Chaleeisis

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 9 : คุณสมบัติ

ชื่อตอน : บทที่ 9 : คุณสมบัติ

คำค้น : สามเฌอ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.8k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2563 15:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 9 : คุณสมบัติ
แบบอักษร

 

“อื้ออออ....ออ...” 

หอมจัง 

กลิ่นเหมือน....ไข่เจียว 

ผมลืมตาขึ้นมองเพดานด้านบนพร้อมกับรับรู้ได้ถึงความรู้สึกเจ็บที่มือขวา หลังจากนี้ก็คงลำบากหน่อยเพราะเป็นมือข้างที่ถนัดซะด้วย แต่ไม่เป็นไร ผมเคยผ่านเรื่องแบบนี้มาบ่อย ช่วยไม่ได้อะ ทำตัวเองให้เจ็บก็ต้องอดทนให้ได้ ผมชันตัวขึ้นนั่งก่อนจะตั้งสติ มองดูนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้เกือบ 9 โมงแล้ว ถือว่าตื่นเร็วมากเลยนะ อาการปวดหัวตุบๆ เพราะฤทธิ์เหล้าเบียร์ทำให้ผมอยากนอนต่อเหมือนกัน แต่คิดไปคิดมา.....ตื่นแล้วก็ตื่นเถอะ 

ตื่นมาเพื่อเจอกับความจริงอันบัดซบ 

ผมชะเง้อคอมองร่างสูงที่ยืนทำอะไรสักอย่างอยู่ในครัว สิบสามอยู่ในชุดนอนลายลิตเติ้ลทวินสตาร์ที่เขาชอบนั่นแหละ ตัวผมเองก็เหมือนกัน นังน้อนใส่เสื้อผ้าตัวใหญ่ชะมัด แถมยังดูมุ้งมิ้งน่ารักไปซะหมด ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู หน้าจอแสดงมิสคอลนับร้อยจากบรรดาเพื่อนๆ ก็คงเป็นห่วงนั่นแหละ เดี๋ยวบอกพวกมันก่อนว่าปลอดภัยสบายดี ไม่เป็นอะไรและมีคนดูแลอย่างใกล้ชิดด้วย 

ชรันไม่คิดสั้นแน่นอน 

หลังจากที่ไลน์ไปแจ้งสารทุกข์สุขดิบกับเพื่อนๆ แล้ว ผมก็เข้าไปตามแอปฯ ต่างๆ เพื่อนปลดบล็อกสิบสาม จากนั้นก็เข้าไปแกลเลอรี่เพื่อไล่ลบรูปน้องเดียร์ออกจนหมด ทุกช่องทางการติดต่อก็ลบออก ความรู้สึกเมื่อคืนมันเสียใจมากเลยใช่ป้ะ พอตื่นมาตอนเช้ามันก็จะอีกฟีลนึงเลย หงุดหงิดอะ แค่นึกถึงสิ่งที่เธอทำก็อยากเอาหมอนฟาดหน้าให้สักสองที แม่ง....ช่างเถอะ สำหรับผมแล้ว ความรู้สึกหรือน้ำตาที่เสียไปมันก็เกินพอสำหรับความสัมพันธ์ห่าเหวนี่ 

ผมจะไม่จมอยู่กับความเสียใจเพราะทำแบบนั้นไปก็ไม่มีประโยชน์ 

จบไปแล้วก็คือ....จบ 

“ตื่นแล้วเหรอครับ” ร่างสูงยกจานไข่เจียวกับชามข้าวต้มมาวางไว้ที่โต๊ะ “ไปล้างหน้าก่อนสิครับ เดี๋ยวมากินข้าวกัน” 

“อื้ม....” ผมรับคำเขาก่อนจะเดินเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ 

ของใช้ส่วนตัวอย่างแปรงสีฟันที่ผมเคยใช้มันยังอยู่ในแก้วสีเขียวใบเดิม วางอยู่ข้างแก้วของเขาไม่ได้หายไปไหน ข้ออ้างสินะที่เคยบอกว่าลืมทิ้ง สิบสามไม่ได้ลืมที่จะทิ้งมัน แต่ตั้งใจเก็บเอาไว้ให้ผมต่างหาก เขาดูมั่นใจเหมือนกันนะว่าผมจะได้กลับมาใช้มันอีก 

ร้ายจริงๆ นังน้อน 

หลังจากที่ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จผมก็เดินออกจากห้องน้ำก่อนจะไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับเขา “ข้าวต้มกับไข่เจียว” 

“ใช่ครับ ผมทำเองเลยนะ” 

“ที่คุณบอกว่าไปเรียนกับแม่มาน่ะนะ” ผมคนข้าวต้มก่อนจะตักขึ้นมาเป่าแล้วยัดเข้าปาก “อื้อออ....อ....” 

“อร่อยไหมครับ” 

“ร้อน” ผมเป่าลมร้อนออกมา นี่ขนาดเป่าไปแล้วนะ ลองนึกว่าถ้ายังไม่ได้เป่าแล้วยัดเข้าปากไปเลยก็ต้องมีลิ้นพองกันบ้างล่ะ 

“พี่เฌออะ” 

“อะไรล่ะ ก็มันร้อนจริงๆ ” คือถ้านังน้อนเป็นหมานะ ตอนนี้หูเขากำลังตกอยู่แน่ๆ ข้าวต้มที่เขาทำ อร่อยเลยครับ รสชาติกำลังดีแถมไข่เจียวที่เขาทอดก็ขอบกรอบมาก ผมไม่เคยทอดไข่ได้กรอบขนาดนี้เลย 

“พี่ตอบผมไม่ตรงคำถาม” 

“อร่อย....มากๆ ” ผมตักไข่เจียวไปใส่จานเขา “ความพยายามไปเรียนทำข้าวต้มกับไข่เจียวของคุณไม่สูญเปล่านะเนี่ย” 

“ใช่ครับ แล้วพี่ก็ได้กินแล้วด้วย” เจ้าตัวมองผมอยู่อย่างนั้น ไม่มีใครบอกรึไงว่าอย่ามองหน้าคนอื่นตอนกินข้าว 

คนถูกมองก็ประหม่าอะดิ 

ผมตักข้าวต้มกินไปเรื่อยๆ โดยที่ตัวเองยังไม่รู้ว่าถ้ากินข้าวเสร็จแล้วควรจะทำอะไรต่อดี วันนี้วันเสาร์ครับ ผมไม่มีเรียน ไม่มีงานที่ต้องเคลียร์ด้วยเพราะจัดการเสร็จไปหมดแล้ว เดี๋ยวอาทิตย์หน้ามหา’ลัยผมจะมีงานสัมมนา ก็จะเป็นช่วงหยุดยาวหลายวัน น่าจะทุกคณะเลยแหละ ผมพอรู้แพลนของเพื่อนๆ อยู่ว่ามันจะทำอะไรกันบ้าง ไอ้แช่มบอกว่าจะกลับไปบ้านที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ส่วนคนอื่นๆ ก็ไปเที่ยวกับแฟนตามประสา 

ตอนแรกผมก็มีแพลนว่าจะไปกับแฟน 

แต่ตอนนี้โสดละ....แฟนไม่มี 

คุยกับน้องเดียร์เอาไว้ครับว่าจะไปเที่ยวเสม็ดด้วยกันแต่ก็ทริปล่มไปแล้ว ช่างมัน เดี๋ยวไปคนเดียวแม่งเลย เนี่ยะ ทุกครั้งที่มีแฟนอะ จะวางแพลนกันเอาไว้ตลอดเลยว่าจะไปเที่ยวนี่นั่น แต่สุดท้ายคือไม่ได้ไปสักคน ไม่เป็นไร ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ ผมต้องมีโอกาสได้ไปเที่ยวกับแฟนสักครั้งแหละ อืม....หรือจะไปกับคนที่ไม่ใช่แฟนดีวะ 

หรือนอนอยู่หอดี 

เอออันนี้น่าสนใจ 

หลังจากที่กินข้าวต้มเสร็จผมก็ยกจานไปเก็บ “ฝากล้างหน่อยได้ไหมคุณ” 

“เดี๋ยวผมล้างให้เองครับ พี่ไปนั่งเถอะ” 

“โอเค” ผมเดินมานั่งที่พรมด้านข้างเตียง มองนังน้อนทำโน่นเก็บนี่ไปเรื่อยก่อนที่จะเดินมานั่งลงข้างผม 

“วันนี้เป็นยังไงบ้างครับ” 

“ก็ดีกว่าเมื่อคืนมั้ง” 

“ยังเสียใจอยู่ไหม” 

“ไม่อะ ผมหงุดหงิดมากกว่า คุณคิดดูนะ ตั้งแต่วันที่คุณบอกความจริงให้ฟัง ผมก็เตรียมใจเอาไว้ล่วงหน้าพร้อมกับหวังว่าเรื่องทั้งหมดมันจะไม่เป็นไปตามที่คุณพูด แต่ก็นั่นแหละ สุดท้ายแล้วมันก็ไม่ผิดจากคำพูดคุณสักนิด” 

“ผมถามได้ไหมว่าพี่เลิกกับเดียร์ได้ยังไง” 

“ก็ไอ้แช่มเพื่อนผมโทรมาบอกว่าเจอน้องเดียร์ที่คลับของรุ่นน้องในคณะ ผมก็ไปที่คลับนั้นเพราะตอนแรกน้องเดียร์บอกว่าจะอาบน้ำนอนแต่คือเธอไปเที่ยวไง แล้วทีนี้ผมออกมาสูบบุหรี่แล้วน้องเดียร์กับน้องผึ้งก็มาสูบบุหรี่เหมือนกัน” 

“ใช่ครับ กลุ่มเธอสูบบุหรี่ เรื่องนี้พี่เพิ่งรู้ใช่ไหม” 

ผมพยักหน้ารับ “อื้ม....ผมได้ยินเธอพูดว่าอยากจบเรื่องระหว่างเธอกับผม และก็บอกว่าการที่เลิกกับผมน่ะคือสิ่งที่เธอฝันถึงทุกวัน คุณเชื่อป้ะว่าผมโคตรโกรธเลย มันเสียใจมากนะที่ความรู้สึกของเราถูกทำเหมือนมันเป็นของเล่นอะ” 

“ผมเข้าใจครับ แล้วยังไงต่อ” 

“พวกเธอก็เดินกลับเข้าไปในร้าน ส่วนผมก็โมโหมากจนไปลงกับกำแพงแล้วได้แผลที่มือมานี่แหละ จากนั้นผมก็ตั้งสติ แล้วกลับเข้าไปในร้านเพื่อจบความสัมพันธ์ปลอมๆ นั้นลง ผมมีปากเสียงกับน้องเดียร์รุนแรงมาก เธอสาดเหล้าใส่ผมด้วย ผมอยากสาดกลับอยู่เหมือนกันแหละแต่ก็ทำแบบนั้นไม่ได้อะ จะดีจะร้ายยังไงเธอก็เป็นผู้หญิง ผมไม่ควรทำแบบนั้น” 

“พี่เท่จังเลยนะครับ” 

“ผมไม่ได้เท่สักหน่อย” 

“พี่เท่ออก” 

ผมทำหน้ามุ่ยใส่เขา “ผมเปล่า“” 

“พี่เท่จริงๆ ” 

“เลิกชมผมได้แล้ว” เหมือนเขาจะเอาคืนที่ผมชอบชมเขาบ่อยๆ เลยว่ะ 

“ไม่ได้ชมนะครับ ผมแค่พูดความจริง” 

“คุณคิดแบบนั้นเหรอ” 

“ถ้าไม่คิด ผมคงไม่พูดหรอกครับ” ว่าแล้วเขาก็คลี่ยิ้มบางๆ ออกมา ส่วนผมก็รู้สึกแปลกเพราะปกติเขาไม่ยิ้มให้ใครเลย 

รอยยิ้มของสิบสามเป็นของหายากจริงๆ นั่นแหละ ผมเห็นเขายิ้มก็แค่ครั้งที่ 3 เองเท่านั้น บางคนรู้จักเขามาเป็นปีอาจจะไม่เคยเห็นรอยยิ้มนี้เลยก็ได้ ตอนที่นังน้อนทำหน้านิ่งๆ มันจะคนละฟีลกับตอนเขายิ้มเลย ยิ่งถ้ายิ้มจนแก้มขึ้นให้เห็นลักยิ้มนะโอ้โห่วววว ตอนที่เห็นครั้งแรกคือใจสั่นเลยอะ โคตรน่ารัก สดใส ฟีลเตอร์ผัวแห่งชาติมากๆ เนี่ยะ ตรงตามที่ผมเคยบอกเอาไว้เป๊ะว่าทำไมเขาถึงไม่ค่อยยิ้ม 

เพราะเวลาเขายิ้ม.....คนที่เห็นจะตายกันหมด 

ผมตายก่อนเลยคนแรก 

“แก้มพี่แดงอยู่นะครับ” 

“ร้อนน่ะคุณ” ผมบอกปัดเขาก่อนจะยกมือขึ้นลูบแก้มตัวเอง 

“ผมเปิดแอร์เย็นมากเลยนะ” 

“เออน่ะ บางเรื่องคุณก็ต้องปล่อยๆ มันไปบ้างนะนังน้อน” ผมทำหน้าบู้บี้ใส่เขา “เออ เล่าต่อ ก็นั่นแหละ พอน้องเดียร์สาดเหล้าใส่ผมเสร็จ เธอก็บอกเลิกผม และบอกว่าระหว่างเราอย่าได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก แล้วด้วยความโมโหอะนะคุณ ผมก็บอกเธอไปว่าต่อให้เธอใช้วิธีสกปรกยังไง คุณก็จะไม่มีวันสนใจเธอ” 

คนที่นั่งอยู่ข้างๆ พยักหน้ารับ “.....พี่พูดถูกแล้วครับ ผมจะไม่มีวันสนใจเดียร์” 

“อื้ม....แล้วผมก็บอกว่าที่น้องเดียร์เคยให้ผมเลือกระหว่างเธอกับคุณแล้วผมเลือกเธอ ถ้ากลับกันให้ผมไปถามคุณ ว่าระหว่างผมกับน้องเดียร์ เธอคิดว่าคุณจะเลือกใคร” 

“ผมก็เลือกพี่โดยไม่ต้องคิดเลยครับ” 

ตึกตัก 

“นังน้องงงง” ผมทำตาโตใส่เขา “ผมเล่าให้คุณฟังเฉยๆ ไม่ได้ให้คุณเลือกสักหน่อย” 

“อ๋อ ผมนึกว่าพี่ถาม” 

“ไม่ได้ถาม คุณนี่เด๋อจริงๆ เลย....ก็นั่นแหละ พอผมบอกน้องเดียร์แบบนั้น เธอก็กรี๊ดแล้วก็บอกว่าระหว่างผมกับคุณมันจบไปแล้ว ผมก็บอกเธอว่าถ้าคิดแบบนั้นแล้วสบายใจก็ตามสบาย จากนั้นผมก็ดื่มเบียร์แก้วนึงเพื่อฉลองให้กับความโสด เสร็จปุ๊บก็ขับรถออกมาจากคลับ แล้วร้องไห้เหมือนน้องหมาเลยแหละ ฝนก็ตก รถก็น้ำมันหมด สุดท้ายก็งอแงแล้วเดินมาหาคุณที่คอนโดฯ เป็นไง มหากาพย์ชีวิตผมเมื่อวาน” 

“ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่พี่เฌอคงแย่มากกว่านี้เยอะครับ แล้วพี่คิดว่าหลังจากนี้จะทำยังไงต่อ” 

“ก็ใช้ชีวิตต่อไป ความรู้สึกดีดีของผมที่มีน้องเดียร์มันไม่มีอยู่เลยพอคิดว่าทั้งหมดนั่นมันแค่เรื่องหลอกลวง ไม่มีอะไรต้องอาวรณ์หรือนึกถึง มันต่างจากทุกครั้งที่เคยเกิดขึ้นกับผมนะ” 

“ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีแล้วครับ” 

“เออคุณ ผมมีอะไรอยากถามอะ” ผมหันหน้าเข้าหาเขา “คุณชอบผมได้ยังไง” 

“ก็....เพราะพี่ไม่เหมือนคนอื่นมั้งครับ ผมเพิ่งเคยมีความรู้สึกแบบนี้กับใครสักคน ตอนแรกก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ แต่พอได้รู้จัก มีโอกาสได้อยู่ใกล้ๆ ได้ดูแล มันก็ทำให้ผมรู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไง ก็ประมาณนั้นแหละครับ” 

“แล้วคุณได้คิดเอาไว้ไหมว่าถ้าความรักของคุณไม่สมหวังขึ้นมา....คุณจะทำยังไง” 

“ก็ต้องยอมรับความจริงนั่นแหละเพราะมันทำอะไรไม่ได้ แต่อย่างน้อยในตอนนี้ผมก็ได้พยายามทำอะไรสักอย่างแล้ว มันดีกว่าที่ผมจะเสียความรักไปโดยที่ไม่ทำอะไรเลย” สิบสามเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ “พี่ว่าผม.....จะสมหวังไหมครับ” 

“ผมจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ” ผมดันหน้าเขาออกก่อนจะลุกขึ้นยืนแต่มือเรียวดึงข้อมือผมเอาไว้ ดวงตาคมมองผมไม่ละ ทำไมหืม....อยากเล่นเกมจ้องตากับผมรึไงนังน้อง 

“ผมชอบพี่” 

“ผมรู้แล้ว”....คุณจะพูดย้ำทำไมวะ 

“พี่ชอบผู้หญิงมาตลอดเลยใช่ไหมครับ บางที....พี่น่าจะลองหันมาชอบผู้ชายบ้างนะ อาจจะไม่ผิดหวังก็ได้” สิบสามยืนขึ้นประจันหน้ากับผม “ชอบผู้ชายอย่าง....ผมเนี่ยะ” 

ผมหลุดหัวเราะทันทีที่เขาบอกแบบนั้น “อะไรของคุณ” 

“พี่คิดดูนะครับ ผมอะเคยเป็นเดือนแพทย์ฯ เลยนะ กำลังจะเป็นคฑากรไม้หนึ่งของคณะด้วย ไหนจะหน้าตาดี บ้านรวย แล้วก็....” 

“พอเลยคุณ คุณจะขิงตัวเองให้ผมรู้สึกหมั่นไส้อีกนานไหม” 

“ไม่ได้ขิงครับ ผมบอกคุณสมบัติตัวเองให้พี่พิจารณาต่างหาก” มือเรียวค่อยปล่อยข้อมือผมออก “ผมประหม่ามากเลยนะครับพี่เฌอ มันเป็นเรื่องยากที่จะทำให้คนที่ชอบผู้หญิงมาตลอดอย่างพี่ หันมาชอบผม แต่ถึงยังไงผมก็อยากลองพยายามและบอกให้พี่ได้รับรู้เอาไว้ อย่าเพิ่งตัดโอกาสผมเลยนะครับ” 

“คุณฟังผมนะนังน้อน” ผมยกมือขึ้นไปเขี่ยผมที่ปรกหน้าสิบสามออก “ถ้าผมจะตัดโอกาสคุณจริงๆ ผมคงไม่มาหาคุณเป็นคนแรกหรอก....จริงไหม” 

“ก็จริงครับ” 

“อื้ม....แล้วอีกอย่างเพื่อนผมเคยถามว่า ผมจะมีโอกาสชอบผู้ชายได้บ้างไหม ตอนนั้นผมบอกมันไปว่า ถ้าสมมุติว่าวันไหนที่ผมใจเต้นแรงเพราะผู้ชายคนนึง มันก็อาจจะเป็นไปได้” 

“แล้ว....” สิบสามเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ผม “พี่เคยใจเต้นแรงเพราะผมบ้างไหมครับ” 

“เรื่องนั้น....” ผมมองใบหน้าหล่อที่อยู่ห่างไม่ถึงคืบ “.....คุณก็ลองคิดเอาเองดิ” 

พอผมบอกแบบนั้นสิบสามก็คลี่ยิ้มออกมาก่อนจะละออกไป หืออออ....ยิ้มกว้างน่าหมั่นไส้ ชอบใจอะสิไอ้ต้าวนังน้อนเวร ผมชอบนะการที่คิดอะไรก็พูดออกไปตามนั้น ผมชอบที่เขาพูดตรงๆ ว่าตัวเองรู้สึกยังไง คำพูดพวกนั้นมันทำให้ผมพอรู้ว่าหลังจากนี้จะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง เดิมทีเราเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกัน มันแค่นั้นเอง แต่ตอนนี้อะไรๆ มันก็คงเปลี่ยนไปจากเดิม อย่างน้อยนังน้อนก็อาจจะคนที่พิเศษขึ้นสำหรับผมจึ๋งนึงล่ะมั้ง 

จะว่าไปสำหรับคนที่เพิ่งโดนทำร้ายใจมาอย่างผม 

การมีเขาอยู่ตรงนั้น....แม่งโคตรดีเลย 

“ไปข้างนอกกันไหมคุณ ไปดูหนังหรือหาอะไรทำก็ได้ วันนี้คุณว่างใช่ไหม” 

“ว่างครับ งั้นพี่ไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวผมเตรียมเสื้อผ้าให้” 

“โอเค งั้นผมไปอาบน้ำก่อนนะ” ว่าแล้วผมก็หยิบผ้าขนหนูก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการตัวเอง 

ผมมองเฌอในกระจกพลางคิดว่าไอ้เวรนี่มีอะไรดีถึงทำให้อดีตเดือนแพทย์ฯ มาชอบได้วะ เขาบอกว่าผมไม่เหมือนคนอื่น คือผมก็อยากสวนเขากลับไปเหมือนกันว่าตัวเองเหมือนคนอื่นตายแหละ เขาน่ะไม่เหมือนคนอื่นมากกว่าผมอีก แต่ช่างเถอะ เหตุผลนั้นคงมีแค่สิบสามที่จะเข้าใจล่ะมั้ง ตอนนี้ผมอยู่ในสถานะที่มีผู้ชายมาแอบชอบ ก็ไม่แอบนะ เขาก็แสดงออกชัดเจนว่าชอบ แบบนี้ชรันควรต้องเขินป้ะ 

อา....ทำไมตัวไม่ถูกเลยอะ 

ไม่อยากคิดอะไรที่มันไปไกลมากกว่านี้เลยเพราะทุกอย่างมันเพิ่งเริ่มต้นน่ะนะ อยากรู้เหมือนกันว่านังน้อนจะทำให้ผมรู้สึกชอบเขาได้รึเปล่า ผมรู้ดีเลยแหละว่าเขาประหม่ามาก เหมือนจะมั่นใจแต่คล้ายๆ กับการใจดีสู้เสือมากกว่า สิบสามบอกว่ามันเป็นครั้งที่เขารู้สึกกับใครแบบนี้ ผมว่าเขาต้องทำอะไรที่มันเงอะงะออกมาแน่นอน เอาเป็นว่าลองดูละกันว่ามันจะเป็นยังไง เขาจะทำให้ผมหวั่นไหวได้ขนาดไหนกันนะ 

น่าตื่นเต้นว่ะ 

. 

*** 

. 

“สนุกเนอะคุณ ยิ่งตอนไล่ผีนะ โคตรสุดเลย” 

“ผมเห็นพี่เอามือปิดตาตลอด พี่จะรู้ได้ยังไง” 

“ผมแง้มนิ้วดูไง แล้วคุณเถอะ ให้ดูหนังนะไม่ได้ให้ดูผมเอามือปิดตาตัวเอง” 

“ก็พี่ยุกยิกๆ อยู่ข้างๆ จะไม่ให้ผมสนใจได้ยังไง” 

“ก็มันตื่นเต้นหนิ เดี๋ยวถ้าภาค 2 เข้า เรามาดูด้วยกันอีกนะคุณ” 

“พี่พูดแล้วนะครับ” 

“อื้ม....ผมพูดเองเลยเนี่ยะ ไปเถอะ อยากกินชานมไข่มุกอะ” ว่าแล้วผมก็เดินนำนังน้อนมาที่ร้านขายชานมไข่มุก 

ตอนนี้เราสองคนอยู่ที่ห้าง AA ครับ เพิ่งดูเสร็จแล้วตอนนี้ก็ประมาณ 5 โมงกว่าๆ แล้ว การได้ออกมาข้างนอก หาอะไรทำมันก็รู้สึกดีขึ้นนะ ไม่ฟุ้งซ่าน ไม่ต้องคิดมาก อาจเป็นว่าตอนนี้ผมไม่ได้อยู่คนเดียวล่ะมั้ง โอเค คืนนี้ตอนที่กลับไปที่ห้อง ผมอาจจะมีอาการประสาทแดกนึกถึงเรื่องเดิมๆ นิดหน่อยแต่มันคงไม่หนักเท่าไหร่หรอก มันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่จะคิดอะไรแบบนั้น สภาพตอนนี้ถือว่าดีกว่าที่เคยผ่านๆ มาเยอะเลยนะ 

ช่างแม่ง 

ไม่คิดละ....หัวจะปวด 

หลังจากที่ซื้อชานมไข่มุกเสร็จผมก็เดินนำสิบสามไปดูของโน่นนี่แล้วก็คุยกันตามประสา ผมชอบเหมือนกันนะเวลาเห็นนังน้อนใส่เสื้อสีหวานๆ พาสเทลลายการ์ตูนแบบนี้น่ะ ไหนจะกระเป๋าถือใบโปรดนั่นอีก ตอนนี้ผมกับเขาเหมือนแต่งตัวคู่กันอะ เขาใส่เสื้อสีชมพูที่เป็นลายสกรีนลาล่า ส่วนผมก็ใส่เสื้อสีฟ้าที่เป็นลายกีกี้ กางเกงเดฟคู่และจบลงที่รองเท้าช้างดาวคู่เหมือนกัน คือรองเท้าผ้าใบผมยังไม่แห้งไง สิบสามเลยให้ยืมรองเท้าช้างดาวมาใส่ครับ 

อย่างชิลล์อะบอกเลย 

ผมเดินนำร่างสูงมาจนถึงชั้นที่เป็นตู้เกมและตู้คีบตุ๊กตา เชื่อป้ะว่าตั้งแต่เกิดมานะ ผมไม่เคยคีบตุ๊กตาได้เลยสักตัว มันยากมากอะ แล้วไอ้ที่คีบในตู้ก็ง้อกแง้กมาก คือถ้าน้องมึงจะป้อแป้ขนาดนั้น น้องมึงไปเกิดเป็นเศษเหล็กไป มึงจะมาเป็นที่คีบเพื่อ แม่งเอ๊ย คิดแล้วหงุดหงิดว่ะ เดี๋ยวปั๊ดทุบตู้ให้พังเลยหนิ 

หึ้ยยยย....ย.... 

ในขณะที่เกรี้ยวกราดในใจอยู่นั้นผมก็เดินมาหยุดอยู่ที่หน้าตู้ของพวงกุญแจแบด แบด “ฝาแฝดคุณอะ” 

“ผมไม่เห็นเหมือนแบด แบดเลย” 

“เหมือนจะตาย” ผมมองพวงกุญแจในตู้ “ตู้ละ 2 เหรียญแฮะ” 

“พี่อยากได้ไหมครับ” 

“ทำไม คุณจะคีบให้ผมเหรอ” 

“รอแป๊บนึงนะครับ” สิบสามเดินไปแลกเหรียญมาก่อนจะเริ่มคืบพวงกุญแจในตู้ให้ สีหน้าดูจริงจังมากเลยครับ พอเห็นแบบนั้นแล้วผมอดไม่ได้ที่จะถ่ายรูปเก็บเอาไว้ 

ตลกว่ะ 

“หมดไป 10 เหรียญแล้วนะสิบสาม” 

สิบสามเสยผมขึ้นพลางถอนหายใจออกมาแรงๆ “พี่เฌอรอเดี๋ยวนะครับ” ว่าแล้วเจ้าตัวก็เดินไปแลกเหรียญเพิ่ม ซึ่งดูจากจำนวนที่เขาถือว่ามันเยอะกว่าตอนแรกมากเลย 

หมดตัวแน่ล่ะดูทรงแล้ว 

ผมยืนมองเขาคีบพวงกุญแจอยู่อย่างนั้น มีหลายจังหวะที่คีบขึ้นมาได้แล้วแต่สุดท้ายมันก็ร่วงลงไปอีก เนี่ยะ บอกแล้วว่าแม่งง้อกแง้ก ตู้คีบตุ๊กตามันเป็นอะไรที่แดกเงินเราได้เยอะแบบมากๆ เลยนะ คือของที่อยู่ในตู้มันก็อยากได้แหละ แต่อีกใจก็คืออยากเอาชนะไง แบบว่า....มึงง้อกแง้กนักใช่ไหม ได้!!!! เดี๋ยวมึงเจอกูคีบสักร้อยรอบ มันต้องมีรอบที่มึงง้อกแง้กไม่ออกบ้างแหละ เห้อะ ไอ้เวร 

เชื่อดิว่าสิบสามกำลังคิดแบบนี้อยู่ 

“จิ๊....” นังน้อนหันไปหาพนักงานที่ขายเหรียญ “พี่ครับ ถ้าผมซื้อยกทั้งตู้นี่เท่าไหร่ครับ” 

“คุณจะซื้อยกตู้อะไรเล่า” 

“ก็คีบไม่ได้สักทีอะ ผมหงุดหงิด” 

“คีบไม่ได้ก็ไม่ต้อง ผมไม่เอาก็ได้” 

“เหลือ 2 เหรียญสุดท้าย ถ้าไม่ได้ ผมจะยอมครับ” มือเรียวหยอดเหรียญลงตู้ก่อนจะเริ่มคีบอีกครั้ง ผมมองที่คีบง้อกแง้กนั่นลงไปหยิบพวงกุญแจด้านล่างขึ้นมา 

ตุ้บ 

“เห้ยได้เฉย” 

เป็นงงเลยไอ้เวร 

“ได้แล้วครับ” สิบสามหยิบพวงกุญแจแบด แบดส่งมาให้ผม “ของพี่” 

“แทบหมดตัวเลยนะกว่าจะได้เจ้านี่ ขอบคุณนะนังน้อน เดี๋ยวผมห้อยไว้กับกระเป๋าผมเลย ดีไหม” 

เขาพยักหน้ารับรัวๆ “ดีครับ....พี่เฌอหิวรึยัง เราไปหาอะไรกินกันไหม” 

“เอาดิ คุณจะกินอะไร เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง” 

“งั้นแล้วแต่พี่เลยครับ” 

“ถ้าแล้วแต่ผมก็ทางนี้เลย” ผมลากนังน้อนลงมาชั้น 3 ก่อนจะพาเข้ามาในร้านปิ้งย่างร้านโปรดที่ชอบมากับเพื่อนๆ 

ผมจัดแจงสั่งอาหารก่อนจะมองพวงกุญแจแบด แบด สลับกับคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เหมือนกันจริงๆ นั่นแหละ เขากับแบด แบด อาจจะเป็นพี่น้องที่ผลัดพรากจากกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อนก็ได้นะ เหมือนว่าสิบสามจะรู้แฮะว่าผมกำลังนินทาเขาในใจ อยู่ดีดีดวงตาคมก็หรี่จ้องผมเหมือนจับผิด พอเป็นแบบนั้นผมก็เลยทำตาเลียนแบบเขา เอาสิ คุณคิดว่าจ้องผมได้อยู่ฝ่ายเดียวงั้นเหรอหืม..... 

จ้องมาจ้องกลับไม่โกงอะรู้รึเปล่า 

“จ้องผมเหรอครับ” 

“ใครเริ่มก่อน” 

“พี่ชอบการเอาคืนเหรอ” 

“ก็ประมาณนั้นแหละมั้ง” 

“งั้น....” เจ้าตัวเท้าคางมองผม “ก็เอาคืนที่ผมชอบพี่สิครับ” 

ตึกตัก 

เด็กนี่มัน.... 

“คุณร้ายกาจกว่าที่ผมคิดเอาไว้เยอะเลยนะนังน้อน มีอะไรที่ผมยังไม่รู้อีกไหม แสดงธาตุแท้ออกมาให้หมดเลยนะ” 

“ผมก็เป็นแบบนี้แหละครับ อะไรที่ก็ตามที่พี่ได้รับรู้ทั้งหมดจากผม นั่นคือตัวผมจริงๆ ” เขาบอกก่อนจะจัดการปิ้งเนื้อให้ ก็เชื่ออยู่หรอกว่าที่แสดงออกมานั่นเป็นตัวของตัวเอง 

แต่ก็ร้ายจริงๆ นั่นแหละ 

ปกติแล้วเวลาอยู่ข้างนอกต่อหน้าผู้คนเยอะๆ เขาไม่ค่อยแสดงอะไรออกมาไง ไม่พูด สีหน้าก็เรียบเฉยไม่บ่งบอกความรู้สึกใดใด แค่คิดว่าตัวเองเป็นไม่กี่คนที่ได้เห็นเขาในมุมนี้ก็รู้สึกพิเศษจะเป็นบ้าแล้ว วันนี้สิบสามทำคะแนนหนักชะมัด เขารู้ตัวไหมนะว่าวันนี้ทำให้ผมใจสั่นไปกี่รอบ เอาจริงๆ แค่ยิ้มให้เห็นก็รู้สึกว่ามันเกินไปมากๆ จะยิ้มน้อยหรือยิ้มกว้างๆ ก็นับว่าดีทั้งนั้น.....ยิ้มเหมือนกับที่กำลังยิ้มอยู่เนี่ยะ 

โคตรน่ารักเลย 

นี่แค่วันแรกเองป้ะ เฌอจะมามีอาการใจเราไม่เป็นของเราไม่ได้ รอยยิ้มนั้นคือกับดักแน่ๆ แหละ ที่ผมรู้สึกว่ามันดีจังคงเป็นเพราะไม่ได้เห็นบ่อยๆ ไง ถ้าหลังจากนี้ได้เห็นมากขึ้น อาจจะไม่รู้สึกอะไรก็ได้ บอกแล้วว่าเรื่องนี้มันต้องดูกันยาวๆ ช่วงแรกๆ ก็แบบนี้แหละ คอยดูว่ามันจะเสมอต้นเสมอปลายไปได้เรื่อยๆ รึเปล่า ถึงตอนนั้นก็ค่อยว่ากันอีกที แต่อย่างน้อยวันนี้สิบสามก็ทำให้ผมรู้สึกดีและมีความสุขมากเลยนะ 

ได้ใช้เวลากับเขาก็สนุกดีอะ 

“สิบสาม....” 

“ครับ” 

ขอบคุณนะที่อยู่ข้างๆ ผมน่ะ 

“....อยากกินกุ้งอะ แกะให้หน่อยนะ” 

“ได้สิครับ” 

เนี่ยะ คุณสมบัติที่ว่าเคยเป็นเดือนแพทย์ฯ กำลังจะเป็นคฑากรไม้หนึ่งของคณะ หน้าตาดี บ้านรวย แล้วก็....ดูแลเอาใจใส่ดีแบบเนี้ยะ ก็ควรเก็บไว้พิจารณาจริงๆ นั่นแหละ ผมเคยดูแลคนอื่นมาตลอด พอมีคนอื่นมาดูบ้างมันก็ดีเหมือนกันนะ 

โคตรแพ้เลยว่ะ 

แม่ง..... 

. 

. 

. 

. 

. 

TBC. 

สวัสดีค่ะชาลมาส่งสามเฌอแล้ว ก็ยังคงมาไวอยู่นะ แต่จะทิ้งช่วงจริงๆ แล้วนะ พรุ่งนี้จะปิดต้นฉบับนิยายเรื่องอื่นก่อนนะคะ บี๋ก็รอชาลหน่อยนะ ขอเวลาสัก 2-3 วันน้า จะมาต่อให้ค่ะ เพราะงั้นอดทนรอกันอย่างใจเย็นเนอะ 

ชอบบทนี้มาก มากในมาก น่ารัก เขียนเองก็ชอบ5555555 นังน้อนน่ารักมากเลยอะ ก็เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อรอติดตามนะคะ 

สามารถติดต่อข่าวสาร + สปอยล์ได้ที่ทวิตเตอร์ Chaleeisis หรือเพจ Fiction Yaoi Th นะคะ 

ขอบคุณที่เข้้ามาอ่านค้าบ 

ความคิดเห็น