ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : กำลังไปช่วย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 67

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2563 16:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กำลังไปช่วย
แบบอักษร

ซันจิ

ผมที่วิ่งออกมาจากตรงที่โซโลโดนยิง คือตอนนี้ทุกอย่างวุ่นวายไปหมด มีเเต่คนต่อสู้กัน เออลืมไปสาเหตุก็มาจากผมนิ

ผมที่ยืนมองหาบุคคลที่มีชื่อพี่กับน้องของผมอยู่ จนลืมสังเกตว่ามีบุคคลปริศนา กำลังวิ่งมาจากด้านหลัง

ผมที่ไม่รู้ตัวตอนนี้ในอีกไม่นานก็จะเกิดอันตรายเเล้ว เเต่กลับยืนนิ่งอยู่

ตู้มม ตู้มมม

ผมตกใจมากกับเหตุการณ์ที่เดิดขึ้นด้านหลังผม คือเรจูเตะคนที่จะเข้ามาทำร้ายผมจนหนีหายไปเลย

"" ซันจิอย่ายืนเฉยสิ มันเป็นเป้านิ่งนะ ""

เรจูพูดขึ้น เเละเตือนผมด้วยความหวังดี ขอบคุณมากล่ะกันที่มาบอก จะป้องกันตัวให้ดีกว่านี้

ผมที่วิ่งตามหาคนที่มีความสำคัญกับชีวิตผมมากคนนึง นั้นก็คืออิจิจิ

ไม่รู้ตอนนี้คิดไปถึงไหนเเล้ว มันอาจจะจริงที่เเต่ก่อนผมรักโซโล เเต่ตอนนี้ไม่ใช้เเล้วคนที่ผมรักเเละอยากใช้ชีวิตด้วยกันตอนนี้คือเขา คนที่เป็นพี่ชาย เเละเป็นเเฟนในเวลาเดียวกัน

ผมวิ่งตามหาเขาเกือบ50นาทีก็ยังไม่เจอหายไปไหนนะ คงคิดว่าผมจะกลับไปหาโซโลสินะ ไม่หรอกไม่มีทาง

ถ้าไปจริงๆยังไงหัวใจของผมนั้นก็ยังอยู่ที่เขา เขาคนเดียงที่เป็นดวงใจของผม

"" ซันจินายเป็นยังไงบ้าง ""

เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น เสียงของลูฟี่ชายที่จะเป็นราชาโจรสลัดในอานาคต

ลูฟี่วิ่งเข้ามาหาผม เเละกระโดดกอดด้วยความคิดถึง ผมก็กอดตอบด้วยความดีใจเช่นกันที่ได้เจอกันอีก สบายดีกันใช้ไหมนะ

"" ชั้นสบายดี เเละพวกนายล่ะเป็นไงบ้าง ""

ผมถอดกอดของลูฟี่ออก เเละตอบคำถามที่ลูฟี่ได้ถามไว้

"" พวกเรานะสบายดี เเละคิดถึงนายมากเลย รู้ไหมไม่มีใครทำเนื้อได้อร่อยเท่านายเลย รีบกับเรือกันเถอะ จะได้กลับไปกินเนื้อ ""

ลูฟี่พูดจบก็รีบดึงเเขนผมไปข้างหน้าด้วยคงามร้อนรน เเต่ผมนะตัดสินใจเเล้วว่าจะ ไม่กลับไปกับพวกลูฟี่

ผมจะอยู่กับพี่น้องของผม ถึงจะดูเห็นเเก่ตัวที่เเต่ก่อนไม่มีทางไปเเล้วไปหาพวกนั้น

เเต่ตอนนี้ผมกับพี่น้องของผมกับไปเป็นเหมือนพี่น้องปกติเเล้ว

ผมก็ไม่อยากจากความรู้สึกพวกนี้ไป ความรู้สึกที่ขาดหายไป ในช่วงเด็กของผม

"" ปล่อยฉันเถอะลูฟี่ พวกนายนะรีบกับไปเถอะ บิ๊กมัมไม่ปล่อยนายไปเเน่ นายอย่าลืมสิสิ่งที่นายพูดไว้ที่เกาะมนุษย์เงือกนะ จำไม่ได้หรอ รีบหนีไปเถอะ ""

ผมสะบัดมือออกจากมือลูฟี่เเล้วพูดสิ่งที่อยากพูดออกไป ผมนะดูก็รู้ว่ายังไงพวกพี่น้องของผมก็สู้พวกบิ๊กมัมไม่ได้อยู่เเล้ว

ถ้าพวกลูฟี่รอดไปยังไงก็ยังมีคนไปเล่าว่ามีเจอร์มา66 อยู่บนโลกนี้จริงๆ

"" นายก็ต้องนี้ไปด้วยสิซันจิ นายเพื่อนพวกฉันนะ ฉันจะไม่มีวันทิ้งเพื่อนเด็ดขาด ""

ลูฟี่พูดขึ้นเเละจับมือผมอีกรอบเพื่อจะพาผมหนี เเต่คำตอบก็เหมือนเดิมทุกครั้งคือ ผมจะไม่หนีผมจะอยู่กับพี่น้องของผม

"" นายหนีไปเถอะ ฉันไม่ไปหรอกลูฟี่นายหนีไปสะ รีบๆเร็วเถอะ ""

ผมสะบัดเเขนลูฟี่อีกครั้ง เเต่ครั้งนี้ผมหันหลังลูฟี่เเล้วผลักให้ลูฟี่เดินไปข้างหน้าด้วย

"" นายไม่ต้องห่วงนะ ฉันอยู่ได้ เเละฝากขอบคุณทุกคนด้วยที่อยู่ด้วยกันมา สัญญาจากใจเลยว่าจะไม่มีวันลืมพวกนายเเน่นอน ""

ผมพูดบอกลาลูฟี่เเล้วรีบวิ่งไปหาพวกเรจูทันที

เเต่ก็ไม่ทันเสียเเล้ว บิ๊กมัมเจอลูฟี่เเล้ว ทำยังไงดี พวกลูฟี่หนีไม่ทันเเน่

"" เจ้าหมวกฝางจะหนีไปไหน ลืมเเล้วหรอว่าเจ้านะ พูดอะไรกับข้าไว้ ""

บิ๊กมัมตะโกนเสียงดัง ทำให้ทุกคนหยุดเเล้วหันมามองพวกเรา

"" ลูฟี่นายไม่ต้องฟังนะ รีบหนีไปเถอะเดียวฉันจะขัดขวางไว้ให้ ""

ผมบอกลูฟี่เเล้วเตรียมตัวจะสู้กับบิ๊กมัม ถึงจะรู้อยู่เเก่ใจว่ายังไงก็เเพ้อยู่ดี เเต่ถ้าจะไปหาลูฟี่ ก็ต้องผ่านเชฟหัวเหลืองคนนี้ไปให้ได้ก่อน

"" เเน่ใจหรอว่านายนะรับมือไหว ""

ลูฟี่ถามผมที่กำลังจะตอบเเต่ก็ถูกเเย่งบทไปเสียก่อน

"" ไม่ต้องห่วง "" เรจู

"" กำลังหนุนมาเเล้ว "" อิจิจิ

เรจูเดินมาจับไหล่ผมเเล้วพูดขึ้น ตามมาด้วยอิจิจิเเละพี่ชายน้องชายของผมอีกสองคน

พร้อมกับทหารของเจอร์มาอีกเกือบพันคน

นี้เเหละ ที่พวกเราจะพลิกเกมกลับมาชนะบิ๊กมัมได้

เริ่มการต่อสู้ ฝั่งผมที่เห็นหลักๆก็มีอยู่ด้วยกันทั้งหมด5คน คือผม เรจู อิจิจิ นิจิ เเละยงจิ เเละทหารของเจอร์มาเกือบพับคน

ส่วนฝั่งนู้น ก็มีเยอะคับพูดไม่หมดเเต่ก็มีบิ๊กมัมเเละผู้บริหารอีกสามคน

ได้ข่าวมาว่าพวกนี้เก่งมาก เก่งเหนือทุกคนยกเว้นบิ๊กมัมเเละจักรพรรดิอีก3คนเท่านั้น

(เก่งโครตๆ) กลัวเลย5555

เราสองฝั่งตางมองหน้ากัน ก่อนที่จะเข้ารบกันในที่สุด

ผมที่อยู่ด้านหลังสุดของพี่น้องอีกสี่คน ก็ได้หันหลังมาเพื่อดูว่า ลูฟี่นั้นกับเรือไปหรือยัง

เเต่ก็ต้องโล่งใจเมื่อลูฟี่กลับถึงเรือได้อย่างปลอดภัย เเต่ทำไม่ถึงยังไม่ออกเรืออีกนะ

ผมที่ม่เข้าใจจึงวิ่งเข้าไปถามว่าทำไมยังไม่ออกเรือ

เเต่คพตอบของลูฟี่ก็ทำให้ผมตกใจมาก เพราะคนที่ลูฟี่นั้นรอ นั้นคือโซโลกับช๊อปเปอร์

พวกนั้นอยู่หน้าเวที เเต่ที่พีคกว่านั้นคือมันอยู่หลังกำลังทการของบิ๊กมัมนะสิ

ไม่เป็นไรเดียงเราไปช่วยเอง ผมที่กำลังวิ่งตรงเข้าไปเพื่อไปช่วยสองคนนั้น

"" ซันจิ จะไปไหน ""

ยงจิตะโกนถามผมขึ้น จะตอบว่าอะไรดีว่ะ

"" ไปสู้ไง ไปก่อนนะ ""

ผมที่ไม่รู้จะตอบยังไง เลยเลือกที่จะตอบปักๆเเทน เเต่ถ้าถูกเรียกไว้เสียก่อน

"" ถ้าจะสู้นะใส่ชุดเเค่นั้นจะไปชนะอะไร นี้เอาชุดเบอร์สาม ของลูกคนที่สามของตระกูลวินสโมค ใส่สะสิ ""

ยงจิโยนกล่อนอะไรสักอย่างที่มีขนาดไม่ใหญ่มาก มีขนาดเเค่ฝ่ามือของผมเอง มันตะทำอะไรได้ว่ะอันเเค่นี้อ่ะ

"" กดตรงกลางสิ ""

ก่อนที่ยงจิจะไป ได้บอกวิธีการใช้ไว้ให้ เเละได้เดินหนีไปเอาว่ะไม่มีอะไรหรอก

ลองกดก่อนล่ะกัน

อิจิจิ

ผมกำลังทำอะไรอยู่กันเเน่ ก็งงเหมือนกันว่าทำไมผมต้องมาสู้กับพวกบิ๊กมัมกัน ทั้งๆที่บิ๊กมัมก็เปลี่ยนเป้าหมายเเล้วเเท้ๆ

ตู้มๆๆๆ ตู้มๆๆๆ

เสียงอะไรกัน ดังมากกก

ผมที่ตกใจนิดึงกับเสียงที่ดังขนานนั้นจึงหันไปมอง ก็ผมกับชายหัวเหลืองคนนึงที่ใส่ชุดวินสโมคเบอร์สาม ใครกันนะ (ก็มีอยู่คนเดียวป่ะที่หัวสีเหลืองอ่ะ)

ออซันจิสินะ ได้ใส่ชุดนี้ก็เข้าเหมือนกันนิ

"" อิจิจินายอย่ายืนนิ่งสิ อย่าเหม่อมองอะไรอยู่ได้ ""

เรจูเดินมาหาผมเพื่อเรียกสติของผม ตอนนี้ผมกำลังเหม่ออยู่หรอ บ้านะจะเหม่อได้ไงก็ผมมองซันจิอยู่

"" ออมองซันจินี้เอง ไปช่วยน้องมันสิ น้องมันกำลังเข้าไปตรงกลางของเหล่าทหารบิ๊กมัมเลยนะ เดียวถ้าไม่ไประวังเถอะ เดียวจะหมดโอกาส ""

เรจูพูดจบก็เดินจากไป จะเดินมาบอกผมทำไมกันมันกดดันรู้หรือป่าว

ไปก็ไปว่ะ ไปช่วยซันจิดีกว่า

ซันจิ

ผมที่วิ่งมาถึงเวที ก็พบกับโซโลเเละช๊อปเปอร์จริงๆ

"" ไปเถอะพวกนายต้องรีบหนีเเล้ว รีบไปเถอะ พวกลูฟี่รออยู่ที่เรือเเล้ว ""

ผมเดินเข้าไปหาพวกนั้นเเล้วรีบพยุงพวกนั้นเพื่อให้เดินไปที่เรือมันอาจจะไกลก็จริง เดต่ถ้าอยู่ที่นี้ก็ไม่รอดเหมือนกัน

ผมที่กำลังพยุงพาโซโลกลับเรือ ระหว่างทางก็พบกับอิจิจิที่ตอนนี้ถูกต้อนจนมุม ถ้าไม่ไปช่วยไม่รอดเเน่ๆ เเต่โซโลตอนนี้ก็ไม่ไหวเหมือนกัน

"" ไปเถอะซันจิ ไปช่วยนายคนนั้นสิคนที่นายรักนะ / ไปเถอะซันจิ ฉันพาโซโลกลับเรือเอง ""

โซโลกับช๊อปเปอร์พูดขึ้น

สงสัยผมจะเเสออกชัดเจนมากเลยสินะ เเต่ยังไม่ไปหรอก ผมเชื่อใจในตัวของอิจิจิเเค่คน10กว่าคนอิจิจิสามารถชนะได้ ผมเชื่ออย่างนั้น

อย่างงั้นปมจึงพยุงโซโลต่อ เเค่เมื่อมองไปยังอิจิจิอีกครั้งก็พบว่า อิจิจิตอนนี้กำลังถูกซ้อม เเละไท่มีท่าทีว่าอิจิจิจะสวนคืนได้

ผมต้องไปช่วยอิจิจิ ผมต้องไปเดียงนี้

"" ช๊อปเปอร์พาโซโลกลับเรือดีๆนะ เดียวชั้นไปช่วยพี่ก่อน ไว้เจอกันนะ ""

ผมบอกลาสองคนนั้นเเล้วรีบวิ่งเข้าไปหาอิจิจิทันที

รอก่อนนะอิจิจิ ซันจิกำลังไปช่วยเเล้ว รอก่อนนะ

 

จบตอนที่18เเล้ว เป็นยังไงบ้างสนุกไหม นิยายเรื่องนี้ก็จะเหลืออีกสองตอน อย่าพึ่งเบื่อกันนะคับ เเละมีคู่พิเศษด้วยนะ ฝากติดตามด้วยคับ เเละฝากกดไลน์กดติดตามด้วยนะคับ

 

ความคิดเห็น