นันทิศ
email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 32

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2563 22:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5
แบบอักษร

พอลมาพบทนายความคนสนิทของครอบครัวที่สำนักงาน ดูจากสีหน้าของทนายทำให้เขารู้ในทันทีว่าคงจะต้องมีเรื่องให้ปวดหัวอย่างแน่นอน  

“ว่าไงหลานชาย ไม่ได้เจอตั้งนาน ดูหล่อกว่าเดิมอีกนะ น่าเสียดายที่ลุงไม่มีลูกสาว ไม่อย่างนั้นลุงต้องขอดองหลานให้ลูกสาวแน่ๆ“ ทนายซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของพ่อหยอกล้อ  

“สวัสดีครับ คุณลุงยังคงแข็งแรงเหมือนเดิมนะครับ” พอลนั่งลงตรงหน้า เขารู้จักกับลุงทนายตั้งแต่ยังเด็กจึงมีความคุ้นเคยกันดี  

“ลุงเสียใจด้วยนะเรื่องพ่อของหลาน ไม่คิดว่าจะจากไปเร็วเช่นนี้ จริงๆ แล้วลุงอยากจะให้หลานได้พักผ่อนจากงานศพเสียก่อน ลุงรู้ว่าหลานมีเรื่องมากมายที่ต้องดูแล แต่ลุงจะต้องไปทำงานต่างรัฐหลายอาทิตย์ตามที่เลขาจัดตารางไว้ให้ก่อนหน้าที่จะรู้เรื่องพ่อของหลาน ลุงจึงอยากจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยก่อน ต้องขอโทษด้วยที่ดูเร่งรีบไปสักหน่อย”  

“ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ ผมเองก็มีเรื่องงานส่วนตัวที่ต้องจัดการเช่นกัน” 

“เอาล่ะมาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า เอกสารเกี่ยวกับทรัพย์สินทุกอย่างอยู่ตรงหน้าหลานแล้ว เนื่องจากพ่อของหลานทำพินัยกรรมเอาไว้ให้หลานเพียงคนเดียวทุกอย่างก็เลยง่ายขึ้น จะมีก็แต่เรื่องบ้านเท่านั้นที่มีเงื่อนไขนิดหน่อย” 

“เงื่อนไขอะไรครับ” พอลเงยหน้าจากเอกสารด้วยความสงสัย  

“บ้านใหญ่เป็นของหลานอย่างแน่นอน แต่มีเงื่อนไขนิดหน่อยตรงที่พ่อของหลานกำหนดไว้ให้คุณเจนอาศัยอยู่จนกว่าจะย้ายออกไปด้วยความสมัครใจ และถ้าหลานตัดสินใจขายบ้านใหญ่และบ้านรับรองนี้ก็ให้แบ่งรายได้จากการขายหลังจากหักค่าใช้จ่ายจากนายหน้าให้คุณเจนยี่สิบเปอร์เซ็นต์” ทนายมองดูหน้าชายหนุ่มตรงหน้าอย่างชั่งใจ นึกชมชอบพอลอย่างจริงใจที่ได้รับการอบรมให้ควบคุมสติเป็นอย่างดี ไม่มีการโวยวายอย่างที่ลูกค้าหลายคนชอบทำหลังจากเปิดพินัยกรรมแล้วได้รับส่วนแบ่งที่ทำให้ไม่พอใจ 

“ขอบคุณครับ” พอลพูดได้แค่นั้น เพราะค่อนข้างจะรู้อยู่แล้วว่าพ่อต้องทำพินัยกรรมมอบหมายบางส่วนให้เจน แต่ที่ทำให้เขาไม่พอใจอย่างมากก็คือเรื่องบ้าน เพราะพ่อกับแม่ร่วมกันเก็บเงินสร้างบ้านหลังนี้ด้วยกัน การที่พ่อจะยกบางส่วนให้เจนนั้นเป็นเรื่องที่รับไม่ได้ เขาอยู่คุยกับลุงทนายชั่วครู่จึงลากลับ ในใจยังคุกรุ่นโกรธเคืองพ่อยิ่งนักที่ทำร้ายจิตใจของแม่จนถึงวันสุดท้าย เขายังไม่อยากจะกลับบ้านในทันทีเพราะเกรงว่าจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ถ้าต้องเจอหน้าเจนหรือหลานสาวของเจนในตอนนี้ จึงแวะร้านกาแฟตกแต่งหรูหราไม่ไกลจากบ้าน ขณะที่กำลังจิบเครื่องดื่มร้อนๆ พลันเหลือบไปเห็นสาวสวยกำลังเดินเข้ามาในร้าน พอจ้องมองไปสักพักจึงจำได้ว่าเป็นอลิซ เธอดูงดงามในชุดกระโปรงแบบทันสมัยสีน้ำเงินเข้มเข้ากับรูปร่างสูงโปร่งเป็นอย่างดี หน้าเรียวงามถูกตกแต่งด้วยเครื่องสำอางเล็กน้อยเผยให้เห็นผิวผ่องนวลสวย เธอเปลี่ยนไปมากจากสมัยที่ยังเป็นเด็กผอมแห้งหน้าอมทุกข์คนที่เขาเคยรู้จัก  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น