Ken Sarayut

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักมาตลอด เเต่ไม่เเสดงออกเเค่นั้นเอง

ชื่อตอน : รักมาตลอด เเต่ไม่เเสดงออกเเค่นั้นเอง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2563 22:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักมาตลอด เเต่ไม่เเสดงออกเเค่นั้นเอง
แบบอักษร

ทางด้าน อิจิจิ

คือตอนนี้ผมกับพี่น้องของผมเกือบทั้งหมดยกเว้นซันจิ

เอาจริงๆนะผมนะ ยังลืมซันจิไม่ได้เลย ผมยังรักซันจิอยู่ เเต่ไม่อยากเเสดงออกเเค่นั้นเอง

เพราะอะไรนะหรอ ผมอยากให้ซันจิกลับไปหาเพื่อนของเขา เเละอีกอย่างก็มีคนรักซันจิจริงๆอยู่

ผมไม่อยากให้ซันจินะ ต้องมาทนอยู่กับผม ผมที่ไม่ใช้มนุษย์เเบบนี้

ให้ไปเจอคนที่ดีกว่าผมเถอะ ผมจะคอยดูซันจิอยู่ตรงนี้จะคอยช่วยเหลืออยู่ตรงนี้

ถ้าซันจิไม่เหลือใครยังไง ซันจิก็ยังเหลือผม เเละผมก็พร้อมที่จะให้ความรักเเละความสุขกับซันจิเสมอ

ตู้มมม ตู้มมมม

ทางด้านหลังของเรามีอะไรกันนะ เสียงดังมากเลย นี้ยังไม่จบอีกหรอ จะเอาอะไรมาทำร้ายพวกเราอีก เอาจริงๆเเค่นี้ก็เเพ้เเล้วป่ะ

"" ซันจิ พวกเรามาช่วยเเล้ว ""

เสียงปริศนาดังขึ้นจากด้านหลัง ที่รู้ๆซันจิรอดเเล้ว ขอให้พวกหมวกฟาง พาซันจิหนีไปหน่อยเถอะ

หลังจากจบประโยคเปิดตัวของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง ทหารเเละลูกน้องของตระกูฃบิ๊กมัม ก็วิ่งเข้าหากลุ่มโจรสลัดหมวดฟางทันที

เเต่ผมนะไม่เห็นหรอกว่ากลุ่มโจรสลัดหมวกฟางจะสู้ได้ไหม เเตาผมนะเชียร์ให้ชนะนะ เเล้วก็พาซันจิหนีไปด้วยจะดีมาก

ผมที่นั่งอยู่เฉยๆจากการจับคุมของลูกบิ๊กมัม ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากมองไปที่น้องรักตัวเอง

ขอโทษนะที่ช่วยไม่ได้ ขอโทษนะที่อ่อนเเอเกินไป ขอโทษนะที่ช่วยอะไรไม่ได้เลย ขอโทษจริงๆ

"" พี่อิจิจิ ดูสิมีคนไปช่วยซันจิเเล้ว ""

ยงจิกระซิบบอกผม เเละทำหน้าทำตาไปที่บุคคลคนหนึ่ง ที่กำลังวิ่งไปช่วยซันจิ

เอาจริงๆทำไมผมถึงไม่รู้สึกดีใจเลยนะที่ซันจิน้องรัก เเละรักมากกำลังจะรอด

เเต่กับไม่ชอบที่มีคนไปช่วยซันจิกัน ดูหน้าตาดูโง่ๆเเบบนั้นอ่ะนะ จะช่วยซันจิได้ รู้จักพุดดิ้งน้อยไปสะเเล้วล่ะ

นั้นไงพูดไม่ขาดคำ ช่วยไม่ได้เเน่ ต้องไปช่วยเเล้วล่ะ

อยู่ดีๆ ผมที่ถูกมัดไว้ก็ใช้พลังที่มีทั้งหมด พังข้าวของที่ติดตามตัวทิ้งจนหมด ทำไมตอนเเรกถึงไม่มีเเรงว่ะงง

"" ไปช่วยซันจิเถอะพี่อิจิจิ เดียวทางนี้พวกผมจัดการเอง รีบไปเถอะเดียวไม่ทันเด็กนั้นนะ555 ""

ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ทำไมผมถึงรีบออกมา เพื่อไปช่วยซันจิ ทั้งๆพี่น้องอีกตั้งสามคนกำลังตกอยู่ในสถานที่ไม่ดีเท่าไหร่นัก

เเต่เอาเถอะ ทำตามหัวใจตัวเองสิ

ผมรีบวิ่งไปหาซันจิด้วยความเร็วที่สุดที่ผมทำได้

ปั้ง!!!!!!!

เสียงปืนดังขึ้นตรงหน้าผม เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นไวมาก จนผมตั้งตัวไม่ทัน

"" โซโลๆๆๆ ""

เสียงซันจิดังขึ้น หลีงจากที่เสียงปืนตกลง สรุปก็คือชายคนนี้ยอมตายเเทนซันจิ

เขาคงรักซันจิมากสินะ รักมากจนสามารถยอมตายเเทนได้ ผมนับถือเขาจริงๆ

"" พี่อิจิจิช่วยเขาหน่อยสิ เขาบาดเจ็บหนักมาเลยพี่ ช่วยเขาหน่อยเถอะ ""

เสียงซันจิดังขึ้น ด้วยสีหน้าที่ไม่ดีเท่าไหร่ เเละน้ำใสๆนั้นกำลังหยดลงพื้น

ซันจิกำลังร้องไห้ให้ชายคนนั้น โดยที่เเขนยังกอดเขาอยู่ เเละไม่มีท่าทีว่าจะปล่อยออกด้วย

เขารักกันดีสินะ ผมจะไม่ขัดขวางเขาเเหละกันให้เขารักกันเเหละดีที่สุด ถึงผมจะต้องเจ็บก็ตาม

"" เดียวไปตามหมอของพวกนายมาให้ คนที่เป็นกวางใช้ไหม ""

ผมเลือกที่จะไปให้ไกลจากตรงนี้ ถึงมันจะเจ็บเเต่อย่างน้อย ผมก็ไม่ต้องเห็นภาพอะไรเเบบนี้

"" ใช้ๆรีบหน่อยนะ โซโลบาดเจ็บมากเลย ""

ซันจิตอบขึ้นเเละรีบหันไปดูเเลคนในอ้อมกอนนั้นในทันที

ผมที่ทนดูภาพตรงหน้าไม่ได้ จึงรีบวิ่งออกมาจากตรงนั้นทันที

อยู่ดีๆน้ำสีใสก็หยดออกจากตาลงสู่พื้นดิ นี้สินะคำที่ว่าเจ็บมันเป็นยังไง ตอนนี้ผมรู้เเล้ว

ผมรีบวิ่งหาคนที่รูปร่างคล้ายกวาง เเต่ทำไมถึงตัวเล็กน่ารักเเบบนี้ ดูเเล้วจากอาการประกี้เริ่มดีขึ้นเเล้ว ถึงจะไม่มากก็เถอะ

"" นายที่เป็นกวางที่อยู่ตรงนั้นนะ มานี้หน่อยสิ ""

คนที่เป็นกวางเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็รีบวิ่งมาหาผม

"" มีอะไรหรอคับ ""

นายกวางคนนั้นถามขึ้นเเละรีบก้มหาของในกระเป๋าของตัวเอง หาอะไรกันนะ

"" เพื่อนของนายหรือป่าวที่หัวสีเขียวๆนะ เขาคนนั้นถูกยินตอนนี้บาดเจ็บมากรีบไปดูหน่อยนะ ""

ผมบอกอย่สงนั้นเเล้วรีบชี้ไปทางที่ชายคนนั้นกับซันจิอยู่ด้วยกัน

"" งั้นฉันไปเเหละ ""

ผมบอกลานายกวางเเละรีบวิ่งไปช่วยพี่น้องของตัวเองที่กำลังลำบาก

เเต่นายกวางก็จับมือผมไว้ เเละยื่นของบ้างอย่างมาให้ ตอนเเรกก็งงว่ามันคืออะไร เเต่ตอนนี้นะรู้เเล้วว่ามันคืออะไร

มันคือชุดที่ปมนะคอยใส่เอาไว้ต่อสู้ไง

"" ขอบใจมากนะ นายกวาง ""

ผมกล่าวขอบคุณไปเเล้วรีบรับของสิ่งนั้นมาจากนั้นก็ทำการใส่ชุด

นี้เเหละคือจุดจบของสงครามนี้ ฉันคนนี้มาเเล้ว

 

ทางด้านซันจิ

"" รอก่อนนะโซโล ช๊อปเปอร์กำลังมา รอก่อนนะอย่าพึ่งตายนะ ""

ผมรีบกดสับเเผล ไม่ให้เลืดออกเยอะไปกว่านี้ ถ้าเลือดหมดตัวมาตายเลยนะ

เเต่ทำไมเลือกถึงไหลออกมาเยอะขนาดนี้ล่ะ เเค่กระสุนอันเดียวเองป่ะ

"" ซันจิ ถ้าชั้นตายนะ ชั้นอยากบอกกับนายนะว่าชั้นนะ รั-.. ""

"" มาเเล้วเป็นไงบ้างโซโล ""

โซโลยังพูดประโยคไม่จบ ช๊อปเปอร์ก็วิ่งเข้ามาขัดเสียก่อน เเต่ก็ดีเเหละ มาขัดตรงจังหวะพอดี

"" โอเค ช๊อปเปอร์มาเเล้ว งั้นฉันไปเเล้วนะ ""

ผมพูดจบก็เตรียมตัววิ่งออกมากตรงนั้น เเต่ก็ถูกโซโลจับเเขนไว้ก่อน

"" จะไปไหนหรอซันจิ ""

โซโลถามขึ้นด้วยสีน่าไม่ค่อยดีนัก

"" ไปช่วยพี่น้องฉันสิ ตอนนี้เขากำลังลำบากกันอยู่ ฉันไม่ทิ้งให้เขาลำบากเเละฉันสบายหรอกนะ ""

ผมที่กำลังจะวิ่งเเต่ก็ถูกโซโลห้ามไว้เหมือนเดิม

"" ป่าวไม่ได้ห้ามเเค่จะบอกว่าระวังตัวนะ ""

หลังจากที่โซโลพูดจบโซโลก็ปล่อยมือผมออก เอาว่ะไปช่วยพวกพี่

รอก่อนนะพวกพี่ น้องคนนี้กำลังไปช่วย

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น