ACfanny

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตลอดไป

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย Yuri

คนเข้าชมทั้งหมด : 507

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ม.ค. 2563 19:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตลอดไป
แบบอักษร

เดือนฉายเอาลูกเข้านอนเสร็จก็เดินมายืนรอสามีที่หน้าบ้านอย่างกระวนกระวายว่าทำไมอีกคนยังไม่ถึงบ้านสักที สักพักก็มีเสียงรถมาจอดหน้าบ้านจนจึงรีบเดินออกมาก่อนจะเห็นมินตราหิ้วปีกเพื่อนเข้ามาหา

"ทำไมสภาพเป็นอย่างนี้อ่ะ" ร่างบางถามน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"คือพี่สะใภ้คือไอ้รีนมันถูกลูกค้ามอมเหล้าอ่ะ" มินตราตัดสินใจบอกความจริงไปเพื่อ ก่อนจะส่งร่างสูงให้ร่างบางที่เดินเข้ามาหิ้วปีกด้วยตนเอง

"งั้นมินกับก่อนนะคะ" มินตรารีบฉิงกลับทันทีในใจก็ภวนาให้มันรอดครบสามสิบสองอยู่ในใจ

 

เดือนฉายที่รับเอรีนมาจากเพื่อนก็พาเข้ามาในบ้านและโยนไว้ตรงโซฟารับแขกอย่างหมดแรง

"ทำไมกลิ่นมันแปลกๆ" ร่างบางรับก้มหน้าดมก่อนใบหน้าลูกครึ่งจะขมวดคิ้วเป็นปมทันที ร่างบางที่ตอนแรกคิดว่าตนเองอาจจะจมูกเพี้ยนจึงก้มลงไปดมอีกครั้งก็ยังคงมีกลิ่นเดิมติดอยู่มันไม่ใช่น้ำยาปรับผ้านุ่มที่ใช้ประจำหรือน้ำหอมของที่บ้านแต่กลับเป็นน้ำหอมกลิ่นอื่น ร่างบางเองก็โตพอที่จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไรจึงเพราะตั้งแต่อยู่กินกันมาถึงจะยังไม่ได้แต่งแต่ก็พอจะรู้ว่าร่างสูงคงไม่ไปยุ่งกับใครก่อนแน่ๆ แต่มันก็ต้องมีการลงโทษกันบ้างโทษฐานที่ไม่ยอมปฏิเสธไม่ดื่มแอลกอฮอล์ทั้งๆที่รู้ว่ากินและมีนิสัยเสียยังจะแตะอีก

 

เดือนฉายจัดการเช็ดตัวและเปลี่บนเสื้อให้อีกคนหลังจากให้คนรับใช้หิ้วเอรีนมานอนบนห้อง ร่างบางทุ่คิดจะทำโทษร่างสูงจึงเลือกที่จะพาลูกสาวไปนอนที่ห้องลูกชายแทนทำให้ร่างสูงที่นอนหลับไม่รู้เรื่องจึงนอนเดียว

 

 

เช้าวันใหม่เอรีนค่อยๆลืมตามาพร้อมกับเอามือจับที่หัวเบาๆเพื่อระบายอาการมึนหัวที่เกิดขึ้น ร่างสูงหันสายขวามองว่าทำไมวันนี้ไม่มีร่างของสองแม่ลูกอยู่ด้วยกันเหมือนทุกเช้า

"ดี๊ขาาาา" เด็กน้อยเปิดประตูวิ่งเข้ามาหา

"จ้าว่าไงลูกวาว" ร่างสูงอุ้มลูกขึ้นมาฟัดอย่างเอ็นดู

"ดี๊วันนี้มัมบอกว่าจะพาไปทะเล แถมม๊านิวแล้วก็มี๊ฟินไปด้วย ออๆแล้วก็น้าตะะวันฉายกับน้ามินด้วยนะคะ มัมให้มาตามดี๊ไปเตรียมตัวค่ะ" ร่างสูงทำหน้าตกใจเล็กน้อยเพราะลืมไปเลยว่านัดกันเอาไว้แล้วลืมทำให้ตนรีบจัดการตัวเองแล้วลงมาข้างล่างทันที

"โถว่ เพื่อนกูตาอย่างกับคนอดนอน" มินตราเดินเข้ามากอดไหล่เพื่อน

"ทุกคนมากันนานหรือยังคะ" ร่างสูงถามอย่างเกรงใจ

"ก็นานพอทานข้าวเช้ากันอิ่ม" ร่างบางปรายตามมองค้อนก่อนจะเดินนำทุกคนออกจากบ้านเพื่อขึ้นรถไปทะเล

"กูว่าเมียกูไม่พอใจอะไรกูแน่ๆ" ร่างสูงเสียวสันหลังแปลกๆตั้งแต่เช้าแล้ว พอได้มาเจอหน้าเมียก็พอจะเข้าใจ

"เมียมึงคงได้กลิ่นตัวผู้หญิงอื่นแน่ๆ ขนาดกูไม่ได้คลุกวงในแบบมึง กูยังไม่ทันก้าวขาเข้าห้องเมียก็สั่งทันทีว่านอนนอกห้องนะคะ ห้องนี้ไม่ตอนรับกลิ่นแปลกปลอมนะ "

"แสดงว่าต้องเป็นกลิ่นที่ตัวฉันหรอ"

"คงไม่ใช่หรอกเพราะพี่สะใภ้โตแล้วนะ เราว่าเราไปกันเถอะชักช้าเมียดึงหูยานแน่ๆ"

 

 

ทุกคนเดินทางมาทะเลกันก็เป็นเวลาบ่ายโมงซึ่งต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปเป็นคู่ๆเพื่อเช็คอินห้องพักกัน

"อ้าว ไหนบอกว่าจะนอนกับพี่พัดลมไงคะ ลูกสาวแม่"

"ก็อยากแต่พี่พัดลมบอกว่าถ้าหนูไปนอนด้วยม๊านิวต้องกอดหนูมากกว่าเขาแน่ๆ"

"สงสัยคงอิจฉาหนูไงคะ ที่ชอบอ้อนคนโน้นคนนี้ไปจนทุกคนหลงกันไปหมดแล้ว" เดือนฉายเอ็นดูก่อนจะเข้าไปฟัดแก้มส้มๆอมชมพู่ของลูกสาว

"เปล่านะ หนูไม่เคยอ้อนเลยนะมัมจ๋า ปกติมัมก็หลงพี่พัดลมมากกว่าหนูอีก" เด็กน้อยรีบซุกหน้าท้องของคนเป็นแม่ทันที

"แม่ก็หลงทั้งสองคนแหละค่ะ" สองแม่ลูกคุยกันไปก็ฟัดกันไปจนเหนื่อย

"ว่าไงค่ะ สองคนแม่ลูกลืมดี๊กันเลยหรือไง" ร่างสูงเดินเข้ามาก่อนจะเดินเข้าไปกอดร่างสูง

"ปล่อยค่ะ"

"ไม่อ่ะอยากกอดแม่ของลูก"

"ถ้าอยากกอดก็ไปจัดการกลิ่นที่ติดตัวมาให้หมดก่อนนะคะ พอดีไม่ชอบกลิ่นแรดของคนอื่นค่ะ" ร่างบางพูดเบาๆเพราะกลัวลูกได้ยินก่อนจะอุ้มลูกเดินเข้าไปเปลี่ยนชุดและเดินออกมาพร้อมกับชุดใหม่เป็ชุดบิกินี่ทำเอาร่างสูงอ้าปากค้าง

"หยุดนะ เมียจร้า" ร่างสูงรีบหยิบเสื้อคลุมส่งให้

"ไม่ค่ะ ฉันจะไปว่ายน้ำกับลูก" พูดจบร่างบางก็เดินจูงลูกไปเล่นน้ำทะเลกันสองคน ส่วนคนอื่นๆก็ไม่รู้ไปเล่นที่ไหนกันทักไปก็ไม่มีใครตอบสักคนมีแต่คนอ่านแต่ไม่มีใครอยากจะตอบ

"มัมจ๋า ทำไมมัมจ๋าไม่ชวนดี๊มาด้วยคะ"

"ดี๊ลูกต้องถูกทำโทษค่ะ"

"ทำไมต้องทำโทษ ดี๊ไม่ทำการบ้านให้มัมหรอ" ร่างบางหน้าขึ้นสีมาทันทีเมื่อพูดถึงเรื่องนี้ถึงเธอจะแก่แต่เรื่องนี้มัมก็ไม่เคยขาดเรียกได้ว่าเลี้ยงลูกเสร็จตอนกลางคือสามีก็สะกิดให้ตามเข้าไปเล่นท่ายากให้ห้องน้ำทันที

"ลูกใครสอนหนูให้พูดอย่างนี้"

"ก็เวลาคุณครูถามใตรไม่ทำการบ้านครูจ๋าก็ทำโทษแอร์ทุกทีเลย" ร่างบางถอนหายใจคิดว่าใครหรือพ่อมันสอนอะไรพิเรนให้ลูกอีก

"หนูอยากพักแล้วมัมจ๋า"

"งั้นเราไปอาบน้ำกันเถอะป่านี้ทุกคนคงรอกันที่ร้านอาหารแล้ว" ร่างบางอุ้มลูกไปอาบน้ำและเปลี่ยนชุดที่ห้องก่อนจะพาไปยังร้านที่นัดหมายกันเอาไว้

 

เดือนฉายเดินเข้ามาในร้านก็ไม่พบใครแถมผัวตัวดีก็ไม่เห็นโผล่หัวออกมาให้เห็นหลังจากโดนด่าไป

"มัมคะ หนูหิวแล้วร้านนี้คงไม่มีคนขายเราไปร้านอื่นกันเถอะ"

"นั่นสิ มัมก็ไม่เห็นมีใครเลย วงสัยเราจะมาร้านผิด" ยังไม่ทันที่ร่างบางจะก้าวเท้าออกจากร้านก็มีเสียงดนตรีขึ้นก่อนจะมีเสียงร้องเพลงดังตามมาพร้อมกับปรากฏร่างของเอรีน

"รักกันมาตั้งนานอยู่อยู่จะถามขึ้นมาทำไม" และร่างสูงก็ร้องเพลงไปเรื่อยๆพร้อมกับภาพบนโปรเจสเตอร์ซึ่งเป็นภาพในช่วงเวลาที่ผ่านมาของทั้งคน ร่างบางที่ยืนฟังอยู่ก็มีน้ำตาคลอเบ้าออกมา

"ยัยไงก็รักเธอยัยแก่ จำเอาไว้วันนั้นฉันก็แก่" ร่างสูงร้องจบเพลงก็เดินมาตรงหน้าของร่างบาง

"ที่ผ่านรีนอาขจะไม่ค่อยได้เรื่องทำอะไรไม่เป็นแก้ไข้ปัญหาไม่ได้ แต่ทุกวันนี้รีนก็พยายามทำทุกอย่างเพื่อคุณกับลูกและรีนก็อยากจะทำมันต่อไปเรื่อยๆจนตลอดชีวิตของรีน เพราะฉะนั้นรีนขอโอกาสดูแลคุณได้หรือเปล่าแต่งงานกับรีนนะคะ" ร่างสูงคุกเข่าก่อนจะยืนแหวนให้อีกคน ร่างบางน้ำตาร่วงทำอะไรไม่ถูกก่อนจะได้ยินเสียงเชียร์มากจากกองด้านข้างซึ่งทุกคนที่สงสัยว่าหายกันไปไหนกันก็ทำหให้เดาไม่อยากว่าแอบมาเตรียมงานกันอยู่ที่นี่เอง

"ไม่ค่ะ"

"อ่ะอ้าวคุณทำไมอ่ะ ระ...รีนทำอะไรผิดหรือเปล่า" ร่างสูงหน้าเหวอทำอะไรไม่ถูกเพราะไม่คิดว่าจะถูกปฎิเสธ

"ผิดที่ยอมให้แรดเข้ามาควิดเธอไง"

"แต่รีนอธิบายได้นะคะว่ามันไม่ได้มีอะไรเกินเลยนะคุณ" ทุกคนรอบข้างก็ต่างหัวเราะชอบใจที่เห็นคนกลัวเมียแก่ตัวกันพัลวัน

"ค่ะไม่มีอะไร แต่ไม่รู้จักระวังตัวก็ไม่ได้นะคะ งั้นเพื่อเป็นการลงโทษและไม่ทำผิดอีก คือห้ามโดนตัวเป็นเวลาสองอาทิตย์ ถ้าทำได้ค่อยมาเอาคำตอบนะคะ ที่รัก"

"คุณ!มันเกินไปนะคะ" ร่างสูงอยากจะกัดลิ้นตัวเองตายไปเสียแค่ทุกวันนี้ห่างกันเกินวันก็จะลงแดงตายแล้วนี่มาห้ามโดนตัวยอมกัดลิ้นตายเสียดีกว่า

"ว่าไงรีน อดแต่วเมียอุส่าต์เตรีมงานมาเสียอย่างดี" ตะวันฉายอดจะหัวเราะไม่ได้จะสงสารก็สงสารแต่จะทำไงได้พี่สาวฉันแสบจะตาย

"ไปค่ะลูกเดี๋ยวมัมหาอะไรให้ทานนะคะ มาเร็วพัดลมมัมจะแกะปูให้ทาน"

"เดี๋ยวก่อนค่ะ" ร่างสูงเรียกดักเอาไว้ก่อน

"ว่าไงคะ" ร่างบางหันมาถาม

"ถึงจะไม่ได้คำตอบ แต่ก็อยากจะให้คุณมั่นใจว่ารีนน่ะ รักคุณคนเดียวและจะรักตลอดไปเลย!" ร่างสูงตะโกนดังลั่นร้านทำให้ร่างบางรีบเดินหนีไปแต่ก็กลั่นยิ้มอมยิ้มไปตลอดทางเดิน

"รักเหมือนกัน"

 

จบแล้ว

 

ความคิดเห็น