ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

P.special นั่งเล่น....ในวันปีใหม่ (Part 3)

ชื่อตอน : P.special นั่งเล่น....ในวันปีใหม่ (Part 3)

คำค้น : นั่งเล่นในเพลย์โซน เพลย์โซน วิศวะ หมอ คู่จิ้น เพลย์ โอโซน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 375

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ธ.ค. 2562 23:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
P.special นั่งเล่น....ในวันปีใหม่ (Part 3)
แบบอักษร

นั่งเล่น....ในวันปีใหม่ PART 3

 

“พี่เพลย์อยากไปไหนอีกไหมครับ” เพราะโอโซนพาคนเป็นพี่เดินทั่วตลาดแล้ว ซึ่งก็ได้ของมาไม่หน่อย แต่ดูเขาก็ยังไม่ค่อยอิ่มเอมกับการเที่ยวสักเท่าไร คนตัวเล็กก็เลยถามขึ้น

“ไม่อะ อยากกลับไปนอนแล้วว” เพลย์ว่าอย่างอ้อนๆ การเดินตลาดสูบพลังเขาเป็นอย่างมาก

“งั้นกลับกันเถอะครับ”

 

@ห้องโอโซน

"พี่จะอาบน้ำก่อนไหมครับ" โอโซนถามขึ้นเมื่อคนตัวสูงมาถึงห้องก็จัดการถไลลงไปนอนที่เตียงอย่างไม่คิดที่จะมองไปที่ห้องน้ำแม้แต่น้อย

"ทำไมต้องอาบก่อน...อาบพร้อมกันได้ไหม ประหยัดเวลาด้วย" ทำเสียงอู้อี้เงยหน้าขึ้นมาจากหมอนแล้วถามขึ้น

"มะ..ไม่ใช่แล้วครับ งะ....งั้นผมอาบก่อนนะ"

"อาบพร้อมกันเถอะ นะ นะ " ทำเสียงออดอ้อนเหมือนคิดว่าตัวเองน่ารัก เอ้ออ น่ารัก หล่อมากด้วย

"ไม่เอาหรอกครับ พะ..พี่เพลย์!!" กำลังจะปฏิเสธแต่ก็ต้องร้องเสียงหลงซะก่อนเมื่ออีกฝ่ายจัดการเด้งตัวองออกจากเตียงแล้วลุกขึ้นมาอุ้มคนตัวเล็กพาดบ่าก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ

“เหอะน่า เห็นมาหมดแล้วจะอายอะไร”

โอ้ยย -///- ให้ตายเถอะ นี่เขาไปเอาเรี่ยวเอาแรงมาจากไหนเนี่ย เมื่อกี้ยังหมดแรงลงไปกองบนเตียงอยู่เลยไม่ใช่หรอ!

.

.

.

.

"คนลามก!" ว่าออกไปอย่างพึมพำเมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว ถึงแม้จะไม่ได้โดนเรื่องอย่างว่าในห้องน้ำแต่คนอย่างเพลย์ก็แทะโลมเท่าที่ทำได้นั่นแหละ คอถลอกปอกเปิกหมดแล้ว!

"หึ ยอมรับ" เพลย์ว่าแล้วหยิบผ้าขนหนูสีขาวขึ้นมาเช็ดหัวให้คนตัวเล็ก

ซึ่งแน่นอนว่าหัวของคนตัวสูงก็เปียกเหมือนกัน โอโซนที่กำลังก้มหน้างุนด้วยความเขินก็เลยหมุนตัวไปเช็ดให้ด้วย

"หึ น่ารักจังเลย"

จุ๊บ

หลังจากจุ๊บแหม่งเป็นการขอบคุณ และเช็ดหัวเสร็จเรียบร้อย เพลย์ก็จัดการลงไปนอนบนเตียงก่อนจะตบเตียงข้างๆปุๆ ให้คนตัวเล็กที่กำลังเดินเอาผ้าไปเก็บลงมานอนด้วย

“นอนกันเถอะ” คนตัวสูงว่า

ซึ่งโอโซนก็มองอย่างชั่งใจก่อนจะยอมเดินไปนั่งบนเตียง สอดตัวใต้ผ้าห่มและนอนแต่โดยดี

พึบ

ก็อย่างที่คาดการณ์ คนตัวสูงมามุขเดียวกับเมื่อคืนเลย ก็คือการพลิกตัวแล้วเอาจมูกมาคลอเคลียแถวแก้มเนี่ย! แค่นั้นไม่พอ มือหนายังซนลูบไล้อยู่ที่หน้าท้องเขาอีก!

“พะ..พี่เพลย์...ให้ผมได้นอนเถอะครับ” เสียงสั่นกับใบหน้าแดงของคนตัวเล็กหันไปหาคนตัวสูงอย่างขอร้อง

แต่โอโซนจะรู้ไหมว่ายิ่งทำแบบนี้เพลย์ยิ่งมีอารมณ์ ..แม่ง จากตอนแรกว่าแค่จะคลอเคลีย แต่ใบหน้าใสที่ขึ้นสีระเรื่อนั่นทำให้เขาสติแตก

.

“...” ที่เพลย์นิ่งไม่ใช่เพราะโกรธหรืออะไร แต่เขากำลังทะเลาะกับตัวเองอยู่...

“..พี่เพลย์” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนิ่งไป คนตัวเล็กเลยทำการเรียกชื่อ

“..อยาก” ริมฝีปากหน้าพึมพำบางอย่างออกมา พร้อมกับใบหน้าหล่อที่ยื่นเข้ามาใกล้เรื่อยๆ...ซึ่งโอโซนก็ได้ยินไม่ถนัด

“ครับ?”

“เพลย์น้อยตื่นแล้ว...ช่วยทำให้สงบที”

0///0

แล้วโอโซนควรตอบว่าอะไรล่ะครับ!

.

.

.

31 ธันวาคม 2562

“ตื่นได้แล้วครับ” คนตัวสูงเขี่ยหน้าหม้าที่ลงมาปกหน้าให้กับใบหน้าใสที่หลับตาอยู่

“อื้มม” โอโซนลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย ก่อนจะใช้มือขยี้ตาปรับโฟกัส

หมับ

แต่ก็ต้องโดนมือหนาจับไว้ก่อน

“ขยี้ทำไม..เดี๋ยวตาแดง” เพลย์ว่า ซึ่งตอนนี้โอโซนปรับโฟกัสได้แล้ว และก็พบว่าใบหน้าหล่ออยู่ใกล้เกินไป..

โอโซนผงะเล็กน้อย ก่อนจะว่าขึ้น

“...พี่เพลย์..ถอยก่อนครับ ผะ..ผมจะไปอาบน้ำ” พยายามดันอีกคนให้ลุกออกจากตัวของตัวเอง แต่มีหรอที่คนหัวดื้อจะยอม

“เดี๋ยวอาบให้” คนตัวสูงคลี่ยิ้มอย่างร้ายกาจ ลุกขึ้น ช้อนตัวอีกคนในท่าเจ้าสาวแล้วเดินเข้าห้องน้ำทันที..

“พะ..พี่เพลย์ ปล่อยผมลง ผะ.มอาบเองได้!”

“ชู่ว! เบาๆสิเดี๋ยวแม่ได้ยิน”

.

และนี่ก็เป็นรอบที่ล้านที่โอโซนไม่สามารถขัดใจเพลย์ได้.. แงงง พี่เพลย์คนบ้า! ..ก็ได้แต่ด่าต่อไป

การตักบาตรตอนเช้าผ่านไปเหมือนปกติ วันนี้ก็เหมือนๆกับทุกวันแต่ที่น่าแปลกใจคือประมุขของบ้านจะพาทุกๆคนไปทำบุญที่วัดพระธาตุดอยคำ ซึ่งก็สร้างความตื่นเต้นให้กับคนที่ไม่เคยเข้าวัดมาหลายปีอย่างเพลย์ไม่น้อย

.

“ไม่ให้ใส่!” เสียงของคนตัวสูงยืนกรานเสียงดังเมื่อร่างบางใส่เสื้อขาวตัวบางออกมา

ตอนนี้ทุกๆคนกำลังเตรียมตัวไปวัดอยู่ครับ จริงๆมันก็ควรจะเสร็จตั้งนานแล้วแต่พี่เพลย์นี่สิ

“ทำไมล่ะครับ”

“มันบางไป”

“แต่ผมก็ใส่เสื้อกล้าม”

“ก็ไม่ให้ใส่...ไม่มีตัวอื่นแล้วหรอ”

เพราะคุณแม่ของบ้านมีมติที่ว่า เวลาไปวัดควรใส่สีขาว ซึ่งทุกคนก็ยึดปฏิบัติเป็นธรรมเนียมสืบต่อกันมา แล้วทุกๆครั้งโอโซนก็แต่งตัวแบบนี้ และก็ไม่คิดว่ามันบางด้วย! พี่เพลย์อะ เวอร์ ดูสิ ตัวเองใส่บางกว่าตั้งเยอะ! เขายังไม่ว่าอะไรเลย

“..”โอโซนส่ายหัว พรางจ้องเชิ้ตสีขาวของคนตรงหน้า ปฏิเสธไม่ได้ว่าใส่แล้วหล่อมาก แต่ความหนาความบางมันก็พอๆกับเสื้อเขาไหมอะ ทำไมถึงไม่ให้ใส่!

“งั้นใส่สองชั้น”....แล้วโอโซนเลือกอะไรได้ละครับ

“พี่เพลย์เอาจริงหรอครับ” โอโซนถามออกไปเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง ถึงแม้ภาคเหนือจะไม่ได้ร้อนเท่ากรุงเทพ แต่นี่ก็ประเทศไทยนะ

“จริง” ในขณะที่หาวิธีเอาตัวรอดอยู่สมองก็พลันนึกถึง เสื้อม่อฮ้อมเมื่อวานที่ซื้อมา มันเป็นสีขาวพอดีเลยนี่

“พี่เพลย์! เอออ ผมพึ่งนึกได้ว่าเสื้อที่ซื้อมาเมื่อวานก็สีขาวนี่ครับ งั้นผมใส่ตัวนั้นนะ..” เสนอทางออกให้

“..อ่อ..เอาสิ”

.

.

.

วัดพระธาตุดอยคำ

หลายสายตากำลังจับจ้องที่ร่างสูงผิวขาวผมสีดำที่ถูกเซ็ตขึ้นอย่างลวกๆ ทำให้ร่างสูงตรงหน้ายิ่งดูดีเข้าไปใหญ่ หล่อ บอกได้คำเดียวว่าหล่อมาก แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตายิ่งกว่าความหล่อของเขาก็คงหนีไม่พ้นเสื้อม่อฮ้อมสีขาวที่ดันเหมือนกับร่างเล็กข้างๆเปรี๊ยบเลยนี่ไงเหล่าบรรดาสาวน้อยสาวใหญ่ก็ได้แต่สงสัย เอ๊ะ เขาเป็นอะไรกันวะ แกรรร

สืบเนื่องมาจากก่อนหน้านี้ที่โอโซนเสนอความคิดว่าเขาจะใส่เสื้อม่อฮ้อม ซึ่งพอเพลย์ได้ยินอย่างนั้นก็จัดการถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาออกแล้วจัดการเปลี่นเป็นเสื้อม่อฮ้อมของเขาที่ซื้อมาพร้อมกัน

..เสื้อคู่ไหมล่ะพวกมึง...ไม่รู้เลยว่าเป็นอะไรกัน แหมมมม

พ่อกับแม่ก็พลอยเห็นดีเห็นงามบอกว่าน่ารักมาก โดยเฉพาะผู้เป็นแม่นะ ถ่ายรูปไปแล้วประมาณล้านรูปได้

ซึ่งโอโซนก็ออกจะเขินอยู่หน่อยๆ แต่ก็นะ...ใส่เสื้อคู่มันก็น่ารักดี -///-

.

.

ทุกคนพากันทำบุญก่อนจะเดินไปรอบๆวัดเพื่อถ่ายรูป ซึ่งวัดพระธาตุดอยคำก็สวยมาก ชนิดที่ว่าอยู่ตรงไหนก็ถ่ายรูปได้

เพลย์และโอโซนเดินมาบริเวณระเบียงชมวิว

“สวยจังเลยนะครับ” โอโซนว่า พร้อมมองลงไปข้างล่าง

ด้านล่างเป็นวิวของป่าและบ้านเมือง

“โอโซน..ถ่ายรูปกัน” เพลย์ที่ลืมไปเลย สองสามวันมานี่เขาไม่ได้ถ่ายรูปกับโอโซนเลย เมื่อคิดได้ดังนั้น ก็เลยขออีกคน

“เอาสิครับ” เมื่อได้รับคำอนุญาต มือหน้าก็ยื่นมือไปข้างหน้าเพื่อนเซลฟี่ให้ติดวิวสวยๆด้านล่าง จากนั้นก็มือลั่นลงรูปเสร็จสรรพ

“เด็กๆ ถ่ายรูปกัน” อยู่ๆคุณพ่อเรียกพวกเรารวมตัวเพื่อถ่ายรูป ซึ่งทุกคนก็รีบมายืนอย่างพร้อมเพียงก่อนคุณพ่อจะไปขอให้คนอื่นถ่ายรูปให้

“ยิ้มนะครับ....1 2 3 “

แชะ

.

.

หลังจากที่ไล่ถ่ายรูปปละทำบุญกันอย่างพอใจ ทุกคนก็ตกลงกันจะกลับบ้าน ซึ่งก่อนจะกลับก็แวะทานข้าวเที่ยงกันก่อน และได้กลับมาที่บ้านกันตอนประมาณสามโมง

แน่นอนว่าวันที่ 31 ธันวาคม ทุกคนก็ต้องเตรียมเคาท์ดาวน์ บ้านนี้ก็เช่นกัน คุณแม่พาโอโซนออกไปซื้อของสด ซึ่งก็แน่นอนว่าเพลย์ก็ร้องที่จะไปด้วย แต่ก็โดนโอโซนขอให้มาช่วยคุณพ่อเตรียมเตากับสถานที่หน้าบ้าน เพลย์ก็เลยจำใจต้องทำตัวเป้นลูกเขยที่ดี ฮึก

“แหมม เศร้าไปเลยนะ” คุณพ่อของโอโซนว่าแซวๆ

“ฮ่าๆ ดูออกง่ายขนาดนั้นเลยหรอครับ” เพลย์ก็รับมุขขำ ถามว่าเขาเศร้าจริงไหม เศร้าดิวะ ห่างกัน 3 วิ ก็คิดถึงจะแย่แล้วเนี่ย!

“ก็นะ ตอนพ่อจีบแม่ใหม่ก็ห่างกันไม่ได้ย่างนี้แหละ” คุณพ่อว่า

“จริงหรอครับ”

“ เพลย์ พ่อฝากโอโซนด้วยนะ ไม่ว่าอนาคตจะเป็นยังไง ก็ขอให้จับมือกันอย่างนี้ไปตลอด แล้วก็ ถ้าทำโอโซนเสียใจ...” คุณพ่อไม่พูดต่อ แต่ทำท่าเอานิ้วบาดคอด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม เล่นเอาเพลย์รอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ..เขาคิดผิดสินะที่ว่าคุณพ่อไม่ดุ จริงๆดุมากเลยไม่ใช่หรือไงเล่า!

.

.

ไม่นานคุณแม่กับโอโซนก็กลับมา พวกเขาเข้าไปเตรียมอาหารกันในครัว เพลย์เองก็อยากไปช่วย แต่ก็สำเนียกสกิลตัวเองได้ ก็เลยขออยู่นิ่งๆดีกว่า

อยู่ๆสายเรียกเข้าวิดีโอคอลจากผู้เป็นบิดาบังเกิดเกล้าก็ดังขึ้น

“ฮัลโหลครับ”

(เป็นไงไอ้ลูกชายย อยู่ไหนเนี่ยย ปีใหม่สนุกใหม่)

“อยู่เชียงใหม่ครับ ก็สนุกดี ว่าแต่คุณพ่อละครับเป็นไงบ้าง สงสัยผมได้น้องแล้วมั้งเนี่ย” เพลย์ว่ากลับไปอย่างขำๆ

(อย่าสงสัยว่าได้น้องไหม สงสัยว่าผู้หญิงหรือผู้ชายดีกว่า 55555)

“จริงปะเนี่ย!”

(ตลกแล้วคุณ เพลย์สบายดีไหมลูก) ยังไม่ทันที่ผู้เป็นพ่อจะได้ตอบอะไร เสียงของแม่ก็ดังแทรกขึ้นก่อน พร้อมกับผู้เป็นแม่ที่เข้ามาในกล้องแล้วยึดโทรศัพท์เรียบร้อย

“สบายดีครับ แล้วคุณแม่ละครับ”

(ก็ดีลูก โซลหนาวมาก ที่นู่นล่ะเป็นไง)

“เชียงใหม่ก็หนาวครับ”

(อ้าวลูกอยู่เชียงใหม่หรอ ไหนคุณพ่อบอกว่า ลูกจะอยู่ฉลองกับโอโซนที่กรุงเทพไง)

“พอดีโอโซนกลับบ้านเกิดน่ะครับ ผมก็เลย ตามกลับมาดด้วย”

(แหมม ทำตัวเป็นพ่อลูกตอนจีบแม่ใหม่ๆไปได้ 555 / โถ่คุณ ) อยู่เสียงคุณพ่อก็แทรกขึ้นมาในบทสนทนา

“..” จากนั้นอีกฝั่งของโทรศัพท์ก็มีเสียงงอนกันยกใหญ่

(ฮ่าๆ คุณพ่อของลูกงอนตุ๊ปป่องไปแล้ว เดี๋ยวแม่กับพ่อจะออกไปภัตตาคารต่อ ก็คงว่างโทรหาลูกตอนดึกๆนะ แต่แม่ว่าเราคงไม่อยากรับสายหรอกมั้งง งั้นแม่อวยพรวันปีใหม่เลยนะ ไปเรียกโอโซนมาด้วยสิ เร็วๆ)

จากคำสั่งของผู้เป็นแม่ทำให้ผมต้องเคลื่อนย้ายตัวเองเข้าไปในครัวแล้วเดินไปหาโอโซนที่กำลังล้างผักอยู่ด้านนอก

“โอโซน คุณแม่อยากคุยด้วยน่ะ”

“คุณแม่? คุณแม่พี่เพลย์น่ะหรอครับ”

เพลย์พยักหน้าเบา แล้วยื่นกล้องให้คนในโทรศัพท์เห็นทั้งเขาและโอโซน

“คุณแม่พี่เพลย์สวัสดีครับ” โอโซนว่าพร้อมยกมือไหว้

(มามงมาแม่พี่เพลย์ เอ๊ะ เดี๋ยวตีเลยนิเด็กคนนี้ ก็บอกให้เรียกคุณแม่เฉยๆไง) คุณนายว่าหยอกๆ ซึ่งก็ทำให้โอโซนยิ้มออกมาเก้อๆ

“อ่าครับ คุณแม่”

(มาๆ แม่กับพ่อจะอวยพร เอ๊ะคุณคะ อย่ามัวแต่ทำตัวเป็นเด็ก มาอวยพรให้เด็กๆก่อน)

พูดจบคุณพ่อก็ค่อยๆเดินเข้ามาในกล้องด้วยท่าทางงอนๆอยู่

( ก็ปีใหม่ก็ขอให้ลูกประสบความสำเร็จในชีวิต มีความสุข และมีสติกับสิ่งที่กำลังจะทำ สุขภาพแข็งแรง เรียนน่ะอย่าหักโหมมาก เรื่องกินเหล้าก็ด้วย ส่วนเรื่องความรัก แม่ก็ขอให้รักกันไปนานๆนะจ๊ะ คุณมีอะไรจะพูดไหมคะ ....ก็แม่เขาก็พูดไปหมดแล้ว พ่อก็ตามแม่น่ะแหละ) คุณพ่อว่าแค่นั่น แหมม มาดนักธุรกิจใหญ่ หายหมดเลย

“ขอบคุณครับ คุณพ่อกับคุณแม่เองก็เช่นกันนะครับ” เพลย์กับโอโซนกล่าวพร้อมกัน

(งั้นพวกแม่ไปแล้วนะ มีความสุขมากๆลูก สุขันต์วันปีให่ม จุ๊บๆ) ว่าจบผู้เป็นแม่ก็วางสายไป

 

 

"ว่าแต่เรามีอะไรให้พี่ช่วยไหม” เพลย์ถามขึ้นหลังจากวางสาย

“ไม่มีหรอกครับ ใกล้จะเสร็จแล้ว” โอโซนว่า เพราตอนนี้ของส่วนใหญ่ก็เตรียมจะเสร็แล้วอย่างที่ว่าจริง

.

ฟอดด

“งั้นพี่ให้กำลังใจแล้วกัน ไปนะ ฮ่าๆ” เพลย์หอมคนตัวเล็กฟอดใหญ่ก่อนจะเดินออกมา

เล่นเอาคนตัวเล็กเขินไปหมด จนทำอะไรต่อไม่ถูกเลย...

 

ของทุกอย่างเตรียมเสร็จประมาณ 1 ทุ่ม ซึ่งครอบครัวก็นั่งทานอาหารทะเลเผากันหน้าบ้านอย่างสนุกสนาน พุดคุยกันสัพเพเหระ ก่อนจะเข้าถึงช่วงอวยพรไล่ตามลำดับ ก็คือ คุณย่า คุณพ่อคุณแม่

ตอนแรกเพลย์นึกว่างานเลี้ยงจะอยู่ยันเคาท์ดาวน์แต่เพลย์คิดผิด เพราะเขาอยู่กันถึงแค่ 4 ทุ่มเท่านั้น คุณพ่อคุณแม่ก็พากันเก็บของเข้านอน หากแต่บ้านข้างๆก็ยังคงสนุกสนากันตามประสา

เพลย์กับโอโซนช่วยกันเก็บของแล้วได้ขึ้นห้องประมาณ 5 ทุ่ม ซึ่งหลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ 5 ทุ่มกว่า

“ง่วงแหล้วหรอ” เพลย์ถามคนตัวเล็กที่พึ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ

“ครับ ก็ 5 ทุ่มแล้วนิ” โอโซนว่าเสียงงัวเงีย เขาเหนื่อยจริงๆวันนี้สูบพลังเขาอย่างเยอะ ทั้งเตรียมอาหาร ทั้งเดินทาง

“จะไม่อยู่เคาท์ดาวน์กับพี่หรอ” เพลย์ว่าเสียงอ้อนๆ เขาอยากอยู่เคาท์ดาวน์กับอีกคนนะ แต่ดูท่าทางอีกคนจะง่วงมากจนไม่น่าจะไหว

“อยู่สิครับ ผมอยากเคาท์ดาวน์กับพี่เพลย์” ว่าพร้อมฉีกยิ้มกว้าง

คำพูดของโอโซนทำเพลย์เบิกตากว้าง เป็นเด็กดียังไงก็ยังคงเป็นเด็กดีอย่างนั้นละนะ

.

“น่ารักจริงๆนะ”

จุ๊บ

สิ้นสุดคำชมของเพลย์ ร่างสูงก็จุ๊บเข้าที่เหม่งคนตัวเล็กเบาๆ

“ว่าแต่..เราจะทำอะไรกันข้ามปีดี” เพลย์ว่าพร้อมกับกระตุกยิ้มร้าย ซึ่งโอโซนก็พอจะคาดเดาได้ว่าคนตัวสูงต้องการคำตอบแบบไหน

“นอนสิครับ..นับเคาท์ดาวน์เสร็จผมก็จะไปหลับแล้ว!” คนตัวเล็กพยายามตัดบทไม่ให้คนเป็นพี่ฉวยโอกาสหรอก โอโซนมีภูมิคุ้มกันแล้วนะ!

“จะนอนเฉยๆ จริงหรอ....นอนแบบ นอนในความหมายอื่นได้ไหม” เพลย์ว่าอย่างออดอ้อน

“มะ..ไม่ได้ครับ”

“จริงอะหรอ จะใจร้ายกับพี่ขนาดนั้นเลยหรอ” แน่นอนว่าเพลย์พูดไปงั้นแหละ ในใจนี่มีแผนชั่วเตรียมลักหลับน้องอยู่เต็มไปหมด //ชั่วข้ามปีกันยาวไปครับ

“อะ เหลืออีก 5 นาทีเองครับ เราไปตรงระเบียงกันดีมั้ย จะได้ดูพุด้วย”  เสียงหวานว่าตัดบทสนทนา ซึ่งเพลย์ก็ทำได้เพียงทำปากขมุบขมิบกับตัวเอง แต่ก็ยอกมเดินตามน้องไปที่ระเบียงแต่โดยดี

 

 

.

“ว้าว ดาวสวยจังนะครับ” ตอนแรกคนตัวเล็กกะจะมาโฟกัสที่พุ แต่ก็พึ่งสังเกตว่าดาววันนี้สวยเป็นพิเศษ ยิ่งมองจากระเยีบงแบบนี้ ตอนนั่งอยู่สนามหญ้าหน้าบ้านยังไม่เยอะขนาดนี้เลย

“สวย”

“.....” คำพูดห้วนๆของเพลย์ทำให้โอโซนถึงกับต้องหันไปมอง

“สวยมากเลย ทั้งท้องฟ้า ทั้งโอโซน” เพลย์ว่าขึ้นด้วยแววตาจริงจังจนคนตรงหน้าใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ให้ตายสิ คนเป็นพี่ขี้โกงอีกแล้ว!

“เออ คือ...อีกแค่ 1 นาที เรามาเตรียมนับกันเถอะครับ” โอโซนเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่รู้จะพูดอะไรต่อ หัวใจที่เต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะแบบนี้ กลัวคนตรงข้ามได้ยินจัง

 

10

9

8

เสียงนับเริ่มดังขึ้น ซึ่งทั้งเพลย์และโอโซนก็นับตาม

7

6

5

4

3

.

.

2

.

.

1

ปุ้ง!

 

“อื้มมมม”

เสียงพลุที่ดังขึ้นพร้อมกับเสียงหวานที่หายไป เพลย์ประกบจูบลงที่ริมฝีปากบางก่อนจะค่อยๆโลมเลียไปทั่ว คนตัวเล็กที่ตอนแรกก็ตกใจกับการกระทำอุกอาจของอีกคน แต่สักพักก็เริ่มปรับตัวได้ แล้วจูบตอบอย่างเคอะเขิน

เพลย์ถอนริมฝีปากออกก่อนจะจ้องใบหน้าเล็กที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ แล้วพูดคำที่เขาเตรียมตัวมาตลอด 3 วันออกไป

.

 

“อ้ายฮักน้องเน้อ” (พี่รักน้องนะ)

.

โอโซนอึ้งไปนิดกับภาษาเหนือสำเนียงแปลกๆของอีกคน ใบหน้าหล่อขึ้นสีระเรื่อจ้องมาที่เขาอย่างต้องการคำตอบ มันน่ารัก จนทำให้โอโซนต้องฉีกยิ้มกว้าก่อนจะตอบกลับไป

.

 

“น้องก็ฮักอ้ายครับ” (น้องก็รักพี่ครับ)

.

.

“อื้มมม”

.

.

ตึ้ง

ตึ้ง

ตึ้ง

@ทำไมไม่วิดวะ

00.00

U: Happy New year!!

นี่ซันไงไม่ใช่ดาวอังคาร: Happy New year!!

แพทเทิ้นนนน^^: Happy New year!!

โฟน: Happy New year!!

.

.

แต่เพลย์คงมาร่วมบทสนทนาไม่ได้หรอกนะ พอดีไม่ว่าง...เพราะคืนนี้ยังอีกยาวไกล หึ

.

.

1 มกราคม 2563

สวัสดีปีใหม่ค่า รักรี้ดทุกคนน้า เจอกันใหม่เดือนมีนาค่ะ เลิฟๆ #นั่งเล่นในเพลย์โซน

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว