Kedrasa

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ 🥰🥰🥰

กรงรักฯ # 24 คนสำคัญ

ชื่อตอน : กรงรักฯ # 24 คนสำคัญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 914

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.พ. 2563 15:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กรงรักฯ # 24 คนสำคัญ
แบบอักษร

 

 

พี่ออย

 

 

ผมขยับร่างหนาของตัวเองขึ้นนั่ง โดยใช้หลังพิงกับหัวเตียงนอน ข้างๆร่างหนาของผม มีร่างบาง ผิวขาวนวลนอนกอดเอวผมอยู่ข้างๆ ร่างบางหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แสดงว่าร่างบางค่อนข้างจะหลับลึก กรอบหน้าที่ดูอ่อนหวาน ริมฝีปากสีชมพูอวบอิ่ม เปลือกตาที่ปิดสนิทโดยมีขนตายาวเรียงเป็นแพ ทั้งหมดมารวมกันมันช่างสวยงามจนผมแทบหาที่ติไม่ได้

 

ตั้งแต่เจ้าของร่างบางที่ผมหลงไหลกลับมาหาผมคราวนี้ ผมคิดว่าผมน่าจะได้รับโอกาสจากน้องแล้ว ผมสารภาพตรงๆว่าตอนแรกที่ผมติดใจเด็กคนนี้เพราะเค้าหน้าตาละม้ายคล้ายกับ เพียว คนที่ผมเคยรู้สึกดีด้วย แต่พอผมได้ใกล้ชิดกับน้อง บอกตรงๆผมรู้สึกได้เลยว่าโลกของผมมันมีสีสันขึ้นมาทันที

 

น้องพารัก ทำให้ผมรู้ว่า ความรักที่แท้จริงเป็นเช่นไร ถึงแม้ภายในใจน้องมันยังมีอะไรบางอย่างที่ผมยังไม่สามารถก้าวข้ามมันไปได้ แต่ผมเชื่อว่าความรัก ความจริงใจที่ผมมีให้น้อง จะทำให้ผมได้เข้าไปอยู่ในใจของน้องได้ในสักวันหนึ่ง

 

สายๆของวัน น้องมาบอกผมว่าต้องเข้าไปทำธุระที่ผับ ผมเป็นห่วงน้อง ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้เรื่องน้อง ตอนที่ผมเข้าไปหาน้องที่บ้าน คุณพ่อคุณแม่ของน้อง ท่านคุยกับผมหลายเรื่อง รวมถึงเรื่อง ความรักของน้องด้วย ว่าทำไมน้องถึงไม่ศรัทธาในความรักอีกเลย

 

และวันนี้ผมไม่คิดเลยว่า ไอ้ตัวสาเหตุมันยังมีหน้ามาหาน้องอีก ผมนั่งเล่นมือถือรอน้องอยู่ดีๆ ข้างนอกห้องก็มีเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้น ผมสังเกตเห็นอาการของน้อง มันไม่ปกติเลย ผมลุกขึ้นรีบเดินไปประคองร่างบางไว้ แต่เสียงข้างนอกก็ไม่ได้เงียบลงเลย ผมรู้ว่าน้องเป็นกังวล อาการมันแสดงออกอย่างชัดเจน

 

ผมเริ่มคุมอารมณ์ไม่อยู่ ผมพอรู้มาบ้างว่า คนที่ชื่อ ทิม เคยเป็นคนรักของน้องเพราะคุณพ่อของน้องบอกผม แต่ผมไม่รู้มาก่อนเลยว่ามันทำร้ายร่างกายน้องด้วย

 

จนมันเข้ามาในห้องน้อง ผมไม่รู้จริงๆว่าน้องจะกลัวมันขนาดนี้ จนน้องหมดสติคาอกของผม

 

" น้องพารัก !!! "

 

ในห้องน้องตอนนี้มี ผม คุณไมค์ แล้วก็ไอ้ทิม ผมไม่สนว่ามันต้องการอะไร ผมรีบอุ้มร่างบางของน้องออกจากห้องทันที คุณไมค์ ตามผมมาติดๆ

 

" คุณไมค์ครับ ผมจะพาน้องไปโรงพยาบาลนะครับ ยังไงที่เหลือผมฝากจัดการด้วย "

 

" ครับ คุณออย "

 

ผมอุ้มน้องออกจากผับ พาน้องขึ้นรถ แล้วขับตรงไปโรงพยาบาลทันที

 

ตืดดดด....ตืดดดดดด....

 

" มีอะไร...เมียกูไม่ว่าง "

 

" คุณกฤษ ผมมีเรื่องรบกวน "

 

" คงไม่ใช่เรื่องของเมียกูนะ "

 

" พารัก ไม่สบาย ตอนนี้น้องหมดสติไปแล้ว คุณช่วยผมหน่อย "

 

" ว่าไงนะ!!! น้องพารัก เหรอ ได้ๆ คุณเข้ามาที่โรงพยาบาลได้เลย เดี๊ยวผมให้อาหมอสแตนบายรอแล้วกัน "

 

" เอ่อ...คุณกฤษ...."

 

" คุณอยากได้อะไรเพิ่มรึเปล่า "

 

" ไม่...ผม..ขอบคุณ.."

 

"......."

 

ติ้ด..

 

ผมรีบขับจนมาถึงโรงพยาบาลของคุณกฤษ มีคนรอรับน้องพารักอยู่ เค้าพาตัวน้องเข้าห้องฉุกเฉินไปทันที ตอนนี้ผมนั่งไม่ติดเลย ผมเดินวนไปวนมาไม่รู้กี่รอบแล้ว

 

ตึก ตึก ตึก ตึก

 

เสียงก้าวเท้าของคนกลุ่มหนึ่งดังแว่วมาแต่ไกล ผมไม่ได้สนใจ เพราะตอนนี้ผมใจจดใจจ่ออยู่กับน้องพารักเท่านั้น

 

" คุณ ธนากร นี่มันเกิดอะไรขึ้น "

 

คุณพ่อของน้องพารัก เอ่ยถามผม ส่วนคุณแม่และคุณไมคยืนอยู่ข้างๆ

 

" สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่ คือผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดี เอาเป็นว่าเรารอฟังผลจากหมอดีกว่าครับ "

 

" ไมค์บอกผมว่า ไอ้ทิม มันมาหา น้องพารัก ที่ผับ แล้วน้องก็เป็นแบบนี้ "

 

" ใช่ครับ "

 

ครืดดดด......

 

" สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าใครเป็นญาติของคุณพีรวัสครับ "

 

" พวกผมครับ ผมเป็นพ่อแล้วก็ทางนี้แม่เค้าครับ "

 

" แล้ว....สามี..."

 

" ผมครับอาหมออัคร " อาหมอหันมามองผมด้วยสีหน้าค่อนข้างเคร่งเครียด ผมบอกตรงๆ ผมใจไม่ดีเลย ผมห่วงน้องมากจริงๆ

 

" ออย..."

 

" ครับ อาหมอมีอะไรผมว่าพูดมาเลยครับ ยังไงผมก็ต้องบอกครอบครัวน้องเค้าอยู่ดี สรุปน้องเป็นอะไรครับ "

 

" อย่างนั้นก็ได้ หลักๆคุณพีรวัส มีภาวะเครียดสะสมครับ แล้วก็คุณพ่อคุณแม่ครับ คุณพีรวัสเป็นคนไข้แผนกพิเศษของทางโรงพยาบาลกลางนี่ครับ จากที่ตรวจคุณพีรวัส ขาดยามานานแล้วนะครับ แล้วผลของการขาดยาก็เลยทำให้...... คุณออย หมอขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ คุณพีรวัสตั้งครรภ์ได้ห้าสัปดาห์แล้วครับ ยังไงหมอแนะนำให้ทางญาติๆและคุณออย ดูแลคุณพีรวัส อย่างใกล้ชิดด้วยนะครับ เพราะตอนนี้คนไข้อยู่ในภาวะที่เสี่ยงแท้งได้นะครับ "

 

" ครับ " คุณพ่อพูดขึ้น ผมมัวแต่ยืนงงอยู่ น้องพารักท้องเหรอ คือเรากำลังจะมีลูก เด็กน้อยตัวเล็กๆ เหมือนลูกของน้องวีเหรอ ผมเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว

 

" ยังไงหมอขอตัวก่อนนะครับ เอ่อ... คุณออย หมอขอแอดมิดคุณพีรวัสไว้ก่อนนะครับ "

 

" ครับ ขอบคุณอาหมอมากนะครับ.."

 

" ไม่ต้องเกรงใจ คนกันเองทั้งนั้น "

 

แล้วอาหมออัครก็เดินกลับเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ผมมองตาม ในใจก็ครุ่นคิดถึงเรื่องบางเรื่องที่สมควรน่าจะตัดสินใจ

 

" คุณพ่อ คุณแม่ครับ ผมมีเรื่องจะปรึกษาครับ "

.

.

.

.

 

น้องพารัก

 

สายลมเย็นพัดเอื่อยๆ มากระทบผิวกาย ผมรู้สึกสบายตัวจัง อยากอยู่แบบนี้ไปอีกนานๆเลย ผมค่อยๆปรือตา แสงสว่างค่อยๆลอดผ่านแพขนตา ผมลืมตาสู้แสงที่มากระทบดวงตา ผมขยับตัวบิดไล่ความเมื่อยล้า อื้อออ...เรานอนหลับนานแค่ไหนกันเนี๊ยะ

 

ผมลุกขึ้นนั่งบนเตียงนอน วิวภายในห้องมันไม่เหมือนเดิม ที่นี่ไม่ใช่ห้องพี่ออย แล้วก็ไม่ใช่ห้องผมด้วย ผมยขับตัววาดขาเรียวลงจากเตียง ผมค่อยๆเดินไปที่ระเบียง ลมเย็นพัดผ้าม่านให้ปลิวไสว ผมเดินผ่านม่าน

 

" ว้าว!!! สวยจัง "

 

 

วิวที่ผมเห็นมันสวยจนผมเผลออุทานออกมา ที่นี่บรรยากาสคล้ายภาพเหนือ แต่มันดูสะอาดตากว่า ข้างๆตัวบ้านมีโรงบ่มไวน์

 

" เดี๊ยวนะ โรงบ่มไวน์เหรอ พี่ออย..!!! "

 

ผมหันหลังกลับเข้าห้อง สายตาของผมเข้าปะทะกับรูปภาพบานหนึ่ง ผมเข้าใจถูกแล้วฮะ นี่ห้องพี่ออยจริงๆด้วย ผมเลย รีบทำธุระสว่นตัว แล้วอาบน้ำจนตัวหอมฟุ้ง เพื่อหวังว่าจะได้คุยกับพี่ออยว่าเรื่องราวหลังจากที่ผมหมดสติมันเกิดอะไรบ้าง ผมรีบเดินออกจากห้องอาบน้ำ ผมเลื่อนเปิดประตูอีกฝั่งหนึ่งของห้อง มันเป็นห้องแต่งตัว ในตอนนี้เนื้อตัวผมมันโล่งโจ้งไปหมด มีเพียงชุดคลุมอาบน้ำปกปิดร่างกาย

 

ครืดดดดดด.....

 

ผมเลื้อนตู้ดูเผื่อมีเสื้อผ้าที่ผมใส่ได้ แต่มันยิ่งกว่าใส่ได้นี่สิฮะ ก็ทั้งตู้มันมีแต่เสื้อของผม ผมหยิบเสื้อเชิ๊ตสีฟ้าและกางเกงขาสั่นมาใส่ ผมส่องกระจกดูความเรียบร้อยอีกครั้ง ผมหันหลังเดินออกมาจากห้องนอน ผมค่อยๆเดินลงบันไดจนมาถึงข้างล่าง

 

" เงียบจัง...."

 

" นายเป็นใครน่ะ!!! "

 

ผมหันหน้าไปตามเสียง ผมตะลึงกับสิ่งที่เห็น ผู้ชายตรงหน้าผมเค้า.......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

****นุ้งพารักจะเป็นคุณแม่.???...😙😙😙

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น