1Q13

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ : ) เป็นนักเขียนหน้าใหม่ยังไงก็ฝากทุกคนเอ็นดูด้วยนะคะ ถ้าชอบก็อย่าลืมกดไลค์ กดแชร์ หรือเม้นเป็นกำลังใจให้กันได้นะคะ

ชื่อตอน : BAD-BROTHER-PART 9 HOLD

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ม.ค. 2563 02:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD-BROTHER-PART 9 HOLD
แบบอักษร

 

 

 

“เอิ่ม....จะมีหลานแล้วดีใจไหม” 

 

เหมือนเวลาจะหยุดนิ่งยังไงก็ไม่รู้ถึงแม้จะคิดมาก่อนแล้วว่ามันคงใช่แต่พอได้ยินคำยืนยันจากปากของเจ้าตัวฉันกลับไม่ได้เตรียมใจที่จะยอมรับผลของมันเท่าไหร่นักจะมีหลานอย่างนั้นหรอฉันควรรู้สึกยังไงดี 

                                                                                  

“ที่ตัวพาเค้ามาที่นี่เพราะตัวกลัวว่ากลับบ้านไปเค้าจะไปฟ้องคุณปู่คุณย่าใช่ไหม” 

 ฉันถามแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบอะไรกลับมาเลยมีแต่ความเงียบมันยิ่งตอกย้ำว่าเขาคงทำเพื่อการนี้จริงฉันรู้นิสัยเขาดี 

  

“น่ารังเกียจน่ารังเกียจที่สุด” ฉันกำมือแน่นตอนนี้รู้สึกตัวชาไปหมด 

  

“เป็นอะไร” เขาถามและยอมปล่อยฉันให้เป็นอิสระในที่สุดพอลุกขึ้นได้ฉันก็ผละออกจากตัวเขาทันที 

  

“ตัวมันน่ารังเกียจ....เค้าเกลียดตัวได้ยินไหมเค้าเกลียดตัว” อยู่ดีๆฉันก็ตะโกนแหกปากเหมือนคนสติแตกสมองฉันคิดอีกอย่างแต่การกระทำกลับออกมาเป็นอีกแบบ 

  

“นิ่ม”  เขาเรียกฉันเสียงเข้มและลุกขึ้นมาจะคว้าตัวฉันไว้ 

  

“อย่ามาโดนตัวเค้านะ” ในตอนที่เขายื่นมือมาฉันก็ปัดมือเขาทิ้งไปอย่างแรง 

  

“งี่เง่าอะไรนักอยากโดนดีหรือไง” 

เขาทำท่าไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นักถามว่าตอนนี้ฉันกลัวเขาไหมบอกเลยว่าไม่ จู่ๆก็มีความคิดอยากจะต่อต้านเขาขึ้นมาอย่างรุนแรงเพราะเรื่องที่เขาทำผู้หญิงท้องงั้นหรอแต่มันก็เป็นสิทธิของเขาไม่ใช่หรอเขาโตแล้วอายุขนาดนี้แล้วจะทำอะไรก็ได้ผู้หญิงคนนั้นอาจเป็นคนรักของเขา 

น้องสาวนอกไส้อย่างฉันจะไปเทียบอะไรได้แถมเขาทั้งคู่กำลังจะมีลูกด้วยกันแล้วฉันมีสิทธิอะไรไปโกรธเขากัน 

  

“ฮือๆ” จู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมาซะอย่างนั้นฉันร้องไห้ฉันมองเขาด้วยความรู้สึกอะไรบางอย่างความรู้สึกนี้มันทำให้ฉันเกลียดตัวเองอย่างรุนแรงมันคืออะไรกันแน่ 

  

“ดีใจที่จะมีหลานจนร้องไห้เลยหรอ” เหมือนตัวต้นเรื่องจะไม่ได้เข้าใจอะไรเลยซักนิดก็แน่ล่ะเขาจะมาเข้าใจอะไรเขามันคนบ้าเผด็จการไร้ความรู้สึก 

  

“อึก....ตัวก็ดีแต่แบบนี้ดีแต่คอยแกล้งกันทำอะไรเคยคิดถึงความรู้สึกคนอื่นบ้างไหม” 

ฉันสะอื่นไปพูดไปตอนนี้หน้าตาจะเป็นยังไงฉันก็ไม่สนแล้วฉันต้องมีจุดยืนจะยอมเหมือนตอนเป็นเด็กไม่ได้อีกแล้ว 

และเหมือนคำพูดเมื่อครู่ของฉันจะไปกระตุ้นต่อมอะไรของเขาบางอย่างเขาถึงได้ย่างสามขุมเข้ามาคว้าตัวฉันไปจนได้ 

และฉันก็กำลังถูกเขาลากไปไหนซักที 

“ปล่อยบอกว่าอย่ามาโดนตัวไง” 

“ปัง” เขาลากฉันเข้ามาในห้องนอนของตัวเองและใช้เท้าถีบประตูให้ปิดตัวลงเสียงดัง 

  

“หวงตัวอะไรนักทำอย่างกับไม่เคยแก้ผ้าอาบน้ำด้วยกัน” 

“คนบ้าปล่อยเค้าออกไปเดี๋ยวนี้นะเค้าจะกลับบ้าน” 

  

“จะปล่อยไปได้ยังไงยังไม่ได้ลงโทษเด็กดื้อเลย” 

  

“อ๊ะ” ทันที่ที่เขาพูดจบเขาก็ไล่ต้อนจนฉันหงายหลังลงบนเตียงนอนของเขาแล้วเขาก็ตามมาคร่อมทับฉันไว้อีกทีแบบนี้อีกแล้ว 

  

“รู้ตัวไหมคะว่าทำอะไรผิด” 

เขาถามแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้กันคราวนี้ฉันไม่คิดจะหลบสายตาอีกแล้วเพราะฉันไม่ได้ทำอะไรผิดเขานั้นแหละที่ผิดพวกทำผิดแล้วไม่ยอมรับ 

ฉันยังไม่ได้หยุดร้องไห้น้ำตามันเลยไหลออกมาเรื่อยๆฉันก็เกลียดที่ตัวเองเป็นพวกบ่อน้ำตาตื้นเหมือนกัน 

  

“เห้อ” เขาถอนหายใจอีกแล้ว 

“ความผิดข้อแรกคือร้องไห้พร่ำเพื่อบอกแล้วใช่ไหมคะว่าให้เลิกนิสัยขี้แย” นี่มันนับเป็นความผิดที่ไหนกัน 

“คนลำบากมันคือใครที่ต้องมาคอยเช็ดน้ำตาให้ฮึม” พูดจบเขาก็ยื่นมือมาเช็ดน้ำตาให้กันจนฉันงงกับการกระทำของเขาเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายแต่มันก็ทำให้ฉันร้องไห้หนักกว่าเดิมและคราวนี้เขาก็คว้าฉันไปกอดแล้วลูบหลังกับเบาๆเหมือนต้องการจะปลอบ 

  

“ไหนบอกสิ...ยัยจืดตัวดีโกรธอะไรคะ” เขาพูดเสียงอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดส่วนฉันเองก็ไม่ได้ปัดป้องอะไรที่ถูกคว้าไปกอดแถมยังซุกหน้าลงกับอกของเขาร้องไห้อย่างเอาเป็นเอาตายอีกต่างหาก 

  

“ถ้าไม่บอกจะเริ่มลงโทษแล้วนะคะ” 

  

“ตัวจะทำอะไร” ฉันเงยหน้าขึ้นแล้วถามเขา 

  

“เคยบอกแล้วใช่ไหมอย่าดื้อกับพี่”  

  

เขาพูดและยิ้ม 

  

“ต่อไปนี้จะลงโทษแบบผู้ใหญ่แล้วนะคะ” 

ฉันไม่เข้าใจว่าไอ้การลงโทษแบบผู้ใหญ่ของเขามันคืออะไรตอนเด็กๆที่เขาบอกว่าจะลงโทษถ้าไม่แกล้งให้อยู่ด้วยกันก็เอาของเล่นมาเก็บไว้ไม่ให้เล่นบังคับให้กินผักกินนมกินวิตามินแล้วก็นั่งฟังเขาเล่นเปียโนจนหูชาแล้วไอ้ลงโทษแบบผู้ใหญ่มันต่างกันยังไงไม่ทราบ 

  

“เหอะกลัวตายล่ะ” เพราะความไม่ยอมของฉันเลยท้าทายออกไปก็อยากจะรู้เหมือนกันว่ามันจะซักเท่าไหร่กันเชียวฉันน่ะโดนเขาแกล้งมาจนชินแล้วเรียกว่าตายด้านก็คงได้ 

  

  

“แล้วอย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน” 

  

“อื้อ...อื้อ” 

และแล้วฉันก็ได้รู้ว่าการลงโทษแบบผู้ใหญ่ของเขามันคืออะไร 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น