หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ในดินแดนที่เต็มไปด้วยความมืดมน ตัวนางนั้นเปรียบเสมือนแสงสว่าง แต่จะทำอย่างไร หากแสงสว่างนั้นกลับเป็นภัยที่เข้าหาตัว!

ตอนที่ 35 สังหารหมู่

ชื่อตอน : ตอนที่ 35 สังหารหมู่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ม.ค. 2563 15:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 35 สังหารหมู่
แบบอักษร

                                                                               

จู่ๆ ถังเฉียนก็เงยหน้าขึ้น เอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ 

“เจ้าก็รู้ว่าข้าไม่ใช่หมอผี เหตุใดยังจะพึ่งข้า ไปหาคนที่เก่งกว่าเถอะ!” 

เถิงเฟิงยื่นมือออกไป อยากจะเขกหน้าผากนางสักที คราวนี้นางฉลาดขึ้น รีบยกมือขึ้นกุมหน้าผาก มองดูเถิงเฟิงด้วยสีหน้าไม่พอใจแล้วพูดว่า 

“อย่าหวังว่าจะเขกหน้าผากข้าได้ ข้ารู้ทันเจ้าแล้ว” 

เถิงเฟิงหันพรวดไปทางประตู แกล้งพูดด้วยความตกใจ 

“ใครน่ะ!” 

ถังเฉียนหันตามไป มือก็ควานหาหน้ากากของตน ชั่วพริบตาที่นางลดมือลงก็ถูกเถิงเฟิงเขกหน้าผากจนรู้สึกเจ็บ เถิงเฟิงเขกเสร็จก็รีบชักเท้าวิ่งหนี ถังเฉียนวิ่งไล่ตาม เถิงเฟิงกระโจนขึ้นไปบนเตียง ถังเฉียนตามขึ้นไป 

พอขึ้นบนเตียงได้ถังเฉียนถูกเถิงเฟิงกอดไว้ ร่างพลิกลงไปถูกเขาทับอยู่ข้างล่าง ถูกผ้าห่มพันรอบตัว  

ถังเฉียนกำลังจะร้องออกมาแต่ก็ได้ยินเสียงประตูถูกกระแทกเปิดออก เสียงฝีเท้าดังขึ้นสับสน ถังเฉียนมองผ่านช่องผ้าห่มก็เห็นหญิงสูงอายุกลุ่มหนึ่งห้อมล้อมหญิงสาวในชุดหรูหราบุกเข้ามา แล้วได้ยินเสียงแหลมเล็กของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น 

“นางหมอผี เจ้าบังอาจซ่อนผู้ชายไว้ในจวนอ๋อง ทุกคนรีบมาดูเร็ว หมอผีหญิงซ่อนผู้ชายไว้!” 

“ดูสิว่าเจ้ายังจะใช้อุบายทำร้ายคุณหนูของเราได้อย่างไรอีก!” 

ถังเฉียนถูกทับไว้ด้านล่าง หัวใจเต้นแรงมาก รู้สึกเหมือนถูกบีบคอ 

นางกลัวว่าตนเองจะถูกเปิดเผย นางแน่ใจว่าปิดประตูใส่กลอนแล้ว ที่หน้าประตูมีหวังหลงและหวังหู่เฝ้าอยู่มิใช่หรือ 

หรือว่า? 

ถังเฉียนรู้สึกกระวนกระวาย ทว่าหลังจากนั้นเถิงเฟิงก็เคาะหน้าผากนางเบาๆ ถังเฉียนมองดูรูปปากเขา เห็นเขาขยับปากเป็นประโยคหนึ่งออกมาโดยไม่ออกเสียง อาหรูน่าของข้า เป็นจอมยุ่งจริงๆ 

ถังเฉียนเห็นท่าทางเขา น้ำตาก็แทบเล็ด นี่นางก็กลัวจริงๆ นะ เถิงเฟิงบีบจมูกนางเบาๆ ท่ามกลางความมืดสลัวเห็นเขายกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มที่งดงาม 

แต่เพียงชั่วพริบตาต่อมาทุกอย่างก็สว่างจ้าขึ้น ทันใดนั้นเถิงเฟิงก็กระโดดขึ้นไม่รู้ว่าเสื้อคลุมใหญ่ของนางถูกเขาฉวยไปได้อย่างไร มันคลุมลงบนร่างเขา หน้ากากและไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ซึ่งวางไว้ข้างๆ ก็ไปอยู่ในมือเถิงเฟิงทันที 

เขาใช้มือข้างเดียวสวมหน้ากาก จ้องมองไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ในมือ เสื้อคลุมสะบัดไหวทั้งๆ ที่ไม่มีลมแม้แต่น้อย แต่บรรดาผู้หญิงในห้องไม่สามารถลงมือทำอะไรได้ เพราะเถิงเฟิงโบกแขนทำให้ฉากกั้นเป็นเสมือนมือเขาดันหญิงเหล่านั้นไปที่ประตู 

ซูซินเหลียนกับเหล่าสาวใช้พากันปลิวออกไป พวกหญิงสูงวัยล้มลงที่ปากประตู นอนระเกะระกะอยู่บนพื้น พากันก่นด่าออกมาไม่หยุด พยายามลุกขึ้นมาจะตอบโต้ 

“มานี่” 

เถิงเฟิงหันมาร้องเรียกถังเฉียน ถังเฉียนจึงกระโจนออกมาจากผ้าห่ม แล้วมุดเข้าไปในเสื้อคลุมตัวใหญ่ จากนั้นก็ได้ยินเสียงเถิงเฟิงพูดบอกนางจากเหนือศีรษะว่า 

“ฆ่าพวกนั้นซะ!” 

ถังเฉียนผงะเล็กน้อย ต่อมาไม่รู้ว่าเถิงเฟิงทำอย่างไร หน้ากากและไม้เท้ากลับมาอยู่ในมือนางอีกครั้ง ส่วนเขากระโดดขึ้นไปบนขื่อ แล้วหายวับไปราวกับปีศาจ 

“เขาเป็นใครกันแน่ เมื่อครู่เขาทำอะไร” 

ถังเฉียนไม่รู้อย่างสิ้นเชิง แต่นางรู้ว่าเวลานี้ตนเองต้องทำเช่นไร นางไม่อาจยอมให้คนอื่นบุกเข้ามาในอาณาเขตของนางตามอำเภอใจได้เด็ดขาด 

“เสี่ยวจิน ปลิดชีวิตพวกนาง!” 

นี่เป็นครั้งแรกที่ถังเฉียนรู้สึกถึงการคุกคามของความตาย ถ้าหากนางยอมอ่อนข้อถอยให้ตลอด ก็ยิ่งจะถูกคนข่มเหงรังแก 

เนื่องจากหมอผีในความทรงจำของนางย่อมไม่ปล่อยให้ถูกรังแกเยี่ยงนี้เด็ดขาด แต่ไหนแต่ไรหมอผีไม่ใช่คนที่ใครจะมารังแกได้ ขึ้นชื่อว่าถ้าถูกข่มเหงก็ต้องแก้แค้นและดูลึกลับ ถ้านางอยากจะมีชีวิตต่อไปก็จำเป็นต้องโหดเหี้ยมบ้าง 

ดูเหมือนเสี่ยวจินจะรับรู้ถึงความหวาดกลัวของถังเฉียน มันบินออกไปอย่างรวดเร็ว บินพุ่งไปหาซูซินเหลียนและคนของนาง 

หญิงสูงวัยหลายคนที่นางพามาจากเมืองหลวงถูกเสี่ยวจินแทงทะลุหัวใจแทบจะในชั่วพริบตา เดียว เลือดพุ่งไปไกลถึงสามก้าว พวกนางทยอยกันล้มลงบนพื้น เสี่ยวจินบินด้วยความฮึกเหิมเต็มที่มาตรงหน้าหงซิ่ว สาวใช้ของซูซินเหลียน เด็กสาวตกใจจนร้องเสียงหลง 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น