มณีภัทรสร/ สไบนาง นามปากกา
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เจ้าสาวส้มหล่น

ชื่อตอน : เจ้าสาวส้มหล่น

คำค้น : ตบจูบ มารร้าย ผู้ชายร้ายๆ

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 80.3k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2563 02:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เจ้าสาวส้มหล่น
แบบอักษร

“อะไรนะคะ! คุณพ่อ คุณแม่”เสียงที่ดังมาจากคนที่นั่งฝั่งตรงข้าม ทำให้คุณประกรกับคุณลัดดาปวดจี๊ดไปจนถึงแก้วหู 

“แกจะแหกปากทำไม ยัยปอ”คุณลัดดาตะโกนตอบ 

“ก็เมื่อกี้คุณพ่อบอกว่าจะให้ปอแต่งงาน” 

“ใช่ แกฟังไม่ผิดหรอก” 

“อะไรนะคะ!” 

“โอ้ย!ยัยปอ แกจะตะโกนให้คนมันแตกตื่นกันทั้งบ้านเลยหรือไง”คุณประกรดุลลนาอีกคน 

“ก็คุณพ่อบอกว่า” 

“ใช่พรุ่งนี้แกต้องแต่งงาน แทนน้อง” 

“แต่งงานแทนยัยป่าน อะไรกันคะ ใครก็ได้ช่วยพูดให้ปอเครียร์หน่อยเถอะค่ะ”ลลนาตาสว่างขึ้นทันที หลังจากง่วงมาตั้งแต่ขับรถกลับมาจากกองถ่าย 

“ตั้งใจฟังนะยัยปอ แม่จะพูดแค่ครั้งเดียว พรุ่งนี้แกเตรียมตัวเก็บข้าวของไปอยู่ไร่กับคุณเผ่าเพชรคู่หมั้นน้องป่านที่เชียงราย คุณเผ่าเขาจะมารับแกตอนเก้าโมง แกก็เตรียมตัวรอเขาเลย” 

“เดี๋ยวนะคะ คู่หมั้นยัยป่านแล้วทำไม ป่านไม่ไปเองละคะ”ลลนาถามกลับ ตอนนี้ให้หัวเธอมึนงงไปหมดแล้ว 

“ก็น้องยังเด็ก แถมน้องยังขี้โรคอ่อนแอ ให้น้องไปอยู่โน้นก็เท่ากับส่งน้องไปตายน่ะสิ ไอ้หน้าผีนั่นยิ่งสติไม่ค่อยดีอยู่” 

“เดี๋ยวนะคะแม่ คุณเผ่าเพชร! คู่หมั้นยัยป่าน! ไอ้หน้าผี! นี่คืออะไรคะ ปอขอคำอธิบายตรงนี้ก่อน สั้นๆนะคะ” 

“โอ้ย!ก็จะอะไรล่ะ ก็คุณเผ่านะประสบอุบัติเหตุจนหน้าเละเหมือนผี แถมสติก็ไม่ปกติ” 

“คะ?”ลลนางงหนักกับสิ่งที่ได้ยิน เรื่องราวเหล่านี้เธอไม่เคยรับรู้มาก่อนเลย รู้แต่ว่าน้องถูกจับหมั้นตั้งแต่เด็กๆ และพอโตมาหน่อยเธอก็ถูกส่งไปเรียนเมืองนอก จึงไม่ค่อยได้รับรู้เรื่องที่บ้านมากนัก 

“ใช่ แล้วเมื่อเดือนก่อนเขาก็ส่งคนมาทวงสัญญาเรื่องหมั้น เขาจะเอายัยป่านไปอยู่ที่เชียงรายกับเขา” 

“ค่ะ...แล้ว” 

“โอ้ย! ยัยปอนี่แกแกล้งโง่หรือเปล่า แม่พูดมาขนาดนี้แล้วยังไม่เข้าใจอีก” 

“ใช่ค่ะ ปอไม่เข้าใจ” 

“เขาจะมารับตัวยัยป่านไป พ่อแกเลยเสนอแลกตัวเจ้าสาวเป็นแกแทน” 

“คุณแม่!” 

“ใช่ ใครจะรู้ล่ะว่าเขาจะตกลงง่ายๆ ปอฟังนะ พ่อแกทำทุกอย่างแล้ว เราคืนทุกอย่างให้เขาหมด ที่ดินที่คุณปู่ยกให้เป็นของขวัญเราก็คืนให้แล้ว แต่คุณเผ่าก็ยังยืนยันจะเอาคน...” 

“พ่อเลยเสนอตัวปอให้เขา!”ลลนาพูดขึ้นเมื่อเริ่มเดาเรื่องราวได้ลางๆ 

“ปอ!”คุณประกรเรียกชื่อลูกสาว 

“ดีนะคะ เขาหมั้นกับยัยป่าน แต่พอถึงเวลาแต่ง กลับให้ปอไปแทน คุณพ่อกับคุณแม่ห่วงยัยป่าน กลัวยัยป่านถูกทรมาร แล้วปอละคะ”ลลนาโวยวาย น้อยใจกับการกระทำของคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าพ่อแม่ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกตั้งแต่เกิดมาลลนาก็รู้ว่าพ่อกับแม่รักลูกลำเอียง ลันลดาจะได้ทุกอย่างที่ต้องการเสมอ แม้กระทั่งอะไรที่เป็นของเธอ ถ้าลันลดาอยากได้ พ่อแม่ก็ตามใจ 

“ปอไม่ยอม!”ลลนายืนยันเสียงหนักแน่น 

“ปอ!”คุณประกรเอ่ยปรามลูก เมื่อมองเห็นความดื้อรั้นที่ส่งมาจากดวงตาคู่นั้น 

“เรื่องนี้ยัยป่านต้องรับผิดชอบเอง คุณพ่อกับคุณแม่ยินดีให้ป่านหมั้น ก็ต้องให้ป่านรับผิดชอบค่ะ” 

“ก็ตอนนั้น ไอ้นั่นมันยังสติดีอยู่นี่!”คุณลัดดาเถียงเสียงดังกลับมา 

“คุณดา!”คุณประกรเรียกชื่อภรรยา เหมือนจะเตือนสติ เมื่อเห็นแม่กับลูกจะปะทะอารมณ์กัน 

“แล้วไงคะ พอเค้าบ้า เลยเอามายกให้ปอหรอคะ!” 

“ปอ! อย่าเสียงดังกับแม่นะ”คุณลัดดาตวาดกลับ 

“คุณพ่อ คุณแม่คะ ตั้งแต่เล็กจนโต ปอเคยคิดนะคะว่าเข้าใจไปเองที่คิดว่าพ่อกับแม่ไม่รักปอ แต่วันนี้ปอรู้แล้วค่ะ ว่าพ่อกับแม่ไม่รักปอจริงๆ” 

เพียะ! 

ใบหน้าสวยสะบัดตามแรงกระทบ เมื่อคุณลัดดาฟาดฝ่ามือลงมาทันทีที่ลลนาพูดจบ 

“คุณดา!”คุณประกรก็ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น 

“หยุดนะยัยปอ อย่ามากร้าวร้าวฉัน แล้วสิ่งที่แกกำลังทำอยู่นี่ล่ะ มันดีกับฉันกับครอบครัวเราแล้วหรอ แกเปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่น ควงผู้ชายไม่ซ้ำหน้า ข่าวคาวๆของแกน่ะ ขึ้นหน้าหนังสือพิมพ์ไม่เว้นแต่ละวัน แกคิดว่าดีหรอ”คุณลัดดาลุกขึ้น ชี้หน้าลลนาแล้วสาดคำพูดใส่ 

“คุณดาหยุด!”คุณประกรห้ามภรรยา 

“แกรู้ไหมยัยปอ ว่าทุกวันนี้ฉันกับพ่อแกเวลาออกนอกบ้านแทบจะต้องเอาปี๊บคลุมหัว แกเคยคิดบ้างไหม ชื่อเสียงวงตระกูลป่นปี้ย่อยยับเพราะแกมาเท่าไร เคยรู้บ้างไหม”คุณลัดดาพูดอย่างเหลืออด เมื่อนึกไปถึงเรื่องราวต่างๆที่ลลนาทำไว้ 

“ปอรู้ค่ะว่าทำให้พ่อกับแม่อับอาย แต่มันคนละเรื่องกันไหมคะ กับการที่ปอต้องไปอยู่กับคุณเผ่าเพชรอะไรนั่น”ลลนายังเถียง เมื่อเห็นน้ำตาของคนเป็นแม่ ใจเธอก็อ่อนยวบ ทุกอย่างที่ท่านพูดมามันก็เป็นเรื่องจริง เธอทำให้ชื่อเสียงครอบครัวป่นปี้ เพราะข่าวคาวๆของตัวเองที่ออกโทรทัศน์ไม่เว้นแต่ละวัน 

“นี่เป็นวิธีเดียวไง ที่ฉันจะหยุดข่าวคาวๆของแกได้ เป็นทางออกเดี๋ยวที่จะทำให้แกหยุดทำลายชื่อเสียงวงค์ตระกูลสักที” 

“คุณแม่!” 

“แต่งงานไปอยู่เชียงรายกับคุณเผ่าซะ คิดว่าทำเพื่อพ่อแม่ก็แล้วกัน” 

“คุณแม่...” 

“ปอ นี่เป็นทางเดียว เผื่อวันหน้าฉันกับพ่อแกตาย จะได้มีหน้าไปพบกับผีบรรพบุรุษได้” 

“คุณแม่ (คุณดา!)”ลลดาอุทานออกมาเบาๆ น้ำเสียงที่ใช้เรียกมารดาดังแทบไม่พ้นริมฝีปาก ผิดกับคุณประกรที่ตวาดภรรยาลั่น เมื่อคุณลัดดาพูดจาทำร้ายจิตใจลูกเกินไป 

“ปอเข้าใจแล้วค่ะ เข้าใจทุกอย่างแล้วจริงๆ พรุ่งนี้เก้าโมงใช่ไหมคะ”พูดจบร่างบางก็ลุกขึ้น ก่อนจะสาวเท้าขึ้นบันไดไป คุณลัดดาทันได้เห็นดวงตากลมโตที่มองมาด้วยแววตาตัดพ้อ มีน้ำตาเอ่อขึ้นมาเต็มหน่วยตา ร่างอวบทำท่าจะขยับตาม แต่กลับถูกมือของสามีดึงไว้ 

“ปล่อยยัยปอไปเถอะคุณ”คุณประกรห้าม 

“คุณคะ...ฉัน” 

“เราทำอะไรไม่ได้แล้ว” 

“เราทำถูกแล้วหรือคะ” 

“ยังไงก็ต้องมีใครสักคนต้องไป ถ้าคุณทำใจส่งยัยป่านไปไม่ได้ ยัยปอก็เป็นทางออกของเรา เพราะทางโน้นไม่ยอม” 

“ฉัน...” 

“ช่างเถอะ...นี่เป็นทางเดียวที่จะดัดนิสัยยัยปอ จริงของคุณ คนอย่างยัยปอก็สมควรแล้วที่ต้องเจอคนแบบคุณเผ่า” 

“หวังว่าคุณเผ่าจะเมตตายัยปอบ้างนะคะ” 

“ยัยปอเป็นคนเก่ง เอาตัวรอดได้อยู่แล้ว” 

“นี่เรากำลังพูดถึงงานแต่งลูกหรือเปล่าคะ” 

“ผมแค่อยากให้คุณทำใจ คุณก็รู้จักนิสัยคุณเผ่านี่” 

“แล้วอีกอย่าง เราส่งยัยปอไปก็ถูกต้องแล้ว เพราะทางโน้นเขาต้องการยัยปอมาตั้งแต่แรก”คุณประกรพูดขึ้นพร้อมกับถอนหายใจ เมื่อนึกย้อนไปถึงจุดเริ่มต้นของเรื่อง 

“ผมรักน้องแมงปอครับ”ที่เรื่องมันเป็นแบบนี้ก็เพราะคำพูดของเด็กสิบขวบในวันนั้น บ้านพงษ์ไพศาลส่งคนมาขอหมั้นลูกสาวคนโต แต่เป็นเขาเองที่คิดเปลี่ยนตัว เพราะมองแล้วคุณเผ่าเพชรน่าจะเหมาะกับลูกสาวคนเล็กมากกว่า 

มือแกร่งบีบมือภรรยาเบาๆเพื่อให้กำลังใจ เผ่าเพชรเป็นคนแบบไหน ทำไมเขาจะไม่รู้จัก ก็สมแล้วกับลูกสาวคนโตของเขา ลลนา นางร้ายของวงการบันเทิง ผู้หญิงที่ได้ขึ้นชื่อว่าเปลี่ยนผู้ชายรายวัน ล่าสุดนักข่าวสายบันเทิงยังตั้งฉายาให้เธอ จนทำให้เขาและครอบครัว แทบจะต้องใช้ปี๊บคลุมหัวออกจากบ้านจริงๆ 

~~~••••~~~~••••~~~~••••~~~••••~ 

ตอนใหม่มาแล้วจ้า เผื่อมีคนอยากอ่าน  

ฝากผลงานด้วยนะคะ มีอีบุ๊คในMebค่ะ ฝากด้วย 

ความคิดเห็น