ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 วิกฤตการณ์กลายพันธุ์

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 วิกฤตการณ์กลายพันธุ์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 30 เม.ย. 2563 00:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 วิกฤตการณ์กลายพันธุ์
แบบอักษร

"เป็นไงมั่ง หายดียัง ไม่หายฉันจะทิ้งนายไว้ตรงนี้แล้วนะ"คนตัวเหม็นว่าทำท่าจะลุกขึ้นเขาจึงต้องรั้งแขนอีกฝ่ายไว้

 

"นี่ คุณน่ะอย่าพึ่งไปสิ ช่วยผมก่อน..ผมเป็นคนอ่อนแอและบอบบาง ดูสิๆ"เขาโชว์แขนอุดมเต็มไปด้วยไขมัน

 

เอเดนหรี่ตาเล็กน้อยใช้มือแกร่งช้อนใต้วงแขนทำท่าจะอุ้มพาดบ่า สายธารผวารีบห้ามปรามกลัวมันจะกระแทกกับท้อง

 

"ทำไม?"

 

"ก็...ก็....ผมปวดท้อง! เผื่อคุณลืม"ในที่สุดเขาก็แถได้สำเร็จ เหมือนจะดีแต่ก็แย่เมื่อผมอยู่ในอ้อมแขนของเขาซึ่งกำลังโดนอุ้มอยู่ในท่าเจ้าสาว

 

เฮ้อ.....ให้มันได้อย่างนี้สิ เรื่องที่เขาท้องควรเก็บไว้เป็นความลับจริงๆนั่นแหละ เดี๋ยวเผื่อมีใครรู้เข้าแล้วมองเห็นเราเป็นตัวประหลาดล่ะทำไง ยิ่งอยู่ในวันสิ้นโลกด้วย คงไม่โดนรุมประชาทัณฑ์แย่รึ

 

"เรื่องมากจริง...."มองค้อนคนตัวเหม็นไปรอบหนึ่ง หาว่าเขาเรื่องมากเดี๋ยวก็จับแดกแม่ง ยิ่งหิวๆอยู่ๆ

 

"ว่าแต่นายกำลังจะไปทางไหนน่ะ"เอเดนก้มไปถามเจ้าตัว

 

"ตรงไปอีกไม่ไกลมาก มันจะมีตึกสามตึกล้อมอยู่รอบๆบริเวณนั้น ผมนัดกับเพื่อนเอาไว้"

 

ร่างสูงพยักหน้าทีหนึ่งก้าวไปตามทางที่ร่างบางบอก ตลอดทางแม้จะเจอซอมบี้มากมาย เอเดนก็จัดการซอมบี้ได้อย่างสบาย ผมคิดว่าหมอนี่ยังคงไม่รู้แน่ว่าตัวเองมีพลัง

 

[LV.3 (135/200)]

 

เห็นคนตัวเหม็นไม่สนใจตัวผมแล้วมือก็แอบทำเป็นหยิบของในกระเป๋าเปิดระบบกระเป๋าหยิบเอายาเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นมา ลักษณะมันเป็นเม็ดยาเม็ดๆเล็กๆขนาดเท่ายาพาราแต่เป็นรูปร่างทรงกลมๆสีน้ำตาล ชั่งใจอยู่พักหนึ่งก็ปาเม็ดยาเข้าปาก

 

ทันทีที่เม็ดยาเข้าปากเขารู้สึกร่างกายสดชื่นขึ้นนิดหน่อยดูมีเรี่ยวแรงมากขึ้นนิดหนึ่ง

 

+5 ค่าความแข็งแกร่ง

 

[ค่าความแข็งแกร่งเพียงพอต่อการเปลี่ยนแปลงพลังต่อร่างกาย โฮสต์จะยืนยันการเปลี่ยนแปลงร่างกายนี้หรือไม่]

 

'หืม? เปลี่ยนแปลงพลังทางร่างกายหมายความว่าไง"

 

[DNAโฮสต์และเซลล์ต่างๆจะถูกเปลี่ยนแปลงทุกองย่างบนร่างกายเหลือไว้เพียงโครโมโซมดั้งเดิม คล้ายอาการกลายพันธุ์ของซอมบี้แต่มีสติสัมปะชัญญะทุกอย่างเรียกว่ามิวแทน สภาพร่างกายจะมีความคงทนต่อไวรัสทางอากาศและทางน้ำถาวรแต่หากโดนกัดหรือโดนข่วนใดๆเชื้อจะแล่นเข้าสู่กระแสเลือดและมีโอกาสติดเชื้อกลายเป็นซอมบี้ได้เหมือนกัน และอีกอย่าง.......โฮสต์จะถูกจัดอยู่ในหมวดผู้มีพลังพิเศษในร่างกาย]

 

ฟังจากที่ระบบอธิบายคับคล้ายคับคลาว่าเหมือนเกมส์ใดเกมส์หนึ่งที่เคยเล่น หรืออาจจะเป็นหนังที่เคยดูเขาก็จำไม่ได้เพราะมันนานมาแล้ว

 

'แล้วมีความเสี่ยงอะไรบ้างหรือเปล่า'แอบกังวลนิดหน่อย เพราะคนอย่างเขาไม่ยอมเสียอะไรไปแน่ๆแม้กระทั้งชีวิต

 

[มีนิดหน่อย หากการเปลี่ยนแปลงพลังไม่สำเร็จจะกลายเป็นซอมบี้ทันที......]

 

'อ๋อ....ก็แค่เปลี่ยนแปลงเป็นซอมบี้เอง ตกลงสิ.......เอ๊ะ เดี๋ยวๆ!!'

 

[ยืนยันคำตกลง ระบบจะรีเซ็ตร่างกายและเซลล์ต่างๆเปลี่ยนแปลงตามค่าความเปลี่ยนของโลกเพื่ออยู่รอด]

 

"มะ!!"พูดไม่ทันจบ สติถูกอย่างก็หายไปทันที....

 

"นายเรียกฉันหรือเปล่าเมื่อกี้.....นี่...นี่!...."เอเดนเขย่าคนในอ้อมแขน ผ่านไปสักพักไม่มีปฏิกิริยาอะไรตอบสนองสักนิด ทั้งร่างกายเริ่มเย็นชีพจรเต้นอ่อนลง

 

"เกิดเรื่องเชี่ยอะไรวะเนี่ย!ชิท!"ร่างสูงสบถออกมาเสียงเบา พลันได้ยินเสียงฝีเท้าด้านหลังทำให้เขาหันไปดูพบชายแปลกหน้าสองคน

 

"นั่นมันสายธารหนิ! นายทำอะไรกับสายธารน่ะ!!"ซอลที่เห็นร่างของสายธารสลบอยู่ก็ตกใจรีบวิ่งเข้าไปดูพร้อมกับคั้นถามจากปากคนอุ้ม

 

เอเดนเหลอหลาไม่รู้จะตอบยังไงเลยเล่าเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบตั้งแต่ที่เจอกันช่วงแรก ถึงซอลจะยอมรับฟังแต่ชัยไม่ลดความหวาดระแวงในตัวของอีกฝ่าย ยังไงสายธารก็ถือว่าเป็นผู้ช่วยเหลือชีวิตเขาเอาไว้ ซึ่งเอเดนก็เข้าในสถานการณ์นี้ดี...ในช่วงวันสิ้นโลกไม่รู้ว่าใครบ้างที่คิดจะปองร้ายเรา

 

"แย่ล่ะ.....ชีพจรอ่อนลง อุณหภูมิในร่างกายลดฮวบ....อย่างนี้ไม่ดีต่อสายธารกับเด็กในท้องแน่พี่ชัย!"ซอลหันไปพูดกับคนตัวสูงใกล้ๆ ใบหน้าหวานตึงเครียดสะสม

 

"แล้วจะทำยังไงดี นายมีวิธีช่วยไหมซอล"คิ้วเข้มขมวดใบหน้าร้อนรนปิดไม่มิด

 

"ไม่มี..ยังไม่ทราบสาเหตุของอาการ เดี๋ยวคุณช่วยไปหาห้องพักแถวนี้ทีนะผมกับพี่ชัยจะไปหาน้ำเกลือกับอุปกรณ์ที่โรงพยาบาล"เวลานี้ไม่มีทางเลือก ซอลเลือกที่จะไว้ใจคนตรงหน้า แม้ชัยจะค้านเพียงไรแต่การหาเหตุผลของร่างบางมีน้ำหนักมากพอไม่ให้ปฏิเสธ

 

สุดท้ายเอเดนก็ต้องหาคอนโดใกล้ๆเป็นคอนโดสูง 50 ชั้น รอพวกชัยกับซอลจะกลับมา

 

"เมื่อกี้กูหูฟาดไปเปล่าวะ?.....เด็กในท้อง?"คนตัวสูงถามกับตัวเอง ขยับมือสากวางบนหน้าท้องอันเย็นเฉียบของอีกฝ่าย

 

"ผู้ชายที่ไหนจะท้องได้ เพ้อนะกูเนี่ย....."

 

คอนโดที่เอเดนพามาคือคอนโดของเจ้าตัวเอง หลังจากเมื่อวานตื่นขึ้นมาแล้วพบว่ามีซากศพเดินได้กันเกลื่อนกลาด คิดว่าคงมีอะไรผิดปกติแน่นอนสรุปแล้วจึงลงไปข้างล่างถึงได้พบกับความจริงว่า...วันสิ้นโลกมาเยือนแล้ว

 

.

.

.

.

.

[Start automatic system ยินดีด้วยคุณได้เข้าสู่สภาวะการกลายพันธุ์โดยสมบูรณ์อย่างถาวร]

 

"เฮือก!!! แค่กๆ!!"สายธารสะดุ้งตัวลุกพรวด กอบโกยอากาศเข้าปอดประหนึ่งขาดอากาศหายใจมาอย่างยาวนาน

 

[ฉันเองเดอะฮันควีน โชคดีที่นายกลายพันธุ์เป็นมิวแทนสำเร็จ ตลอดระยะเวลา 2 อาทิตย์ที่นายหลับไปดาวเทียมของฉันตรวจพบการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวงในหลายๆด้าน]

 

"วะ..ว่าไงนะ นี่ฉันหลับปะ..ไป 2 อาทิตย์!มันเกิดอะไรขึ้น!..."ได้ยินว่าตัวเองหลับไปนานขนาดนั้นก็ตกใจกับตัวเองไม่น้อย หลับโดยไม่กินข้าวกินน้ำป่านนี้เขาคงผอมแห้งไปแล้วแหละ

 

[ไม่หรอก เพราะเพื่อนของนายช่วยเอาไว้ทำให้สถานภาพยังเสถียรอยู่ เพียงขาดสารอาหารที่ต้องการไปนิดหน่อย....การกลายพันธุ์จำเป็นต้องใช้เวลานาน..ยิ่งนานเท่าไหร่ยิ่งดี แต่นายหลับไป 2อาทิตย์...เท่าที่ระบบของฉันรวบรวมข้อมูลไม่เคยไม่ใครหลับได้เกิน 5 วันเลยสักนิดนอกจากนาย]

 

"โห...แล้วอย่างนี้ฉันสามารถทำอะไรได้บ้างล่ะเนี่ย....จะเก่งเหมือนนางเอกในหนังเรื่องผีชีXXXไหม?"คำตอบคือความเงียบจากเดอะฮันควีน

 

ผมหันไปรอบๆมองสถานที่แปลกตา ใกล้ๆมีเสาให้น้ำเกลือระโยงมาถึงแขน....นี่เขาโดนเจาะน้ำเกลือหรอเนี่ย คงเป็นฝีมือซอลสินะ...มิน่าเธอถึงบอกว่าร่างกายเราไม่เป็นอะไร

 

[ผลตรวจการแสกนของฉันพบว่าร่างกายของนายมีพลังพิเศษสายหนึ่งคือการแลกเปลี่ยนพลัง พลังแบบนี้ในฐานข้อมูลฉันไม่เคยพบ เวลาใช้นายควรระวังตัวหน่อยเพราะฉันไม่รู้ขีดจำกัดของมันจึงไม่อาจเตือนนายได้ ขอให้โชคดีนะสายธาร]

 

วืบ...

 

สิ้นคำพูดของอีกฝ่ายเธอก็หายไปพร้อมกับจอโฮโลแกรม ในหัวของผมคิดแล้วคิดอีกก็ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับพลังนี้เลย คงเป็นอย่างที่เธอว่านั่นแหละ

 

"ชักหิวแล้วสิ อ้ะ....เด็กดีของป๊าก็หิวแล้วสินะถึงได้ประท้วงแบบนี้ มาๆ...เดี๋ยวป๊าพาไปหาอะไรกิน"เสียงร้องโครกครากทำให้ผมยิ้ม ค่อยๆพยุงตัวเองลงจากเตียงเดินไปทางเคาท์เตอร์ครัว ปรากฏว่าเจอกระเป๋าใบที่เขาห้อยของกินมาด้วยเลยเปิดหาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาสองกระป๋อง ใกล้ๆนี้มีตู้เย็นอยู่ยังใช้การได้

 

"มีเนื้อหมูกับแตงกวาและมะเขือเทศอยู่แหะ น่าสนใจๆ"มือเรียวหยิบทั้งหมดออกมาจากตู้เย็น นำหมูมาล้างความคาวแล้วเอาไปสับใส่ลงหม้อต้ม

 

รอจนได้ที่แล้วจึงเทน้ำออกต้มน้ำใหม่เปิดฝากระป๋องพอเหมาะปรุงเครื่องปรุงใส่หมูสับตามความต้องการ ต่อด้วยเทน้ำร้อนปิดแก๊สปิดไฟเป็นอันว่าเสร็จ

 

กับข้าวในวันนี้ก็คือ!.....บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสต้มยำใส่หมูสับมีผักเป็นเครื่องเคียง ว่าแต่.....พี่ชัยกับซอลหายไปไหนนะ?

 

 

สายธารเลิกสนใจหันมาสวาปามกับข้าวตรงหน้าจนหมดเกลี้ยง นอนกลิ้งไปมาอยู่บนที่นอนนุ่มๆ

 

แกร่ก!

 

เสียงบิดกลอนประตูเรียกสายตาจากผมไปมองตรงประตู ผู้เข้ามาใหม่มีรูปร่างสูงใบหน้าหล่อเหลาตามฉบับคนอังกฤษ หน้าตาคุ้นๆนะเนี่ย....เดี๋ยวนะ....

 

"คนตัวเหม็น!!"ผมยิ้มร่า ไม่คิดว่าหมอนั่นยังอยู่อีก

 

"ฉันชื่อเอเดนตางหากไม่ใช่คนตัวเหม็น!!!"ถึงร่างสูงจะแปลกใจเล็กน้อยที่อีกฝ่ายฟื้นแล้วแต่พอโดนเรียกแบบนี้ความดีใจมันหดหายไปหมด

 

"ว่าแต่....นายฟื้นแล้วหรอ อาการเป็นยังไงมั่ง"เอเดนเดินเข้ามาใกล้ๆ สักพักกลิ่นเหม็นจากตัวอีกฝ่ายตีเข้าจมูกๆ

 

สายธารกระเถิบหนีไปอีกมุมหนึ่งของเตียง พลางเอานิ้วบีบจมูกๆอีกข้างชี้นิ้วชี้ใส่เอเดน

 

"อี๋ เหม็น!ไปอาบน้ำก่อนไปจะอ้วกอ่ะ ขอโทษที่ต้องพูดแบบนี้นะแต่มันจะอ้วกจริงๆ"พูดไม่พอยังกวักนิ้ว

 

"ฉันเริ่มจะนึกว่านายท้องจริงๆแล้วนะสายธาร เห้อ!ก็ได้ๆเดี๋ยวฉันไปอาบน้ำแปป"สุดท้ายเอเดนก็ต้องจำใจไปอาบน้ำ

 

ส่วนร่างบางยังนั่งหวั่นอกหวั่นใจไม่อยากจะอ้วกของที่กินเข้าไปออกมาตอนนี้ มือค่อยๆดึงสายน้ำเกลือออกเพราะคิดว่าไม่จำเป็นแล้วที่จะต้องใช้มัน

 

แฮ่ๆ

 

"อ้ะ.....!!...คนตัวเหม็น!!นายลืมปิดประตู!!"ผมร้องลั่น เมื่อประตูมันแง้มปรากฏร่างเนื้อเน่าของซอมบี้

 

ปัดโถ่!!

 

เหมือนเสียงของผมส่งไปไม่ถึงเอเดน หมอนั่นเลยไม่ได้ยิน......ผมเลยคว้าโคมไฟที่อยู่ข้างๆขึ้นมารอจนกระทั่งซอมบี้มันได้กลิ่นเดินขากระเผกเข้ามาใกล้ จึงเงื้อมือฟาดโคมไฟลงไปเต็มแรงเกิด

 

เชี่ย!!

 

ผมพลาดตีไปโดนไหล่มัน มันจึงเดินเข้ามาต่อเรื่อยๆไม่สะทกสะท้าน ผมรีบวิ่งหลบไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว....และเพราะทำอะไรพรวดพลาดเลยเกิดอาการหน้ามืดฉับพลัน

 

"อ่ะ...."

 

หวึด!พรึบ!

 

พลันเส้นสายอะไรสักอย่างสีใสออกมาจากใต้เท้าเข้าแทงส่วนมือของมัน ไม่นานเส้นสายก็เหมือนดูดอะไรมาไม่รู้ผมรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย ซอมบี้ตัวนั้นหยุดชะงักไม่เดินต่อ

 

"สายธารนายเป็นอะไรไหม!!!"ร่างสูงได้ยินเสียงของตกพื้นเสียงดังพรวดพราดออกมาจากห้องน้ำในสภาพเปลือยเปล่า

 

"อ่ะ!ไอ้คนลามก!!"สายธารแทบจะรับมือไม่ถูก ระหว่างซอมบี้กับคนตัวเหม็น สายตาเผลอก้มต่ำลงไปมองมังกรน้อยกำลังหลับใหล

.

.

.

.

"........."

 

"..........."

 

ต่างคนต่างเงียบจ้องมองซอมบี้ที่ยืนนิ่งเฉย ผมถามเอเดนเมื่อกี้ว่าเห็นอะไรจากตัวผมกับซอมบี้ไหม ผลคือหมอนี่มองไม่เห็น.....แต่ผมเห็น....ซึ่งมันกำลังดูดอะไรอยู่ไม่รู้เสียงด๊วบๆ ผมเลยลองคิดว่าหากดูดทีเดียวแรงๆเหมือนดูดน้ำมันจะเป็นยังไง

 

ฟ่อ!....

 

"เห้ย!"

 

"เห้ย!"

 

ตอนนี้ซอมบี้ตัวนั้นแห้งกร่องไปแล้ว เนื้อติดกระดูกยิ่งกว่าเนื้อตากแห้งเสียอีก! แต่ว่าร่างกายผมรู้สึกสดชื่นขึ้นผิดถนัด

 

[จากการประมวลผลของฉัน....เส้นใสๆนั่นคือพลังพิเศษของนายที่สามารถดูดพลังและพละกำลังร่างกายจากซอมบี้ได้ ขอให้นายเก็บข้อมูลไปเรื่อยเพื่อที่ระบบจะเอาไปประมวลผลต่อยอด]

 

บอกได้คำเดียวว่า.....อเมซิ่ง...

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ช่วยไรท์สังเกตหน่อย ไรท์ใช้คำซ้ำมากเกินไปหรือเปล่า ไรท์เป็นกังวลมากเลยขอบคุณงับ!

ความคิดเห็น