ฮะนะชิ

โซเฟียจะปกป้องคุณหนูสุดที่รักจากเสือผู้หญิงสำเร็จไหม แล้วโซเฟียที่หวั่นไหวกับคุณชายเอลเลียตเสียเองจะทำยังไงต่อไป!? <อัพทุกวัน วันละตอน ไม่เว้นวันหยุดจ้า>

ตอน 1-3 ชีวิตสาวใช้ที่ใฝ่ฝัน

ชื่อตอน : ตอน 1-3 ชีวิตสาวใช้ที่ใฝ่ฝัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ญี่ปุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.พ. 2563 10:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอน 1-3 ชีวิตสาวใช้ที่ใฝ่ฝัน
แบบอักษร

แต่กระนั้นเชเปอโรนก็ยังทำหน้านิ่วคิ้วขมวดพลางพึมพำด้วยความรำคาญว่า       

“โซเฟีย ทางที่ดีเธอควรไปกันคนนั้นอย่าให้เข้าใกล้คุณหนูจะดีกว่านะ” 

“คนนั้น...เหรอคะ?” 

เชเปอโรนเล่าเรื่องราวน่ากลัวให้ฉันที่กำลังเอียงคอฟัง 

“คนนั้นน่ะชื่อคุณชายเอลเลียต เป็นบุตรชายของขุนนางนีควิสต์ ขึ้นชื่อว่าเป็นเสือผู้หญิงตัวยง เขาชอบเข้าไปพูดคุยกับผู้หญิงสวยๆ คนแล้วคนเล่าแล้วก็อยู่ด้วยกันทั้งคืน เป็นคนน่ากลัวทีเดียว แล้วถ้าวันไหนคุณหนูเกิดถูกผู้ชายอย่างนั้นปลดเปลื้อง...”  

ฉันเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว 

“ความเป็นไปได้ที่จะตั้งท้องก่อนแต่งงานมีสูงมากเลยนะ” 

อะไรกันเนี่ย! 

“ถ้าเผื่อว่าคุณหนูเข้าไปใกล้ชิดคนที่มีข่าวลือเสียหายแบบนั้น ฉันคิดว่าคุณหนูคงไม่สามารถมีชีวิตแต่งงานอย่างมีความสุขแน่ๆ” 

คำพูดของเชเปอโรนทำให้ฉันหน้าซีดเผือด 

ขุนนางของประเทศนี้มีแนวโน้มที่จะต้องการสาวบริสุทธิ์มาเป็นภรรยา ผู้หญิงที่ไม่ใช่สาวบริสุทธิ์จะถูกเหยียดหยามและมีมูลค่าลดลง ดังนั้นจึงไม่สามารถคาดหวังว่าจะสานสัมพันธ์กับผู้ชายดีๆ ได้ 

คุณหนูผู้น่ารักของฉันกำลังโดนผู้ชายที่เหมือนสุนัขจิ้งจอกปั่นหัว 

ถ้าเกิดคุณหนูมีมลทินขึ้นมา... 

แค่คิดก็หวาดเสียว!  

ไม่ได้เด็ดขาด! 

คุณชายเอลเลียตเป็นคนอันตราย ฉันสลักลงในบันทึกลับของหัวใจ 

“เข้าใจแล้วค่ะ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเถอะค่ะ! ฉันจะกันไม่ให้เขาเข้าใกล้คุณหนูเอง” 

ฉันกับเชเปอโรนพยักหน้าให้กัน  

เมื่อการเต้นรำจบลง ฉันรีบพุ่งเข้าไปหาคุณหนูทันทีเพื่อดึงเธอออกห่างจากคุณชายเอลเลียต 

คุณหนูทำสีหน้าผิดหวัง แต่สักวันจะต้องขอบคุณฉันที่เข้ามาปกป้องไม่ให้เข้าใกล้คนแบบนั้น  

คุณชายเอลเลียตทำหน้าตาไม่ยินดียินร้าย แล้วก็พุ่งไปหาผู้หญิงคนอื่นต่อ 

ฉันรู้สึกโล่งอกเมื่อมองตามแผ่นหลังของเขาไป  

 

*** 

            

“คุณหนูคะ ในงานเต้นรำวันนี้ถูกใจสุภาพบุรุษคนไหนบ้างไหมคะ?” 

ฉันรวบรวมความกล้าลองถามคุณหนูที่กำลังจะเข้านอนดูสักหน่อย 

“มีสิ คนที่เต้นด้วยเป็นลำดับที่ห้าน่ะ บุตรชายตระกูลแบร์ควิสต์วิเศษมากเลยละ”  

เอ๊ะ คนที่ชื่อคุณชายโจเอลน่ะเหรอ!? 

เขาเป็นคนที่น่าประทับใจมากจริงเสียด้วย ตัวสูง ผมสีดำเข้ม ดวงตาสีเขียวอ่อน 

“เขาคุยเก่งสุดๆ ยิ่งกว่านั้นยัง...” 

“ยิ่งกว่านั้น?” 

“อืม ไม่มีอะไรหรอก คุยกับเขาแล้วสบายใจดีน่ะ ถ้าได้เจอกันอีกครั้งก็อยากคุยกับเขาอีกนะ” 

คุณหนูพึมพำด้วยท่าทางหลงใหล 

ขุนนางแบร์ควิสต์เป็นเจ้าของที่ดินแทบจะทั่วเกาะญี่ปุ่น เป็นขุนนางที่ได้ชื่อว่ามีทรัพย์สินมหาศาล บรรดาลูกชายทั้งสามคนก็ไม่เคยได้ยินข่าวลือเสียหาย  

คุณหนูคนสำคัญของฉันกำลังหลงรักเขา  

ถ้าเป็นคุณชายโจเอลก็ไม่เลว 

บางทีนี่อาจจะเป็นผู้ชายที่คุณหนูเลือกแล้วก็ได้ 

ต้องรีบรายงานนายหญิงกับเชเปอโรนให้เร็วที่สุด 

ฉันตัดสินใจอย่างนั้น แต่ขอตรวจสอบให้แน่ใจอีกสักหน่อย 

“แล้วคนที่เต้นรำด้วยเป็นลำดับที่สองล่ะคะ?” 

ฉันถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ 

“ลำดับที่สองเหรอ...?” 

หลังจากทบทวนความทรงจำพักหนึ่ง ในที่สุดคุณหนูก็นึกออก 

“อ๊ะ เป็นคนที่สง่างามและหล่อเหลามาก จะว่าไปเขาบอกฉันด้วยนะว่าลืมฉันไม่ลงตั้งแต่ได้เต้นรำกันรอบแรก เลยอยากคุยกับฉันแบบสองต่อสองอีกครั้งน่ะ”  

คุณหนูพูดพร้อมกับแก้มที่แดงระเรื่อ 

หรือว่าคุณหนูจะตกหลุมรักเสือผู้หญิงคนนั้นเสียแล้ว!? 

“แต่ว่าคงจะเป็นคนชั้นสูงเกินไปละมั้งฉันเลยรู้สึกอึดอัดนิดหน่อย แถมแม้แต่ชื่อฉันก็ยังจำไม่ได้ ยิ่งกว่านั้นฉันรู้สึกชอบคุณชายโจเอลมากกว่า...”  

ขณะที่เอ่ยชื่อคุณชายโจเอล แก้มของคุณหนูแดงหนักกว่าเดิม  

ไม่ว่าจะพูดอย่างไร แต่ดูเหมือนใจคุณหนูจะเอนเอียงไปทางคุณชายโจเอลมากกว่าคุณชายเอลเลียต 

แต่ถึงอย่างไรเรื่องที่คุณชายเอลเลียตพูดกับคุณหนูว่า “อยากคุยด้วยแบบสองต่อสอง” ก็ยังวางใจไม่ได้ ต้องจับตาดูอย่างใกล้ชิดกว่านี้  

ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้คนหยาบโลนแบบนั้นเข้าใกล้คุณหนูอย่างเด็ดขาด 

เพื่อความสุขของตัวคุณหนูเอง 

“ถ้าอย่างนั้นก็ราตรีสวัสดิ์นะคะคุณหนู” 

“ราตรีสวัสดิ์จ้ะ โซเฟีย” 

เมื่อโค้งคำนับอย่างเงียบๆ แล้วฉันก็ลงไปที่ห้องพัก 

บริเวณห้องเฉลียงมีห้องว่างไว้สำหรับให้คนรับใช้ส่วนตัวของคุณหนูนอนเฝ้ายาม  

เมื่อคุณหนูเข้านอนแล้วก็จะหลับยาวจนกระทั่งเช้าและไม่มีการเรียกหากลางดึก หลายปีที่ผ่านมานี้จึงไม่มีคนรับใช้มานอนที่ห้องเฉลียงเลย  

เพราะไม่ต้องการให้เพื่อนร่วมห้องตื่นขณะกลับห้องพักคนรับใช้ ฉันจึงได้รับอนุญาตให้ใช้ห้องเฉลียงนี้เป็นที่พักเฉพาะวันที่ไปงานเลี้ยงเต้นรำ 

เมื่อถอดชุดเดรสแล้วฉันก็ลงแช่น้ำอุ่น ซึ่งเป็นน้ำอุ่นที่เหลือใช้จากคุณหนู แต่แค่นี้ฉันก็รู้สึกขอบคุณมากแล้วที่คุณหนูอุตส่าห์อนุญาตให้ฉันได้ใช้  

ฉันค่อยๆ ดึงปิ่นปักผมที่ม้วนไว้ออกอย่างแผ่วเบา เส้นผมที่ยืดยาวลงมาปิดหน้าอกมีสีสตรอว์เบอร์รี่บลอนด์เหมือนคุณหนูไม่มีผิด เพียงแต่เฉดสีผมของคุณหนูสว่างกว่าเล็กน้อย แถมยังนุ่มลื่นเหมือนเส้นไหม ช่างงดงามน่าอิจฉาจริงๆ 

น้ำอุ่นสีน้ำนมมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ ช่วยผ่อนคลายหัวใจและร่างกายที่เหนื่อยล้าได้ชะงัด  

แม้ว่าฉันจะไม่เคยไปงานสังคมมาก่อน แต่สถานที่อันสวยงามอย่างงานเลี้ยงเต้นรำดูอย่างไรก็ช่างไม่เหมาะกับคนธรรมดาอย่างฉันเลย ฉันจึงรู้สึกเหนื่อยอ่อนเป็นอย่างมาก 

แม้จะได้สวมชุดเดรสสวยๆ ได้โบยบินอยู่ในโลกที่เหมือนความฝัน แต่ฉันก็เป็นแค่สาวใช้ธรรมดา เทียบกับในโลกนิยายก็คงไม่ใช่อะไรที่มากไปกว่า “สาวใช้นิรนาม” 

สำหรับสาวใช้กับโลกของขุนนางดูอย่างไรก็แตกต่างกันเกินกว่าจะเข้าถึง  

เวลาผ่านไปนับชั่วโมง ร่างกายและจิตใจของฉันเริ่มผ่อนคลายขึ้น  

นึกถึงคุณหนูที่ต้องไปสถานที่แบบนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อหาคู่แต่งงาน ดูอย่างไรก็น่าเห็นใจ 

หลังจากชำระล้างร่างกายเรียบร้อยแล้ว ฉันก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง ความง่วงเข้าจู่โจมทันที ในไม่ช้าฉันก็เข้าสู่ห้วงนิทรา 

ความคิดเห็น