เหม่อลอย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 42 : หน้าหงาย

ชื่อตอน : Chapter 42 : หน้าหงาย

คำค้น : มาโปรด ทะเล เหม่อลอย ร้าย ความลับ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2563 11:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 42 : หน้าหงาย
แบบอักษร

เรื่อง Secret รัก(ลับ)ร้าย

Chapter 42

(หน้าหงาย)

 

ทะเล Talk

 

วันนี้ผมตั้งใจที่จะเข้ามาหาไอ้เพียงพอที่ร้านของมันเพื่อมาคุยกับมันให้เข้าใจและเคลียร์กันอย่างตรงไปตรงมา ผมเดินเข้าร้านมาก็สอดสายตามองหาไอ้เพียงแต่กลับไม่เจอมันเจอแค่ไอ้บาสกับไอ้เจที่แต่งชุดพนักงานร้านยืนคุยกันอยู่

 

“ไอ้เจ ไอ้บาส มึงมาทำอะไรที่นี่” ผมถามออกไปโง่ ๆ ก็แต่งชุดพนักงานร้านกาแฟพวกมันคงมานั่งเรียนหนังสือกันหรอกนะ เออ! แล้วไอ้โปรดมันหายไปไหนวะ! ทุกทีไปไหนก็ไปกันสามคนตลอด

 

“ผมมาขายโรตีมั้งครับ” ไอ้เจหันมาตอบผมด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดก่อนจะทำสีหน้าตื่นตกใจและมองไปยังโซนร้านด้านนอก ผมมองตามสายตาของไอ้เจมันก่อนที่จะเห็นไอ้มาโปรดกับไอ้เพียงนั่งจู๋จี้กันอยู่ ทันทีที่ผมเห็น ผมก็เดินตรงไปยังโซนด้านนอกร้านทันที โดยไม่ฟังเสียงห่าเหวอะไรของไอ้สองคนนั้นเรียกรั้งผมไว้เลย

 

ผมเดินเข้าไปด้วยอารมณ์ที่เรียกว่าโมโหเลือดขึ้นหน้า ผมพยายามมองโลในแง่ดีและคิดว่าไอ้โปรดคงไม่นอกใจผมแต่เปล่าเลย ในขนาดที่ผมกำลังจะกลับมาเปิดใจเคลียร์กับมัน แต่ไอ้โปรดมันกลับมานั่งอี๋อ๋อกับชายชู้ และในจังหวะที่ผมกำลังจะไปถึงตัวของไอ้มาโปรดและไอ้เพียงพอ อยู่ ๆ ไอ้มาโปรดก็เอื้อมตัวของมันเขาไปจูบกับไอ้เพียงพอ ผมไม่ได้เห็นหรอกว่าปากของมันจะชนกันและจูบดูดดื่มแค่ไหนเพราะไอ้เพียงนั่งหันหลังให้ผมอยู่ ผมเข้าไปถึงตัวของมันทั้งสองคนได้ผมก็กระชากตัวเองเพียงขึ้นมาและซัดหมัดใส่หน้ามันเต็มแรง

 

“ไอ้เพียง!!!”

 

พลั่ก! ผวะ!

 

“พี่เพียง! กร๊ดดดด” ในจังหวะที่ผมต่อยไอ้เหี้ยเพียงไม่ยั้ง ก็มีเสียงกรีดร้องของผู้หญิงดังขึ้น และผมก็รับรู้ได้ถึงแรงมหาศาลจากการร่วมด้วยช่วยกันของหลาย ๆ คนที่กระชากตัวผมออกจนผมกระเด็นไปนั่งลงกับพื้น

 

“เป็นเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย!” ไอ้มาโปรดตะโกนด่าผมพลางเข้าไปดูอาการของไอ้เพียง ภาพนั้นแม่งโคตรเจ็บปวดเลยวะ! คนที่ไอ้มาโปรดต้องเข้ามาดูมันต้องเป็นผมไม่ใช่เหรอว่ะ! ไม่ใช่ไอ้เพียงพอ!

 

“มึงนอกใจกูไอ้เหี้ยโปรด!!” ผมค่อย ๆ ยัดตัวลุกขึ้นก่อนที่จะชี้หน้าด่าไอ้มาโปรด

 

“ถุย! กูเหรอนอกใจมึง! ไอ้เหี้ยทะเล! มึงมันเหี้ยมึงต่างหากที่นอกใจกูไปเอากับคนอื่น คนที่ต้องพูดคำนั้นมันกูไม่ใช่มึง!” ไอ้มาโปรดหันมาลุกขึ้นด่าผม น้ำเสียงและท่าทางของมันบ่งบอกว่ามันโมโหมาก แต่จุดนี้ผมก็ไม่กลัวเหี้ยอะไรทั้งนั้นเพราะมันก็นอกใจผมเหมือนกัน 

 

“กูไม่ได้นอกใจมึง! มึงกับไอ้เหี้ยเพียงต่างหากที่รวมหัวกันสวมเขาให้กู!” ผมเดินเข้าไปผลักไอ้มาโปรดอย่างเอาเรื่อง

 

พลั่ก!

 

“ไอ้เหี้ย!” ไอ้มาโปรดเดินเข้ามาชกผมโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว รสคาวเลือดซึมโดนลิ้มของผมทันที

 

“ถุย!” ผมถมเลือดผสมน้ำลายลงพื้นก่อนที่จะ... 

 

พลั่ก!

 

“มึงก็เหี้ย! มึงจูบมันต่อหน้ากู! ถ้ามึงคิดว่ากูเหี้ยขนาดนั้นก็เลิกกับกูไปเอากับไอ้เหี้ยเพียงให้พอใจมึง!” มันคิดว่ามันต่อยผมได้คนเดียวเหรอว่ะ ผมก็ต่อยมันได้เหมือนกัน! ด้วยความที่ผมทั้งเสียใจและโมโหเลยต่อยไอ้เหี้ยมาโปรดคืนพร้อมกับชี้หน้าด่ามันและจากนั้นผมก็บอกเลิกมันทันทีโดยไม่คิดส้นตีนอะไร!

 

บอกเลิกทั้ง ๆ ที่ไม่เคยอยากเลิก แต่ผมทนคบกับคนที่นอกใจผมไม่ได้ มันจูบกันต่อหน้าต่อตาผม ทั้ง ๆ ที่ผมตั้งใจจะมาเคลียร์และทำทุกอย่างให้มันดีขึ้น

 

“ได้! เลิกก็เลิก! กูก็เหนื่อยที่จะต้องมาทนทำงานหาเงินทำของเหี้ย ๆ ให้กับคนเหี้ย ๆ แบบมึงเหมือนกัน ฮึก!” ไอ้มาโปรดมันพูดด้วยน้ำตาพร้อมกับเดินกลับไปที่โต๊ะจากนั้นมันก็เดินกลับมาหาผมและ…

 

ฟิ้ว! ตุบ!

 

ถุงสีกรมท่าลอยมากระแทกที่หน้าผมพร้อมกับที่ไอ้มาโปรดเดินร้องไห้ออกจากร้านไป ผมไม่ได้วิ่งตามมันเหมือนพระเอกในละคร ผมทำได้แค่ยืนนิ่ง ๆ และมองถุงที่หล่นลงพื้นจนกล่องกำมะหยี่สีกรมท่าหล่นออกมา ผมก้มลงไปหยิบมันขึ้นมาช้า ๆ ก่อนที่จะเปิดกล่องกำมะหยี่นั้นดู ภายในกล่องเป็นสร้อยสีเงินสองเส้นที่มีจี้รูปคลื่นทะเลสลักลายสวยงาม ผมจับมันด้วยมืออันสั่นเทา ก่อนจะหยิบมันขึ้นมาดูใกล้ ๆ ที่ตัวจี้มันสลักชื่อของ ‘มาโปรด’ เอาไว้ ผมเลยเลื่อนไปจับอีกเส้นขึ้นมาดู สร้อยมันเหมือนกันทั้งสองเส้นแต่ต่างกันตรงชื่อคนบนจี้ที่อีกเส้นเป็นชื่อของผมเอง ‘ทะเล’ ผมมองสร้อยด้วยดวงตาที่สั่นไหวเหมือนกับน้ำตาของผมมันใกล้จะไหลเต็มทน 

 

ผมเงยหน้าขึ้นมองคนอื่น ๆ ที่ยืนเงียบ ๆ อยู่นาน ร่วมทั้งไอ้เพียงพอด้วยที่มันมองหน้าผมเอามือจับปากตัวเองพร้อมกับส่ายหัวส่งมาให้ผม นี่ผมทำอะไรพลาดไปใช่ไหม?

 

“พี่ทะเลไม่น่าบอกเลิกมันเลย” ไอ้บาสบอกผมและส่ายหัว

 

“พี่ทำพังวะ!” ไอ้เจเสริมไอ้บาสซ้ำผมอีกแรง

 

“เสียดายที่ไอ้โปรดมันรักคุณมาก ยอมที่จะลำบากตัวเองทำงานหาเงินมาจ่ายค่าของขวัญแพง ๆ ให้กับคุณ แต่คุณกับมองว่ามันมีคนอื่น ผมเสียดายแทนคุณวะ คุณแม่งไม่เชื่อใจแฟนตัวเองเลย” ไอ้เพียงด่าผมก่อนที่จะลุกขึ้นเดินหนีไป ตามด้วยไอ้เจและไอ้บาส ก่อนที่น้องผู้หญิงคนหนึ่งจะมายืนตรงหน้าผมและมองหน้าผม

 

“คนนี้เหรอแฟนโปรดที่โปรดมันรักขนาดยอมเหนื่อยทำงานทำอะไรดี ๆ ให้! พี่แม่งเฮ็งซวยวะ!” น้องผู้หญิงคนนั้นด่าผมเสร็จและก็เดินตามทุก ๆ คนออกไป ผมที่ยืนอึ้งกับสิ่งที่ผมได้ยินและโดนกระทืบซ้ำเติมด้วยคำพูดนั้น มันเหมือนกับว่าผมทำทุกอย่างพลาดไปหมด ผมกำลังเข้าใจไอ้มาโปรดผิด! ผมบอกเลิกมัน! และผมทำร้ายความรู้สึกมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผมนี่มันโง่จริง ๆ โถ่โว้ย! ไอ้ควายทะเล! ไอ้งี่เง่า! ไอ้เหี้ยเอ๊ย! 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น