email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 3 ตบตีผีเจ้าถิ่น

ชื่อตอน : บทที่ 3 ตบตีผีเจ้าถิ่น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2564 20:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 ตบตีผีเจ้าถิ่น
แบบอักษร

 

"เดี๋ยวก่อนสิพวกเจ้า" เสียงหนึ่งเอ่ยทักขึ้นทำให้อิงดาวหันไปมองตามเสียงนั้นทันที

เมื่ออิงดาวหันไปก็พบเข้ากับดวงวิญญาณเกือบๆ สิบดวงที่ยืนอยู่ข้างศาลเจ้า พวกเขามีท่าทีที่ดูไม่ค่อยเป็นมิตรกับเธอเท่าไหร่นักและไหนจะการแต่งกายที่ดูแปลกประหลาดนั่นอีก

"แต่งอีกหน่อยก็เล่นงิ้วได้แล้วนะนั่น" อิงดาวพึมพำออกมาคนเดียวก่อนจะเอะใจกับอะไรบางอย่างที่ผิดปกติไป

"ไม่ยักกะรู้ว่าฟังภาษาจีนออกด้วย" อิงดาวพูดออกมาแล้วมองไปที่กลุ่มวิญญาณที่กำลังเดินเข้ามาหาเธอ

"ดาว...ดาว" รักรีบสะกิดอิงดาวแล้วส่งสัญญาณอันตรายมาให้หญิงสาวอย่างรวดเร็ว

"พวกเจ้าเป็นใครมาจากไหนกันดูจากท่าทางแล้วคงจะตายใหม่สินะ" ดวงวิญญาณที่ดูเหมือนว่าจะเป็นหัวหน้าเอ่ยถามทั้งสาม

อิงดาวที่แต่เดิมก็เป็นคนสัปดนลื่นไหลราวกับปลาไหลก็เอ่ยตอบออกมาอย่างไม่ต้องคิดให้เสียเวลาว่า

"ใช่แล้วพี่ชายข้ากับน้องชายทั้งสองพึ่งตายใหม่ๆ จึงไม่รู้ว่าต้องไปที่ใดคืนนี้พวกข้าขอพักกับพวกพี่ชายได้หรือไม่"

'อืมฟังได้ไม่พอแถมพูดได้คล่องยิ่งกว่าภาษาบ้านเกิด'

'มันแม่นบ้อน้อบาดนิ' (มันใช่ไหมล่ะทีนี้) อิงดาวคิดอยู่ในใจ

วิญญาณผู้ชายคนนั้นยืนสำรวจอิงดาวตั้งแต่หัวจรดเท้าก็ได้แต่ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา 'วิญญาณสามดวงนี้ดูจากลักษณะท่าทางและการแต่งกายคงจะไม่ใช่คนแถวนี้เป็นแน่เพราะถ้าหากเป็นคนแถวนี้ต้องรู้ว่าที่นี่คือเขตต้องห้ามสำหรับวิญญาณเร่ร่อน'

"แล้วถ้าข้าบอกว่าไม่ได้ละ" วิญญาณชายผู้ที่เป็นหัวหน้าเอ่ยขึ้นแล้วเฉกแส้ออกมาในมือ

อิงดาวที่เห็นท่าไม่ดีก็ได้แต่สบถออกมาเสียงดัง

"ฉิบหายแล้วกู"

"พี่ชายพวกท่านใจเย็นก่อนมีอะไรก็ค่อยๆ พูดค่อยๆ จากัน" อิงดาวเอ่ยออกมาพร้อมกับถอยหลังกรูเพื่อป้องกันตัวเอง

"เห็นทีจะไม่ได้ในเมื่อเจ้าเป็นวิญญาณเร่ร่อนก็ต้องจับไปปรโลกและที่แห่งนี้ก็คือที่ต้องห้ามสำหรับวิญญาณเช่นพวกเจ้าและข้าเองก็ได้รับมอบหมายให้อยู่จับวิญญาณในเขตนี้ ในเมื่อเจ้าเข้ามาให้จับถึงที่ข้าก็ไม่อาจปล่อยพวกเจ้าออกไปได้" วิญญาณดวงนั้นเอ่ยออกมาอย่างยาวเหยียดจนอิงดาวขี้คร้านจะฟัง

อิงดาวเมื่อได้ยินคำพูดของวิญญาณตรงหน้าก็แทบจะกุมขมับ 'หนีเสือปะจระเข้แท้ๆ'

"ดาวเอาไงตีเลยไหมหรือว่าจะวิ่ง" ยมถามขึ้นแล้วมองหน้าอิงดาวเพราะทุกการตัดสินใจพวกเขาย่อมยกให้อิงดาวเป็นที่หนึ่งเสมอ

อิงดาวเพียงแต่พยักหน้าหงึกหงักเหมือนกับตุ๊กตาหน้ารถแต่ไม่ทันไรแส้เส้นหนึ่งก็ฟาดผ่านหน้าอิงดาวไปอย่างเฉียดฉิว อิงดาวมองตามแส้ที่ผ่านหน้าตนไปด้วยสายตาที่แข็งทื่อ

"จับพวกมันทั้งสามตนซะ" เสียงหัวหน้าวิญญาณเหล่านั้นเอ่ยสั่งลูกน้องเสียงดัง

อิงดาวเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ได้แต่แยกเขี้ยวเหมือนหมา

"พูดกันดีๆ ไม่ได้ใช่ไหม ได้!!!!" เมื่ออิงดาวพูดจบก็หายตัวไปโผล่อยู่ที่หน้าของดวงวิญญาณผู้ชายดวงนั้นทันที

"ข้าพูดด้วยดีๆ ไม่ชอบคนแบบเจ้ามันต้องเจอแบบนี้" เมื่ออิงดาวพูดจบก็ใช้ท่าจระเข้ฟาดหางใส่ดวงวิญญาณผู้ที่เป็นหัวหน้าทันที

"ปัก!!"

เสียงเท้ากระแทกเข้ากับหน้าของดวงวิญญาณผู้ที่เป็นหัวหน้าดังลั่น จนเขาทรุดตัวลงกับพื้นโดยที่ไม่ได้ตั้งตัว วิญญาณดวงอื่นๆ เมื่อเห็นเช่นนั้นก็ได้แต่ยืนนิ่งยกเว้นรักกับยมที่ยืนปรบมือแปะๆ ให้อิงดาวอยู่ใกล้ๆ

"สวยมากเลยดาวถ้าตาจอนได้เห็นคงปลื้มน่าดู" รักเอ่ยชมพลางยกนิ้วโป้งให้อิงดาวไปด้วย

"มัวยืนโง่กันอยู่ทำไม จับนางเดี๋ยวนี้" วิญญาณผู้เป็นหัวหน้าเมื่อหายมึนงงจากฝ่าเท้าเมื่อครู่ก็เอ่ยสั่งวิญญาณผู้ที่เป็นลูกน้องด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยวไม่น้อย

"ขอรับ" วิญญาณดวงอื่นเมื่อได้ยินหัวหน้าสั่งก็กรูกันเข้ามาหาอิงดาว

"พี่รักพี่ยมเก็บงานด้วย" อิงดาวพูดขึ้นก่อนจะพุ่งตัวใส่วิญญาณแต่ละตนที่รุมล้อมเธออยู่โดยไร้ซึ่งความหวาดกลัวใดๆ ทั้งสิ้นแต่ใครจะไปรู้ว่าในหัวเธอตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่

'ตาจอน...ตาจอนช่วยดาวด้วยนะ' อิงดาวออกหมัดไปพลางระลึกถึงผู้เป็นตาที่ล้มหายตายจากเธอเมื่อห้าปีที่แล้วไปพลาง

"ปัก!!!"

"โอ้ย!!!"

เสียงกระแทกหมัดแรงๆ เข้ากับโหนกแก้มของวิญญาณตนหนึ่งจนเขาหน้าหงาย

"เชี่ย!!! เป็นวิญญาณก็ยังเลือดออกด้วยแหะ" อิงดาวอุทานขึ้นเมื่อเธอชกไปที่หน้าของดวงวิญญาณดวงนั้นแล้วเขาเลือดออกก่อนจะมองมืออันโปร่งแสงของตัวเอง

"ดาวระวัง!!" เสียงยมตะโกนขึ้นด้านหลัง

พรึบ เพียะ!!!!

อิงดาวเบี่ยงตัวหลบแส้ที่ฟาดมาข้างหลังเธออย่างรวดเร็ว

"เจ็บโว้ย" อิงดาวตะโกนขึ้นเมื่อปลายแส้ตวัดมาถูกต้นแขนของเธอจนเลือดไหลออกมาก่อนที่ดวงตาจะลุกโชนไปด้วยความโกรธหลังจากนั้นหญิงสาวก็แสยะยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยจนรักและยมรู้สึกขนลุก

"สูตายแท้ตายแล้วกะตายอีก" (พวกมึงตายแน่ ตายแล้วก็ตายอีก) ยมและรักพูดขึ้นพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมายแล้วยืนไว้อาลัยให้แก่ดวงวิญญาณเหล่านั้นด้วยการสงบนิ่งเป็นเวลาหนึ่งนาที

"วิญญาณชั้นต่ำเช่นเจ้ายังไงก็สู้แส้ศักดิ์สิทธิ์นี่ไม่ได้อยู่ดี"

"หึ!!" อิงดาวเพียงครางหึในลำคอก่อนที่ปากจะพึมพำคาถาบางอย่างออกมา ฉับพลันสายสิญจน์สีขาวก็ปรากฏขึ้นเหนี่ยวรั้งวิญญาณเหล่านั้นมัดพวกเขาเข้าเอาไว้ด้วยกัน

"โอ้ย!! นะ...นี่มันอะไรกัน ทำไม..ทำไมมันถึงได้ปวดแสบปวดร้อนขนาดนี้" ดวงวิญญาณผู้ที่เป็นหัวหน้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทรมานแล้วเงยหน้าขึ้นมามองอิงดาวอย่างไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ตนเห็น

"จะ...เจ้าเป็นผู้ใดกัน ดวงวิญญาณเจ้ามาจากที่ใด" ดวงวิญญาณผู้ที่เป็นหัวหน้าเอ่ยถามอิงดาว

"ข้าจะเป็นดวงวิญญาณมาจากที่ใดไม่สำคัญแต่ที่สำคัญคือตอนนี้ขอเอาคืนทีเถอะวะ" อิงดาวหลังจากพูดจบก็พุ่งตัวไปละเลงทั้งฝ่าเท้าทั้งหมัดใส่พวกนั้นทันทีด้วยความโมโห

ตุบ ตับ ตุบตับ!!!

"โอ้ยย!!"

"โอ้ย!!อย่าข้าขอโทษเจ้าโอ้ย"

"หุบปาก!!" อิงดาวตวาดลั่น

"โอ้ย!! พอแล้วข้าขอโทษ"

ตุบตับ ตุบตับ!!

เสียงฝ่าเท้าและหมัดดังแข่งกันกับเสียงร้องโหยหวนและขอร้องของพวกเขาจนบริเวณโดยรอบเกิดลมกรรโชกแรงอย่างห้ามไม่ได้

"ยมดาวตายแล้วยังใช้คาถาได้อีกเหรอ" รักถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจพลางชูหมัดขึ้นทำท่าชกตามอิงดาวบนอากาศ

"นั่น...อย่างนั้นแหละดาว"

"ไม่รู้สิแต่ก็เห็นแล้วนิว่าดาวยังใช้คาถาได้เหมือนเดิมแถมสายสิญจน์ยังจับผีพวกนั้นได้อยู่หมัด" ยมเอ่ยตอบขึ้น

เมื่ออิงดาวอัดวิญญาณเหล่านั้นจนพอใจแล้วจึงคลายสายสิญจน์ออกแล้วนั่งพักอยู่ข้างๆ กองเศษซากของวิญญาณพวกนั้นอย่างเหนื่อยหอบ แล้วสายตาของเธอก็จับจ้องไปที่ดวงวิญญาณเหล่านั้นราวกับจะกินเลือดกินเนื้อเมื่อพวกเขามองมา

แต่ละดวงวิญญาณที่ถูกอิงดาวยำมีสภาพที่ดูเละเทะไม่ต่างกับผีที่ไปถูกหมากัดมา บางตนตาเขียวหัวโนเลือดออกจมูก บางตนฟันหักคิ้วแตกส่วนดวงวิญญาณที่เป็นหัวหน้าดูจะอาการหนักสุด

"บอกข้าเกี่ยวกับที่นี่มาให้หมด" อิงดาวถามด้วยน้ำเสียงแข็งๆ

"ดะ..ได้ขอรับ" หัวหน้าดวงวิญญาณรีบรับคำอย่างกล้าๆ กลัวๆ แล้วเขาก็ค่อยๆ ขยับร่างเข้ามาใกล้อิงดาว

 

ความคิดเห็น