l-mine

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CHAPTER : XIX

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.1k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2557 15:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER : XIX
แบบอักษร

 








CHAPTER : XIX





ผมเดินๆเล่นๆกับไอ่ต้นไป โดยมีไอ่กัสเดินตามถือของให้ต้อยๆ ไงล่ะ จากนายแบบชื่อดัง กลายมาเป็นเบ๊ตามพวกผมไปเลย

“กูว่ากูซื้อของพอแล้วว่ะ ไปนะมึง”

“ห้ะ! เดี๋ยวดิมึง อย่าเพิ่งไป หาข้าวแดกกันก่อน”

หมดกัน ความสุขสราญของผม –[]-!

“กูต้องไปจริงๆว่ะ ต้องไปรับแฟน ไปล่ะ ใจนะเว้ยไอ่แว่น”

ป้าปๆ!

ไอ่ต้นทิ้งฝ่ามือหนักๆลงบ่าไอ่กัสก่อนจะยิ้มให้ผมแล้วจากไป ทิ้งให้ผมเดินเหวอแดกนิ่งๆ

“หึหึ ไปสักที เตรียมใจรึยัง...ครับ?”

“แว้กกกกกกกกกก”

แล้วมันก็ถอดแว่นออก เสยผมขึ้นสอง-สามทีก่อนจะ... โดดเตะผมกลางตลาด !

           

 

“เอาอันนั้นด้วยๆ”

ผมชี้ปลายนิ้วไปยังขนมนู่นนี่อย่างว่าเล่น หลังจากที่ไอ่กัสมันเตะหลังผมโดนหนึ่งอั๊ก จริงๆมันก็ไม่เจ็บเท่าไหร่หรอก แต่สำออยไง หึๆ ...มันเป็นแผน

“สัด ตัวแค่นี้ แดกไรเยอะวะ ขอกูเห็นมึงกินไม่หมดก่อนเหอะนะ”

ไอ่กัสชี้นิ้วคาดโทษผมไว้ แต่ก็ยอมไปซื้อขนมเบื้องมาให้ผมแต่โดยดี

“อะ เอาไป ให้ตาย... มึงนี่มันตัวผลาญเงินกูชัดๆ”

ผมยื่นมือรับของมาไว้ในมือ ก่อนจะหยิบใส่ปากๆ

“ค่อยๆแดก เดี๋ยวกูก็ได้หม้ายกันพอดี”

ไอ่กัสมันว่าก่อนจะแย่งชิงเอาถุงขนมเบื้องจากมือผมไป

“เฮ้ย ไรวะ นี่คิดว่าเป็นเงินตัวเอง ก็เลยจะให้ก็ให้ ไม่อยากให้แล้วก็เอาคืนงั้นเหรอวะ”

- -... พูดซะกูผิด กูเปล่าเอาคืน แค่ยึดไว้ก่อน เคี้ยวให้หมดก่อนแล้วค่อยมาเอาอีกชิ้นหนึ่ง”

“สั่งอย่างกะพ่อ”

ผมบ่นเสียงเบา ก่อนจะเดินไปยังร้านขายของกิ๊ปช็อปที่ตั้งอยู่ต้นตลาด ผ่านตรงนี้ไปเดินไปอีกนิดก็ถึงรถที่จอดไว้อยู่ละ จริงๆผมหมายตาร้านนี้ไว้ตั้งแต่แรกที่เดินเข้ามาแล้วล่ะ

“มึงจะซื้อยางรัดผม?”

“อือ”

ผมขานตอบมันในลำคอ ก่อนจะเลือกหายางรัดผมสีน้ำตาลเข้มเรียบๆมาหนึ่งอัน แล้วไปจ่ายเงินเอง

“ซื้อไปไมวะ”

มันถามผมหลังจากที่เราเดินออกมาจากร้านผม

“เออน่ะ”




            

“ตื่น ปลาวาฬ ถึงแล้ว”

ผมสะลึมสะลือตื่นมาก็พบว่ารถไอ่กัสมันพาผมมาถึงหน้าบ้านผม แถมยังเจอหน้าหล่อๆนั่นห่างจากผมแค่ไม่กี่เซ็น ผมรีบผลักมันออกแล้วทรงตัวนั่งดีๆ

“เออ ใจๆ”

ผมว่าก่อนจะเอื้อมตัวไปเอาถุงเสื้อผ้าที่เบาะหลังมาไว้บนตัก หากถามว่าตังค์ใครที่ซื้อ... ตอบอย่างหล่อๆเลยว่าตังค์มันครับ(ถุ้ย)

“เออ จริงสิ”

ผมว่าเพราะเพิ่งจะนึกออกว่าลืมอะไรไป

“ลืมอะไร?”

“หันหลังหน่อย”

“?”

มันทำหน้าคิ้วขมวดใส่ผม จนผมต้องเป็นคนผลักตัวมันให้หันหลังให้ตัวเองเอง

“มึงคงไม่ล้วงมีดมาแทงกูหรอกนะ”

“ได้ไหมล่ะ เดี๋ยวกูวิ่งเข้าบ้านไปเอาอีโต้มาเลย”

“เกรียน”

“กูไม่ทำอะไรมึงหรอกหน่า เฉยๆไว้แล้วกัน”

ผมว่าก่อนจะล้วงเอายางรัดผมที่เพิ่งซื้อมามาไว้ในมือข้างหนึ่ง ก่อนจะใช้อีกข้างรวบผมยาวๆของไอ่คนตรงหน้าไว้แล้วใช้หนังยางที่นั้นมันให้มันไว้

“อะ เสร็จแล้ว เห็นผมมึงเริ่มยาว เลยซื้อให้ หยุดๆ อย่าล้อกูนะมึง ไปแล้ว”

ผมชี้นิ้วดักทางมันไว้ก่อน ก่อนจะรีบลงรถแล้วเข้าบ้านไปด้วยความรู้สึกที่ตื่นเต้นแปลกๆ



 

 

ตือดึ่ง

-สามีมึง-

นั่นปะไร ส่งข้อความมาตามราวีกูเอง -*-!

ของขวัญย้อนหลังวันเกิดกู?

แล้วแต่จะคิดดิวะ

ตื่อดึ่ง

หึๆ :J ออกมาหน้าบ้านหน่อยสิ

ทำไม? ยังไม่กลับรึไง? กูขึ้นห้องแล้วขี้เกียจเดินลงไป

โอเค ผมโกหกครับ คนบ้าอะไรเพิ่งเข้าบ้านมาแล้วจะขึ้นชั้นสองเลยได้เร็วขนาดนั้น

ตือดึ่ง

โกหกกูอีกละ เร็วๆ ออกมา กูนับ1-3นะมึง

ผมเงียบ ไม่ตอบมันกลับ ในใจกำลังคิดสับสนอยู่ว่าควรจะทำยังไงดี ออกหรือไม่ออก?

ตือดึ่ง

หนึ่ง... กูเริ่มนับแล้วนะ

ตือดึ่ง

สอง กูไม่รับรองนะว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ผ่าง!!

...จุ๊บ...

ทันทีที่เปิดประตูบ้านออกไป ริมฝีปากของมันก็พุ่งสัมผัสริมฝีปากผมเบาๆ... อึ้งกิมกี่ มันจูบผมเบาๆแล้วผละตัวออกไป ริมฝีปากมันยกยิ้มขึ้นก่อนจะยิ่งกลายเป็นฉีกยิ้มเมื่อเห็นผมยังคงเหวอ

“ห่ะ ห่าไรมึงเนี่ย!

ตึกๆๆ ๆ  เอาอีกแล้ว ผมว่าใจผมมัน...

“หึๆ”

“เข้ามาได้ไง!

“มึงลืมปิดประตูรั้ว”

เออว่ะ แม่งกูพลาด! TT

“งั้น... งั้นก็กลับไปเลยไปมึง ไป๊!

“ไล่กูจังนะปลาวาฬ เอาเถอะ วันนี้กูไม่ถือแล้วกัน เผอิญอารมณ์ดี ได้ของขวัญจากเมียชิ้นแรก”

“ใครเมียมึง! -///-

“มึงไงครับ ;)



 
  

ป้าปๆๆ ๆ!

ฝ่ามือผมตะปปใบปลิวที่ติดอยู่ที่หน้าร้านเปล่าอย่างโหยหา ประหนึ่งว่ามันคือเพชรล้ำค่า

...รับสมัครพนักงานพาร์มไทม์....

แอด!

“รับคนยังๆ”

ผมเปิดประตูเข้าไปก่อนจะเอ่ยถามเฮียปั้นด้วยท่าทางลนๆ

-*- เป็นไรเนี่ย”

“ก็เนี่ย ใบปลิวรับสมัครพนักงานเนี่ย รับคนไปยังเฮีย?”

“ทำไม? สนรึไง”

“มาก”

“งั้นก็มาทำสิ ให้ชั่วโมงละร้อย แต่เดี๋ยวนี้ร้านกูมีเดลิเวอร์รี่แล้วนะ มึงอาจจะต้องออกไปส่ง”

“ไม่มีปัญหา”

ผมยิ้มรับเฮียปั้น ทีนี้ผมก็หาเงินเองได้สักที วันหลังจะได้ไม่โดนไอ่กัสบ่นอีก -^-

“ให้ตาย... กูกะจะเอาใบปลิวนี่ล่อเพื่อนมึงแท้ๆ”

เฮียปั้นว่าก่อนจะใช้มือยีผมผมแรงๆ ปราณีน้องล่ะไม่เคยมี - -*

“เอาหน่า รับผมก็เหมือนรับมันนั่นแหล่ะ ไว้จะลากมันมาร้านบ่อยๆแล้วกัน”

“ให้มันได้อย่างนี้สิ เดี๋ยวกูให้โบนัสมึงเลย”

 

ผมยิ้มส่งให้เฮีย เงิน... เงิน... เงินครับผม

 

__________________________________________________________________________

[PICASSO] รู้สึกถึงกลิ่นตุๆ ...ปลาวาฬกำลังทำไรอยู่วะ?

++twitter : minemeni001++
            ทักทายกันได้นะไม่กัด

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น