l-mine

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CHAPTER : XXV

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.1k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2557 15:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER : XXV
แบบอักษร








CHAPTER : XXV





ผมเอียงคอและหรี่ตามองหน้าไอ่คนตรงหน้าอย่างพิจารณา ทำให้ไอ่กัสมันยิ่งหน้าหงิกเข้าไปใหญ่อีกเมื่อเห็นว่าผมลีลาไม่ตอบสักที แต่มันก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากยืนเฉยๆและรอคำตอบอย่างลุ้นๆ

ผมยืนนิ่งแล้วคิดอยู่กับตัวเองสักพัก จนได้คำตอบที่ใช่ในใจ  ผมก็ค่อยๆฉีกยิ้มขึ้นมาก่อนจะเขย่งตัวแล้วกระซิบข้างหูมันเบาๆว่า...

“อืม”

ผมตอบมันไปสั้นๆ ถึงผมจะไม่เคยคบผู้ชายด้วยกันมาก่อน และไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมีรสนิยมแบบนี้ลง แต่เจอแบบนี้แล้ว... มันก็น่าเสี่ยงไม่ใช่รึไง?

ผมไม่รู้ว่าความรู้สึกที่ผมมีให้ไอ่กัสมันเรียกว่ารักรึเปล่า? เพราะตั้งแต่เกิดมาผมก็ยังไม่เคยมีความรู้สึกแบบนั้นให้ใครหรือคนไหน แต่ถ้าความรู้สึกที่ผมมีนั้นเรียกว่า ความรัก’  ไอ่กัสก็คงเป็นคนแรกที่ผมรักและเป็นแฟนคนแรกที่ผมมี :)

...แล้วผมก็หวังว่าการตัดสินครั้งนี้คงจะไม่ผิดพลาดอะไร...

“หึๆ เตี้ย บอกกูแค่นี้ยังต้องเขย่ง กลับไปกินนมบ้างนิมึง”

ปากมันก็ว่าแต่ตามันก็ยิ้มตาม แต่กัส... มึงช่วยหวานกว่านี้ได้ไหม? เหอะ -*-!

“กูขอกลับคำได้ไหมวะ? แม่งไม่เป็นมันแล้วแฟนม่ะ.. .อุบ!

ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบประโยค ไอ่กัสก็ยื่นมือมาโอบตัวผมไว้ก่อนจะกระชับเข้าหาตัวเอง มันโน้มหน้าเข้ามาประกบปากผมอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากมันบดเบียดอย่างรุนแรงก่อนจะค่อยๆผ่อนความแรงจนรู้สึกอ่อนโยน

ลิ้นร้อนสอดเข้ามาพันเกี่ยวกับลิ้นผมอย่างเร้าร้อน จากผมที่เคยหลับตาปี๋ในตอนแรกก็ค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างช้าๆเพื่อรับสัมผัสอ่อนโยนที่อีกฝ่ายมอบให้

สายตาเราสบกัน ทั้งมันและผมมองลึกลงไปในตาของกันและกัน ขณะที่ริมฝีปากก็ยังบดเบียดกัน ...ไม่รู้ว่าผ่านไม่นานแค่ไหน รู้สึกแค่ว่าครั้งนี้มันยาวนานกว่าที่เคย มันก็ค่อยๆผละริมฝีปากออกมาอย่างเนิบนาบ แถมยังดูดริมฝีปากผมให้ยื่นติดไปด้วยซะอีก

...บอกได้แค่ว่าครั้งนี้แม่งโคตรสุดยอด!...

“พูดแล้วห้ามคืนคำเว้ย จะคบกูก็คบให้ตลอด”

“เหอะ! บอกตัวเองดีกว่ามั้ง?”

“คนอย่างกูไม่มีทางเว้ย”

“เออ! งั้นพนันกันไหมล่ะ? ใครนอกใจก่อนแพ้”

“แล้วถ้ากูรักมึงคนเดียวใจเดียวล่ะ”

“มึงก็ชนะไง”

“แค่นี้?”

“รักกูให้ถึงตอนนั้นก่อนแล้วกัน”

“คอย-ดู-กู-ไว้-ล่ะ”

มันเน้นทีละคำอย่างช้าๆและชัดๆ ก่อนโน้มถึงแตะริมฝีปากผมอีกที  ถึงมันจะดูเหมือนคำเชิงท้าทายมากกว่าให้คำสัญญา แต่แบบนี้น่ะคงเป็นสไตล์ของมันกับผมล่ะมั้ง

“ยิ้มไร? เอ๋อรึไง? ไป กลับได้แล้ว!

มันนี่ดีได้ไม่เกินสามวิจริงๆ -*-!

 


 

 “เฮ้!!!! ชน~

ผมนั่งกลางวงเหล้าที่ถูกตั้งขึ้นมาอย่างงงๆ พอวันถัดมาไอ่กัสก็ป่าวประกาศไปทั่วมหาลัยรวมทั้งที่สตูดิโอว่าผมน่ะแฟนมัน  แถมยังเปิดตัวไปแล้วด้วยว่าตัวเองเป็นนายแบบ นั่นยิ่งทำให้ผมรู้สึกเพลียสัดๆ

แฟนคลับที่มีมานานและเพิ่งมีหลังจากมันออกตัวว่าหล่อ สายตาทุกคนนั่นจ้องผมแบบอารมณ์ที่ว่าอยากจะดักกระทืบฉิบหายอะไรเทือกๆนั้น -*-

แล้วหลังจากนั้นปาร์ตี้ริมสระน้ำก็ถูกจัดขึ้นที่บ้านหลังใหญ่ของท่าน เอเดน ประธานบริษัทของไอ่กัส

“เอ้า ดื่มๆๆ”

พี่เบลยื่นคอกเทลเพรียวให้ผมกระดกเป็นแก้วที่3 นี่บอกเอาไว้เลยนะ... ถ้ากูไม่อึดกูสลบไปนานละ -*-

“สัดกัสแม่ง! มึงจะประกาศทำเพื่อ? เห็นไหมว่าเรื่องมันยุ่งไปหมดเนี่ย -^-

“หึ”

ไอ่กัสแค่นหัวเราะ แต่ก็ไม่อธิบายอะไร คือกูต้องการคำอธิบาย!!

“แหม่มึง ดุผัวใหญ่เลยนะ ไปแอบปิ๊งกันตอนไหนล่ะไม่เคยบอกพวกกู สารภาพตอนเย็นแล้วเป็นแฟนกันตอนดึกเลยหรอวะ ใจง่ายว่ะ”

ไอ่เบียร์เข้ามาแซะผมใหญ่ ตอนนี้หน้าตามันแดงเป็นปื้ดๆเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ แต่ถึงมันจะเมาขนาดไหนผมก็ไม่ห่วงหรอก เพราะครั้งนี้น่ะ... เฮียปั้นมาคุม

“ไอ่คออ่อนเอ้ย! ไปไกลๆเลยไป”

ผมผลักหัวไอ่เบียร์ออกไป วันนี้มีแต่ไอ่เบียร์เท่านั้นที่มาถึง ส่วนไอ่นาวที่บอกใกล้แล้วๆตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ป่านนี้ก็ยังไม่โผล่หัวมาสักที ส่วนไอ่ฮักรายนั้นเห็นว่าไปทำธุระให้พ่อที่ต่างจังหวัด มันไปหลายวันเลยล่ะ

พูดถึงไอ่ฮักก็นึกถึงพี่กัณฐ์ หลังๆมานี่ผมแทบจะไม่ได้เจอพี่มันเลย ที่ร้านก็ไม่ค่อยโทรไปสั่งเค้กเหมือนเดิมแล้ว คงยุ่งล่ะมั้ง

“ไรๆ อย่ามาผลักหัวว่าที่แฟนกูนะไอ่ลูกจ้าง”

เฮียปั้นเอื้อมมือมาโน้มหัวไอ่เบียร์ลงซบไหล่ตัวเอง ไอ่เบียร์ที่ยังมึนๆอยู่ก็เลยไม่ได้ขัดขืนอะไร ผมส่ายหน้าใส่เฮียปั้นอย่างเอือมๆ

ปาร์ตี้นี้มีแค่พี่เบล เฮียนัน ไอ่เบียร์ เฮียปั้น ไอ่กัส ผมแล้วก็ท่านเอเดน เจ้าของงานที่โผล่หน้ามาให้เจอแว๊บหนึ่งแล้วก็ออกไป

ท่านเอเดนเป็นคนวัยประมาณ30ต้นๆ แต่กลับน่าเหลือเชื่อที่เขายังดูเด็ก เด็กมากและเด็กโคตรๆแต่ก็ยังคงความดูมีภูมิฐานและน่าเชื่อถืออยู่

“เอาล่ะ! มาดื่มฉลองให้พิกัสโซ่เพลย์บอยกลับใจและปลาวาฬคนธรรมมาสุดเกรียนหน่อยเร็วเฮ้!!

ผมควรจะดีใจกับคำเกริ่นฉลองของเฮียนันช่ะ? -*-

เคร้งๆ ๆๆ ~~

เสียงชนแก้วยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ต่อจากดื่มเสร็จก็เป็นการพนัน ไพ่หนึ่งสำรับถูกกองตรงกลางวง โดยมีทุกคนล้มรอบ ทุกคนเล่นกันอย่างสนุกสนานโดยมีพี่เบลเป็นเจ้ามือ ใครแพ้ในตาไหนก็ต้องกระดกคอกเทลเพรียวๆครึ่งแก้วในตานั้น

แต่ไมรู้สึกเหมือนผมจะเป็นฝ่ายกระดกเอาๆอยู่คนเดียววะ ...รุมกันเปล่าเนี่ยพวกมึง... @[email protected]!

“เดี๋ยวๆ ไรวะ! ทำมายกูถึงโดนอยู่คนเดียวหว้า~...”

ผมลุกขึ้นยืนฟึ่บทันทีด้วยท่าทีที่โอนเอนมึนๆ ตัวผมเซไม่อยู่หลักจนหลังแตะเข้าให้กับท่อนแขนหนาของไอ่กัสที่ลุกขึ้นมาพยุง

“สัด! เกือบตกน้ำแล้วไหมล่ะมึง”

“ไม่ต้องมายุ่งกับกูเลยย~... พวกมึงแม่ง ง. ..โกงกู @[email protected]!

“ฮ่ะๆ เมาแล้วพาลนะมึง”

“เมาได้ที่ขนาดนี้พาขึ้นห้องเลย กูแนะนำ หึ :)

ผมหรี่ตากวาดมองคนในวง ...พี่เบลยิ้มกระลิ้มกระเลี่ยให้  ...เฮียนันโบกมือไล่ ...ไอ่เบียร์เมานอนซบตักเฮียปั้น ...เฮียปั้นนั่งลูบผมไอ่เบียร์

ทำไมทุกคนถึงแค่กึ่มๆ ไม่เมาเหมือนผมกับไอ่เบียร์วะ!? -*-

“ไปมึง กลับ เอาใจผู้ใหญ่เขาหน่อย :)

 


 

PICASSO’s

ผมอุ้มปลาวาฬที่เมาจนไม่รู้สึกตัวเข้าห้อง แต่เชื่อสิ... ระหว่างทางน่ะลำบากผมเหี้ยๆ มือไม้ปลาวาฬไม่เคยจะอยู่สุขสักนิด มือมันลูบไล้ตัวผมทุกซอกทุกมุมอย่างยั่วยวน แถมยังมีเสียงครางเป็นไอเท็มเสริมอีก!

เจอแบบนี้กูก็... ตื่นสิครับ!

ผมรีบพาปลาวาฬเข้าห้องมาก่อนจะได้เผลอทำอะไรมันไปในลิฟต์

“คิดถูกคิดผิดวะที่มอมมึงเนี่ย -*-!

ไม่ได้เลวนะ แค่อยากลอง พี่เบล เฮียนันแล้วก็ผม รวมหัวกันตั้งกฎเกมแล้วเริ่มมอมปลาวาฬที่คอแข็งสัดๆ แต่หลังๆพอเฮียปั้นรู้ เฮียมันก็ร่วมแจมด้วย

“กัส~...”

เสียงหวานร้องเรียกผม ปลาวาฬที่นอนบนเตียงส่งสายตายั่วยวนให้ผม ร่างเล็กค่อยยันตัวขึ้นนั่งบนเตียงด้วยท่านั่งแบบญี่ปุ่น

เพราะเจ้าตัวบ่นว่าร้อน เสื้อเชิ้ตขาวเลยถูกปลดกระดุม2-3เม็ดด้วยเจ้าตัวเอง คอเสื้อขาวหย่อนลงเผยให้เห็นหัวไหล่ขาวเนียน

...อึก...

น่ากินสัดๆ ผมสะบัดหัวไปมาก่อนจะตั้งสติกลับคืนมาอีกครั้งแล้วตอบอีกฝ่ายออกไป

“มีไร?”

“เมาอะ~... กอดหน่อยสิ :)

“ก่ะ...กอด? มึงรู้ไหมว่าไอ่กอดที่ว่ามันหมายความว่าอะไรน่ะฮะ!?”

“ฮื่ออ อ~.. .รู้~ เอาไง -.-

ปลาวาฬตอบกลับผมมาด้วยหน้าตาซื่อๆที่ดูแล้วยิ่งน่ากินกว่าเดิม ผมลูบหน้าตัวเองด้วยความเพลีย ...เอาอีกแล้ว เมาแล้วยั่ว สัด!

“ทำให้กูหน่อยสิ พิกัสโซ่~... หืมม?”

ปลาวาฬขยับตัวเข้ามาใกล้ผมก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือผมไปแล้วถูหน้าตัวเองลงกับมือผมอย่างอ้อนๆ อ้ากกกกก!

“ปลาวาฬ อย่ายั่วกูจะได้ไหมวะ!? เดี๋ยวก็ได้โดนอีกหรอก”

“...-^-! นั่นแหล่ะที่ต้องการ~... เอิ่ก”

ผลั่ก

สิ้นประโยคผมก็ผลักร่างเล็กอย่างแรงจนปลาวาฬล้มลงนอนหงายบนเตียง และแทนที่จะร้องเจ็บและโวยอย่างทุกที มันกลับยิ้ม... ยิ้ม... ยิ้มและยิ้มให้ผม!

“ยังจะมีหน้ามายิ้มยั่วอีก เดี๋ยวปั๊ด!

ผมทำท่าจะโบกหัวมัน เล่นเอาปลาวาฬรีบลืมตาปี๋ลงด้วยความกลัว ผมค่อยๆระบายยิ้มออกมาก่อนจะโน้มหน้าลงไปและกดริมฝีปากลงเบาๆตรงหน้าผากเนียน

“เมาแบบนี้ กูไม่เอาหรอก รู้สึกตัวดีๆแล้วค่อยเจอกันนะปลาวาฬ  หึ :J

“กัส~... ช่วยก่ะ...”

“ไม่ครับ หลับไปเลย”

ผมหยิบผ้าห่มมาปูกางบนเตียงก่อนจะดันตัวปลาวาฬให้กลิ้งเข้าไปม้วนตัวกับผ้าห่ม จนตัวบวมเป็นหนอน

“หลับไปซะ ไอ่ดื้อ!

END-


________________________________________________________________________________

สุดท้ายแล้วก็ตอบ 'YES' แต่ความเกรียนของทั้งคู่ก็ยังมีเหมือนเดิม
ก็ไม่ได้หวานอะไรขึ้นเล้ยยย [ต่อหน้านะ]

[PICASSO]  'ไอ่ดื้้อ'



++twitter : minemeni001++
          ทักทายกันได้นะไม่กัด

#ไรท์เล่น ask ด้วยนะ มีอะไรถามได้นะ :)

http://ask.fm/minemeni001

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น