ปลายอักษรา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ยั่วรักคุณหมอ - จะเอาตรงนี้ NC+ (ปวิน x ขนมปัง)

ชื่อตอน : ยั่วรักคุณหมอ - จะเอาตรงนี้ NC+ (ปวิน x ขนมปัง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 56.8k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2563 11:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ยั่วรักคุณหมอ - จะเอาตรงนี้ NC+ (ปวิน x ขนมปัง)
แบบอักษร

 

 

“พี่ปวินขา” 

ขนมปังเอ่ยเรียกคนใจแข็งด้วยน้ำเสียงหวานเชื่อม 

“ว่า” 

ปวินตอบสั้นๆไม่แม้แต่จะสบตา เพราะรู้ดีว่าถ้าเงยหน้ามองตอนนี้ มีหวังได้ละลายแหงๆ 

“อะไรอะ ทำไมตอบห้วนจัง ไม่น่ารักเลย” 

คนตัวเล็กเท้าคางกับเคานเตอร์และเบะปากบ่น 

“รีบๆไปเรียนได้แล้ว” 

ร่างสูงออกปากไล่เสียงดุ 

“รู้ได้ไงว่ามีเรียน แอบใส่ใจหนูเหรอ” 

แต่คุณหมอจอมแก่นก็ยังหยอดไม่เลิก 

“แต่งซะเต็มยศขนาดนี้” 

มองคนดื้อในชุดขาวด้วยสายตาแสนเพลีย 

“ง่า ยิ้มให้กำลังใจก่อนเดี๋ยวไปเลย” 

ขนมปังกะพริบตาปริบๆ อ้อนให้เขายิ้มเป็นกำลังใจก่อนไปเรียน 

“เฮ้อ” 

ปวินถอนหายใจพลางส่ายหน้า 

“นะๆๆ” 

นักศึกษาแพทย์ตัวแสบมองนาฬิกาข้อมือ เร่งบังคับเขาเมื่อใกล้ถึงเวลาที่เธอต้องไปแล้ว 

Rrr Rrr 

เสียงโทรศัพท์หรูราคาแพงดังขึ้นขัดจังหวะ ร่างบางขมวดคิ้วขัดใจก่อนจะรีบรับสาย  

“อยู่หน้าโรงพยาบาลแล้วค่า!” 

คงโดนตามตัวแล้วสินะ แล้วไอ้ที่ว่าอยู่หน้าโรงพยาบาลน่ะ  

ก็เพราะเธออยู่เพนท์เฮ้าส์ชั้นบนร้านกาแฟของเขามาสามเดือนแล้ว  

ตอนประกาศเช่าปวินไม่คิดหรอกว่าคนที่มาติดต่อจะเป็นเด็กสาวจอมตื้อที่บอกชอบเขาตั้งแต่วันแรกที่เจอหน้ากัน  

แถมยังตามจีบแบบไม่ลดละมาจนถึงทุกวันนี้  

“วันนี้เลิกดึก ปิดร้านเลยไม่ต้องรอหนูนะ” 

ขนมปังร้องบอกขณะหอบหนังสือเล่มใหญ่ใส่อ้อมแขน  

“อือฮึ” 

บางทีเธอกลับดึกมาก ปวินก็ทำงานรออยู่ในร้านไปเรื่อยๆ  

ไม่รู้ทำไมเขาต้องเป็นห่วงเป็นใยคนตัวเล็กขนาดนั้นเหมือนกัน 

“หมอปัง” 

เอ่ยเรียกก่อนมือบางจะผลักประตูออกไป 

“คะ?” 

ใบหน้าสงสัยตอนหมุนตัวกลับมาถามมันช่างน่ารักจนเขาแอบใจสั่น 

“เอากุญแจไปรึยัง” 

เธอชอบลืมนู่นนี่ ลำบากปวินต้องคอยเตือนเสมอ 

“เรียบร้อยยย” 

ขนมปังล้วงพวงกุญแจในกระเป๋าชูให้เขาดู 

“ตั้งใจเรียนล่ะ..” 

ปวินบอกเสียงแผ่วเบาราวกับกระซิบ 

“จะตั้งใจให้เท่าที่คิดถึงพี่ปวินเลยค่ะ!” 

แต่คนหูดียังอุตส่าห์ได้ยิน เธอตะโกนตอบกลับเสียงดังลั่นร้าน 

“น่ารักขนาดนี้จะไม่ใจอ่อนยังไงไหวว้า” 

เท็น พนักงานหน้าตี๋ซึ่งสนิทกับปวินที่สุดในร้านเอ่ยแซว 

“อะไรของมึง” 

ปวินขมวดคิ้วถามเสียงเข้ม 

“แรกๆทำเป็นดุ หลังๆมีบอกให้ตั้งใจเรียนด้วย คิกๆ” 

เท็นจำได้ ตอนหมอปังย้ายมาอยู่ใหม่ๆ ปวินเย็นชามาก  

แต่พอนานวันเข้าดูเหมือนเจ้านายเขาจะใจอ่อนลงเรื่อยๆโดยไม่รู้ตัว 

“คิกพ่อง” 

ปวินตบหัวเท็นก่อนจะเดินไปเช็คเครื่องชงกาแฟ 

“เฮียแพ้คนในเครื่องแบบสีขาวอะเนอะ” 

ปวินนึกถึงปาล์ม พยาบาลที่เค้าเคยตามจีบ ซึ่งตอนนี้แต่งงานกับคุณหมอในแผนกเดียวกันไปเรียบร้อยแล้ว  

ตัวเขาเองก็ยินดีด้วยและเลิกชอบเธอไปโดยปริยาย 

“ส่วนมึงก็แพ้เจ้านายที่ชอบหักเงินเดือน” 

ตอบเสียงเขียวใส่เท็น  

ไม่รู้ว่าทำไมเขาต้องหงุดหงิดเหมือนกัน  

อย่างกับว่ามีคนใหม่ในใจอยู่แล้วเลยไม่อยากพูดถึงเรื่องที่เคยผ่านมา 

“ไอ้เรามันก็ชอบเช็ดกระจกซะด้วย ขอตัวไปขยันก่อนนะครับ” 

เท็นรีบปลีกตัวไปทำงานก่อนจะถูกหักเงินเดือนจริงๆ 

โรงพยาบาล 

“ยัยปัง อัพเดตซิ แผนที่พี่เสนอไปสำเร็จมะ” 

ฝ้ายถามสาวน้อยที่กำลังนั่งหน้ามุ่ยเขี่ยอาหารในจานไปมา 

“อย่าว่าแต่สำเร็จเลยพี่ฝ้าย หนูโดนสวดกลับมาชุดใหญ่ด้วย” 

ปวินบ่นเธออย่างกับเป็นพ่อคนที่สองตอนขนมปังเดินเข้าไปกอด  

บอกว่าไม่รักนวลสงวนตัวอย่างงั้นอย่างงี้ คุณหมอถึงกับหูชาไปทั้งวัน 

“ฮ่าๆ ทำไมคุณปวินใจร้ายกับยัยตัวเล็กของพวกเราจัง” 

เหมียวกับปาล์มประสานเสียงหัวเราะตบท้าย 

“งืออ แต่หนูไม่ท้อหรอกนะ น้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน!” 

ขนมปังทำท่าทางมุ่งมั่น ก่อนสี่สาวจะชวนกันคุยสัพเพเหระต่อจนหมดเวลาพัก 

P cafe 

“กลับละนะเฮีย” 

เท็นสะพายกระเป๋าพร้อมยกมือไหว้ลา 

“เออ รีบไสหัวไปเลย” 

ปวินตอบปัดๆ สไลด์โทรศัพท์มือถือเล่นไปเรื่อย 

“แล้วเฮียอยู่ทำอะไรต่ออะ งานก็เสร็จหมดแล้วนี่” 

เท็นเอียงคอถามด้วยความสงสัย 

“ลิสต์รายชื่อพนักงานที่ชอบอู้” 

ซะเมื่อไหร่ จริงๆเขาตั้งใจอยู่รอคนที่บอกจะกลับดึกต่างหาก 

“อุ๊ยต๊ายตายต้องไม่มีเท็นแน่ๆ” 

ว่าแล้วก็รีบวิ่งออกจากร้านไปอย่างรวดเร็ว  

ปวินส่ายหน้าขำลูกน้องจอมกวนด้วยความอ่อนอกอ่อนใจ  

00.40 นาที 

“พี่ปวิน” 

ขนมปังเขย่าร่างสูงที่ฟุบหลับกับโต๊ะและเอ่ยเรียกเบาๆเพราะกลัวเขาตกใจ 

“อื่อ” 

ปวินขานรับ เงยหน้าขึ้นกระพริบตาขับไล่ความง่วง 

“กลับได้แล้ว จะตีหนึ่งแล้วนะ” 

ขนมปังนั่งลงข้างๆและบอก  

นี่เขาคงไม่ได้กำลังรอเธอหรอกใช่มั้ย ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองเลยแฮะ 

“หมอปังเหรอ” 

ปวินดึงแก้มนิ่มด้วยความหมั่นเขี้ยว กลับมาแล้วสินะ เห็นเธอปลอดภัยดีเขาก็โอเคแล้ว 

“อื้อ หนูบอกแล้วไงว่าไม่ต้องรอ” 

ขนมปังสะบัดหน้าหนีพร้อมเอ่ยเสียงบูด 

“ไม่ได้รอ เพิ่งทำงานเสร็จต่างหาก” 

โกหกหน้าตาย บนโต๊ะไม่มีงานอะไรสักอย่าง 

พักหลังมานี้สงสัยความน่ารักของเธอจะเข้าตาเขาบ้างแล้ว ปวินถึงคอยตามดูแลอยู่ห่างๆอย่างไม่แสดงออก 

“ขอบคุณนะคะ น่ารักที่สุดเลย” 

ขนมปังอมยิ้มให้คนตรงหน้าก่อนจะก้มลงหอมแก้มเขาเบาๆ 

จุ๊บ 

“เฮ้ย” 

สัมผัสร้อนจากริมฝีปากนุ่ม ทำให้ปวินอุทานด้วยความตกใจ  

“ก็เห็นปากแข็งอ่า เลยช่วยจุ๊บให้นุ่มลงหน่อย” 

หมอจอมแก่นจีบปากจีบคอพูดพลางยิ้มเจ้าเล่ห์  

“เดี๋ยวเถอะ” 

ปวินคาดโทษเสียงเขียว ให้ตายสิ ทำไมเธอเซี้ยวขนาดนี้นะ 

“จุ๊บคืนสิคะ ไม่งั้นเสียเปรียบแย่เลยนะ” 

ขนมปังขยับขึ้นไปนั่งบนตักแกร่งแกล้งเบียดกายเข้าหาเขาอย่างท้าทาย 

“เลือกเลย จะเอาตรงนี้ ตรงนี้” 

“หรือตรงนี้..” 

ชี้ไปที่ริมฝีปาก อกอวบ และถกกระโปรงขึ้นจนเห็นขาอ่อนตามลำดับ  

อย่างต้องการจะสื่อคนตรงหน้าทราบถึงจุดซ่อนเร้นกลางกายใต้เนื้อผ้าสีขาว 

ท่ามกลางบรรยากาศมืดสลัว มีเพียงไฟสีเหลืองนวลกลางโต๊ะดวงเดียว  

ความอดทนของปวินก็สิ้นสุดลง เขานึกอยากสั่งสอนคนช่างยั่วให้เข็ดเสียบ้าง  

จุ๊บ จ๊วบ 

“อ๊ะ อื้ออ” 

ปวินดึงรั้งร่างบางเข้าหาตัว ซุกซบใบหน้าลงไซร้ซอกคอขาว 

“พะ พี่ปวิน จะทำอะไรหนู” 

ขนมปังตกใจ พยายามดันร่างแกร่งออกแต่ก็ไม่สำเร็จ 

“ท้าพี่ไม่ใช่เหรอ” 

เธอเพิ่งเคยเห็นรอยยิ้มมุมปากบนใบหน้าเรียบนิ่งเป็นครั้งแรก 

“อ๊าย” 

เบี่ยงตัวหลบอย่างไรก็ไม่พ้น ถูกมือใหญ่ประคองต้นคอและจับประกบจูบเร่าร้อน 

จุ๊บ จ๊วบ 

“จะเอาคืนให้ครบทุกที่เลย” 

ลิ้นร้อนไม่ได้สอดแทรกเข้าไปในโพรงปากอุ่น เขาเพียงแต่ลากไล้ผ่านซอกคอหอมกรุ่น แก้มนิ่มและปากเล็กเท่านั้น 

“งื้ออ” 

พอคนตัวน้อยถูกสัมผัสมากๆเข้า ความปรารถนาก็เริ่มก่อตัวขึ้น 

“นั่งเฉยๆ” 

ปวินจับเอวคอดเซ็กซี่ล็อคและสอดมือเข้าไปบีบต้นขาอวบ 

“อ๊ะ อ๊า” 

หมับ 

ตะปบบีบเค้นคลึงเนื้อนวลผ่านแพนดี้ตัวน้อยที่เริ่มเปียกชุ่ม 

“ยั่วเก่งนักใช่มั้ย” 

สวบ แจ๊ะ 

จากนั้นก็แหวกเนื้อผ้าไปด้านข้างก่อนจะสอดนิ้วใหญ่เข้าไปทักทายกลีบกุหลาบ 

“อ๊า อ๊า อ๊าย” 

แจ๊ะๆๆ 

ความฉ่ำเยิ้มของร่องสวาททำให้ปวินอดใจไว้ไม่อยู่ 

“หึ แค่นี้ก็แฉะแล้ว” 

สวบ สวบ ปั่กๆ 

เขาขบเม้มลำคอขาวพลางแหย่นิ้วเข้าออกในรูคับแน่นช้าๆ 

“อื้ออ นะ หนูเสียว” 

ขนมปังครางเสียงสั่น ซุกหน้าลงกับไหล่แกร่ง 

“กรอด ตัวแสบ” 

ร่องเนื้อขมิบรัดนิ้วเขา ปวินกัดฟันข่มใจจนแทบคลั่ง 

“อ๊ะๆๆ” 

สวบๆ แจ๊ะๆๆ 

แม้จะอยากเข้าไปในกายสาวมากเท่าไหร่ก็ทำให้แค่กระตุกนิ้วใส่เท่านั้น 

“อย่าเกร็ง” 

เห็นปลายเท้าจิกลงจึงกระซิบสอนคนที่ไม่เคยผ่านบทเรียนรักมาก่อน 

“พี่ปวินขา อ๊าๆๆ” 

พอรู้สึกคุ้นชินก็เริ่มกระดกเอวรับนิ้วเขา 

“แม่งเอ้ย” 

ปวินสบถมองเต้าอวบสั่นกระเพื่อมนึกอยากฟัดให้จมเขี้ยว 

“หนูจะไม่ไหว อิ๊ๆๆ” 

แจ๊ะๆๆ ปั่กๆๆ 

ความรู้สึกเสียวซ่านทำให้ร่องน้อยกระตุกถี่ 

“ปล่อยออกมา” 

สวบๆๆ แจ๊ะๆ 

ปวินกระตุ้นเธอให้ถึงฝั่งฝันไวขึ้น ด้วยการส่งนิ้วหัวแม่มือขยี้ปุ่มเสียวเหนือร่องอวบ 

“อ๊า อ๊า อ๊ายยย” 

ปั่ก ปั่ก ปั่ก แจ๊ะๆๆ 

กระแทกกระทุ้งใส่รูฉ่ำแฉะอีกไม่กี่ที ร่างน้อยก็ปลดปล่อยน้ำรักสีใสไหลออกมาจนล้นมือใหญ่ 

“งื้อ แฮ่กๆ” 

ขนมปังหอบหายใจอย่างหมดแรง ซุกใบหน้าแดงซ่านลงกับอกแกร่งด้วยความเขินอาย  

“ห้ามไปทำแบบนี้กับใครอีกเด็ดขาด นอกจากพี่ เข้าใจมั้ย” 

ปวินสั่งพลางกดจูบลงบนหน้าผากมนและกระชับอ้อมกอดแน่น  

เขาไม่อาจต้านทานความรู้สึกในใจตัวเองได้อีกแล้ว  

คงต้องยอมรับว่าเผลอตกหลุมรักคุณหมอตัวแสบเข้าเต็มเปา 

. 

. 

. 

. 

. 

To be continued  

ความคิดเห็น