หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ในดินแดนที่เต็มไปด้วยความมืดมน ตัวนางนั้นเปรียบเสมือนแสงสว่าง แต่จะทำอย่างไร หากแสงสว่างนั้นกลับเป็นภัยที่เข้าหาตัว!

ตอนที่ 13 ห้ามพบคนป่วย

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 ห้ามพบคนป่วย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ธ.ค. 2562 15:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 ห้ามพบคนป่วย
แบบอักษร

 

ถังเฉียนคิดว่าเมื่อตนเองมาถึงแล้วก็จะถูกส่งไปรักษาท่านอ๋องทันที แต่ที่เหนือความคาดหมายของนางก็คือนางกลับถูกละเลย เมื่อจื่อเย่ว์ส่งนางมาที่ห้องตะวันตกแล้วก็ให้หวังหลงและหวังหู่เฝ้านางไว้ ไม่ยอมให้พบจินซิวอ๋อง 

ถังเฉียนไม่ได้มีนิสัยที่จะหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัว นางจึงนั่งอยู่ในห้อง รีบเปิดอ่านกองตำราที่หญิงหมอผีทิ้งเอาไว้ ถังเฉียนค้นหาทั่วบ้านหญิงหมอผีแล้วแต่ก็ไม่พบร่องรอยของนาง จึงได้แต่ขนตำราเหล่านี้มาที่จวนอ๋อง 

“ขอดูหน่อยเถอะว่าแมลงสีดำนั่นเป็นตัวอะไรกันแน่” 

ถังเฉียนเปิดหนังสือดู ไม่เกินหนึ่งเค่อ[1]ก็โยนหนังสือกองนั้นไปข้างๆ อักษรม้งที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของเผ่าม้งเช่นนี้นางก็อ่านไม่ออกแม้แต่ตัวเดียว ก่อนจะโยนหนังสือเล่มนั้นออกไปพลางพูดว่า 

“รีบตายแล้วรีบไปเกิดใหม่เถอะ” 

ถังเฉียนเดินออกไปข้างนอก หวังหลงกับหวังหู่อยากจะขวางนางไว้ แต่ก็นึกหวาดกลัวแมลงสีทองของถังเฉียน จึงพูดขอร้องเบาๆ 

“ท่านหมออย่าออกไปเลย ตอนนี้ข้างนอกกำลังวุ่นวาย หากท่านออกไปแล้วเราสองคนจะเดือดร้อน ถ้าหากแม่นางจื่อเย่ว์รู้เข้า ท่านก็จะเดือดร้อนไปด้วย แม่นางจื่อเย่ว์ไม่ใช่คนธรรมดานะขอรับ” 

ถังเฉียนมองทหารสองนายนี้เพียงครู่เดียวแล้วมองไปยังด้านนอกของเรือนหลังนี้ที่ฉาบไปด้วยสีเทาและขาวดำดูน่าหดหู่ แต่พอเข้ามาด้านในก็มีผ้าแพรสีแดงห้อยระย้าเต็มไปหมด โคมไฟหลากสีถูกแขวนขึ้นไป เห็นได้ชัดว่ามีงานมงคล 

“หากท่านอ๋องไม่ต้องการหมอเช่นข้าแล้ว ข้ายังต้องไปที่สถานกักกันทาสที่ต้องโทษ ไปรักษาพวกเขา พวกเจ้าอย่าขัดขวางข้าเลย” 

ถังเฉียนต้องการกลับไปหาน้องสาวทั้งสอง ไม่รู้ว่าเวลานี้พวกนางจะเป็นอย่างไรบ้าง สถานที่นี้ไม่เหมาะที่จะอยู่นาน ก่อนหน้านี้เป็นเพราะหวังหลงและหวังหู่ใช้ชีวิตตัวเองมาบีบบังคับทำให้ถังเฉียนจำต้องตามมา ถึงตอนนี้สองคนนี้ไม่ต้องตายแล้ว ตนเองไปจากที่นี่ย่อมจะดีกว่า 

“ท่านหมอ ท่านอย่าเข้าใจผิดเด็ดขาด ทั้งหมดนี้พวกเราจัดเตรียมให้ท่าน เรื่องนี้เป็นท่านเองที่พูดไว้ไม่ใช่หรือขอรับว่าต้องการเด็กชายหญิงสี่สิบเก้าคู่ จัดพิธีแต่งงานคนตายเพื่อที่จะช่วยชีวิตท่านอ๋อง” 

เมื่อหวังหลงพูดเช่นนี้ หวังหู่ก็พูดเสริมขึ้น 

“ท่านหมอ เพื่อที่จะรวบรวมเด็กชายหญิงสี่สิบเก้าคู่ พวกเราก็ได้พาทาสที่ต้องโทษทั้งหมดจากสถานกักกันมาที่นี่แล้ว ลำบากแทบแย่กว่าจะรวบรวมได้ครบ ท่านหมอจะไปดูหรือไม่ขอรับ...” 

ถังเฉียนได้ฟังคำเหล่านี้ ทั้งสถานกักกันทาสต้องโทษ เด็กชายหญิง นางก็เคยสั่งเช่นนี้หรือ หรือว่าน้องสาวนางจะถูกจับมาด้วย 

พอนึกถึงตรงนี้ถังเฉียนก็กำหมัดแน่น แล้วบอกว่า 

“ไปดู!” 

หวังหู่ร้องขานรับในทันที แล้วเดินนำทางอยู่ข้างหน้า สองคนนี้เคยเห็นฝีมือของถังเฉียนมาแล้ว พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะตุกติกหรือแสดงความไม่เคารพแม้แต่น้อย ถังเฉียนเดินตามทหารทั้งสองนายตรวจดูเด็กทุกคนอย่างละเอียด แต่กลับไม่พบถังเวยและถังอวิ๋นในกลุ่มเด็กเลย 

“เด็กเหล่านี้น่ะหรือ” 

หวังหู่ว่า “ท่านหมอวางใจเถอะ เด็กพวกนี้ล้วนเป็นเด็กที่ไม่มีการหมั้นหมาย อายุไม่ถึงสิบสี่ รับรองว่าเป็นเด็กชายหญิงตามที่ท่านที่ต้องการ อีกอย่างที่สถานกักกันทาสกำลังมีไข้ป่าระบาด ถึงจะมีเด็กตายหลายคนก็ไม่มีปัญหา แม่นางจื่อเย่ว์บอกเราแล้วว่าขอเพียงช่วยชีวิตท่านอ๋องได้ ทาสต้องโทษจะตายไปบ้างก็ไม่เป็นไร ท่านหมอใช้คนพวกนี้ได้เลย ไม่ต้องกังวล” 

ถังเฉียนรู้สึกปวดร้าวใจและโกรธแค้นเมื่อได้ฟังคำพูดเหล่านี้ น้องสาวที่นางรักกลับไร้ค่าในสายตาคนอื่น ถ้าหากไม่ใช่เพราะสวมหน้ากากอยู่ คนรอบข้างคงจะได้เห็นขอบตาที่แดงระเรื่อของนางแล้ว 

“ท่านหมอ พอใจเด็กพวกนี้หรือไม่ขอรับ” 

หวังหู่ถามขึ้นอีกครั้ง ด้วยอยากจะประจบประแจง ถังเฉียนหันหน้าไปทางอื่น นางไม่กล้ามองเด็กๆ ที่ตัวสั่นอยู่ในกรงขังอีก 

“ปล่อยไปให้หมด! ข้าไม่ต้องใช้เด็กๆ เป็นเครื่องสังเวยแล้ว” 

 

------ 

[1] เค่อ เป็นหน่วยการนับเวลาแบบจีน โดยหนึ่งเค่อจะเทียบเท่ากับเวลาประมาณ 15 นาที 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น