กรกากี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

chapter 49 อวสานไอ้โม่ง

ชื่อตอน : chapter 49 อวสานไอ้โม่ง

คำค้น : แฮปปี้เอนดิ้ง

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 108

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2563 15:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 49 อวสานไอ้โม่ง
แบบอักษร

49...        อวสานไอ้โม่ง               

          โบสถ์ เซ็นท์คริสโตเฟอร์...           

                  วิชุดาเห็นท่าไม่ดี รีบออกโรงเอง

       “ คุณแม่ขา อย่าเดินตามรอยคุณตาเลยค่ะ สงสารหนูเถอะ แม่คงไม่อย่าให้หนู ต้องเป็นเหมือนแม่ตอนสาวๆใช่มั้ยคะ ? ”

                               วิภาอึ้งไปแป๊บ แล้วหัวเราะออกมา

         “ แม่ล้อเล่นจ้า แม่รู้ว่าพ่อหนุ่มคนนี้เสี่ยงชีวิตช่วยหนูไว้หลายครั้ง คนที่รักเราขนาดยอมตายแทนได้ ไม่ใช่หาได้ง่ายๆ ถึงเขาจะจนไปหน่อย แต่ก็คู่ควรที่จะเป็นลูกเขยของแม่จ้ะ ”

                         จอห์นยิ้มออกมาได้ แต่ยังไม่กล้าดีใจ

       “ หมายความว่า คุณแม่อนุญาต ? ” เขาย้ำเพื่อความแน่ใจ

                              วิภาพยักหน้ายืนยัน

       “ ใช่คุณเบล็น ฉันอนุญาต เรียกท่านบาทหลวงมาทำพิธีต่อไปได้เลย ”

                เมื่อประโยคที่ทุกคนอยากได้ยินจบลง ว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวรวมทั้งกองเชียร์ในห้อง ก็ไชโยโห่ร้องออกมาพร้อมกันด้วยความดีใจ...

          หลังจากพิธีการตามศาสนประเพณีเสร็จสิ้นลง

           คู่บ่าวสาวก็ควงแขนออกมายืนเคียงคู่กัน ตรงบันไดหน้าโบสถ์อย่างชื่นมื่น

            พวกแขกเหรื่อที่จับกลุ่มรออยู่บนลานด้านล่าง โดยเฉพาะพวกสาวๆที่หวังจะเป็นเจ้าของช่อดอกไม้เจ้าสาว ต่างปรบมือโห่ร้องต้อนรับกับเกรียวกราว

       หลังจากเจ้าบ่าวเจ้าสาวยืนโพสต์ท่า ให้ช่างภาพถ่ายรูปหมู่ร่วมกับญาติผู้ใหญ่และเพื่อนสนิทเรียบร้อย ก็ถึงพิธีโยนช่อดอกไม้เสี่ยงทาย ว่าใครจะเป็นผู้โชคดีได้เป็นเจ้าสาวรายต่อไป

      วิชุดาอมยิ้มมองกลุ่มสาวๆผู้ไม่อยากขึ้นคาน ที่กำลังโบกไม้โบกมือส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดแข่งกัน ทุกคนพยายามเรียกร้องความสนใจจากเธอกันสุดฤทธิ์

        เมื่อเห็นนังออสซี่กับผู้กองมอนโรลงไปเยิ้วๆกับเขาด้วย เธอก็หัวเราะหึๆแล้วหันหลังโยนช่อดอกไม้ในมือข้ามหัวตัวเองเต็มแรง

        ช่างเป็นความบังเอิญอย่างเหลือเชื่อ ช่อดอกไม้เจ้าสาวลอยคว้างข้ามหัวทุกคนมาตกลงตรงหน้าผู้กองมอนโรพอดี

    สาวทอมกลับใจกระโดดตัวลอยด้วยความดีใจรีบคว้าช่อดอกไม้นำโชคไว้ แล้วหันไปส่งยิ้มทำตาหวานกับภาสกรที่ยืนเชียร์อยู่ข้างหลัง

        สาวๆที่ได้แห้วแทนช่อดอกไม้พากันแอบอิจฉาเล็กๆ แต่ก็เฮโลเข้าไปรุมล้อมแสดงความยินดี

         คู่บ่าวสาวเข้ามาร่วมเฮด้วย ทุกคนช่วยกันเอาเรื่องคำทำนายเจ้าสาวรายต่อไป มากระเซ้าเย้าแหย่ผู้กองมอนโรกันอย่างสนุกสนาน

        ในที่สุดงานวิวาห์อลเวงก็จบลงด้วยดี มองไปทางไหนก็มีแต่รอยยิ้มแห่งความสุข

     บรรดาญาติมิตรช่วยกันแห่แหนพาเจ้าบ่าวเจ้าสาวไปส่งที่รถวิวาห์ ซึ่งออสก้าเจ้าพ่อมาเฟียใหญ่จัดเตรียมไว้ให้เป็นของขวัญวันแต่งงานพี่สาวที่เขาเคารพรัก

           มันคือฟอร์ดมัสแตงเปิดประทุนสีขาว สุดยอดรถคลาสสิกระดับเกรดเอ.ซึ่งเป็นความภาคภูมิใจของอเมริกันชน

         ฝากระโปรงหน้าหลังรถ ประดับตัดขอบด้วยแถบสีแดงของดอกกุหลาบสดหลายร้อยดอกเรียงซ้อนกันสองแถวอย่างสวยงาม กันชนหลังมีกระป๋องนมเปล่าๆหลายใบผูกเชือกห้อยไว้ยาวลากพื้นตามธรรมเนียมของรถวิวาห์ทั่วไป

          เจ้าบ่าวรูปหล่อพาเจ้าสาวแสนสวยของเขาขึ้นรถ แล้วสต้าร์ทเครื่อง

         เสียงเครื่องยนต์ที่เพิ่งเปลี่ยนมาใหม่เอี่ยมคำรามลั่น ทั้งสองโบกมืออำลาญาติมิตร ที่ต่างก็โบกมือบ๊ายบาย และส่งเสียงอวยพรกันเซ็งแซ่

       แล้วเจ้าบ่าวก็ขับรถวิวาห์ลากกระป๋องดังโป๊งเป๊งลั่นถนน พาเจ้าสาวจากไป

         ทิ้งรอยยิ้มกับเสียงไชโยโห่ร้องแสดงความยินดี ของบรรดาญาติมิตรที่ตามมาส่งไว้เบื้องหลัง แต่ทุกภาพทุกเสียงจะถูกเก็บไว้ในความทรงจำตลอดไป

         คู่วิวาห์นั่งรถกินลมชมวิวสวีทหวานแหววกันไปตลอดทาง ไม่ว่าผ่านไปตรงไหนคนที่ได้เห็น ต่างก็ต้องอมยิ้มไปตามๆกัน

           ทุกอย่างโอเค กระทั่งรถของทั้งสองไปถึงหุบผาดำ ซึ่งเป็นเส้นทางคดเคี้ยวไปตามไหล่เขาค่อนข้างอันตราย

      จอห์นอยากไปถึงสู่เขื่อนฮูเวอร์จุดหมายปลายทางของพวกเขาเร็วๆ จึงเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็วขึ้นไปอีก

       “ ช้าลงหน่อยจอห์นนี่ แถวนี้เกิดอุบัติเหตุบ่อย ฉันไม่อยากตกลงไปให้หนอนแทะกับคุณที่ก้นเหว ” วิชุดาร้องปรามเสียงหลง เหล่เหวลึกข้างทางอย่างเสียวไส้

                          จอห์นหันมายิ้ม

      “ ไม่ต้องห่วงที่รัก เชื่อมือผมเหอะ ผมอยากไปถึงเขื่อนเร็วๆ เราจะได้มีเวลาจู๋จี๋กันนานๆ ” เขาไม่ทำตาม แถมเร่งความเร็วขึ้นไปอีก

                        วิชุดาเสียวท้องน้อยเกาะเก้าอี้แน่น        

    “ อย่าดื้อสิคะ ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า เราสองคนยังไม่หมดเคราะห์ เราต้องระมัดระวังตัว จะประมาทไม่ได้เป็นอันขาด ” เธอยกความเชื่อส่วนตัวมาอ้าง

                          จอห์นลดความเร็วลงทันที ถึงไม่เชื่อแต่เขาก็ไม่ลบหลู่

       “ คุณรู้ได้ไง ว่าเรายังไม่หมดเคราะห์ ” เขาอยากรู้ที่มาที่ไป

        “ ฉันเคยเอาดวงเราสองคนไปให้ซินแสที่ดาว์นทาว์นดูให้ค่ะ ซินแสคนนี้ดูแม่นราวกับตาเห็น ทำนายไม่เคยผิดพลาด ” เธอชี้แจง และเล่าเรื่องคำทำนายเกี่ยวกับโทนี่กับเหม่ยหลินที่เป็นจริงทุกประการให้ฟัง

      “ ซินแสทำนายเรื่องเราสองคนว่ายังไงบ้างครับ ? ” จอห์นถามอย่างเลื่อมใส

      “ แกบอกว่าเราสองคนต่างยังมีวิบากกรรม ถึงจะได้แต่งงานกัน แต่ชีวิตคู่ก็ไม่ราบรื่น เพราะจะมีมารคอยตามมาผจญ ” วิชุดาบอกตามตรง

               จอห์นหัวเราะงอหาย เห็นเป็นเรื่องชวนหัว

        “ ฮ่ะ ฮ่ะ มารหัวขนรึเปล่า ถ้าใช่ ซินแสแกก็ทายแม่นจริงๆ นับถือๆ ” เขาแหย่ให้ขำๆ อีกฝ่ายจะได้ไม่งมงายจนซีเรียสเกินไป

        “ มารหัวขนอะไรของคุณ ? ” วิชุดาพาซื่อ

                            จอห์นอมยิ้มแก้มตุ่ย

         “ ก็มารหัวขนที่ผมจะเสกเข้าท้องคุณคืนนี้ไง อิอิ ” เขาเอียงหน้ากระซิบข้างหู

                             วิชุดายกมือทุบพลักเข้าให้

        “ นี่แน่ะ ทะลึ่ง ความเชื่อของฉัน ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะเอามาล้อเล่นนะ ”  

      “ มันก็แค่คำทำนาย คุณจะเชื่อถืออะไรนักหนา วิบากกรรม-มารผจญ บลาๆๆ ผมว่ามันไร้สาระสิ้นดี ” ไม่ทันขาดคำคนอวดดี มารในคำทำนายก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างฉับพลัน

       รถเบ็นซ์s-500เปิดประทุนสีน้ำเงินเข้มคันหนึ่ง ไม่รู้โผล่มาจากนรกขุมไหน อยู่ๆก็เร่งความเร็วขึ้นมาจี้ตูดรถวิวาห์ของคู่บ่าวสาว แล้วเปิดฉากยิงใส่ทันที

        “ปังงงงงงง เฟี้ยววววววว ”

             โชคดีที่กระสุนสังหารนัดนั้นไม่ถูกใคร แต่มันก็ทำให้คู่วิวาห์ตกใจสะดุ้งเฮือกหันขวับไปมองคนยิงเป็นตาเดียว

        “ ไอ้เปาโล!” ทั้งสองร้องอุทานออกมาพร้อมกัน

                 สองมารที่ตามมาผจญคือคู่โฉดในคลิปฉาว ที่กำลังดังกระฉ่อนไปทั่วเมืองนั่นเอง

       นังมิเคล่าลงมือขับรถเอง กะให้ไอ้เปาโลที่นั่งข้างๆยิงได้ถนัดๆ ทั้งสองตั้งใจว่าครั้งนี้ ต้องเด็ดชีวิตจอห์นกับวิชุดาศัตรูตัวฉกาจล้างแค้นให้จงได้

       เมื่อสิ้นอำนาจวาสนาก็เหมือนหมาหัวเน่า พวกลูกน้องพากันหลีกหนีหายหน้าไปกันหมด

         แต่ด้วยแรงอาฆาตที่แผดเผาร้อนรุ่มสุมอยู่ในใจ ทั้งสองจึงต้องออกมาแก้แค้นกันตามลำพัง

               เจ้าเปาโลท่าทางจะแค้นมาก แยกเขี้ยวยิงฟันยกปืนพก 11ม.ม.ยิงใส่จอห์นกับวิชุดาแบบไม่นับ

       “ ปัง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “ เสียงปืนคำรามถี่ยิบดังกึกก้องไปทั่ว เสียงหัวกระสุนแหวกอากาศเฟี้ยวฟ้าว เฉียวร่างเป้าหมายทั้งสองไปมาอย่างน่าหวาดเสียว

       กระสุนนัดนึงเฉี่ยวหัวจอห์นไปดังวี้ดดดด ถากหนังหัวเขาจนร้อนผ่าวผมร่วงเป็นทาง

      ชายหนุ่มยกมือกุมหัวขบกรามกรอดๆด้วยความเดือดดาล นึกเสียใจที่ไม่ได้พกปืนมาด้วย เลยไม่รู้จะโต้ตอบศัตรูยังไง ได้แต่เหยียบคันเร่งลงไปอีกจนกระป๋องท้ายรถหลุดกระเด็นไปคนละทิศละทาง และร้องบอกหญิงคนรักให้หมอบต่ำๆด้วยความรักและห่วงใย

      รถผู้ร้ายตามไล่ยิงรถพระเอก ไปตามทางคดเคี้ยวบนหน้าผาสูงอย่างหน้าหวาดเสียว ถ้าฝ่ายไหนพลาด มีหวังตกหน้าผาลงไปเละทั้งรถทั้งคน

         นังมิเคล่าไม่ใช่เก่งแต่ตอแหล ฝีมือขับรถก็เก่งไม่แพ้ผู้ชาย หล่อนเร่งความเร็วเบียดขึ้นไป จนเกือบจะแซงได้หลายครั้ง

        แต่อีกฝ่ายมาเหนือเมฆ ขับรถส่ายเป็นงูเลี้อยกั๊กบังทางไว้ตลอดไม่ยอมให้แซง นางมารตีนผีจะแซงยังไงก็แซงไม่ได้

         มิเคล่ากลัวโดนเบียดตกเขาจึงไม่กล้าผลีผลาม ได้แต่เร่งเครื่องเบ็นซ์เปิดประทุน ตามไล่บี้ฟอร์ดเปิดประทุนต่อไปอย่างไม่ลดละ

         เจ้าเปาโลใจร้อนยังกะไฟ อยากฆ่าไอ้-อีตัวแสบที่ทำมันหมดอนาคตเร็วๆ เมื่อไม่ได้ดังใจก็โกรธจนลืมตัว หันมาเหวี่ยงใส่คนข้างๆโครมๆ

     “ ขับเป็นรึเปล่าเนี่ยงุ่มง่ามอยู่นั่นแหละ ขับแซงขึ้นไปซะทีสิ ผมจะได้ยิงถล่มมันถนัดๆหน่อย ”

           มิเคล่าขุ่นเคืองลีลาขับแบบกวนโอ้ยของศัตรูเป็นทุนอยู่ พอถูกชู้รักเหวี่ยงใส่ก็เต้นผาง หันขวับมาตีหน้ายักษ์เหวี่ยงกลับเสียงเอ็ดตะโร

  “ งุ่มง่ามป้าคุณสิ เชอะ ว่าแต่คนอื่น ตัวเองนั่นแหละยิงปืนเป็นรึเปล่ายะ? ยิงอยู่ตั้งนานสองนานแล้ว ไม่เห็นถูกใครสักคน ”

                เปาโลยิ้มแห้งๆแก้ตัวเสียงอ่อยๆ

   “ ก็มันขับเบี่ยงซ้ายเบี่ยงขวา เซไปเซมายังกะปูวิ่งเปรี้ยว อย่าว่าแต่ผมเลย ต่อให้แชมป์แม่นปืน ก็ยิงมันไม่ถูก ”

                  มิเคล่าทำตาปะหลับปะเหลือก

    “ ยิงคนไม่ถูก ก็ยิงยางมันสิ ซื่อบื้อจริงๆเลย ”

                ชายโฉดรู้สึกว่าเข้าท่าดี จึงลงมือทำตามคำแนะนำของหญิงชั่วทันที

             ไอ้มาเฟียตกอับ เล็งปืนไปที่ล้อหลังของฟอร์ดมัสแตง แล้วบรรจงเหนี่ยวไกยิงไปสามสี่นัดติดๆ

         หนึ่งนัดในจำนวนนั้น พุ่งเจาะยางเป้าหมายระเบิดตูม ฟอร์ดมัสแตงที่วิ่งมาด้วยความเร็วสูงเสียการทรงตัว เกือบๆจะแฉลบตกลงเหวลึกข้างทาง

              วิชุดาหลับตาปี๋ กรีดร้องออกมาสุดเสียงด้วยความเสียวไส้

          จอห์นขืนพวงมาลัยประคองรถไว้ได้ แต่จำเป็นต้องลดความเร็วลงกว่าครึ่ง เปิดโอกาสให้รถศัตรู แซงขึ้นมาประกบด้านข้างได้โดยง่าย

          เจ้าเปาโลหัวเราะร่ารีบลุกขึ้นล้วงกระเป๋ากางเกง ควักลูกระเบิดมือเอ็ม67 หรือลูกเกลี้ยงออกมากระชากสลักทิ้ง แล้วเงี้อขึ้นจะขวางใส่รถศัตรูคู่อาฆาตให้ระเบิดแหลกลาญทั้งรถทั้งคน

       วิชุดากับจอห์นใจหายวาบ เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในมือของไอ้เปาโล ทั้งคู่รีบหลับตาปี๋กอดกันกลมดิก คิดว่าคราวนี้ต้องตายแหงๆ

        ทันใดนั้นบนเลนฝั่งตรงข้าม รถแท๊กซี่มิเตอร์คันหนึ่งขับสวนทางมาด้วยความเร็วสูง และเข้าโค้งโดยไม่ลดความเร็ว เลยคุมรถไม่อยู่แหกโค้งข้ามฟากมาเฉี่ยวชนกับรถของชายโฉดหญิงชั่วเข้าอย่างจัง เสียงดังสนั่นหวั่นไหว

   “ เอี้ยดดดดดดดดดดดดด โครมมมมมมมมม ”

           รถทั้งสองคันพังยับ กระเด็นไปคนละทิศละทาง

           รถแท๊กซี่ พลิกคว่ำหลายตลบชนทะลุรั้วกั้น ตกลงไปในเหวลึกอย่างน่าอนาถ

       ส่วนรถเบ็นซ์คู่กรณีหมุนคว้างเป็นกังหัน เหวี่ยงเจ้าเปาโลเสียหลักผงะหงาย ทำลูกระเบิดมือซึ่งถอดสลักแล้วหลุดมือตกใส่รถตัวเอง เข้าตำราให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว

              คนชั่วทั้งสองตะลึงไปชั่วขณะ แล้วก้มลงแข่งกันควานหาลูกระเบิด ที่กลิ้งหายเข้าไปใต้เบาะนั่งกันจ้าละหวั่น

      แต่ไอ้ลูกระเบิดทรพีลูกนั้นมันไม่ไว้หน้าเจ้าของ สองวินาทีต่อมา มันก็ระเบิดตูมขึ้นเสียงดังกึกก้องราวกับฟ้าผ่า สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งบริเวณ

        “ ตูม!!!!!!!!!!!!!! ”

                 รถเบ็นซ์เอส.500 กับคนข้างใน แหลกเป็นเสี่ยงๆด้วยอานุภาพของแรงระเบิด ไฟลุกท่วมควันโขมงไปหมด เลือดสดๆกับเศษซากชิ้นส่วนของคนกับรถ กระจายไปทั่วอาณาบริเวณ

           ชะตาวิชุดากับจอห์นยังไม่ถึงฆาต จึงมีเหตุให้รถแท็กซี่คันนี้ถูกรถศัตรูตามล่าและผ่านมาทางนี้พอดี

          ศัตรูที่กล่าวคือ จ่าโคลมือปราบผิวหมึกที่ทุกคนคิดว่าเสียชีวิตไปแล้วนั่นเอง

          พอสิ้นเสียงระเบิด จ่าก็กระโดดลงจากรถวิ่งข้ามถนนไปซักถามจอห์นกับวิชุดา ซึ่งจอดรถยางแตกดูวาระสุดท้ายของคนชั่วอยู่อีกฟาก

        หลังจากรับทราบว่าเรื่องราวเป็นมายังไง จ่าโคลก็รีบหยิบวิทยุออกมาวอไปแจ้งเหตุ และขอให้ส่งหน่วยกู้ภัยกับรถพยาบาลมาที่จุดเกิดเหตุทันที

                เมื่อถูกอีกฝ่ายถามถึงที่มาที่ไป ว่าทำไมจ่าต้องขับรถไล่กวดแท็กซี่คันนั้น

                          จ่าโคลก็เล่าให้ฟังย่อๆ

        “ หลังจากตกแม่น้ำ ผมก็แกล้งตาย แล้วใช้เวลาทั้งหมดปลอมตัวออกหาข้อมูลตามรอยไอ้โม่ง จนในที่สุดก็รู้ว่ามันเป็นใคร วันนี้พอผมแสดงตัวเข้าจับกุมมันก็ขับรถหนี ผมขับตามมาจนถึงที่นี่ กระทั่งเกิดเหตุอย่างที่เห็นนี่แหละครับ ”

    “ หมายความว่าคนที่ขับรถตกเหว คือไอ้โม่งดำ ? ” จอห์นกับวิชุดาร้องเป็นเสียงเดียว

    “ ถูกต้อง คราวนี้รับรองไม่ผิดตัวแน่ ” จ่าพยักหน้าคอนเฟิร์ม

    “ มันเป็นใครคะ? ทำไมมันอำมหิตผิดมนุษย์ขนาดนี้ ” วิชุดายิงคำถามสำคัญ

    “ มันชื่อ ไวท์ ตอนหนุ่มๆมันเคยเป็นนักมวยปล้ำ เมื่อหกปีก่อนมันหันมาทำงานเป็นครูพละในสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า แต่ดันหื่นไปก่อคดีข่มขืนลูกศิษย์ เลยติดคุกอยู่หลายปี มันเกิดความเลื่อมใสอย่างงมงาย กับลัทธิมนต์ดำของพวกจาไมก้าที่ติดคุกอยู่ด้วยกัน พวกนี้เชื่อว่าถ้าสังเวยเทพเจ้าด้วยเลือดและอวัยวะมนุษย์สดๆ ตายไปจะขึ้นสวรรค์ทันที พอพ้นโทษออกมาได้ มันก็เริ่มคลุ้มคลั่งฆ่าคนหั่นศพไม่เลือกหน้า คงหวังจะขึ้นสวรรค์ทางลัด แต่เวรกรรมตามทัน วันนี้เลยต้องตกเหวลงนรกแทน ฮ่า ฮ่า ” จ่าโคลหัวเราะทิ้งท้าย สะใจกับผลงานชิ้นเอกของตัวเอง

               คำตอบของผู้ปิดตำนานไอ้โมงอย่างถาวร ทำให้คนถามตกใจแทบช๊อก         

           ที่แท้ไอ้ฆาตกรโรคจิตที่ออกอาละวาดฆ่าคนไปนับไม่ถ้วน ก็คือมิสเตอร์ไวท์ ไอ้ครูหื่นที่ข่มขืนวิชุดาในห้องน้ำสถานเด็กกำพร้าเมื่อหกปีก่อนนั้นเอง...

            หลังจากเสร็จธุระกับพวกตำรวจ และเปลี่ยนยางที่แตกเรียบร้อยแล้ว

       คุณเบล็นก็ขับรถวิวาห์พาคุณนายเบล็นของเขา ไปพลอดรักชมวิวกันบนเขื่อนฮูเวอร์อย่างที่ตั้งใจไว้ ถึงจะช้ากว่ากำหนดการหลายชั่วโมงก็ตาม

        เมื่อจ่ายค่าจอดรถเจ็ดดอลล่าร์ตามธรรมเนียมเรียบร้อย คู่บ่าวสาวก็ลงจากรถ เดินควงแขนหัวร่อต่อกระซิกขึ้นไปบนเขื่อน ตามประสาคนกำลังข้าวใหม่ปลามัน

          วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ นักท่องเที่ยวจึงค่อนข้างหนาตา ทั้งสองเดินไปไกลจนเกือบสุดเขื่อน ถึงเจอมุมเหมาะที่วิวก็สวยแถมคนไม่พลุกพล่านเกินไป

          ทิวทัศน์สวยงามตระการตาของเขื่อนยักษ์ กับทะเลสาบสีฟ้าสดใสเบื้องล่าง สร้างบรรยากาศอันสุดแสนโรแมนติกให้คู่บ่าวสาวอย่างเหลือประมาณ

  “ จอห์นนี่ เป็นอะไรไปคะ ยืนยิ้มอยู่ได้ ” วิชุดาเอ่ยถามทำลายความเงียบ เมื่อเห็นจอห์นไม่พูดไม่จาเอาแต่มองหน้าแล้วอมยิ้ม

                           จอห์นฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิม

   “ จะไม่ให้ผมยิ้มได้ยังไง วันนี้เป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุด ” เขารวบร่างวิชุดาเข้ามากอด แล้วหมุนตัวไปรอบๆอย่างเริงร่าจนหญิงสาวตัวลอยเท้าไม่ติดพื้น นักท่องเที่ยวที่ผ่านไปมาแอบอมยิ้มไปตามๆกัน

    “ อย่าทำแบบนี้สิคะ ฉันอาย ” วิชุดาชักเขิน พยายามดิ้นรนออกจากวงแขนเขา

                       คุณสามีหุบยิ้มทำตาละห้อย จำต้องวางร่างภรรยาลง

      “ ก็ผมดีใจนี่ครับ คุณไม่ดีใจเหรอ ? ” หางเสียงเขาแฝงความน้อยใจนิดๆ

                                วิชุดารีบหอมแก้มเอาใจสามี

       ” ดีใจสิคะ ขอบคุณคุณมากที่ทำให้ฝันของฉันเป็นจริง จอห์นนี่ วันนี้คุณทำให้ฉันมีความสุขที่สุด ฉันรักคุณค่ะ ชีวิตนี้นอกจากคุณฉันคงรักใครไม่ได้อีกแล้ว ” น้ำเสียงกับแววตาเธอหวานฉ่ำ ทุกคำพูดล้วนออกมาจากหัวใจ

               จอห์นปลื้มจนตัวลอย เขาจับมือบางมากุมไว้ แล้วทำตาซึ้งจ้องลงไปในดวงตาสีน้ำตาลคู่งาม

        “ ผมก็เช่นกัน ชีวิตนี้นอกจากคุณ ผมก็รักใครไม่ได้อีกแล้ว ” เขากระซิบข้างหูเธอ ก่อนจุมพิตที่ริมฝีปากงามอย่างดูดดื่มเนิ่นนาน ด้วยความรักที่มากมายจนล้นหัวใจ

             ฝ่ายหญิงก็โอนอ่อนผ่อนตาม และจูบตอบฝ่ายชายด้วยความรักลึกซึ้งสุดๆหัวใจเช่นกัน

        แล้วพระเอกนางเอก ก็นั่งลงอิงแอบพลอดรักกัน รอดูพระอาทิตย์ตกบนเขื่อนฮูเวอร์ด้วยกัน อย่างแฮปปี้เอ็นดิ้ง...

                             จบบริบูรณ์ 

                                กรกากี   

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น