Berry Bell
email-icon

กำลังใจของคุณ มันทำให้นักเขียนชื่นใจ :) <3

ชื่อตอน : Sweet Love 02

คำค้น : กรุ่นกลิ่นรักหวาน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 34

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2563 22:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Sweet Love 02
แบบอักษร

ทิศเหนือกับลิลินขี่รถมาถึงร้านชาบูหลังจากที่ไปร้านหนังสือเสร็จ เมื่อเข้ามาในร้านก็เห็นมอสกำลังนั่งคุยกับมินที่เป็นแฟนสาวของมอส มินเป็นผู้หญิงที่เรียบร้อยมากเธอเป็นลูกคุณหนูที่ดูดีและน่ารักมาก ราวกับหลุดออกมาจากในนิทาน ทั้งคู่นั่งลงฝั่งตรงข้ามระหว่างมอสกับมิน มินส่งยิ้มหวานทักทาย

 

"ว่าไง ลิน เหนือ เป็นไงบ้าง ไม่ได้เจอกันนานเลย" มินทักทายทั้งสองคนที่มานั่งลงฝั่งตรงข้าม

 

"สบายดี แล้วมินเป็นไงบ้าง" ทิศเหนือถามตอบทันที

 

"อื้ม สบายดีมากเลยล่ะ" ยิ้มสวย คุยเก่ง นี่แหละคนที่มอสชอบ ทิศเหนือไม่ได้ตอบกลับอะไร เลยปล่อยให้ลิลินเป็นคนคุยต่อ

 

ทิศเหนือหยิบโทรศัพท์ราคาแพงขึ้นมาก่อนที่จะเปิดแล้วเลื่อนเช็คเฟซต่างๆ เขาเลื่อนเฟซไปเรื่อยๆโดยไม่ได้สนใจอะไรมากนัก แต่ก็มีบางสิ่งบางอย่างเด้งขึ้นมาทำให้เขาสนใจเป็นอย่างมาก

 

คนที่คุณอาจรู้จัก 

PokPong jureemahapat 

 

ชื่อเฟซของปกป้องเด้งขึ้นมา ทำให้เขาสนใจก่อนที่จะกดเข้าไปดู หน้าไทม์ไลน์ของปกป้องก็ไม่มีอะไรพิเศษ มีเพียงแต่สเตตัสที่อัพบ่นหิวข้าวเมื่อ 49 นาทีที่แล้ว ความจริงทิศเหนือมักจะชอบเข้าไปส่องเป็นประจำแต่ไม่ได้แอดไปหรอกนะ มันเขินจนไม่กล้าแอดไปต่างหาก

 

"ฮันแน่ ส่องเฟซใครจ้ะ" ทิศเหนือสะดุ้งโย่งก่อนจะหันไปก็พบว่าลิลินชะโงกหน้าเข้ามาดูโทรศัพท์ของเขา ทิศเหนือรีบเก็บโทรศัพท์ทันที

 

"ไม่ต้องมายุ่งเลยนะ นู้น ไปกินชาบูนู้น" ทิศเหนือชี้ไปที่หม้อน้ำซุปร้อนๆที่กำลังเดือดได้ที่ รอบๆก็มีเนื้อหมูสีแดงสด และหลายๆอย่างที่วางรอบๆ แค่มองก็น้ำลายสอแล้วล่ะ

 

"เชอะ มากินก็มากินดิ อย่าเล่นโทรศัพท์!" ลิลินพูดพร้อมกับทำหน้างอนใส่ ทิศเหนือจัดการง้อทันทีด้วยการจัดการกับชาบูตรงหน้าให้ลิลิน

 

"ลิลินคนสวยยยย อย่างอนน้า นี่ไงทิศเหนือตักมาให้แล้ว กินหน่อยๆ" ทิศเหนือใช้ลูกอ้อนทีไรไม่ว่ามอสหรือลิลินก็ต้องยอมใจอ่อนให้กับลูกอ้อนนี้เสมอ

 

 

 

เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมง ทิศเหนือและเพื่อนของเขาก็กินชาบูจนหมด จนตอนนี้ก็เหลือเพียงจานเปล่าที่วางรอบๆหม้อชาบู ทุกคนช่วยกันออกค่าอาหารมื้อนี้ก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับ

เมื่ออกมากจากร้านชาบูด้านนอกจากฟ้าสว่างตอนนี้กลับกลายเป็นท้องฟ้ามืดไฟข้างทางก็เปิดและรถในถนนที่คิดว่าจะโล่งขึ้นบ้าง กลับเยอะเหมือนเดิม

 

"พวกมึงจะไปไหนกันต่อมั้ย" มอสหันมาถามทิศเหนือกับลิลินที่เดินตามหลังออกมา

 

"ไม่แล้วอ่ะ เดี๋ยวจะกลับบ้านเลย" ลิลินตอบแล้วก็เดินไปทางรถมอเตอร์ไซค์ฟีโน่ลูกรักของลิลิน ทิศเหนือเดินตามไปติดๆ

 

ทุกคนกำลังขี่รถออกจากหน้าร้านชาบู ไม่ช้าก็มีรถเบนซ์คันสีขาวมุกมาจอดเทียบท่า ทำให้ทุกคนหันไปมองด้วยความสนใจ มีเพียงแต่มินที่ทำหน้าไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่นัก ไม่ช้ากระจกก็เปิดออกมาทำให้เห็นชายหนุ่มวัยกลางคนกำลังเพ่งเล็งมาทางพวกเขา มอสยกมือทันทีเมื่อเห็นชายคนนั้น ทิศเหนือกับลิลินที่เอาแต่ทำหน้าเลิ่กลั่กก็รีบยกมือตามทันที

 

"สวัสดีครับพ่อ" มอสพูดขึ้นมา ชายหนุ่มคนนั้นเหลือบหันไปมอสก่อนที่จะหันกลับมามองมิน

 

"มิน ขึ้นรถ กลับบ้านเดี๋ยวนี้" ชายคนนั้นพูดกับมิน ทิศเหนือกับลิลินก็ถึงบางอ้อทันที ที่แท้ชายคนนี้เป็นพ่อของมิน

 

"มินจะกลับกับมอสค่ะพ่อ พ่อไปก่อนเลยค่ะ" มินพูดกับคนพ่อ ก่อนที่จะสวมหมวกกันน็อค

 

"คิดจะขัดคำสั่งพ่อ?" เสียงของพ่อมินต่ำลง ทำให้มินต้องถอดหมวกกันน็อคคืนให้กับแฟนหนุ่มทันที ก่อนที่จะโบกมือลาทุกคน แล้วขึ้นรถไป เมื่อมินขึ้นรถไปรถเบนซ์คันนั้นก็ขับออกไป

 

"เกิดอะไรขึ้น?" ทิศเหนือหันไปถามมอสทันที มอสเพียงแค่ส่ายหน้าแทนคำตอบก่อนที่จะขี่รถออกไป

 

"กูว่าแม่งต้องมีปัญหาอะไรแน่ๆ" ลิลินพูดขึ้นมา

 

"น่าจะใช่อ่ะ อย่าเพิ่งไปถามเซ้าซี้นะ" ทิศเหนือพูดเป็นเชิงห้าม ทั้งสองรู้ดีว่าไปเซ้าซี้ถามมอส มอสจะไม่เล่าอะไรให้ฟังเลย ลิลินพยักหน้าก่อนที่จะขี่รถตามออกไป

 

ในสุดก็ถึงบ้าน! ทิศเหนือกรีดร้องออกมาในใจ ก่อนที่จะรีบเดินเข้าบ้านที่เป็นบ้านจัดสรรสไตล์โมเดิร์นสองชั้น ข้างบ้านของเขาเป็นบ้านของมอสกับบ้านลิลิน ทิศเหนือเดินไปก่อนที่จะเหลือบหันไปดูรถเวฟป้าสีฟ้าอ่อนที่จอดเอาไว้ ทิศเหนือวิ่งไปกอดรถของตัวเองทันที เมื่อเหตุการณ์กีฬาสีคราวนั้นทำให้ทิศเหนือไม่ได้ขี่รถของตัวเองมาเกือบเดือนเพราะถูกสั่งห้ามขี่จนกว่าที่บ้านจะให้อภัย

 

ทิศเหนืออยากจะกรีดร้อง!!! 

 

"ฮื่ออ เมื่อไหร่จะขี่เวฟป้าลูกพ่อ คิดถึงงง"

 

เสียงประตูรั้วถูกเปิดอีกครั้ง คนมาใหม่หันไปเจอทิศเหนือที่กำลังกอดจูบรถเวฟป้าของตัวเอง ก่อนที่จะสาวเท้าเดินเข้าไปด้านหลังของทิศเหนือ

 

"ถ้าจะกอดขนาดนี้ เอามันไปแต่งงานด้วยมั้ยครับ ทิศเหนือ" สิ้นเสียงพูด ทิศเหนืีอหันขวับก่อนที่จะรีบเข้าไปกระโดดกอดคนมาใหม่ทันที

 

"แง้ พี่ทิศใต้ในที่สุดก็กลับบ้านแล้ว!!!!!!" ทิศเหนือโวยวายออกมาพร้อมกับกอดคนมาใหม่อย่างเต็มแรง

 

"เออ กูกลับมาแล้ว ช่วยปล่อยหน่อยดิ๊ หนักว่ะ" ทิศใต้พยายามแกะน้องชายของตัวเองที่กอดหนึบไม่ยอมปล่อย

 

"ในที่สุดพี่ก็รับรู้ส่ักทีว่าที่บ้านให้อภัยพี่กันแล้ว"

 

"กูไปเรียน ไม่ได้หนีออกจากบ้านโว๊ย"

 

"เสียงเอะอะอะไรกันคะ นอกบ้าน"

 

เสียงนุ่มนวลทำให้ทั้งสองพี่น้องหันกลับไป สาววัยกลางคนที่มีศักดิ์เป็นแม่ของทั้งสองกำลังยืนอยู่หน้าประตูบ้านพร้อมกับส่งยิ้มอ่อนมาให้ทั้งคู่

 

"แม่ครับบ! น้องแกล้งผม" ทิศใต้วิ่งไปหาแม่ทันทีโดยปล่อยให้ทิศเหนือยืนอยู่ที่เดิม

 

"น้องไม่ได้แกล้ง!!!" ทิศเหนือรีบตอบกลับทันที คนเป็นพี่สวมกอดแม่ก่อนที่จะแลบลิ้นใส่น้องชาย

 

"เล่นกันเป็นเด็กไปได้นะคะ ไปๆเข้าบ้านกัน ทิศเหนือเข้าบ้านค่ะ" เธอพูดแล้วหันหลังเดินเข้าบ้าน

 

เมื่อทิศเหนือเดินเข้ามาภายในบ้านที่ถูกจัดเป็นโทนสีอ่อนที่มองแล้วสบายตา ทางด้านซ้านก็จะโซนรับแขก มีโซฟาใหญ่ที่ตอนนี้โดนพี่ชายคนโตของเขายึดครองไปแล้ว ส่วนแม่ของเขาก็เดินไปที่ห้องครัวที่เชื่อมกับห้องนั่งเล่น ทิศเหนือแลบลิ้นใส่พี่ชายของตัวเองก่อนที่จะเดินขึ้นห้องไป

 

ห้องของทิศเหนือถูกตกแต่งด้วยโทนสีเอิร์ธโทน ทำให้ห้องดูมีความอบอุ่นแตกต่างจากห้องผู้ชายทั่วไป ทิศเหนือเป็นประเภทที่ไม่ชอบห้องที่สีดูมืดๆ เขาชอบสีที่ทำให้สบายตาและดูอบอุ่น

 

ทิศเหนือล้มตัวลงเตียงสีฟ้าอ่อนก่อนที่จะหยิบไอโฟนออกมาดู ทิศเหนือเลื่อนเฟซดูไปเรื่อยๆก่อนที่จะมีเสียงไลน์ดังขึ้น เขาก็รีบกดเขาไปดูปรากฏว่าเป็นกลุ่มเพื่อนสนิทของเขาเอง

 

3 สหายข้างบ้าน 

MOSSHA : ทิศเหนือ

TN : ว่าาาาาาาา

MOSSHA : เห็นโพสล่าสุดของไอ้ปกป้องยัง?

LINLALALIN : มีอะไรวะ

TN : ยังไม่ได้ไปส่องเลย ทำไมอ่ะ

LINLALALIN : เดี๋ยวนะๆๆๆๆ

LINLALALIN : อิทิศเหนือมึงอย่าเพิ่งเข้าไปดูเลยดีกว่า

TN : เอ้า มันทำไม

MOSSHA : เอาเถอะ อย่าเข้าไปดูเลยจะดีกว่า

TN : เหมือนยิ่งห้ามยิ่งยุอ่ะ มันทำไมมีไร

LINLALALIN : อ่ะ เจ๊จะปล่อยให้ทิศเหนือไปรับรู้ความจริงอันโหดร้าย

 

ทิศเหนือกดออกจากแอพพลิเคชั่นไลน์ทันที แล้วกดเข้าเฟซเข้าไปที่เฟซของปกป้องที่จะขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในการค้นหาตลอด เมื่อเข้าไปก็เห็นรูปโปรเดิมของปกป้องที่ยิ้มให้กล้องที่เป็นรูปที่ดีมาก ทิศเหนือเลื่อนลงก่อนที่จะเห็นโพสล่าสุด

 

PokPong jureemahapat กำลังคบกับ MANOW CHAYANIN 

 

มันไม่ใช่ครั้งแรกที่ทิศเหนือต้องเห็นอะไรแบบนี้ แต่ทุกครั้งที่เห็นมันก็มักจะทำใจให้ชินไม่ได้ บางทีเขาก็คิดนะว่าคงมีสักวันที่เขาจะได้ขึ้นสถานะกับปกป้อง แต่มันจะเป็นตอนไหนล่ะ ไม่สิ มันคงเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

 

ทิศเหนือล้มตัวลงนอนเอามือก่ายหน้าผาก เขาเริ่มแอบชอบปกป้องมาตั้งแต่ม.4 เขาแอบมองคนคนนั้นมาโดยตลอด เขาเห็นปกป้องอัพเดทสถานะกับใครบ้างก็ไม่รู้ ปกป้องไม่ใช่ผู้ชายที่เจ้าชู้ แต่ปกป้องก็เป็นเหมือนนักเรียนทั่วไปที่มันก็ต้องมีแฟนในวัยเรียน

 

ครั้งสุดท้ายที่ปกป้องมีแฟนคงจะเป็นตอนม.5 เทอมหนึ่ง และหลังจากนั้นก็เลิกลากันไป ปกป้องจะคบกับใครก็จะคบไม่ได้นานคงเหตุผลหลักๆที่ทำให้เลิกกันคงเป็นเพราะปกป้องไม่ค่อยมีเวลา ปกป้องเป็นเด็กกิจกรรมที่ไม่ว่ามีงานอะไรที่โรงเรียนปกป้องจะไปร่วมด้วยเสมอ แน่นอนทิศเหนือก็เป็นเด็กกิจกรรมเหมือนกัน ปกป้องกับทิศเหนือเหมือนกันตรงที่ทั้งคู่ชอบที่จะร่วมกิจกรรมเสมอ ไม่ว่างานอะไร แต่เวลามีงานเขาทั้งคู่จะไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไหร่ พวกเขาทำงานคนละแผนกทิศเหนือจะเป็นเบื้องหน้าในงานต่างๆ แต่ปกป้องจะเป็นทีมเบื้องหลังที่คอยจัดการ

 

ทิศเหนือสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เขาลุกขึ้นนั่งแล้วหยิบไอโฟนเครื่องโปรดออกมากดเบอร์หาเพื่อนสนิท ไม่นานลิลินก็รับสายทันที

 

"ฮัลโหล"

 

(ว่าไงคะ เจ็บมั้ยลูก)

 

"อย่าย้ำกันได้มั้ยอ่ะ"

 

(บอกแล้วว่าอย่าเปิด เป็นอะไรมั้ย)

 

"ทำไมมันไม่ชินสักทีวะ"

 

(เอาเถอะมึง เชื่อกู มะนาวอ่ะเป็นคนยังไงมึงก็รู้)

 

"เป็นคนยังไงอ่ะ กูไม่รู้จัก"

 

(เอ้า!!! อิทิศเหนือ!!!!! มะนาวห้องเดียวกับเราไง!!!)

 

"ห้องเรามีคนชื่อนี้ด้วยหรอ"

 

(กูลืมไป คนอย่างมึงไม่ได้สนใจอะไรนอกจาก ปกป้องหรอก)

 

"ลิลิน"

 

(ทำไม กูพูดผิดตรงไหน)

 

"เฮ้อ สรุปแล้วเป็นคนแบบไหน"

 

(ทิศเหนือมึงทำกูต้องนินทาเพื่อนร่วมห้อง)

 

"งั้นก็ไม่ต้องเล่า"

 

(ทิศเหนือ! กูจะเล่า แต่จะไปเล่าบ้านมึงนะ)

 

"เดี๋ยว... ทีงี้รีบวางเชียว"

 

ทิศเหนือมองไอโฟนที่หน้าจอไป ก่อนที่จะเก็บมันเข้าไปในกางเกงนักเรียนแล้วเดินลงไปชั้นล่าง มันคงดีถ้าเขาอยู่กับเพื่อน เขาไม่ได้จะร้องไห้ฟูมฟายหรอกนะ นี่มันก็ครั้งที่เท่าไหร่แล้วถึงมันจะไม่ชินแต่อย่างน้องก็ไม่ต้องมานั่งร้องไห้หรอก

 

เขาเดินลงมาชั้นล่างก็เห็นพี่ทิศใต้กำลังนั่งดูทีวีกับแม่อยู่พอดี ทั้งคู่หันหน้ามาหาผมทันเมื่อรู้ว่าผมลงมา ผมเดินไปหาพวกเขาก่อนที่นั่งลงตรงกลาง

 

"จะไปไหนคะ" เสียงของคุณแม่ถามทิศเหนือเมื่อลงมานั่งแล้วเรียบร้อย

 

"น้องลงมารับลินครับ" ทิศเหนือตอบพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบขนมที่วางอยู่ตรงโต๊ะด้านหน้า

 

"หืม ลินมาหรอคะ ตายล่ะแม่ยังไม่ได้เตรียมขนมไว้ให้เลย" คุณแม่ทิศเหนือทำหน้าตกใจนิดหน่อยและทำท่าจะลุกขึ้น ทิศเหนือรีบดึงมือคุณแม่ให้ลงกลับมานั่งที่เดิม

 

เวลามอสหรือลิลินมาบ้านทิศเหนือ แม่ของทิศเหนือก็ชอบที่จะเตรียมขนมไว้ให้เสมอ วันไหนที่มอสอยากกินขนมก็จะเดินมาบ้านทิศเหนือ ส่วนลิลินจะมาเป็นบางครั้งบางคราวเพราะเธอเป็นพวกที่ตัวติดอยู่กับบ้าน

 

"แม่ไม่ต้องเตรียมหรอก เดี๋ยวผมเอาไปให้ทีหลังก็ได้ ลิลินแค่อยากเปลี่ยนบรรยากาศน่ะ" ทิศเหนือพูด คุณแม่พยักหน้าแล้วลูบหัวทิศเหนืออย่างเอ็นดู

 

ไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นทิศเหนือลุกตัวออกจากที่นั่งแล้วสาวเท้าเดินไปที่ประตู เมื่อเปิดประตูออกมาก็เห็นลิลินมาในสภาพชุดนอน กระเป๋านักเรียน เครื่องสำอางค์สกินแคร์ต่างๆ และชุดนักเรียนที่รีดมาอย่างดี

 

"แฮะ มานอนด้วย!" ลิลินพูดพร้อมกับส่งยิ้มแฉ่งมาให้ทิศเหนือ เขาหลีกทางให้เธอเดินเข้ามา ลิลินยกมือไหว้ทุกคนที่อยู่หน้าทีวี คุณแม่รับไหว้ด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน ส่วนทิศใต้รับไหวลิลินด้วยตาที่บรือๆพร้อมที่จะหลับตลอดเวลาแต่ก็ยังไม่วายที่จะมาแซ็วแกล้งลิลิน

 

"นี่มึงมานอนหรือย้ายมาอยู่บ้านกูเนี้ย" เมื่อทิศใต้พูดจบ ลิลินก็มองแรงกลับใส่ทันที

 

"พูดจาไม่ดีกับน้องเลยนะคะใต้ ลิลินเป็นผู้หญิงพูดจาดีกับน้องหน่อยสิ" คุณแม่หันมาดุทิศใต้ เขาแกล้งทำหน้าสำนึกผิด ส่วนลิลินก็ยกยิ้มอย่างผู้ชนะ

 

ทิศใต้กับลิลินเป็นพี่น้องต่างบ้านที่สนิทกันมาก ด้วยความที่มีนิสัยค่อนข้างจะคล้ายกันและชอบกัดกันตลอดเวลา เลยทำให้สองคนนี้สนิทกันมาก

 

"แม่ครับ งั้นน้องพาลิลินขึ้นไปนอนก่อนนะครับ"

 

"จ้า ดูแลลิลินดีๆด้วย"

 

 

 

เมื่อขึ้นมาถึงห้องลิลินก็รีบจัดการวางของทั้งไว้ก่อนที่จะรีบกระโดดขึ้นเตียงทันที ส่วนทิศเหนือเดินตามไปอย่างเหนื่อยอ่อนแล้วลงไปนั่งที่เตียง

 

"โอ๋ๆ ไปเศร้านะ ลิลินมาอยู่เป็นเพื่อนแล้วค่ะ ปิ๊งๆ" ลิลินทำหน้าแบ้วที่สุดที่คิดจะแบ้วได้ แต่ด้วยความที่หน้าเธอดูแมนและสวยไปในเวลาเดียวกันทำให้หน้าดูตลกขึ้นมา ทิศเหนือหันก็ระเบิดหัวเราะออกมาทันที

 

"ฮ่าๆๆ มึงทำหน้าอะไรของมึงวะ ฮ่าๆๆๆ ค้างไว้ก่อนเดี๋ยวกูถ่ายส่งให้ไอ้มอสก่อน" ทิศเหนือรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปแต่ก็ถ่ายไม่ทันเพราะลิลินรีบเอาผ้าห่อมคลุมหน้า

 

"มึงอย่าถ่ายกู๊" ลิลินรีบเอามือปิดหน้าทันที ทิศเหนือก็เอาแต่ไล่ถ่ายพร้อมกับหัวเราะไปไม่มีทีท่าจะหยุด

 

การที่ลิลินมาบ้านของทิศเหนือนั้นจะเป็นเวลาที่ทิศเหนือเศร้าและต้องการใครสักคน คนนั้นจะเป็นลิลินเสมอทุกเรื่องเศร้าเขาผ่านมาได้เพราะลิลิน เธอเป็นเพื่อนที่ดีมากๆคนหนึ่งที่สนิทกันมาตั้งแต่เด็กจนโต

 

 

เวลาผ่านไปหลังจากพากันเล่นหรือพากันคุยเรื่องต่างๆ ทิศเหนือเลยรีบไปอาบน้ำเพราะเริ่มเหนียวตัวขึ้นมา ส่วนลิลินก็วิดิโอคอลไปหาเพื่อนสนิทอีกคนที่อยู่ข้างบ้าน มอสเมื่อเห็นเพื่อนไปนอนด้วยกันก็เกิดความอยากมานอนด้วยเลยรีบเก็บของทันทีหลังจากที่ลิลินโทรไปหา

 

เมื่อทิศเหนืออาบน้ำเสร็จก็ออกมาจากพบกับมอสที่นอนเล่นอยู่บนเตียงและลิลินที่นั่งเล่นโน๊ตบุ๊คอยู่ข้างๆ เขาเดินไปนั่งตรงกลางที่เป็นพื้นที่ว่างระยะห่างของลิลินกับมอส

 

"มะนาวเป็นคนหนึ่งที่เด่นในเด้นเชียร์ลีดเดอร์ หน้าตาดี แถมเป็นดาวโรงเรียน แต่มีนิสัยชอบเอาชนะ ขี้อิจฉา โอ๊ะเหมือนนางร้ายในละครเลย ฮ่าๆ" ลิลินพูดขึ้นมาหลังจากที่ทิศเหนือนั่งลง

 

"บทจะพูดเรื่องคนอื่นก็พูดแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเลยนะมึง" มอสพูดแต่สายตายังคงจับจ้องโทรศัพท์ที่กำลังแสดงเกมส์ที่มอสเล่นอยู่

 

"แล้วไปส่องเฟซมะนาวทำไม" ทิศเหนือถามเมื่อเห็นหน้าจอโน๊ตบุ๊คของลิลินกำลังแสดงหน้าไทม์ไลน์ของมะนาวอยู่

 

"ต้องส่องชีวิตนางหน่อย แต่ดูว่ามีแววเลิกกับปกป้องแน่นอนเลยอ่ะ" ลิลินทำหน้าครุ่นคิดก่อนที่จะถูกอะไรนุ่มๆกระแทกเข้าหัวอย่างเต็มๆ

 

"เขาเพิ่งคบกัน มึงก็รีบแช่งให้เลิกเลยนะ" มอสหยิบหมอนแล้วตีใส่ลิลิน ก่อนที่จะลงมานั่งข้างทิศเหนือหลังเล่นเกมส์เสร็จ

 

"แหม มึงดู แฟนคนก่อนเพิ่งคบได้สองอาทิตย์เลิก แล้วผ่านมาหนึ่งอาทิตย์คบกับปกป้อง มึงว่าอีกกี่วันนางจะเลิกกับปกป้อง ยัยนี่จริงใจกับใครที่ไหน" ลิลินพูดพร้อมกับกอดอก ทิศเหนือเลื่อนดูหน้าไทม์ไลน์ของมะนาวไปเรื่อยๆ

 

"ปกป้องชอบคนแบบนี้หรอ" ทิศเหนือพูดขึ้่น

 

"ไอ้ปกป้องไม่ได้ชอบมะนาวหรอก ทั้งคู่จะเล่นเกมส์แพ้เลยต้องมาตั้งสถานะ" มอสตอบทำให้ทิศเหนือกับลิลินหันหน้าขวับไปทางมอสอย่างรวดเร็ว ลิลินรีบลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาบีบคอมอสทันที

 

"ไอ้มอสส!!!! ทำไมมึงไม่บอกให้เร็วกว่านี้!!!" ลิลินเขย่าคอมอสจนเขาต้องตีมือลิลินเป็นเชิงให้ปล่อย

 

"ก็กูเพิ่งรู้เมื่อกี้ตอนกลุ่มบาสมันแซ็วเรื่องไอ้ปกป้องกับมะนาวนี่หว่า" มอสตอบพร้อมกับยกโทรศัพท์ที่หน้าจอขึ้นภาพแชตกลุ่มบาสของมอส

 

ความรู้สึกของทิศเหนือตอนนี้เหมือนยกภูเขาทั้งก้อนใหญ่ออกจากอก เขารู้สึกดีมากจนไม่รู้ว่าจะดียังไงอีกแล้ว เขาไม่ต้องมานั่งซึมอีก ดีที่เรื่องทุกอย่างเป็นแค่การเล่นเกมส์

 

ตอนนี้ก็คงภาวนาอย่างเดียวว่าให้ปกป้องอย่าเพิ่งมีใครเลย 

 

 

 

 

 

 

TALK. 

ถ้าเบลเป็นทิศเหนือขอไปวิ่งไล่ตีคนที่คิดเกมส์ที่ทำให้ปกป้องแพ้นะคะ (หัวเราะ) 

ตอนหน้าเราจะได้วาร์ปแบบรวดเร็วแล้วนะ ^^ 

 

 

 

#กรุ่นกลิ่นรักหวาน 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น