบรรยายอะ) 

ติชมได้นะคะ ขอบคุณค่ะ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น