หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ในดินแดนที่เต็มไปด้วยความมืดมน ตัวนางนั้นเปรียบเสมือนแสงสว่าง แต่จะทำอย่างไร หากแสงสว่างนั้นกลับเป็นภัยที่เข้าหาตัว!

ตอนที่ 32 ลอบสังหารท่านอ๋อง

ชื่อตอน : ตอนที่ 32 ลอบสังหารท่านอ๋อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ม.ค. 2563 15:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 32 ลอบสังหารท่านอ๋อง
แบบอักษร

 

แม้แต่ใบหน้าจื่อเย่ว์ก็เขียวช้ำเป็นหย่อมๆ ใบหน้าบวมเป่งจนน่าตกใจ พอเจิ้งจยาเฉิงเห็นก็รู้สึกน่าขัน แต่คิดว่าคงไม่ควรในเวลาเช่นนี้ ต้องกลั้นแทบแย่ 

“ท่านอ๋อง หมอผีของท่านปล่อยผึ้งมาเล่นงานพวกเรา ท่านจะไม่จัดการสักหน่อยหรือ” 

“หากท่านอ๋องไม่พอใจพระชายา เช่นนั้นก็ทรงโปรดส่งพวกเรากลับเมืองหลวงเถิด พวกเราจะไม่อยู่ขวางหูขวางตาท่านอีก” 

ป้าหวังพูดจาไม่คล่องปาก ใบหน้าทั้งบวมปูดและเจ็บปวด นางร้องครางไม่หยุด กลับเป็นเจิ้งจยาเฉิงที่พูดแก้ตัวแทนหมอผี 

“ป้าหวัง ข้าก็เตือนแต่แรกแล้วว่าอย่าไปสร้างเรื่องเดือดร้อนให้หมอผี แต่เจ้ากลับไปอาละวาดถึงห้องของนาง พอเจ็บปวดทรมาน ถูกเล่นงานจนย่ำแย่ เช่นนั้นก็ต้องโทษที่ตัวเองฝีมือสู้เขาไม่ได้ ท่านอ๋องเราไม่ลงโทษที่เจ้าทำให้หลังเรือนวุ่นวายก็นับว่ามีเมตตามากแล้ว” 

ป้าหวังผลักเจิ้งจยาเฉิงออกไปและพุ่งกายเข้าไปหาฉู่จิ่งเหยา คิดอยากจะเลิกมุ้งขึ้นดูคนที่อยู่ด้านในนั้น 

ฉู่จิ่งเหยาส่งเสียงไอออกมา เจิ้งจยาเฉิงจึงใช้เท้าเตะป้าหวังกระเด็นไป แล้วร้องบอกว่า 

“ยายแก่นี่ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ถึงกับกล้าบังอาจจะลอบสังหารท่านอ๋อง จับนางออกไปเดี๋ยวนี้ นำตัวไปตัดศีรษะ!” 

“ข้าเปล่า ข้าไม่ได้คิดจะลอบสังหาร...” 

“แม่นาง แม่นางช่วยข้าด้วย...” 

ขณะที่ป้าหวังถูกคุมตัวออกไปนั้น นางก็ยังตะโกนไม่หยุด ประจวบกับที่ถังเฉียนมาทำแผลให้ท่านอ๋อง เห็นคนเหล่านี้หน้าตาบวมราวกับหัวหมูก็อดลอบยิ้มไม่ได้ ใบหน้าหลังหน้ากากนั้นมุมปากเชิดขึ้น 

แต่เมื่อเห็นฉู่จิ่งเหยา นางยังคงพูดว่า 

“ท่านอ๋อง แม้ว่าเครื่องสังเวยจะหน้าตาดูน่าเกลียดแล้ว แต่ก็ยังใช้งานได้ วันนี้ข้าคิดไตร่ตรองแล้ว ถือเป็นวันฤกษ์ดี...” 

ซูซินเหลียนที่เดิมทีอยากพูดขอร้องแทนป้าหวังก็รีบเผ่นหนีไปทันที ดูเหมือนจะรวดเร็วกว่าตอนขามาเสียอีก แสดงว่านางไม่มีความรู้สึกผูกพันกับป้าหวัง ใบหน้าจื่อเย่ว์ดูน่าเกลียดมาก นางจ้องมองถังเฉียนอย่างเคียดแค้น แล้วพูดว่า 

“ท่านหมอ พวกนั้นทำผิดต่อท่าน แต่จื่อเย่ว์ไม่ได้ทำสิ่งใดผิด เหตุใดต้องทำร้ายข้าด้วย” 

ถังเฉียนเห็นนางตั้งท่าจะเอาเรื่อง จึงเคาะไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์เบาๆ แล้วพูดอย่างเคร่งขรึมว่า 

“คนนี้คือแม่นางจื่อเย่ว์ คราวหลังพวกเจ้าอย่ากัดนาง พวกเดรัจฉานที่ไม่รู้ภาษาคน ขืนคราวหน้าทำอีก ข้าจะเผาถวายให้เทพแมลงปีศาจผู้ยิ่งใหญ่เข้าใจหรือไม่” 

จื่อเย่ว์มองนาง ไม่เข้าใจว่าหมายความว่าอย่างไร ถังเฉียนเงยหน้าขึ้นทันที มองดูจื่อเย่ว์แล้วบอกว่า 

“แม่นางจื่อเย่ว์ ข้าช่วยเจ้าอบรมสัตว์ที่ไม่รู้ประสีประสาฝูงนี้แล้ว ห้ามพวกมันไม่ให้กัดแม่นางจื่อเย่ว์อีก” 

พอพูดถึงตรงนี้ ถังเฉียนชะงักไปเล็กน้อย แล้วพูดต่อ 

“แต่สัตว์ชนิดนี้ ฟังภาษาคนไม่เข้าใจ มักกระทำผิดได้ง่าย หากคราวต่อไปพวกมันทำผิดอีก แม่นางจื่อเย่ว์อย่าได้เกรงใจ จับพวกมันเผาไฟถวายแก่เทพแมลงปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ให้สิ้น” 

จื่อเย่วคิดตรองคำพูดของถังเฉียนก็รู้ว่าถังเฉียนแกล้งพูดหลอกนาง ทั้วยังหัวเราะเยาะที่นางคิดหาเรื่องกับสัตว์เดรัจฉาน แม้ว่านางจะข้าใจดี แต่มิอาจโต้แย้งได้ ไม่เช่นนั้นจะถูกหาว่าใจแคบ 

“หวังว่าจะไม่เกิดขึ้นอีก ไม่อย่างนั้นอย่าโทษว่าข้าไม่เกรงใจ” 

ถังเฉียนไม่ได้รู้สึกกลัวเมื่อถูกขู่ กลับรู้สึกเฉยๆ เพียงแต่ยิ้มแล้วพูดว่า 

“แม่นางจื่อเย่ว์อย่าโมโห แม้ว่าผึ้งโฉมงามต่อยแล้วจะทำให้เจ็บ แต่ถ้าใช้ขี้ผึ้งประทินโฉมของข้า รับประกันว่าจะขาวผ่องราวกับไข่ปอก แม่นางจื่อเย่ว์จะลองใช้ดูหรือไม่” 

“จริงหรือ” 

จื่อเย่ว์เริ่มหวั่นไหว แต่เมื่อครู่นางเพิ่งโมโหใส่อีกฝ่าย ตอนนี้จะรับของจากอีกฝ่ายนั้น ย่อมรู้สึกเก้อเขินเป็นธรรมดา ถังเฉียนจึงเอาขี้ผึ้งประทินโฉมยัดใส่มือจื่อเย่ว์ 

จื่อเย่ว์เห็นว่าได้ของแล้ว จึงเลิกตอแยแล้วผละออกไป 

ฉู่จิ่งเหยามองดูการกระทำของนางแล้วผงกศีรษะเล็กน้อย หลังจากถังเฉียนทำแผลให้ท่านอ๋องแล้วในห้องก็เงียบสงบลง เหลือเพียงถังเฉียนที่กำลังเก็บข้าวของ 

“ยังไม่ได้ข่าวของถังเฉียนเลย เหตุใดเจ้าถึงต้องการเพียงแค่นาง” 

ฉู่จิ่งเหยาถามหยั่งเชิงขึ้น ถังเฉียนค่อยๆ วางข้าวของลงในหีบพลางพูดว่า 

“ถังเฉียนเป็นคนพิเศษ นางเป็นที่ชื่นชมของเทพแมลงปีศาจ สามารถสืบทอดตำแหน่งต่อจากข้าได้” 

ฉู่จิ่งเหยาพยักหน้าเล็กน้อย 

“แผลที่บริเวณอื่นของข้าไม่เป็นไรแล้ว มีเพียงแผลจากธนูที่อกเท่านั้นที่ยังเจ็บแปลบๆ อยู่ วันหน้าจะเป็นอันตรายหรือไม่” 

ถังเฉียนจึงอธิบายว่าแผลนี้สำคัญมาก ต้องดูแลเป็นพิเศษ อย่าทำงานหนัก ถ้าดูแลไม่ดีก็จะเกิดปัญหาได้ง่าย 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น