@I am_novice

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ราชาฮาเร็ม ตอนที่ 21

ชื่อตอน : ราชาฮาเร็ม ตอนที่ 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 462

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2563 01:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ราชาฮาเร็ม ตอนที่ 21
แบบอักษร

ราชาฮาเร็ม ตอนที่ 21 การเปิดตัว "มิยาโนะ อาเคมิ" ตอนที่ 1  

บ้านด็อกเตอร์อากาสะ 

"ปล้นจี้...เรียกค่าไถ่...แล้วก็ฆาตกรรม มีนี้เรื่องทุกวันเลยแฮะ"ชินอิจิเขากำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ฉบับรายวัน 

ดอกเตอร์อากาสะที่กำลังประดิษฐ์อยู่บนโต๊ะทำงานใกล้ "เพราะงั้นสิถึงจำเป็นต้องให้เธอช่วยสืบ"  

ชินอิจิได้แต่ทำหน้าเบื่อหน่าย ก่อนที่ดอกเตอร์อากาสะจะยื่นแว่นตาสะกดรอยคนร้ายให้กับเด็กหนุ่ม หลังจากพวกเขาทั้งสองคนก็สนทนากันอีกเล็กน้อย ชินอิจิก็ขอตัวเดินทางกลับมายังสำนักงานนักสืบเอกชน ของโมริ โคโกโร่ ที่ซึ่งเป็นที่ซุกหัวนอนของเขาอยู่ในปัจจุบัน 

หน้าที่ประตูสำนักงานนักสืบเอกชน ของโมริ โคโกโร่ 

"คุณมาเร็วกว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลยนะครับ..."คุณมิยาโนะ อาเคมิ"หรือจะให้ผมเรียกคุณว่า"คุณฮิโรตะ มาซามิ"ดีล่ะครับ!?..."เสียงทักทายจากทางด้านหลังทำให้หญิงสาวที่ดูยังไงก็เหมือนกับเด็กสาวม.ปลายทั่วไป หันหลังกลับมาตามต้นเสียงได้ 

เด็กสาวม.ปลาย หน้าตาน่ารักผู้หนึ่งเธอยิ้มอย่างอ่อนโยนให้กับเด็กหนุ่มผู้ซึ่งเป็น "ผู้ช่วยชีวิต"ของเธอและน้องสาว "ได้โปรดเถอค่ะคุณนักสืบ!!...ช่วยตามหาคุณพ่อของหนูที!!.." 

ชินอิจิยิ้มตอบ 

"ด้วยความยินดีเลยครับ...คุณผู้หญิงของผม" 

มิยาโนะ อาเคมิที่กำลังปลอมตัวอยู่นั้นถึงกับใบหน้าแดงกล่ำด้วยความเขินอาย เพราะโดนคำพูดหยอกล้อแสนหวานชวนฟัง จากเด็กหนุ่มที่มีอายุน้อยกว่าน้องสาวสุดที่รักของเธอ1ปี 

"ดิฉัน...ควรเรียกคุณว่าอะไรดีคะ?..." 

มิยาโนะ อาเคมิ เธอได้ตั้งคำถามด้วยดวงตาที่ส่องประกายเจิดจรัสราวกับอัญมณี 

"ตามข้อตกลงของพวกเรา คุณจะเรียกผมยังไงก็แล้วแต่ เพราะสิ่งสำคัญที่สุดก็คือ "ผมจะปกป้องคุณด้วยชีวิตของผม" ถ้านั้นแล้ว พวกเรามาทำความรู้จักให้เพิ่มขึ้นอีกจะดีมั้ยครับ?..." 

ชินอิจิขบปลายหูข้างซ้ายของอาเคมิเบาๆ พร้อมกอดรัดหญิงสาวเอาไว้แน่น 

"คะ..." 

บริเวณชั้น2 ของสำนักนักสืบที่ใช้เป็นห้องพักของโมริ โคโกโร่ บัดนี้ได้กลายเป็นสถานที่รับคำขอร้องของ "มิยาโนะ อาเคมิ" ในการร่างการแปลงโฉมอยู่ในร่างของเด็กสาวม.ปลายธรรมดาทั่วไป 

"พ่อของหนูไปหางานที่โตเกียวหายตัวไปเป็นเดือนแล้ว...ลาออกจากบริษัทแท็กซี่ที่เคยทำด้วย...แจ้งตำรวจให้ช่วยตามหาก็ไม่เจอเลยคะ" 

มิยาโนะ อาเคมิ ในร่างปลอมแปลงเป็น ฮิโรตะ มาซามิ ก้มหน้าแสดงเศร้าโศกเสียใจจากการหายตัวไปของพ่อบังเกิดเกล้าของเธอ 

ชินอิจิที่นั่งฟังด้วยใบหน้านิ่งเฉยสงบเสงี่ยมผิดจากปกติพอสมควร 

"คุณก็เลยมาผมสินะครับ..." 

อาเคมิตอบรับด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย 

"ค่ะ...หนูลาโรงเรียนจากยามางาตะมาตามหาพ่อคะ....มีแต่คุณนักสืบที่จะช่วยหนูได้ค่ะ" 

ชินอิจิเก็กใบหน้าที่หล่อเหลา พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงเข้มกับชายชาตรี 

"เข้าใจแล้ว...ผมจะช่วยคุณเองครับ!!..." 

โมริ รันแฟนสาวของคุโด้ ชินอิจิที่รู้สึกแปลกใจมากกับพฤติกรรมที่แปลกไปของแฟนหนุ่ม 

'วันนี้ชินอิจิ!?...ดูแปลกไปนิดหน่อย' 

ผู้หมวดซาโต้ มิวาโกะ ไม่รู้ทำไมถึงเกิดความรู้สึกหึงหวงขึ้นมาได้แบบนี้ 

'ไหน!?...บอกกับฉันว่าจะไปทำตัวเจ้าชู้แบบนี้อีกแล้วไง แล้วทำไมคราวนี้ถึงไม่รักษาคำพูด...' 

ในขณะที่รันกับผู้หมวดซาโต้ครุ่นคิดอะไรอยู่ในใจ ชินอิจิกับอาเคมิ ก็ได้หายตัวไปจากสำนักงานสืบไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  

ภายในรถแท็กซี่ที่คุโด้ ชินอิจิ คัดเลือกมาเป็นพิเศษ เขาได้นั่งบนเบาะหลังคู่กับ มิยาโนะ อาเคมิ แต่ดูเหมือนว่าจะมีอะไรบางอย่างที่ทำให้นักสืบหนุ่มไม่พอใจอยู่พอสมควร เมื่อคนนั่งคั่นตรงกลางเบาะหลังคนขับ ก็คือ ผู้หมวดซาโต้ มิวาโกะ ที่พกพาอาการหึงหวงมาอย่างเต็มเปี่ยม 

"คุณพ่อของคุณ...เป็นคนชอบแมวมากสินะครับ?..." 

ชินอิจิถามอาเคมิที่กำลังเล่นละครด้วยน้ำเสียงนุ่มลึกชวนหลงใหล 

"ใช่ค่ะ...คุณพ่อขฃองฉัน ท่านเป็นคนชอบแมวมาก รูปถ่ายของท่านส่วนใหญ่จึงมีแต่รูปถ่ายที่อยู่กับแมวเป็นซะส่วนใหญ่..." 

อาเคมิก็เล่นละครตามน้ำได้อย่างยอดเยี่ยมอีกเช่นเคย 

ผู้หมวดซาโต้หาได้สนใจใยดีนักสืบหนุ่มไม่ เธอนั่งมองรูปถ่ายของชายหนุ่มวัยกลางคนที่หายตัวไปแทน 

'ผู้หายตัวไป...มีชื่อว่านาย.ฮิโรตะ เคนโซ อายุ 48 ปี สูง 178 ซม. ผู้ตายเลี้ยงแมวสีดำ4ตัว โดยตั้งชื่อให้พวกมันว่า "ไค" "เท" "โก" "โอ"...มันจะมีความหมายแอบแฝงไหมน้า...ไม่ล่ะเราคงคิดมากไปเองนั้นแหละ' 

ผู้หมวดสาวนั่งคิดขณะชำเลืองมองนักสืบหนุ่มม.ปลาย ที่อยู่ข้างตัวหลายครั้ง โดยไม่รู้ตัว 

เพื่อความสมจริงในบทละคร...มิยาโนะ อาเคมิจึงการร้องไห้คิดถึงคุณแม่ผู้จากไปแล้วด้วยนั่นเอง 

"แม่ของหนู...ท่าจากไปตั้งแต่หนูยังเด็ก ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับพ่อ...หนูก็คง ฮือ...อ..." 

หญิงสาวจากองค์กรชุดดำที่ปลอมตัวเป็นเด็กสาวม.ปลาย เธอก้มหน้าร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใครเลยทั้งนั้น 

 

 

แล้วพบกันใหม่ครับ (ปล.ตอนนี้สั้นไปเยอะเลย อิอิ) 

ความคิดเห็น