เสี่ยวหลงเปา
email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 3 ตบตีผีเจ้าถิ่น

ชื่อตอน : บทที่ 3 ตบตีผีเจ้าถิ่น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 595

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ม.ค. 2563 12:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 ตบตีผีเจ้าถิ่น
แบบอักษร

 

"เดี๋ยวก่อนสิพวกเจ้า" เสียงหนึ่งเอ่ยขึ้นทำให้อิงดาวหันไปมองตามเสียงนั้นทันที

เมื่ออิงดาวหันไปก็พบเขากับดวงวิญญาณเกือบๆ10ดวงที่ยืนอยู่ข้างศาลเจ้าพวกเขามีท่าทีที่ดูไม่ค่อยเป็นมิตรกับเธอเท่าไหร่นักและไหนจะการแต่งกายที่ดูแปลกประหลาดนั่นอีก

"ไม่ยักกะรู้ว่าฟังภาษาจีนออกด้วย" อิงดาวพึมพำออกมาแล้วมองไปที่กลุ่มวิญญาณที่กำลังเดินมาทางเธอ

"ดาว ดาว" รักรีบสะกิดอิงดาวแล้วส่งสัญญาณอันตรายมาให้เธอ

"พวกเจ้าเป็นใครมาจากไหนกันดูจากท่าทางแล้วคงจะตายใหม่สินะ" ดวงวิญญาณที่ดูเหมือนว่าจะเป็นหัวหน้าเอ่ยขึ้น

อิงดาวที่แต่เดิมก็เป็นคนที่สัปดนลื่นไหลราวกับปลาไหลก็เอ่ยตอบออกมาอย่างไม่ต้องคิด

"ใช่แล้วพี่ชายข้ากับน้องชายทั้งสองพึ่งตายใหม่ๆจึงไม่รู้ว่าต้องไปที่ใดคืนนี้พวกข้าขอพักกับพี่ชายได้หรือไม่" อิงดาวตอบออกมา

"ฟังได้ไม่พอแถมพูดได้คล่องยิ่งกว่าภาษาบ้านเกิด" อิงดาวคิดในใจ

วิญญาณผู้ชายคนนั้นยืนสำรวจอิงดาวตั้งแต่หัวจรดเท้าก็ได้แต่ยกยิ้มวิญญาณสามดวงนี้ดูจากลักษณะท่าทางและการแต่งกายคงจะไม่ใช่คนแถวนี้เป็นแน่เพราะถ้าหากเป็นคนแถวนี้ต้องรู้ว่าที่นี่คือเขตต้องห้ามสำหรับวิญญาณเร่รอน

"และถ้าข้าบอกว่าไม่ได้ละ" วิญญาณผู้ชายที่เป็นหัวหน้าเอ่ยขึ้นแล้วเฉกแส้ออกมาในมือ

อิงดาวที่เห็นท่าไม่ดีก็ได้แต่สบถออกมา

"ชิบหายแล้วกู"

"พี่ชายพวกท่านใจเย็นก่อนมีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากัน" อิงดาวเอ่ยออกมาพร้อมกับถอยหลังกรู

"เห็นทีจะไปได้ในเมื่อเจ้าเป็นวิญญาณเร่รอนก็ต้องจับไปปรโลกและที่แห่งนี้ก็คือที่ต้องห้ามสำหรับวิญญาณเร่รอนเช่นพวกเจ้าและข้าเองก็ได้รับมอบหมายให้อยู่จับวิญญาณเร่รอนในเขตนี้ในเมื่อเจ้าเข้ามาถึงที่ข้าก็ไม่อาจปล่อยพวกเจ้าออกไปได้" วิญญาณดวงนั้นเอ่ยออกมาอย่างยาวเหยียด

อิงดาวเมื่อได้ยินคำพูดของวิญญาณตรงหน้าก็แทบจะกุมขมับ

"ดาวเอาไงตีเลยมะหรือว่าจะวิ่ง" ยมถามขึ้นแล้วมองหน้าอิงดาวเพราะทุกการตัดสินใจพวกเขาย่อมยกให้อิงดาวเป็นหนึ่งเสมอ

อิงดาวเพียงแต่พยักหน้าหงึกหงักเหมือนกับตุ๊กตาหน้ารถแต่ยังไม่ทันไรแส้เส้นหนึ่งก็ฟาดผ่านหน้าอิงดาวไปอย่างเฉียดฉิวอิงดาวมองแส้ที่ผ่านหน้าตนไปด้วยดวงตาที่แข็งทื่อ

"จับพวกมันทั้งสามตนซะ" เสียงหัวหน้าวิญญาณเหล่านั้นเอ่ยสั่งเสียงดัง

อิงดาวเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ได้แต่แยกเขี้ยวเหมือนหมา

"พูดกันดีๆไม่ได้ใช่ไหม ได้!!!!" เมื่ออิงดาวพูดจบก็หายตัวไปโผล่อยู่ที่หน้าของดวงวิญญาณผู้ชายดวงนั้นทันที

"ข้าพูดด้วยดีๆไม่ชอบคนแบบเจ้ามันต้องเจอแบบนี้" เมื่ออิงดาวพูดจบก็ใช้ท่าจระเข้ฟาดหางใส่ดวงวิญญาณผู้ที่เป็นหัวหน้าทันที

"ปัก!!"

เสียงเท้ากระทบหน้าของดวงวิญญาณผู้ที่เป็นหัวหน้าดังลั่นจนเขาทรุดลงกับพื้นโดยที่ไม่ได้ตั้งตัววิญญาณดวงอื่นๆเมื่อเห็นเช่นนั้นก็ได้แต่ยืนนิ่งยกเว้นรักกับยมที่ยืนปรบมือแปะๆให้อิงดาวอยู่ใกล้ๆ

"สวยมากเลยดาวถ้าตาจอนได้เห็นคงปลื้มน่าดู" รักเอ่ยขึ้นพรางยกนิ้วโป้งให้อิงดาวไปด้วย

"มัวยืนโง่กันอยู่ทำไมจับนางเดี๋ยวนี้" วิญญาณผู้เป็นหัวหน้าเมื่อหายมึนงงจากฝ่าเท้าเมื่อครู่ก็เอ่ยสั่งวิญญาณผู้ที่เป็นลูกน้องด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยวไม่น้อย

"ขอรับ" วิญญาณดวงอื่นเมื่อได้ยินหัวหน้าสั่งก็กรูกันเข้ามาหาอิงดาว

"พี่รักพี่ยมเก็บงานด้วย" อิงดาวพูดขึ้นก่อนจะพุ่งตัวใส่วิญญาณแต่ละตนที่รุมล้อมเธออยู่โดยไร้ซึ่งความหวาดกลัวใดๆทั้งสิ้นแต่ใครจะไปรู้ว่าในหัวเธอตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่

"ตาจอนตาจอนช่วยดาวด้วยนะ" อิงดาวพลันระลึกถึงตาผู้ที่ล้มหายตายจากไปจากเธอเมื่อ5ปีที่แล้ว

"ปัก!!!"

"โอ้ย!!!"

เสียงกระแทกหมัดแรงๆเข้ากับโหนกแก้มของวิญญาณตนหนึ่งจนเขาหน้าหงาย

"เชี่ย!!! เป็นวิญญาณก็ยังเลือดออกด้วยแหะ" อิงดาวอุทานขึ้นเมื่อเธอชกไปที่หน้าของดวงวิญญาณดวงนั้นแล้วเขาเลือดออก

"ดาวระวัง" เสียงยมตะโกนขึ้นด้านหลัง

พรึบ เพี๊ยะ!!!!

อิงดาวเบี่ยงตัวหลบแส้ที่ฟาดมาข้างหลังเธออย่างรวดเร็ว

"เจ็บโว้ย" อิงดาวตะโกนขึ้นเมื่อปลายแส้ตวัดมาถูกต้นแขนของเธอจนเลือดไหลออกมาก่อนที่ดวงตาจะลุกโชนไปด้วยความโกรธแล้วแสยะยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยจนรักและยมรู้สึกขนลุก

"สูตายแท้ตายแล้วกะตายอีก" ยมและรักพูดขึ้นพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมายแล้วยืนไว้อาลัยให้แก่ดวงวิญญาณเหล่านั้นด้วยการสงบนิ่งเป็นเวลาหนึ่งนาที

"วิญญาณชั้นต่ำเช่นเจ้ายังไงก็สู้แส้ศักดิ์สิทธิ์นี่ไม่ได้อยู่ดี" หัวหน้าดวงวิญญาณพูดขึ้นแล้วยกยิ้มอย่างผู้ที่เหนือกว่า

"หึ" อิงดาวเพียงครางหึในลำคอก่อนที่ปากจะพึมพำคาถาบางอย่างออกมาพลันสายสิญจน์สีขาวก็ปรากฏขึ้นเหนี่ยวรั้งวิญญาณเหล่านั้นเอาไว้

"โอ้ย!!!นะ...นี่มันอะไรกันทำไมทำไมมันถึงได้ปวดแสบปวดร้อนขนาดนี้" ดวงวิญญาณผู้ที่เป็นหัวหน้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทรมานพรางเงยหน้าขึ้นมามองอิงดาวอย่างไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ตนเห็น

"จะ...เจ้าเป็นผู้ใดกันดวงวิญญาณเจ้ามาจากที่ใด" ดวงวิญญาณผู้ที่เป็นหัวหน้าเอ่ยถามอิงดาว

"ข้าจะเป็นดวงวิญญาณมาจากที่ใดไม่สำคัญแต่ที่สำคัญคือตอนนี้ขอเอาคืนทีเถอะวะ" อิงดาวพูดขึ้นแล้วพุ่งตัวไปละเลงทั้งฝ่าเท้าทั้งหมัดใส่ดวงวิญญาณเหล่านั้นทันที

ตุบ ตับ ตุบตับ!!!

"โอ้ยย!!"

"โอ้ย!!อย่าข้าขอโทษเจ้าโอ้ย"

"หุบปาก" อิงดาวตวาดลั่น

"โอ้ย!! พอแล้วข้าขอโทษ"

ตุบตับ ตุบตับ!!

เสียงฝ่าเท่าและหมัดดังแข่งกันกับเสียงร้องโหยหวนและขอร้องของพวกเขาจนบริเวณโดยรอบเกิดลมกรรโชกแรงจนอย่างห้ามไม่ได้

"ยมดาวตายแล้วยังใช้คาถาได้อีกหรอ" รักถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจพรางชูหมัดขึ้นทำท่าชกตามอิงดาวบนอากาศ

"นั่น...อย่างนั้นแหละดาว"

"ไม่รู้สิแต่ก็เห็นแล้วนิว่าดาวยังใช้คาถาได้ตามเดิมแถมสายสิญจน์ยังจับผีพวกนั้นได้อยู่หมัด" ยมเอ่ยตอบขึ้น

เมื่ออิงดาวอัดวิญญาณเหล่านั้นจนพอใจแล้วจึงคลายสายสิญจน์ออกแล้วนั่งพักอยู่ข้างๆกองวิญญาณเหล่านั้นอย่างเหนื่อยหอบพรางสายตาของเธอก็จับจ้องไปที่ดวงวิญญาณเหล่านั้นราวกับจะกินเลือดกินเนื้อเมื่อพวกเขามองมา

แต่ละดวงมีสภาพที่ดูเละเทะไม่ต่างกับผีที่ไปถูกหมากัดมาบางตนตาเขียวหัวโนเลือดออกจมูกบางตนฟันหักคิ้วแตกส่วนดวงวิญญาณที่เป็นหัวหน้าดูจะอาการหนักสุด

"บอกข้าเกี่ยวกับที่นี่มาให้หมด" อิงดาวใช้น้ำเสียงแข็งพูดออกมา

"ดะ..ได้ขอรับ" หัวหน้าดวงวิญญาณพูดขึ้นแล้วค่อยๆขยับร่างเข้ามาใกล้อิงดาว

 

 

 

 

มาแล้วๆๆๆๆๆ เปิดมาอิงดาวก็บู๊แหลกนิยายเรื่องนี้หาสาระไม่ได้เลยจริงๆ5555 1เม้น1กำลังใจให้อิงดาวได้ก้าวต่อ555❤️❤️🙏

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น