หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ในดินแดนที่เต็มไปด้วยความมืดมน ตัวนางนั้นเปรียบเสมือนแสงสว่าง แต่จะทำอย่างไร หากแสงสว่างนั้นกลับเป็นภัยที่เข้าหาตัว!

ตอนที่ 27 ต้อนรับเจ้าสาว

ชื่อตอน : ตอนที่ 27 ต้อนรับเจ้าสาว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2563 15:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 27 ต้อนรับเจ้าสาว
แบบอักษร

 

คำพูดจื่อเย่ว์ก็ไม่ใช่ว่าจะไร้เหตุผล เจิ้งจยาเฉิงลังเลเล็กน้อย แล้วจึงพูดว่า 

“ท่านอ๋อง หลายวันก่อนคุณชายเถิงเฟิงถูกหน่วยสอดแนมของเราเจอเข้าและนำตัวมาที่นี่ หวังหลงรายงานว่าคุณชายเถิงเฟิงดูเหมือนจะรู้จักหมอผีหญิงคนนี้ เขาเคยเห็นคุณชายเข้าออกห้องหมอผีหญิงพ่ะย่ะค่ะ” 

“ข้าเคยสั่งแล้วว่าไม่ต้องยุ่งกับนาง” 

แม้ว่าเจิ้งจยาเฉิงจะปิดเรื่องนี้ไว้ แต่เพราะเขารู้สึกว่าถังเฉียนนั้นดูผิดปกติ ก่อนหน้านี้เป็นเพราะขาดการตรวจสอบไปช่วงหนึ่ง จึงเปิดช่องให้คนอื่นจนฉู่จิ่งเหยาได้รับบาดเจ็บสาหัส 

“ท่านอ๋อง นางก็ยังคงอันตรายมากนะพ่ะย่ะค่ะ!” 

ยามนี้ที่พวกเขาระวังตัวมากขึ้นก็เป็นสิ่งที่ควรทำ เจิ้งจยาเฉิงจะปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้เป็นครั้งที่สองมิได้เด็ดขาด แม้ว่าเขาจะไม่รู้สึกถึงเจตนาร้ายของถังเฉียนก็ตาม หากแต่ยังสงสัยว่าจะมีคนคอยบงการอยู่เบื้องหลังนาง 

รถม้าของซูซินเหลียนแล่นกึกๆ กักๆ มาถึงหน้าจวนอ๋อง แม้ฉูจิ่งเหยาจะรู้ว่านางมาในฐานะสายสืบแต่กระนั้นก็ไม่ได้ปฏิเสธการมาของนาง เนื่องจากเขาไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ 

“ท่านอ๋อง ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว ต่อให้หมอผีล้มเหลว เราก็มีวิธีอื่นที่จะทำให้นางอยู่ที่นี่ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ” 

ฉู่จิ่งเหยาโบกมือ ทุกคนจึงออกไปต้อนรับ ตัวเขาเองนอนอยู่บนเตียง มองดูม่านเหนือหัวเตียง มีรอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปาก 

ถังเฉียนกำลังหงุดหงิดอยู่ในห้อง ข้างนอกผู้คนกำลังคึกคัก บรรดาสาวใช้ในจวนอ๋องที่ตระเตรียมทุกอย่างเสร็จแล้วจึงพากันวิ่งออกไปดู 

ถังเฉียนรู้ว่าตนเองขลุกอยู่ในห้องย่อมไม่มีประโยชน์ นางควรลองหาวิธี เพียงไม่นานหวังหลงก็มาแจ้งให้นางไป 

ถังเฉียนออกมาจากห้อง มองเห็นชุดสีชมพูวาบผ่านไป ข้างนอกดูวุ่นวายเป็นพิเศษ นางใส่หน้ากากหนักอึ้ง จึงทำให้ไม่สามารถตามไปดูได้ว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นแน่ 

“วันนี้ท่านอ๋องป่วยหนัก ต้องให้เจิ้งจยาเฉิงทำพิธีแทนท่านอ๋องใช่หรือไม่” 

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ หลังทำพิธีแล้วค่อยส่งเจ้าสาวไปที่ห้องนอนท่านอ๋อง” 

ถังเฉียนได้ยินขั้นตอนเหล่านี้ อีกทั้งยังได้ยินเสียงดังอึกทึกจากห้องโถงใหญ่ คิดในใจว่าน่าจะได้เวลาแล้ว เช่นนั้นจึงจัดแจงชุดให้เข้าที่แล้วมาที่ห้องฉู่จิ่งเหยา 

ถังเฉียนรู้สึกขบขันเมื่อเห็นฉู่จิ่งเหยาถูกห่อด้วยผ้าราวกับขนมจ้าง[1] จนแทบจะขยับตัวไม่ได้ แล้วให้หวังหลงยกของจากห้องนางเข้ามา ก่อนจะสั่งให้คนตั้งเทียนแดงล้อมเป็นวงไว้กลางห้อง 

“จะทำอะไร” 

จื่อเย่ว์ถามด้วยความแปลกใจ ถังเฉียนจึงบอกว่า 

“ในเมื่อจะทำพิธีก็ต้องมีเครื่องเซ่นไหว้ เครื่องเซ่นไหว่ที่ข้าต้องการนั้นไม่มี แต่ก็สามารถใช้พระชายาแทนได้ ให้นางนั่งอยู่ในนี้ทั้งคืนเถิด” 

จื่อเย่ว์ฟังคำอธิบายของถังเฉียนจบก็กล่าวขึ้นอย่างไม่พอใจ 

“นั่งตลอดคืนก็จะหายป่วยหรือ ที่ท่านอ๋องต้องการ...” 

“พระชายาเข้าห้องหอ เป็นมงคล ทรัพย์สมบัติเพิ่มพูน” 

จื่อเย่ว์พูดไปเพียงครึ่งประโยค ข้างนอกก็มีเสียงประกาศว่าพระชายามาถึงแล้ว จึงได้แต่มองถังเฉียนด้วยสายตาเชือดเฉือน ส่วนตัวนางก็ออกไปต้อนรับพระชายา 

เมื่อเทียบกับถังเฉียนซึ่งไม่แน่ชัดว่าเป็นคนร้ายหรือไม่ ซูซินเหลียนที่มาใหม่กลับเป็นศัตรูที่แท้จริง 

“ท่านอ๋อง พระชายารองซูซินเหลียนเสด็จมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ” 

เมื่อเจิ้งจยาเฉิงเข้ามาในห้องก็น้อมคารวะคนบนเตียงที่ถูกห่อราวกับขนมจ้างสีขาวจนแทบมองไม่ออกว่าเป็นใคร คนข้างนอกพากันชี้นิ้ววิพากษ์วิจารณ์ 

“ท่านอ๋องอาการไม่ดีขึ้นเลย เพราะยังหาเครื่องสังเวยที่ท่านหมอต้องการไม่ได้ เช่นนั้นอาการท่านอ๋องเลยยังไม่ดีขึ้น น่าสงสารพระชายาจริงๆ มาก็ไม่อาจอยู่กับท่านอ๋องได้” 

“จะว่าไปแล้วก็น่าสงสารอยู่หรอก แต่ว่าอีกไม่นานท่านอ๋องก็จะหายดีแล้ว ข้าได้ยินเบื้องบนบอกว่าท่านหมอกล่าวว่าสามารถใช้เวลาตกฟากของพระชายาเป็นเครื่องสังเวยได้” 

“เครื่องสังเวยหรือ เช่นนั้นก็ต้องถูกแมลงพิษกินทั้งเป็นหรือไม่ก็ถูกเผาน่ะสิ...” 

“จุ๊...” 

ซูซินเหลียนซึ่งถูกคลุมหน้าด้วยผ้าแดงและมีคนห้อมล้อม พอได้ยินเช่นนี้ก็เกือบสะดุดล้มที่หน้าประตู เดิมทีนางก็รู้สึกหวาดกลัวอยู่ก่อนแล้ว ถึงตอนนี้ก็ยิ่งตกใจจนแทบก้าวไม่ออก จื่อเย่ว์เห็นท่าทางนางเช่นนี้ก็รู้สึกดูแคลน ลูกเมียน้อยอย่างไรก็มิอาจเชิดชูออกหน้าออกตาได้ 

  

------ 

[1] ขนมจ้าง หรือเรียกว่าขนมบ๊ะจ่าง ทำด้วยข้าวเหนียวผัดใส่ส่วนผสมต่างๆ ห่อด้วยใบไผ่เป็นรูปสามเหลี่ยม 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น