ปากกาเปื้อนหมึก
Line-icon

เรื่องที่6ของไรท์แล้วนะ ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ

ตอนที่15 ความรู้สึก 100%

ชื่อตอน : ตอนที่15 ความรู้สึก 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มี.ค. 2563 19:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่15 ความรู้สึก 100%
แบบอักษร

ตอนที่15 ความรู้สึก 50%

 

 

"นิชา ช่วงนี้แกกับพี่ภูผาเป็นยังไงบ้าง ยังหวานเหมือนเดิมป่ะ" ร่างบางทั้งสองนั่งพูดคุยกันอยู่ใต้ต้นกล้ามปูใหญ่ที่ร่มรื่น มือก็หยิบขนมและน้ำอัดลมสีแดงใส่ปาก

 

"ก็เรื่อยๆมั้ง พี่เขาก็ดูแลใส่ใจดีอะ เวลาว่างๆก็พาไปนู่นไปนี้ ถามทำไมอะ" ร่างบางหยุดกินขนมตรงหน้า เงยหน้าถามเพื่อนรัก

 

"ก็ดี ดูแลพี่เขาดีๆล่ะ แบบนี้หายากนะเว้ย ระวังนะจะมีอีพวกชอบอ่อยแฟนชาวบ้านคาบไปกิน"

 

"โอ้ยกล้าแย่งก็ลองดูสิ ของใครใครก็หวงป่ะ"

 

"แหม่ๆๆเต็มปากเต็มคำเชียวนะ ของใครใครก็หวง กิ้วๆ" ลูกหว้าทำท่าแซวนิชา

 

"เออพอมาคิดๆดูนะ ถ้าเกิดวันหนึ่งพี่ภูมีคนอื่น บังเอิญสมมุติว่าฉันไปเห็นพี่ภูอยู่กับคนอื่นจะเป็นยังไงวะ" นิชาที่จู่ๆเอ่ยขึ้นมา ทำเอาลูกหว้าหันมาสนใจทันที

 

"ทำไมจู่ๆแกถึงพูดแบบนี้ล่ะ เรื่องมันยังไม่เกิดจะคิดให้รกสมองทำไมวะ หรือว่า...แกไปเจออะไรมา นิชา.."

 

"ฉันก็คิดเผื่อไว้ไง มันก็ต้องมีสักวันละน่า"

 

"ยัยเพื่อนบ้า คิดอะไรแบบนี้ เลิกคิดเดี๋ยวนี้เลยนะ หยุดๆๆ" ลูกหว้าที่ใช้นิ้วชี้จิ้มไปที่หน้าผากนิชาเบาๆ

 

"โอ้ยไม่คิดแล้วก็ได้ เฮียหมอก!" นิชาที่เห็นลูกพี่ลูกน้องของตัวเองเดินมาก็รีบทักทายทันที

 

"ว่าไง ทำไมมานั่งเล่นกันตรงนี้ ไม่มีเรียนกันหรือไง" หมอก หรือเฮียหมอกลูกพี่ลูกน้องของนิชาเอ่ยถาม พร้อมกับทิ้งตัวลงพื้นที่ข้างๆนิชา

 

"เพิ่งสอบปฎิบัติเสร็จ ก็เลยมานั่งคุยกันก่อนกลับน่ะเฮีย แหม่วันนี้แต่งตัวเต็มยศเลยน้า หล่อเชียวเฮียใครเนี่ย" นิชาที่อดจะแซวหมอกไม่ได้ ที่เห็นหมอกแต่งตัวในชุดฟรอมวิศวะการบินเต็มยศ

 

"เฮียก็มีสอบปฎิบัติแบบพวกเรานั่นแหละ" หมอกที่ตอบ ก่อนจะหยิบแก้วน้ำอัดลมสีแดงตรงหน้าขึ้นมาดื่ม โดยที่เจ้าของแก้วนั้นไม่ได้ว่าอะไร

 

"หล่อแบบนี้นิชากับนิรินคงหวงไม่หวัดไม่ไหวกันแน่เลย มีสาวๆแอบมาจีบเฮียบ้างมั้ยเนี่ย" นิชาที่หันซ้ายหันขวามองหาสาวๆบริเวณรอบๆไปมา

 

"อย่าเหอะ เฮียเรามีต้องหลายคนตั้งแต่เฮียเดย์เฮียไนท์ จนมาถึงทิวา มีใครบ้างที่เราทั้งสองคนไม่หวงน่ะ ขนาดลุงไทม์ลุงไทน์เรายังหวงเลย" หมอกที่นั่งขยับเสื้อไล่ความร้อนออกจากร่างกายเบาๆเอ่ย

 

"แหม่ ก็เฮียแต่ละคนหล่อๆทั้งนั้นนี่คะ นิชากับนิรินหวงก็คงเป็นเรื่องธรรมดา นี่ถ้าไม่ติดว่าเฮียหมอกไม่ได้เป็นญาติยัยนิชานะ หนูอะจีบเฮียหมอกไปนานแล้ว คิกคิก" ลูกหว้าที่นั่งเท้าคางมองหมอกด้วยสายตาปลาบปลื้ม

 

"พอเลยยัยลูกหว้า ปล่อยๆเฮียฉันบ้าง แกจะเต๊าะเฮียฉันทุกคนไม่ได้นะ" นิชาที่แกล้งหยิกแขนลูกหว้าเบาๆ

 

"เฮียหมอกคะ ถ้าวันไหนเฮียหมอกมีแฟน อย่าลืมพามาให้นิชารู้จักนะคะ" นิชาคล้องแขนหมอกแล้วซบแบบอ้อนๆ เหมือนที่เคยอ้อนเฮียๆในบ้านทุกคน

 

"ไม่ต้องมาอ้อน เอาละเฮียขอตัวไปก่อนดีกว่า พวกเราก็รีบกลับล่ะ" หมอกที่ยืนเต็มความสูง ก่อนจะเดินออกไป

 

"แกกลับยังไงนิชา พี่ภูมารับหรือป่าว"

 

"ป่าวอะ วันนี้ฉันเอารถมามอเองอะ"

 

"งั้นกลับกันดีกว่าเนาะ ฉันคิดถึงเตียงที่ห้องแล้ว" แล้วสองร่างบางก็แยกย้ายกลับบ้าน

 

 

...50%...

 

 

ห้องนิชา

"พี่ภู เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ" ฉันที่เปิดประตูเข้าห้องนอนมา ก็เจอพี่ภูนอนสบายใจอยู่เตียงนอน

 

"เมื่อสองชั่วโมงที่แล้ว สอบเสร็จแล้วหรอ" พี่ภูค่อยๆลุกนั่ง ขยีิ้หัวยุ่งๆของตัวเองไปด้วย

 

"ค่ะ แล้วไม่เบื่อหรือไง นอนรอตั้งสองชั่วโมง" ฉันวางกระเป๋าลงบนโต๊ะทำงาน ก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆพี่ภูผา

 

"ต่อให้รอเป็นสิบชั่วโมง พี่ก็รอได้" พี่ภูดึงฉันเข้าไปกอด แล้วหอมแก้มไปมา

 

"พอเลยพี่ภู ลุกไปอาบน้ำ แล้วไปหาอะไรกินกันเถอะ"

 

"กินนิชาแทนได้มั้ย" พี่ภูเอ่ยแบบอ้อนๆ แต่ก็ลุกไปอาบน้ำ

 

"เฮ้ออ จะ สี่ อย่างเดียวเลยพ่อคุณ" ฉันส่ายหน้าเบาๆมองพี่ภูเดินเข้าห้องน้ำไป

 

 

"พี่ภู ทำไมพามาร้านหรูแบบนี้เนี่ย ที่จริงพาไปร้านข้างถนนก็ได้นะ ชากินได้" ดูร้านที่พี่ภูพามาสิ นี่มันโคตรหรูเลย ระดับห้าดาวได้เลย ที่จริงฉันก็กินร้านแบบนี้ได้นะ แต่ชอบกินร้านข้างทางมากกว่า

 

"เราไม่ชอบหรอ เปลี่ยนร้านก็ได้นะ ป่ะ"

 

"เฮ้ยๆ ไม่ต้องๆไหนๆก็เข้ามาแล้วเนาะ เดี๋ยวคนแถวนี้จะน้อยใจ แฮร่ๆ~~"

 

"ทำเป็นรู้ดีนะเรา อยากกินอะไรสั่งเลย"

 

"ค่าาา" แล้วเราก็สั่งอาหารทันที

 

 

 

 

"พี่ภู ความสัมพันธ์เราตอนนี้คืออะไรหรอ" ฉันกับพี่ภู เดินเล่นจนมาหยุดที่สะพานปลา ก่อนที่ฉันจะนั่งลงแล้วห้อยขาบนสะพาน

 

"นิชา ตอนนี้เราไม่ใช่แค่น้องรหัสพี่ แต่เราคือคนที่พี่รัก คืออนาคตแม่ของลูกพี่ เป็นทุกอย่างสำหรับพี่" พี่ภูย่อตัวนั่งลง แล้ววางมือบนหัวฉัน ลูบไปมาอย่างอ่อนโยน

 

"นิชา ต่อให้เกิดเรื่องอะไรขึ้นระหว่างเราสองคน ขอให้เชื่อใจพี่นะ พี่รักเรานะ"

 

"พี่ภู~~ ชารักพี่ภูนะ อย่าทำให้ชาผิดหวังเสียใจนะ"

 

"สัญญาด้วยเกียรติของว่าที่หมอเลยครับ"

 

"ถ้าพี่ภูผิดสัญญา ชาจะให้ป๊ากับเฮียรุมฆ่าพี่ภูนะ"

 

"ฮ่าๆๆครับๆ"

 

"ชาว่าเรากลับกันเถอะค่ะ" ว่าเสร็จฉันก็ลุกขึ้น โดยมีพี่ภูช่วยพยุงลุกขึ้น

 

"พี่รักชานะ"

 

"รู้แล้วน่าาา เดินนำไปสิพี่ภู" ฉันดันหลังให้พี่ภูเดินนำหน้าไป พี่ภูก็จับมือฉันไปด้วย รู้สึกดีจัง

ความคิดเห็น