l-mine

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CHAPTER : XXIV

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.7k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2557 12:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER : XXIV
แบบอักษร








CHAPTER : XXIV




“กูเป็นนายแบบ”

จู่ๆไอ่กัสแว่นก็มาจากไหนไม่รู้ มันเข้ามานั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามผม แล้วมองหน้าผมอย่างยิ้มๆ แต่ยิ้มมั่นๆแบบนี้มันหมายความว่าไงวะ...? -[]-

“ห๊ะ!!! เดี๋ยว เดี๋ยวนะ มึง... ไอ่แว่น ...ไม่ๆ คือกูหมายความว่ามึงคือไอ่กัส มึงก็ต้องพูดคุณ-ผมสิวะ”

ไอ่เบียร์ร้องท้วงขึ้นมา ไง... เหมือนกูตอนแรกเลย -*- หึๆ รู้ธาตุแท้มันสักทีนะไอ่เพื่อนเกรียน ตอนนี้พวกมันต่างอึ้งเป็นหมางง ส่วนผมก็จ้องหน้าไอ่เชี่ยนั่นกลับอย่างจับผิด กัสมันจะทำอะไรของมันวะ? -^-

“ความจริงแล้วกูเป็นายแบบชื่อพิกัสโซ่ แต่ที่มีในสภาพแว่นแบบนี้เพราะกูขี้เกียจวุ่นวาย ...ทำหน้าอย่างกับไม่เชื่อ?”

“ก็เอออะดิ มึงเนี่ยนะจะหล่อเทพขนาดเป็นนายแบบด่ะ... ได้.. . เชี่ย! ของจริง! 0[]0!<<ไอ่ฮัก

พวกมันอ้าปากค้างอย่างช็อคสุดขีดเมื่อไอ่กัสแว่นถอดแว่นออกก่อนจะเสยผมอีก2-3ทีให้เป็นทรง ซึ่งแค่มันทำแค่นั้นรังสีความหล่อเหี้ยๆของมันก็ฟุ้งกระจายกลบผมละ -*-

ไอ่นาวรีบยื่นมือไปหยิบแว่นหนาเต๊อะของไอ่กัส แล้วพลิกตะแคงจ้องดูแว่นนั่นอย่างมึนๆ

“แค่ไอ่นี้เนี่ยนะ ทำให้พวกกูถึงดูไม่ออกว่ามึงหล่อเหี้ยๆ! ละครสัดๆว่ะ”<<ไอ่นาว

“ฮ่ะๆๆ”

“ไม่ๆ เดี๋ยวสิ ประเด็นมันอยู่ที่ว่ามึงไปสนิทกับไอ่วาฬได้ไงสิ ว่าไง? อ่อ อีกอย่างทำไมมึงถึงไปอุ้มเพื่อนกูแบบนั้นวะ?”<<ไอ่เบียร์

“หึ...”

“ดีๆนะไอ่กัส -*-!

“ความจริงก็กูไม่อยากจะบอกพวกมึงเท่าไหร่หรอกนะ เพราะสัญญากับปลาวาฬไว้ แต่ในเมื่อพวกมึงเป็นเพื่อนสนิทปลาวาฬ กูก็จะบอกให้ก็ได้ จริงๆแล้วกูกับปลาวาฬ...”

“อย่านะมึง!

ผมรีบโพล่งออกไปทันที เชี่ย... กูรู้และ มึงมาไม! TT

“หึ เมื่อคืนนั้น...”

“ฮ๊า!!! อะยิซูบิชิยามาโมโตะสุกิโฟดราแอมเบอร์ไฟเล็ม~...#$%#$^ อุ๊บ!

“หุบปากก่อนจะได้ไหม! นี่มึงพ่นภาษาอะไรออกมาวะ -*-

ไอ่นาวที่ยืมคุมอยู่ด้านหลังผมรีบเอามือมาอุดปากผมไว้ทันที มันปิดปากผมแน่นด้วยมือทั้งสองข้าง เมื่อไม่สามารถพ่นภาษาอะไรไปขัดขวางไอ่กัสได้แล้ว ผมก็เลยส่งสายตาวิงวอนให้มันไปแทน

...อย่าบอกพวกมันนะ TT...

“กูจัดการเพื่อนกูละ มึงจะพูดอะไรก็พูดมา -*-

“หึ จริงๆแล้วกูแอบชอบปลาวาฬมาตั้งนานแล้วน่ะ ชอบมาก.. . มากจนกลายเป็นรัก”

ไอ่กัสหัวเราะออกมานิดๆก่อนจะมองหน้าอย่างยิ้มๆ มือหนาของมันข้างถูกยกขึ้นเกาท้ายทอยอย่างรู้สึกประหม่า

...ผมขอแอบคิดได้ไหมว่ามันเขิน?...

“ม่ะ... มึงว่าไงนะ!? ไอ่วาฬเนี่ยนะ? –[]-

พวกมันทำท่าตกใจกันยกใหญ่ ทีแรกผมก็นึกว่าตกใจเรื่องที่ไอ่กัสมันแอบชอบผมมานาน แต่ดูจากประโยคคำถามที่ไอ่นาวถามออกมาเมื่อกี้แล้ว ผมว่า...พวกมันกำลังตกใจว่าไอ่กัสมันมาชอบผมลงได้ยังไง? ฮึ่ม!

“ใช่ คนนี้นี่แหล่ะ”

ไอ่กัสมองผมด้วยสายตาหวานๆ แววตาของมันจ้องลึกลงไปนัยน์ตาผมราวกับว่าทุกเรื่องเป็นเรื่องจริง และที่น่าหงุดหงิดไปกว่านั้นคือเมื่อมือหนานั่นเอือมจับมือผม ใจผมมันกลับเต้นแรงขึ้น ผมพยายามสูดหายใจลึกๆเพื่อควบคุมตัวเอง แต่นั่นก็ไม่เป็นผล

“อีกอย่าง...ตอนนี้กูก็กำลังจีบเพื่อนพวกมึงอยู่ เพราะงั้นมันไม่แปลกงั้นหรอกที่กูจะอยู่ในท่านั้นกับเพื่อนมึง เข้าใจนะ?”

-[]-!!!<<หน้าพวกมันสามตัว

ตึกๆๆ ๆ!!

...มันก็แค่แต่งเรื่องล่ะน่ะ! ท่องไว้...

แต่ทั้งๆที่สมองมันสั่งให้คิดแบบนั้น แต่ใจผมมันกลับเต้นกระหน่ำขึ้นเรื่อยๆอย่างควบคุมไม่อยู่ แถมยังรู้สึกว่าอุณหภูมิภายในตัวกำลังสูงขึ้น

...มันแอบชอบผมมานานแล้วจริงเหรอ?...

“คงเคลียร์แล้วนะพวกมึง ทีนี้กูขอตัวเมีย เอ้ย ว่าที่แฟนกูไปก่อนนะ ไป ปลาวาฬ”


 

 

ผมถูกลากออกมาจากไอ่ฮักไอ่เบียร์ไอ่นาวที่กำลังตกอยู่ในสภาวะมึนงงอยู่ มันพาผมขึ้นมาบนรถเฟอร์รารี่คันคุ้นเคย รถเคลื่อนตัวออกไปเรื่อยๆพร้อมกับผมที่นั่งเงียบและพยายามควบคุมใจตัวเองมาตลอดทาง

ผมส่ายหัวตัวเองเป็นสิบๆรอบเพื่อไล่ความอารมณ์และความรู้สึกสับสนนั่นออก

เอี๊ยดด ด!

ปึ่ก!

และขณะกำลังพะวงอยู่กับตัวเอง รถก็ถูกเบรกตัวอย่างแรง หัวผมชนกับคอนโทลหน้าอย่างจัง เล่นเอาอดหันไปค้อนไอ่กัสแทบไม่ทัน

“เล่นบ้าอะไรของมึงวะ!?

“ช่วยไม่ได้ มึงเงียบทำไมล่ะ?”

แหม่ เหตุผลมึงเนอะ -^-! ที่เคยคิดว่ามันแอบชอบผมมานานแล้วจริงๆน่ะ ตัดบรรทัดนั้นออกได้เลยนะ! แม่งเรื่องแต่งชัวร์ๆ!

“กวนตีน แล้วนี่มาหยุดอะไรกลางลานจอดรถที่สตูดิโอวะเนี่ย? จะกลับก็กลับ จะเข้าก็เข้า เอาสักอย่าง กูจะได้รู้ว่าควรจะลงจากรถหรือนั่งต่อ -^-!

“ลงไปสิ”

“ห๊ะ?”

“ลงไปก่อนเหอะน่ะ”

“เออๆแม่ง ไรมึงวะ!?

ปัง

ผมลงรถมาด้วยท่าทางหงุดหงิด ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว ผมยืนกอดอกอย่างไม่พอใจเพราะรอเมื่อไหร่ไอ่กัสก็ไม่ลงตามมาสักที ผมจึงตัดสินใจหันหลังกลับไป

ภาพตรงหน้า ปรากฏให้เห็นรถเฟอร์รารี่คันคุ้นตาที่เปิดประทุนออก และไอ่กัสที่นั่งบนพนักพิงหลัง ในมือมันถือกระดานไวท์บอร์ดขนาดใหญ่พอควรที่เขียนข้อความๆหนึ่งเอาไว้

มึงคงคิดว่าเรื่องเมื่อกี้คือเรื่องแต่งล่ะสิ

มันเว้นจังหวะให้ผมอ่านพักสักก่อนจะหมุนกระดานบอร์ดเข้าหาตัว ลบๆและเขียนข้อความใหม่หันหลับมาให้ผมอ่านอีกครั้ง

แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่ กูชอบมึงมาตั้งนานแล้วจริงๆนะปลาวาฬ

??

รักไปแล้วด้วย

??

ที่กูทำแบบนี้ กูแค่อยากจะถามมึงว่า แฟน-กู-ป้ะ?

ผมนิ่งอึ้งไปนาน เพราะคำสารภาพที่ดูจริงจังกว่าที่เคย ทุกสิ่งทุกอย่างที่มันพร่ำบอกออกมามันเหมือนกับว่าแค่ล้อเล่น ผมคิดมาตลอดว่ามันคงไม่จริง

แต่ไม่คิดว่ามันจะ...

ป้าป!

“โอยสัด! ตบหัวกูไมเนี่ย? เจ็บ!

ผมโวยใส่ไอ่กัสที่ลงจากรถออกมาตบหัวผมไปป้าปหนึ่ง ...เกือบ เกือบหวานแล้วนะมึง - *-

“แล้วมึงจะนิ่งทำห่าอะไรนานวะ กูลุ้น!

“สัด... ก็กูเคยเจอแบบนี้ที่ไหนล่ะ? -^-

“ตกลงเอาไง? -*-!

“หน้าตามึงเหมือนหาเรื่องมากอะ - -

“ตกลงว่าไง? -*-!

“ก็ไม่ได้ดีขึ้น - -

“โว๊ะ ไม่ถงไม่ถามแล้ว แฟนกูเลยแล้วกัน!

“เฮ้ย! ได้ไง? จะขอก็ขอดีๆดิ นั่นมันบังคับแล้วสัด -^-

“ก็กูเคยทำแบบนี้ที่ไหน? เด็กกูทุกคนก็มีแต่เสนอให้กูทั้งนั้น”

“แล้วมันจะไปยากอะไรวะ ก็แค่ทำหน้าตาดีๆ คิ้วห้ามขมวด แล้วก็ยิ้ม~

ผมบีบแก้มมันจัดทรงหน้ามันให้เข้าที่ ก่อนจะกดคลายปมตรงคิ้ว เลื่อนมากดมุมปากของมันทั้งสองข้างแล้วยื่นให้ฉีกยิ้มออก

“แค่นี้แหล่ะ แล้วก็พูดมาอีกทีดิ๊?”

“ก็เขียนไปแล้ว (.///.)”

“ก็บอกมาอีกทีดิ”

“...เป็น...แฟนกูไหม?”

ไอ่กัสพูดออกมาอย่างเก้อเขิน สายตามันเหล่เบือนไปอีกทาง หน้ามันก็เริ่มแดงเถือกขึ้นมา ...ปกติก็ออกจะเจนโลก... ผมยืนนั่งและชั่งใจตัวเองเป็น 2 ฝ่าย

...คบ หรือ ไม่คบ?...


________________________________________________________________________________

แหม่ เจอโต้งๆแบบนี้ก็ไม่ต้องคิดเองแล้วนะปลาวาฬ ...เขาชอบนายจริงๆ  -///-
แต่... ปลาวาฬจะตอบว่าไงดีล่ะทีนี้?
YES or NO?
What should I choose? : [PAWAN]

++twitter : minemeni001++
ทักทายกันได้นะไม่กัด


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น