marcelen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Episode 25

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 523

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ม.ค. 2563 11:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 25
แบบอักษร

 

 

 

เริ่มแผน

 

“หมายความว่าเธอจะให้ฉันช่วยใช่ไหม” น้ำเสียงนุ่มทุ้มดังขึ้นอย่างราบเรียบนั่นทำให้ผมพยักหน้าเบาๆแทนคำตอบ หลังจากที่ตัดสินใจที่จะทำตามที่พี่ชาย และ พ่อแนะนำผมก็โทรมาหาเขาทันทีเพื่อเสนอสิ่งที่ผมอยากจะให้เขาช่วยนั่นจึงทำให้เขานัดผมมาพบที่ร้านประจำ..

“ใช่ครับผมอยากให้ท่านสนับสนุนคนที่มีรายชื่อในนี้ครับ” คำพูดเรียบๆของผมทำให้คนตรงหน้านั่งอ่านรายชื่อที่ผมส่งให้อย่างพินิจ

“คนของเธอทั้งหมดไว้ใจได้ใช่ไหม”

“รายชื่อทั้งหมดนี่เป็นคนที่พ่อผมส่งรายชื่อมาให้นั่นมากพอที่จะทำให้ท่านมั่นใจหรือเปล่าครับ” ผมพูดจบคนตรงหน้าก็วางกระดาษรายชื่อสมาชิกที่จะเข้าร่วมสภาลงแล้วเงยหน้าขึ้นมามองผม

“โอเคฉันจะสนับสนุน และ แต่งตั้งคนที่เกี่ยวข้องขึ้นต่ำแหน่งที่เธอต้องการถ้าเธอบอกว่าจะตอบคำถามของฉัน”

“ถามมาเลยครับผมยินดีจะตอบ”

“แผนของเธอคืออะไร” คำถามที่ราบเรียบถูกเอ่ยมาผมมองหน้าคนตรงหน้าอย่างชั่งใจผมไม่ยากเปิดเผยสิ่งที่ผมคิดจะทำเท่าไหร่เพราะบางเรื่องคนรู้น้อยมันจะดีกว่าแต่ผมก็สามารถให้คำตอบที่ไม่เจาะจงได้นิ...

“ผมจะควบคุมหมากที่ผมจะใช้เดินครับ” แม้ผมจะตอบเพียงเท่านี้แต่คนตรงหน้าก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ เขาไม่ธรรมดาจริงๆผู้ชายคนนี้สมแล้วที่เป็นผู้นำประเทศแม้คำพูดราบเรียบของผมเขายังสามารถอ่านออกได้

“เธอสามารถสร้างความเชื่อมั่นให้เกาหลีใต้ได้ใช่ไหม”

“แน่นอนครับ...ผมจะช่วยสร้างความมั่นคง และ ความเชื่อมั่นของเกาหลีใต้อีกครั้งภายการควบคุมของผม” ทันทีที่ผมพูดจบเขาก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจทันที

“ได้งั้นฉันจะช่วยทุกวิธีทางถ้าเธอสัญญาว่าจะทำอย่างที่พูด” ผมเผยยิ้มออกมาอย่างพอใจหลังจากที่ได้ยินการตอบรับจากว่าที่เขา

“เชื่อใจผมได้เลยครับ...เรื่องนี้ผมจะไม่ทำให้ผิดใจหวัง”

“อ่อฉันมีบางอย่างจะบอกด้วยมันอาจจะเป็นประโยชน์ต่อเธอ”

“อะไรครับ”

“หลังจากที่ตรวจสอบรัฐคชุดก่อนไปแล้วพวกนั้นทั้งหมดโดนจับไปแต่ไม่นานหลังจากที่เข้าคุกได้สามวันเหมือนมีคนพยายามจะวางยาคนพวกนั้นเพื่อฆ่าปิดปากแต่คนของฉันช่วยไว้ได้จำนวนหนึ่ง...และ คนที่รอดหลักๆก็อดีตนายกรัฐมนตรี” คำพูดของเขาทำให้ผมเข้าใจว่าเขาอยากบอกอะไร

“ไว้ผมจะไปเยี่ยมเขาครับ...”

 

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

 

 

‘รายชื่อสมาชิกสภาชุดใหม่ถูกแต่งตั้งขึ้นมาแล้ว และ ตอนนี้ก็ถึงเวลาเข้าร่วมประชุมครั้งนี้โดยรัฐบาลชุดใหม่ครั้งนี้แต่ยังคงถนำพาโดยท่านประธานาธิบดี พัคพยองโพ....’

ผมนั่งดูทีวีอย่างยิ้มๆกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นเกมของผมกำลังจะเริ่มแล้ว และ วันนี้ก็เป็นวันที่ผมตัดสินใจจะไปเยี่ยมอดีตนายกรัฐมนตรีที่เรือนจำเพราะมีบางอย่างที่ผมอยากจะต่อลองกับเขาสักหน่อยด้วย...แต่ไม่ทันจะได้ลุกไปไหนจู่ๆผมก็ถูกบางคนสวมกอดจากด้านหลัง

“วันนี้จะไปไหนค่ะ” เสียงหวานๆของเธอดังขึ้นนั่นทำให้ผมรีบหันหน้าไปหาเธอทันที

“จัดการธุระครับมีอะไรหรือเปล่า” คำถามของผมทำให้คนตัวบางผละตัวออกมาพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมามองผมอย่างออดอ้อน

“ฉันจะกลับไปสำนักงานนะคะพี่ ฉันอยู่แค่ในห้องมาเป็นอาทิตย์แล้วฉันเบื่อๆๆๆๆๆ อยากไปยืดเส้นยืดสายบ้างนะคะ นะคะ” ผมมองเธออย่างชั่งใจ ผมไม่อยากให้เธอตกในอันตรายแต่ใจหนึ่งก็ไม่อยากทำตัวบงการเธอเกินไป

“ได้สิครับแต่พี่จะไปส่ง แล้วจะไปรับนะครับ” พอได้ยินการตอบรับจากผมเจ้าตัวก็ยิ้มกว้างออกมาอย่างอารมณ์ดีทันที

“ค่ะ!!! งั้นเดี๋ยวฉันไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะจะโทรไปหาลูกน้องด้วย” พูดจบเธอก็ยัดตัวขึ้นมาจุ๊บที่แก้มผมเบาๆก่อนจะรีบผละตัวออกไปอาบน้ำแต่งตัว ผมได้แต่มองตามหลังเธออย่างเอ็นดูนับวันเธอยิ่งน่ารัก และ นับวันความเยือกเย็นที่ผมเคยมีมันค่อยๆถูกเธอหลอมละลายลงไปที่ละนิดแล้วสิ...ให้ตายสิเห็นรอยยิ้มที่น่ารักแบบนั้นที่ไรอยากจะจบเรื่องวุ่นวายให้มันเสร็จเดี๋ยวนี้เลยจริงๆใจผมตอนนี้มันร้อนรุ่มสุดๆ!!!

“ใจเย็นหน่อยอึนโฮ....จะรีบร้อนไปไหนยังไงแกก็ปกป้องเธอได้อยู่แล้ว”

 

 

1 ชั่วโมงต่อมา

ณ สำนักงานข่าวกรอง และ ความมั่นคงแห่งชาติ

“ไว้เจอกันนะคะพี่โฮ” เสียงหวานเอ่ยขึ้นในขณะที่กำลังจะลงจากรถแต่ผมดึงแขนเธอไว้ก่อน

“ถ้าเกิดมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นให้โทรหาพี่คนแรกเข้าใจใช่ไหม” พอได้ยินผมพูดแบบนั้นเธอก็ยิ้มกว้างออกมาก่อนจะโน้มตัวมาจุ๊บแก้มผมเบาๆอีกครั้ง

“รู้แล้วค่ะพี่บอกแบบนี้มาตลอดทางแล้วนะ รู้แล้วว่าพี่เป็นห่วงฉันแค่ไหนฉันเข้าใจแล้วคะ แต่ไว้ใจกันหน่อยสิฉันเป็นถึงหัวหน้าหน่วยน้าาา” คำพูดของเธอทำให้ผมจนใจพยักหน้าเบาๆ

“ครับ” ผมตอบรับง่ายๆแล้วยอมปล่อยแขนเล็กๆของเธออย่างว่าง่าย เธอยิ้มให้ผมราวกับกำลังขำขันกับท่าทีที่ผมทำเธอเอื้อมมือมาลูบใบหน้าผมเบาๆก่อนจะช้อนตาขึ้นมามองตาผม

“ฉันไม่ยอมให้ใครมารังแกง่ายๆแล้วค่ะ การเป็นผู้หญิงของพี่ต้องเข็มแข็งนิฉันจะเติบโตขึ้น เข็มแข็งขึ้น และ รอบคอบมากขึ้นจะได้คู่ควรกับการยืนอยู่ข้างๆพี่อย่าคิดมากเลยนะคะฉันนะเรียนรู้ทุกอย่างกับพี่มามากแล้ว”

“พี่รู้ว่ายองมีของพี่เก่งแค่ไหนแต่พี่ก็ยังเป็นห่วงอยู่ดี”

“อย่าคิดมากสิค่ะ ตอนนี้พี่ไม่เหมือนชเวอึนโฮที่ฉันเจอตอนแรกแล้วนะคะ คนที่ใช้ความสงบนิ่งสยบทุกอย่างหายไปไหนแล้วน้าาาา” เธอพูดขึ้นออกมาอย่างยิ้มๆแต่นั่นทำให้ผมขมวดคิ้วเล็กน้อย

“เพราะกำแพงน้ำแข็งของพี่ถูกใครบางคนมาทำให้มันละลายไปหมดแล้วไง...แต่อย่าเข้าใจผิดไปละพี่เป็นแบบนี้กับเธอแค่คนเดียว” คำพูดของผมสร้างความเขินอายให้กับเธอเล็กน้อยเพราะผมเห็นใบหน้าที่ชวนหลงใหลของเธอขึ้นสีเล็กน้อยแถมเจ้าตัวยังหลบสายตาผมด้วย

“ลองเป็นแบบนี้กับคนอื่นดูสิฉันไม่เก็บพี่ไว้แน่” คำขู่จากเธอทำให้ผมยิ้มเล็กน้อย

“พี่กลัวจังเลยยองมีของพี่น่ากลัวแบบนี้พี่คงไม่กล้าทำอะไรแบบนี้กับใครแล้วละ”

“จิ๊!!! หยุดล้อเลียนเลยนะพี่โฮ!!!” เธอตะคอกออกมาอย่างอายๆนั่นยิ่งทำให้ผมอยากแกล้งผมทำเป็นตีหน้าชื่อมองเธออย่างไม่รู้เรื่อง

“ล้อเลียนอะไรคะคนดีพี่พูดจริงนะ”

“ถ้าพี่ไม่หยุด...พี่โดนแน่”

“โดนอะไรคะ”

“ก็แบบนี้ไง!!!” พูดจบเธอก็หันหน้ามามองตาผมอย่างแน่วแน่ก่อนมือเล็กจะดึงตัวผมเข้าไปประชิดแล้วปากเล็กๆของเธอก็ประกบเข้าที่ริมฝีปากของผมเธอส่งความหวานตากปากของเธอมาให้ผมลมหายใจของเราประสานกันผมตักตวงเอาความความจากเธออย่างไม่รู้จักพอ เนิ่นนานที่เรามองสัมผัสที่อ่อนโยนให้แก่กันจนสุดท้ายคนตัวบางค่อยๆผละตัวออกช้าๆผมสบตาเธออย่างพอใจกับบทลงโทษที่เธอมอบให้ ก็น่ารักขนาดนี้ใครจะไม่ชอบ

“อย่าทำให้โกรธอีกนะ...” พูดเท่านั้นก็รีบลงไปจากรถด้วยความเร็วผมนั่งยิ้มมองตามหลังเธอที่เดินลงไปอย่างเอ็นดู...

“น่ารักแบบนี้อยากทำให้โกรธบ่อยๆแล้วสิ” พึมพำกับตัวเองจบผมก็ขับรถออกไปทันทีอย่างอารมณ์ดี สำหรับผมตอนนี้ยองมีเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้หัวใจที่ด้านซาของผมกลับมาเต้นมีจังหวะอีกครั้งเธอเข้ามาละลายน้ำแข็งในจิตใจของผมจนหมดสิ้น

“ให้ตายสิ...นี่เราคงเปลี่ยนไปมากแล้วจริงๆสินะ”

 

 

~~~~~~~

 

เรือนจำซอแดมุน

 

แอ๊ดดดดด

ปัง!

เสียงประตูถูกเปิดออก และ ปิดลงพร้อมกับการมาของบางคนผมหันไปมองหน้าเขาแต่เหมือนเขาจะไม่รู้ว่าผมเป็นใครเพราะตอนนี้ผมปลอมตัวอยู่เขาเดินมานั่งลงเกาอี้ และ มองผมด้วยแววตาสงสัย

“คุณเป็นใครมีธุระอะไรถึงอยากมาเจอผม” คำถามเขาเอ่มขึ้นทำลายความเงียบระหว่างผมกับเขาผมทำหน้าเรียบๆมองเขาอย่างไม่สนใจ

“ผมมีบางอย่างที่ต้องการตกลงกับคุณ” คำพูดของผมทำให้คนตรงหน้ายิ่งขมวดคิ้วสงสัย

“คุณเป็นใครครับ” เขายังย้ำถามคำเดิมผมยังคงมองไปทางเขาอย่างเย็นซาก่อนจะเอื้อมมือไปปิดดนาโนชิปยกเลิกการปลอมตัวแล้วกลับมาเป็นตัวเองใบหน้าของผมค่อยๆเผยต่อคนตรงหน้าอย่างช้าๆสองตาเขาเบิกกว้างมองมาที่ผมอย่างตกใจเล็กน้อยผมไม่แน่ใจว่าผู้ชายคนนี้ตกใจที่ผมอยู่ตรงหน้า หรือ ตกใจไม่คิดว่าผมจะมาหากันแน่...

“พร้อมที่จะทำข้อตกลงกับผมหรือยังครับหลังจากที่รู้ว่าผมเป็นใคร” ผมพูดราบเรียบของผมทำให้เขาไม่ตอบอะไรนั่นเป็นปฏิกิริยาที่ผมเดาไว้อยู่แล้ว

“ผมมีทางเลือกให้คุณไม่มากเท่าไหร่ถ้าคุณตกลงที่จะตอบคำถามของผม ผมจะให้การคุ้มครองคุณในขณะที่คุณอยู่ในนี้คุณคงรู้ใช่ไหมว่าตอนนี้คนที่ให้การสนับสนุนคุณกำลังคิดจะฆ่าคุณ...” ผมพูดเว้นวรรคไปเล็กน้อยพรางมองดูท่าทีของเขาอย่างละเอียดก่อนจะพูดขึ้นต่อ

“หรือคุณจะปฏิเสธการข้อเสนอของผม และ ไม่ให้ความร่วมมือกับผมจากนั้นก็แค่รอเวลาตายในคุกนี้ผมเดาว่าพวกนั้นคงกำลังวางแผนส่งคนเข้ามาฆ่าคุณอีกแน่” ทันทีที่ผมพูดจบเขาก็แฉะยิ้มออกมาอย่างถือตัว

“แกคงไม่ปล่อยให้ฉันตายหรอกถ้าแกอยากจะได้ข้อมูลจากฉัน” คำพูดที่พูดออกมาอย่างมั่นใจนั่นทำให้ผมยิ่งมองไปอย่างไม่ชอบใจ

“คุณคงจะคิดว่าเกมที่คุณเล่นกับผมเมื่อตอนนั้นคุณเหนือกว่าผมสินะ...แต่ผมจะบอกอะไรให้นะที่ตอนนั้นผมยอมเข้าคุกนะคือผมเต็มใจที่จะเข้ามาเพื่อหลอกให้พวกโง่ๆอย่างพวกคุณโผล่หัวออกมาไงละ...แล้วก็นะอีกเดี๋ยวผมจะเริ่มคิดบัญชีกับคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แล้วอย่าคิดว่าทางนั้นฉลาดฝ่ายเดียวสิ อ้อ!!!! แล้วก็อีกอย่างนะต่อให้คุณไม่ยอมบอกผมเรื่องพวกนั้นผมก็วิธีที่จะเค้นเอาความจะอยู่แล้ว” พูดจบผมก็หยิบซองเอกสารขึ้นมาพร้อมกับดึงรูปภาพในซองนั่นออกมาโยนลงโต๊ะอย่างไม่สนใจ...

“นี่แก!!!!” ทันทีที่เห็นสิ่งที่ผมโยนไปให้ดูเขาก็เงยหน้าขึ้นมามองหน้าผมอย่างแค้นเคืองผมยังคงนั่งหน้านิ่งมองเขาพร้อมกับแววตาที่เหยียดหยาม

“ชีวิตของเด็กผู้หญิงคนนี้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่คุณเลือกต่อจากนี้นะครับ”

“ไอ้ชเวอึนโฮ!!! ไอ้สารเลว!!!! คนอย่างแกนี่มัน!!!”

“ฮึ! ผมไม่ใช่คนดีตั้งแต่แรกครับคำพูดเมื่อกี้ผมจะถือว่าชมผมละกันขอบคุณนะครับ แต่เลือกสิครับว่าจะตกลงรับข้อเสนอผมหรือเปล่า” คำพูดราบเรียบของผมทำให้เขาขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจก่อนจะกัดฟันพูดออกมา

“ได้!!! ฉันยอมรับข้อเสนอของแก!!!!”

“ฮึ!!! เลือกได้ฉลาดดี”

 

 

 

ความอบอุ่น และ ละมุนหัวใจจะเกิดขึ้นแค่เวลาที่โฮอยู่กับยองมีเท่านั้นถ้าเป็นคนอื่นก็อย่างที่บอกเลยว่านายตัวร้ายฮ่าๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น