matchty

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

CHAPTER 10 ( ทดลองอ่าน )

ชื่อตอน : CHAPTER 10 ( ทดลองอ่าน )

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 342

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ธ.ค. 2562 01:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 10 ( ทดลองอ่าน )
แบบอักษร

CHAPTER 

10 

 

ติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง! 

หลังจากที่กดกริ่งที่หน้าบ้านแล้วยืนรออยู่สักพัก ไม่กี่อึดใจต่อมาประตูไม้บานใหญ่ตรงหน้าก็เปิดออกกว้างด้วยฝีมือของผู้เป็นเจ้าของห้อง

“ทำไมมาไวจังวะ” โดมถามด้วยความแปลกใจที่เห็นเลิฟมาถึงตั้งแต่เช้าตรู่แบบนี้ แต่ไม่ได้แปลกใจสักเท่าไรที่ได้เห็นหน้าของเลิฟในวันหยุดเนื่องจากเลิฟได้กลายเป็นแขกประจำของที่นี่ไปแล้ว ก่อนจะหันไปทักทายปอที่ยืนอยู่ด้านหลังบ้าง จากนั้นก็เปิดประตูออกกว้างกว่าเดิมเพื่อเชื้อเชิญทั้งคู่ให้เข้าไปด้านใน

“ก็กูอยากรีบมาเล่นกับหลานกูอ่ะ แล้วเจ้าหญิงน้อยของกูอยู่ไหนวะ” เลิฟถอดรองเท้าตัวเองไปพร้อมๆ กับชะเง้อคอแทบยืดเข้าไปด้านในห้องของโดม ไม่ได้รู้สึกเกรงใจเพื่อนตัวเองเลยสักนิดที่มารบกวนแต่เช้า

“ทำดีๆ ดิ๊” ปอดุเสียงเข้มเมื่อเลิฟทำท่าเก้ๆ กังๆ จนเกือบจะล้มหน้าคว่ำ ดีที่คว้าเอาไว้ได้ทันไม่อย่างนั้นก็คงได้ลงไปจูบกับพื้นอย่างดูดดื่ม

“แฮ่...ขอบคุณครับ” เลิฟส่งยิ้มประจบให้ปอพร้อมทั้งเอ่ยขอบคุณเสียงเบา ก่อนจะออกตัววิ่งเข้าไปด้านในทันทีเมื่อได้ยินเสียงอ้อแอ้ของเด็กดังลอดออกมา

ปอมองตามแผ่นหลังของเลิฟแล้วก็ได้แต่ส่ายหัวไปมาอย่างเหนื่อยใจ ทั้งที่ดุกันไปเมื่อกี้แท้ๆ ว่าให้ระวัง แต่ดูแล้วเจ้าตัวคงไม่ได้ใส่ใจฟังที่เขาพูดเลยสักนิด มันน่าจับมาฟาดซะให้เข็ด!

โดมเองก็นึกอ่อนใจให้กับท่าทางเป็นเด็กๆ ของเลิฟไม่ต่างจากปอเหมือนกัน แต่ก็ทำได้แค่เพียงหันไปสบตากับปอแล้วอมยิ้มเล็กๆ ส่งให้เป็นเชิงว่าเข้าใจความรู้สึกของอีกฝ่ายเป็นอย่างดี เพราะคนรักของเขาก็ดื้อตาใสไม่ต่างจากเพื่อนสนิทอย่างเลิฟเท่าไร

ปอพ่นลมหายใจหนักๆ ออกมาก่อนจะก้มลงหยิบถุงสารพัดอย่างที่ซื้อมาขึ้นจากพื้น โดยมีโดมเดินเข้ามาช่วยถือในส่วนที่เหลือ แล้วพากันเดินตามเข้าไปด้านในบ้าง

‘หลาน’ หรือ ‘เจ้าหญิงน้อย’ ที่เลิฟพูดถึงคือลูกสาวของโดมหนึ่งในเพื่อนของเขากับเนย อดีตคู่ขาคนดังของพี่อาร์ตซึ่งเป็นรุ่นพี่ที่คณะ และปัจจุบันได้กลายเป็นแฟนของพีทเพื่อนสนิทอีกคนของเขาไปแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาถ้าไล่ลำดับกันมันอาจจะงงๆ อยู่บ้าง แต่เชื่อเถอะว่ามันมีอะไรให้งงมากยิ่งกว่านั้น

วันที่โดมเดินมาบอกทุกคนว่ามีเมียแล้ว

...ย้ำว่าเมีย…

มันทำเอาทุกคนในกลุ่มตกใจไม่น้อยเลย ก็อย่างที่รู้ๆ กันว่าโดมน่ะถึงจะร่างกายสูงใหญ่ กำยำ หน้าตาหล่อเหลาระดับดีกรีเดือนคณะ เดินผ่านไปตรงไหนบรรดาสาวน้อย สาวใหญ่ หรือแม้แต่ชายใจสาวทั้งหลายจะต้องกรี๊ด ทั้งที่จริงๆ แล้วเจ้าตัวหัวใจสาวน้อยไม่ได้ต่างกันเลย อยู่ๆ คนแบบนั้นเนี่ยนะบอกว่ามีเมีย แล้วก็ต้องมาตกใจคูณสองเข้าไปอีก เมื่อรู้ว่าเมียที่โดมพูดถึงคือใคร

และความเซอร์ไพรซ์มันก็ไม่ได้มีมาให้แค่นั้น เพราะนอกจากการที่โดมจะประกาศเรื่องเมียให้เพื่อนรับรู้ โดมยังซัดโครมเข้าใส่หน้าทุกคนจังๆ ด้วยคำว่ากำลังจะมีลูก เรียกว่าเรื่องเก่ายังไม่ทันจะเคลียร์ก็มีเรื่องใหม่มาให้คิดต่อทันที สุดท้ายก็ไม่มีใครคิดจะถามหาความเป็นมาเป็นไปอะไรให้วุ่นวาย

รู้แค่ว่าโดมกับเนยรักกันจริง เด็กที่เกิดไม่ได้ถูกใช้เพื่อเป็นเครื่องมือต่อรองอะไร และพวกเขาทุกคนที่อยู่ๆ ก็ได้หลานคนแรกพร้อมๆ กับการเตรียมตัวเป็นน้า เป็นอา เป็นลุงกันถ้วนหน้า

“เจ้าหญิงน้อยของน้า” เลิฟหนูน้อยขึ้นมาแล้วก้มหน้าลงไปฟัดกับพุงกลมๆ นั้นด้วยความมันเขี้ยว โดยที่มีเสียงหัวเราะคิกคักของหนูน้อยดังคลอออกมาเป็นระยะ

“นี่มึงซื้ออะไรมาเยอะแยะวะเนี่ย” โดมมองบรรดาถุงข้าวของที่ตัวเองหิ้วเข้ามาด้วยความสงสัยว่าเลิฟขนซื้ออะไรมาเยอะแยะมากมาย

“ของสุดสวยของกูไง เนาะๆ” เลิฟตอบโดมไปแต่ยังคงหยอกล้อกับลูกสาวของเพื่อนไม่หยุด

โดมส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมระอาก่อนจะคว้าเอาถุงมาเปิดไล่ดูทีละถุง สิ่งที่อยู่ในถุงก็ไม่ใช่อะไรเลย มันเป็นบรรดาเสื้อผ้า ของเล่น และของอื่นๆ ที่ไว้ใช้สำหรับเด็กทารก ซึ่งเลิฟขยันซื้อมาให้จนแทบจะล้นบ้านในทุกๆ ครั้งที่มาหา เรียกว่าโดมไม่ต้องซื้ออะไรให้ลูกก็ยังได้

“น้ำหน่อยไหมพี่” เสียงเรียกเบาๆ พร้อมกับแก้วน้ำที่ยื่นมาตรงหน้า ทำให้ปอต้องละสายตาจากเลิฟไปมองหน้าโดมพร้อมทั้งยื่นมือไปรับแก้วน้ำมาถือไว้

“อยากได้อะไรเรียกได้เลยนะพี่” โดมว่าแค่นั้นก่อนจะเดินเลี่ยงหายไปในห้องครัว

ปอมองตามโดมแล้วกระตุกยิ้มมุมปาก คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าผู้ชายสาวแตกแบบโดมอยู่ๆ จะแมนขึ้นมาได้เพียงเพราะมีลูก ยิ่งมองไปที่เลิฟกับเนยคนรักของโดมที่นั่งหยอกล้อกับเด็กน้อยอย่างสนุกสนานก็ยิ่งไม่เข้าใจว่าสิ่งมีชีวิตเล็กๆ อย่างเด็กทารกมันมีความพิเศษอะไรตรงไหน ทำไมมันถึงสามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตของคนคนหนึ่งหรือแม้แต่สร้างรอยยิ้มได้มากขนาดนั้น

แล้วคนแบบเขาล่ะมันจะเปลี่ยนไปแบบนี้หรือเปล่า?

มองหน้าเด็กน้อยที่เลิฟกำลังอุ้มแล้วก็พาลให้คิดไปถึงเด็กอีกคนที่เขาเคยได้เจอหน้าอยู่แทบทุกวัน แต่แล้วอยู่ๆ เด็กน้อยก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยโดยที่ไม่มีแม้แต่คำลา ถามว่าเขาเสียใจหรือเปล่ามันก็ยังไม่ถึงขนาดนั้น แค่วูบโหวงในอกเพราะอย่างน้อยก็เคยได้ใกล้ชิดกัน ไม่ได้ยินเสียงเล็กๆ ที่เรียกกรอกหูว่าปะป๊าทุกคืนมันก็มีให้ชวนคิดถึงอยู่บ้าง แต่ไม่ได้ทุกข์ทรมานจะเป็นจะตายอะไรที่อีกฝ่ายจะหายไป

ก็แค่...ช่วงนี้เวลาที่มองเห็นเด็กคนไหน ใบหน้าน่ารักของเจ้าหนูคนนั้นมันจะผุดขึ้นมาก็เท่านั้นเอง

 

คืนนั้นปอฝัน...

ฝันถึงสถานที่อันคุ้นเคยที่ไม่ได้มาเยือนนานแสนนาน มันยังคงเป็นสถานที่เวิ้งว้างเหมือนครั้งสุดท้ายที่ได้มา และในห้วงความฝันอันแสนเลือนรางราวกับจะจางหายทันทีที่ลืมตาตื่น เขาเห็นแผ่นหลังเล็กแสนคุ้นตายืนอยู่ท่ามกลางหมอกควัน กับหูที่ได้ยินเสียงเล็กใสหัวเราะอย่างมีความสุข

“ปะป๊า...หนูไปแล้วนะ”

ไปอย่างนั้นเหรอ? ไปไหน?

“อยู่ด้วยกันนะ”

นั่นคือคำพูดสุดท้ายที่ออกมาจากของเด็กน้อย ก่อนที่ร่างเล็กจ้อยนั้นจะถูกกลืนหายไปกับกลุ่มควันที่ค่อยๆ หนาแน่นตรงหน้า

 

มันเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ ที่ปอได้ฝันเห็นเจ้าหนูน้อยตัวแสบเด็กผู้ชายแปลกๆ ที่มีใบหน้าคล้ายกับคนรักของเขา เด็กผู้ชายที่อยู่ๆ ก็เข้ามาอยู่ในความฝันและเข้ามาสร้างความผูกพันกับเขาตามอำเภอใจ แต่ในที่สุดแล้วเหตุการณ์ทั้งหมดก็ได้เลือนหายออกจากความทรงจำไปตามกาลเวลา โดยที่เขาไม่ได้ฉุกใจคิดเลยสักนิดว่าคำพูดของตัวเองที่เคยพูดกับเด็กน้อยในวันนั้น จะส่งผลให้เราทั้งคู่ได้พบเจอกันอีกครั้งในรูปแบบที่เขาปฏิเสธกับทุกคนมาโดยตลอด

2 Be Com...

เจอเนื้อหาส่วนที่เหลือในเล่มนะคะ

สนใจรูปเล่ม สามารถติดต่อซื้อได้ที่เฟซบุ๊แฟนเพจ matchty-แม่มณี

หรือหากสะดวกอานทางอีบุ๊ค ก็นำชื่อเรื่องไปเสิร์จใน MEB ได้เลยจ้า (ราคาถูกกว่าเล่มนิดหน่อย ไม่มีค่าส่งด้วย)

สำหรับคนอ่านที่เข้ามาอ่าน ต้องขออภัยด้วยนะคะที่ลงไม่จบ อย่างที่ได้แจ้งไว้แล้วว่าเป็นเพียงตัวอย่างเท่านั้น จึงลงให้อ่านได้เพียงเท่านี้ ตามเงื่อนไขตั้งแต่วันแรกที่ได้ตัดสินใจเขียน และแจ้งกับคนอ่านที่ซื้อเล่มไปว่าจะไม่ลงเว็บ (เขียนจบมาสองปีแล้วค่ะ ขายมาก็จะสองปีได้ละ แต่พึ่งเอาตัวอย่างมาลงให้อ่าน ฮาาาา)

นิยายเรื่องนี้ ไม่มีดราม่านะคะ เรียกว่าฟีลกู๊ดเต็มตัวได้เลย (คนอ่านไม่ต้องระแวงอะไรทั้งนั้น) เป็นเรื่องแรกที่เขียน และอาจจะเรื่องเดียวด้วย เพราะเขียนยากมากจริงๆ แต่สนุกนะ สนุกแบบเครียดๆ ปนท้าทายว่าจะรอดมั้ย ไม่ใช่ทางเราเล้ย 555

อยากรู้ว่ามันจะฟิลกู๊ดได้ขนาดไหน ลองซื้อไปอ่านดูนะ แล้วคุณจะหลงรักหลานเหมือนที่มณีหลง

ปล.เล่มสเปฯเล่มนี้ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับเนื้อหาหลักของปอเลิฟนะคะ เป็นแค่การเขียนขึ้นมาสนองนี๊ดตัวคนเขียน และนักอ่านบางคนที่ชอบเสพทางเดียวกันเท่านั้น หากไม่สันทัด ไม่จำเป็นต้องฝืนใจอ่านหรือต้องตามเก็บให้มีนะคะ อ่านแค่ภาคหลักก็พอ เอิ๊กกกกกกกกกกกกกก

ปลล.ถ้าหากไม่เป็นการขอกันมากเกินไป รบกวนสนับสนุนงานที่มาจากตัวผู้เขียนโดยตรง ไม่ซื้อไฟล์ผี หาโหลดไฟล์เถื่อนมาอ่านเด้อ เห็นใจคนสร้างสรรค์ผลงานสักนิด กว่าจะออกมาแต่ละตัวอักษรมันไม่ได้ง่ายเลย รักนักเขียนสนับสนุนนักเขียนอย่างถูกต้องนะคะ อย่าทำร้ายหรือทำลายนักเขียนที่คุณรักให้ตายไปช้าๆ เพราะเขาอาจจะหายไป

ด้วยรัก

MATCHTY

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น