manes
email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

I hate family.🤣🙃

ชื่อตอน : #22

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย Yuri

คนเข้าชมทั้งหมด : 129

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ม.ค. 2563 18:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#22
แบบอักษร

ลิซวิ่งออกจากผู้คนมากมายที่รุมถ่ายรูปเธอ เธอวิ่งไม่คิดชีวิตจนไปชนกับคนๆนึงเข้า..

ตุ๊บบ โอ้ยย//ลิซร้องด้วยความเจ็บปวด เธอไม่เพียงเจ็บใจ เเต่เสริมมาเจ็บกายอีก เพราะข้อศอกของเธอมันดันไปกระทบกับพื้นอิฐพอดี

เห้ยน้องง เป็นไรปะ//เสียงคนเเปลกหน้าพูดทั้งที่ยังก้มเก็บของๆตนอยู่

มะ ไม่เป็นไรค่ะ ขอตัวนะคะ//ลิซช่วยเก็บของเเล้วจึงลุกพรวดกลับไปวิ่งต่อ

คุณ คุณเห็นเด็กผมสีบรอนซ์วิ่งมาทางนี้ปะ ตัวเล็กๆอ่ะ//ซุกกุวิ่งตามมาด้านหลัง

เธอเห็นว่าลิซน่าจะหนีซุกกุอยู่จึงชี้ไปทางอื่น เเต่มันดันทะลุไปทางที่ลิซวิ่งไปได้พอดี

ทางนี้อ่ะคุณ//เธอพูดพร้อมชี้ไปทางซ้ายมือ เเต่จะทำไงได้ล่ะ ชี้ไปเเล้วนี่

ขอบคุณ//ซุกกุพูดเสร็จจึงวิ่งไปทางขวามืของเธอ

1ชั่วโมงผ่านไป...

ลิซเเอบอยู่หลังต้นไม้ที่เธอไม่รู้จัก อะไรกัน หลงทางหรือเนี่ย ทั้งที่รู้เเท้ๆว่าเรียนอยู่ที่ไหน เเต่กลับไม่รู้จักเส้นทางเนี่ยนะ

เเฮ่กก เเฮ่กกก//เสียงหอบหายใจเร็วราวกลับวิ่งออกมาจากขุมนรก

ลิซ ลิซคะ อยู่ไหน //เสียงนี้มันคุ้นหูลิซมาก ใช่! ซุกกุนั่นเอง

ลิซ ออกมาเถอะ//ลิซนิ่งเงียบไม่ขยับตัวไปไหน เพราะกลัวว่าอีกคนจะรู้ตัว

ผ่านไป2นาที...

part zukku

ชั้นเห็นเงาตะคุ่มๆอยู่ที่หลังต้นไม้ ชั้นไม่เเน่ใจว่าเป็นคนรึเปล่า เเต่มันเป็นเส้นคล้ายกับผม ชั้นจึงชะโงกดูเล็กน้อย ปรากฏว่ามันคือลิซจริงๆ สิ่งที่ชั้นหามาตลอดเวลา5ปี เธออยู่ที่นี่จริงๆ ชั้นรู้สึกเสียใจที่ทำให้คนที่รักต้องจากไป เเต่ยังไง ชั้นก็ต้องเอากลับมาให้ได้ เเม้ว่าจะต้องเเลกมาด้วยอะไรก็ตาม

 

เมื่อชั้นเห็นลิซ หัวใจชั้นมันสะท้านเเปลกๆ รู้สึกหวิวไปยังไงไม่รู้ อาจจะเป็นเพราะชั้นเจอเธอ หรือไม่นั่นก็เป็นสัญญาณบอกว่าเธอไม่ต้องการเจอชั้นเเล้วก็ได้ ใครจะไปรู้ล่ะ

เพียงครู่เดียว น้ำตาเจ้ากรรมมันก็ดันไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ใครบอกล่ะว่าชั้นไม่เสียใจ ชั้นเเค่ไม่บอกใครเเค่นั้นเอง เเต่ที่เเย่มากๆก็คือ ชั้นร้องไห้ไม่พอดันมาสะอื้นจนคนตัวเล็กรู้

ชั้นรู้นะว่าชั้นผิด เเต่ชั้นอยากจะอธิบายให้เธอเข้าใจ เเต่จะเอาเหตุผลไหนมาพูดล่ะ

ลิซลุกขึ้น เเล้วหันมาทางชั้นที่ตอนนี้คราบน้ำตามันนองหน้าไปหมด ชั้นเดินอ้อมไปอีกฝั่งที่ลิซอยู่ เเล้วโอบเอวเธอไว้ ให้เธอรู้ว่าชั้นจะไม่ทำเเบบนี้ เเละจะไม่ให้เธอหนีไปไหนอีก

ชั้นปล่อยโฮออกมา จนชั้นก็รู้สึกได้ว่าคนตรงหน้าก็ร้องไห้เหมือนกัน เเต่ร้องหนักกว่าชั้นด้วยซ้ำ

ชั้นไม่รู้จะพูดอะไรออกมา เพราะใจตอนนี้มันก็ยังดีใจ ที่เจอเธอ เเละก็เสียใจ ที่ทำวีรกรรมของชั้นเอาไว้ อยากจะให้เธอรู้เหลือเกิน ว่าตลอดเวลาที่เธอไม่อยู่นั้น มันทรมานเเค่ไหน เเต่ชั้นก็ทำได้เเค่น้องไห้อยู่เเบบนี้ จนลิซคลายมือชั้นออก เเละหันมาจ้องตาขั้น ตาของเธอก็มีคราบน้ำตาอยู่ไม่น้อย ชั้นสงสารเธอเหลือเกิน อยากให้เธอมีความสุข เเต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา

ฮึกก ลิซ พี่ขอโทษ ให้โอกาสพี่อีกครั้งนะ พี่สัญญาจะไม่ทำเเบบนั้นอีก ได้โปรด เชื่อใจพี่นะ//ชั้นพูดไปสะอึกไป

ลิซขอเวลานิดนึงนะคะ ฮึก เเล้วลิซจะให้ คะ คำตอบ//เธอเสียงสั่นเครือ ชั้นปวดตาข้างขวามาก รู้สึกเหมือนจะมีลางร้ายเกิดขึ้น

อื้มม พี่จะรอนะ เเต่ลิซต้องไปอยู่กับพี่ก่อน ได้มั้ย//ชั้นขอร้องลิซ

part lis

ชั้นว่าเเล้ว ว่าชั้นต้องใจอ่อนกับพี่กุ ชั้นอยากจะบอกเธอเหลือเกิน ว่าตอนที่เธอไม่อยู่นั้น ชั้นต้องระงับความรู้สึกของชั้นเอาไว้ ชั้นไม่อยากจะบอกหรอกนะ ว่าชั้นเป็นโรคอะไร ชั้นไม่บอกเธอน่ะ ดีที่สุดเเล้ว เธอจะได้ไม่ลำบากใจเพราะชั้นอีก

ค่ะ//ชั้นตอบรับไป

เหลือเวลาอีกเเต่3ปีเเล้วสินะ ที่ชั้นจะได้ใช้ชีวิตอยู่ต่อไป ชั้นอยากจะใช้ช่วงเวลานี้ อยู่กับคนที่ชั้นรัก ถึงเเท้ว่ามันจะน้อยมากก็เถอะ ชั้นก็จะใช้ จนกว่ามันจะถึงเวลาที่ต้องบอกเธอ ในวันที่ชั้นต้องจากไป...

 

 

 

 

ไรท์นะคะ : อะไรก้านนนน เรื่องกำลังไปได้ดีเลย ลิซจะเป็นอะไรมั้ยเนี่ยยย ไม่นะะะ ทูนหัวของช้านนนน

 

ถ้าชอบนิยายเรื่องนี้ อย่าลืมกดใจ เม้นท์กันเยอะๆนะคะ ขอบคุณค่าาา❤️

 

ความคิดเห็น