กรกากี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 45 ข่าวด่วน

คำค้น : แอ็คชั่น 18+

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 118

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ธ.ค. 2562 18:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 45 ข่าวด่วน
แบบอักษร

45...      ข่าวด่วน   

   สองเดือนผ่านไป...  

  ร้านเหล้าริมทางร้านนึง ย่านไชน่าทาว์น ในมหานครซานฟรานซิสโก  

                วันนี้เป็นคืนวันศุกร์ บรรยากาศในร้านจึงค่อนข้างคึกคักเป็นพิเศษ ลูกค้าหญิงชายและเพศอื่นๆเข้ามาใช้บริการกันเนืองแน่น จนล้นออกมานอกร้าน

                 โต๊ะพูลทั้งสองชั้นร่วมสิบโต๊ะไม่พอให้บริการ คนจะเล่นต้องรอต่อคิวเป็นแถวยาว

                โต๊ะนั่งและเคาท์เตอร์บาร์พวกขี้เมานั่งกันหน้าสลอน ต่างดื่มกินสรวญเสเฮฮากันสุดเหวี่ยง หลังจากต้องทำงานกันมาตลอดทั้งสัปดาห์

              หน้าเคาท์เตอร์บาร์ หนุ่มขี้เมาคนนึงหนวดเคราขึ้นเขียวครึ้มเสื้อผ้ายับยู่ยี่เหม็นกลิ่นเหล้าหึ่ง แต่ความหล่อขั้นเทพของเขายังคงโดดเด่นสร้างความหวั่นไหวให้หัวใจเพศตรงข้ามได้ไม่เปลี่ยนแปลง

         สาวแก่แม่ม่ายในร้านไม่ว่าลูกค้าหรือพนักงาน ต่างจ้องมาที่เขาเป็นตาเดียว พอสบตาเขาก็แข่งกันส่งตาหวานทอดสพานให้เขากันยกใหญ่

        สาวๆที่กล่าวนี้ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหล่แต่ประการใด ส่วนใหญ่ทั้งสวยทั้งเซ็กซี่ น่าหม่ำกันทุกคน

           โดยเฉพาะแม่ผมบลอนด์อกอึ๋ม ที่กำลังแทงพูลอยู่ใกล้ๆเคาท์เตอร์บาร์ หล่อนใส่เสื้อคอกว้างก้มแทงตะละที เต้าโตๆทะลักออกมานอกอกเสื้อขาวโพลน

        แต่ชายขี้เมาคนนี้ ไม่สนใจใยดีกับใครหรืออะไรเลย ใครจะมอง จะยิ้ม จะเล่นหูเล่นตายังไง เขาก็ไม่เล่นด้วย เอาแต่นั่งกระดกเหล้าลงคอแก้วแล้วแก้วเล่า และอัดบุหรี่มวนต่อมวน

        หน้าตาเขาเคร่งเครียดอมทุกข์ราวกับแบกโลกไว้ทั้งใบ ในขณะที่คนรอบกายกำลังรื่นเริงบันเทิงใจ เสพสุขกันอย่างแสนสำราญในคืนวันสุดสัปดาห์

      เจ้าหนุ่มรูปหล่อ ยกเหล้าแก้วล่าสุด กรอกใส่ปากรวดเดียวหมดแก้ว แล้วทำหน้าเหยเกกับรสชาติที่ไม่ต่างกับกลืนใบมีดโกนลงไป

             เขาอัดควันบุหรี่เข้าปอดเต็มแรงแทนกับแกล้ม พลางยื่นแก้วเปล่าให้ไอ้อ้วนบาร์เทนเดอร์

          “ ไอ้อ้วน เหมือนเดิมอีกแก้ว ” เขาออเดอร์เสียงอ้อแอ้

                            บาร์เทนเดอร์ จุ๊ปากแล้วส่ายหน้า

      “ พอแล้วน่าจอห์นนี่ จะกินให้เส้นเลือดในสมองแตกตายรึไง แกเมามากแล้ว กลับไปนอนดีกว่าเพื่อน ” ที่แท้ชายขี้เหล้าคนนี้ก็คือจอห์นเบล็นนี่เอง

                            นายจอมขี้เมา ส่ายหัวดิก

    “ ใครมาว ? ฉันยังไม่มาวซักนิด ร้านแกขายเหล้าปลอมรึป่าววะ ทามมายกินเท่าไหร่ก็ไม่มาวซะที ฉันจะกินอีก วันนี้ฉันจามาวให้กลิ้งไปเลย ”

   “ แต่...” บาร์เทนเดอร์ซึ่งเป็นเจ้าของร้านเหล้า พยายามจะปรามเพื่อน

     ” ไม่ต้องแต่ รินมาซะดีๆ ฉันจ่ายเงินโว้ย ไม่ได้ขอแกกินฟรีๆ ถ้าแกไม่ขาย ฉันไปกินร้านอื่นก็ได้ ” จอห์นไม่ฟังเสียง พาลเหวี่ยงใส่ดื้อๆ

           เจ้าอ้วนทำคอย่น รีบหยิบขวดจิมบีมเหล้าเบอร์เบิ้นกลิ่นฉุนกึ้กมารินใส่แก้วให้ลูกค้าบรรดาศักดิ์ และถามตรงๆ

      “ จอห์นนี่ แกกลุ้มใจอะไรนักหนาวะ วันๆแดกแต่เหล้า งานการไม่ยอมไปทำ ฉันเห็นแกตั้งแต่ร้านเปิดยันร้านปิดมาเป็นเดือนๆแล้ว ปกติแกไม่เคยเหลวไหลแบบนี้นี่หว่า ”

                     จอห์นพยักหน้า พลางพูดลิ้นพันกันฟังแทบไม่รู้เรื่อง

      “ ช่าย ไอ้เพื่อนรัก ฉันกลุ้มมาก กุ้ม...กุ้ม...กลุ้มจนไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรแล้ว ฉันจะปิดสำนักงานขายทุกอย่างที่นี่ ได้เงินมาเมื่อไหร่ ฉันจะไปจากประเทศนี้ทันที ”

                    ไอ้อ้วนอ้าปากหวอ มองเพื่อนอย่างงงๆ

     “ แกเป็นบ้าไปแล้วรึไง คนที่จะทำโง่ๆแบบนี้ได้ ถ้าไม่เสียสติ ก็ต้องอกหักขั้นรุนแรง หรือว่าแกโดนสาวๆหักอกมา ฮ่าๆ สมน้ำหน้า หลงตัวเองว่าหล่อดีนัก อิ อิ ”

                       จอห์นค้อนขวับ ทำตาปะหลับปะเหลือก

         “ ก็เออซิวะ ฉันถูกผู้หญิงหักอก แล้วทำไม รูปหล่อก็อกหักเป็นโว้ย แกไม่ต้องมายิ้มเยาะ แกไม่โดนกับตัวไม่รู้หรอก ” เขาขึ้นเสียงใส่อารมณ์ ซดเหล้าที่เพิ่งรินมาหยกๆ จนหมดแก้วด้วยความรันทด

                          เจ้าอ้วนอดหัวเราะไม่ได้

 “ ยัยเจนนี่เนี่ยนะหักอกแกได้ ไม่อยากเชื่อเลยวะ แฟนเก่าแกตะละคนสวยๆรวยๆกว่ายัยนี่อีก แกยังทิ้งๆขว้างๆเป็นว่าเล่น ทำไมแกมาตายน้ำตื้นง่ายๆแบบนี้ได้วะ ? ”

                          จอห์นโบกไม้โบกมือทำคอง่อกแง่กแบบคนเมา

“ อย่าเดาส่งเดชไอ้หมูตอน ไม่ใช่เจนนี่โว้ย ฉันกับเจนนี่เลิกกันตั้งนานแล้ว คนที่ควักหัวใจฉันไปทั้งเป็นชื่อวีนัส อยู่ลาสเวกัสโน้น แกไม่รู้จักหรอก เอิ้กกกก ไหนรินเหล้ามาอีกซิ ”

   “ หล่อนคงจะสวย และรวยมากละสิ แกถึงได้เฮิรท์จัดขนาดนี้ ” เจ้าอ้วนกล่าวยิ้มๆพลางเติมเหล้าให้

    “ ใช่ สวยมาก แต่ไม่รวยว่ะ หล่อนทำงานกลางคืน เต้นรูดเสาโชว์ตามบาร์ เป็นเด็กกำพร้าไม่ได้มีชาติตระกูลอะไร ” จอห์นบอกตามตรง       

                         เจ้าอ้วนกลืนน้ำลายเอื้อก คิดว่าเพื่อนเพี้ยนไปแล้ว

     “ ฉันว่าแกลืมหล่อนซะ แล้วหันมาสนใจแม่ผมบลอนด์ที่โต๊ะพูลคนนั้นดีกว่า เวิร์คกว่าเยอะ ดูสิ จ้องแกตาไม่กระพริบ ท่าทางคงอยากจะเขมือบไส้กรอกแกเต็มแก่แล้ว ”

                       จอห์นทำตาปรือ เป่าปากเบาๆ

      “ ไม่มีใครมาแทนที่ หรือทำให้ฉันลืมหล่อนได้ แกไม่ใช่ฉัน แกไม่มีวันเข้าใจหรอก ” เขายืนกราน โดยไม่มองตัวเลือกที่เพื่อนชงให้แม้แต่หางตา

                         เจ้าอ้วนพยักหน้ายอมแพ้

      “ โอเค โอเค แล้วแต่แกเถอะ คนอกหักก็บ้าๆบอๆแบบนี้แหละ ว่าแต่ว่า แกจะย้ายไปอยู่ที่ไหนวะจอห์นนี่ ? ”

                        จอห์นเรอเอิ๊ก ทำตาสะลืมสะลือ

    “ ไทยแลนด์โว้ย ไม่ภูเก็ตก็พัทยา ฉันชอบทะเลว่ะ ทิวทัศน์สวยๆที่นั่นคงช่วยรักษาแผลใจฉันได้บ้าง ไม่มากก็น้อย ”

               เจ้าอ้วนฟังเพื่อนแล้วนึกปลงอนิจจัง พอดีลูกค้าเข้ามาใหม่อีกหลายคน สั่งออร์เดอร์กันให้แซด เขาเลยต้องหันไปช่วยบาร์เทนเดอร์อีกคนชงเหล้า ไม่มีเวลามาซักไซ้ไล่เรียงอะไรอีก

                นายจอมขี้เมาปวดฉี่ขึ้นมาพอดี จึงลุกขึ้นเดินโซเซเบียดผู้คนตรงไปเข้าห้องน้ำซึ่งอยู่หลังร้าน

      หลังจากจอห์นทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำชายเสร็จเรียบร้อย ขณะเดินผ่านหน้าห้องน้ำหญิงเพื่อจะกลับโต๊ะ อยู่ๆก็มีมือลึกลับมากระชากแขนเขาอย่างแรง

       จอห์นเสียหลักเซแซดๆเข้าไปในห้องน้ำผู้หญิง โชคดีที่ในห้องตอนนั้นว่างเปล่าไม่มีใครเลย ม่ายงั้นเขาคงเขินแย่

                    จอห์นมองหญิงสาวที่ฉุดเขาเข้ามา ซึ่งยืนยิ้มแฉ่งอยู่ตรงหน้าอย่างงงๆ 

                 เขาไม่รู้จักหล่อน แต่จำได้ว่าหล่อน คือแม่สาวนมหกที่โต๊ะพูลนั่นเอง

         “ นี่มันห้องน้ำผู้หญิง คุณฉุดผมเข้ามาทำไมครับ มีอะไรเราออกไปคุยกันข้างนอกดีกว่า ” เขากล่าวออกตัว แล้วขยับจะออกจากห้อง

                     แต่อีกฝ่ายไม่ยอม ยื้อยุดฉุดกระชากรั้งตัวเขาไว้ไม่ยอมปล่อย 

   “ นั่งกินเหล้าคนเดียวไม่เหงาเหรอ เรามาหาอะไรทำแก้เหงากันดีกว่า บอกตรงๆรูปร่างหน้าตาคุณมันหล่อเร้าใจ จนฉันรั้งใจไม่อยู่แล้ว ” หล่อนเผยเจตจำนง หน้าตาแดงกล่ำกลิ่นเบียร์หึ่ง ท่าทางจะดื่มเข้าไปไม่น้อยเหมือนกัน

                      สาวนักแทงพูลไม่พูดเปล่า จกมือข้างนึงลงไปคว้าใส้กรอกฟุตลองบิ๊กไบค์กลางเป้ากางเกงจอห์น และขยำคลึงเค้นเล่นอย่างมันมือ

              เจ้าหนุ่มขี้เมาแทบหายเมา แม่อกโตเนี่ยคงคิดจะเขมือบไส้กรอกเขาอย่างที่เจ้าอ้วนบอกจริงๆ     

       “ เดี๋ยวก่อนครับคุณ ใจเย็นๆก่อน ผมว่าที่นี่มันไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่ ” จอห์นพยายามปัดป้องและบ่ายเบี่ยงอย่างสุภาพ

           ผู้หญิงที่ชื่อวีนัส ทำให้ช่วงนี้อารมณ์เขาห่อเหี่ยวหดหู่ ไม่มีกะจิตกะใจจะเจ๊าะแจ๊ะเรื่องพันนี้กับใครทั้งสิ้น

          “ ใครโผล่เข้ามาเห็นมันจะไม่งาม คุณจะเป็นฝ่ายเสียหาย ที่สำคัญเรายังไม่รู้จักกันเลย คือผม..ผม..ผม ” เขาอ้ำๆอึ้งๆ ไม่รู้จะพูดยังไง ให้ฝ่ายตรงข้ามไม่ต้องเสียน้ำใจ

                    สีหน้าสาวอารมณ์เปลี่ยวฉายแววผิดหวังเล็กน้อย แต่เจ้าหล่อนก็ยังไม่วายคิดเข้าข้างตัวเอง

 “ ไม่ต้องเขินพ่อรูปหล่อ ตอนฉันเล่นพูลอยู่ข้างนอกเห็นคุณจ้องอกฉันตาเป็นมัน อิ อิ ไม่เป็นไร ฉันไม่ตำหนิคุณหรอก คุณชอบอึ้มๆเหรอ ถ้าชอบของใหญ่ๆก็มาสิ มาดูใกล้ๆ ดูให้เต็มๆตาเลย ”

             แล้วแม่สาวแรงสูงก็แบะคอเสื้อตัวเองควักเต้าโตเบ้อเริ่มเทิ่มทั้งสองข้าง ออกมาเด้งดึ๋งอะลึ่งฉึ่งขาวโพลนอยู่ตรงหน้าจอห์น

                  จอห์นตกตะลึงตาค้างตัวแข็งไปชั่วขณะ เขาไม่ได้อยากดู แต่ก็ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน

            สาวเซ็กจัด รู้สึกว่าหนุ่มขี้เมางุ่มง่ามไม่ทันใจ จึงลงมือโน้มคอเขาลงมา พร้อมกับแอ่นอกอัดเต้าอวบเต่งตึงทั้งสองข้าง บดขยี้ใบหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตรอย่างร่านร้อน จนปลายถันตัวเองชี้ชันด้วยความกำหนัด

      ยวงเนื้อสองก้อนโตๆอุดปากอุดจมูกจอห์นจนหายใจหายคอไม่ออก เขาทำตาเหลือกดิ้นทุรนทุรายน่าสงสาร แต่เจ้าของเต้าแทนที่จะเวทนากลับหัวเราะชอบใจ

        “ เฮ้ย!ทำบ้าอะไรกันวะ? ” เสียงบุรุษหนึ่งคำรามลั่นห้องน้ำ ช่วยแยกสาวหื่นออกไปได้ทันการ ม่ายงั้นจอห์นคงไม่แคล้วต้องขาดใจตายคาอกโตแน่นอน

                จอห์นสูดอากาศยังไม่ทันเต็มปอด ก็ถูกชายคนนั้นชกหน้าอย่างจัง จนล้มครืนลงไปก้นจ้ำเบ้าอยู่กับพื้น เลือดกำเดาไหลเป็นทาง

               สาวนมหกรีบเก็บเต้าอย่างเร็ว แล้วเข้าไปยื้อยุดฉุดรั้งห้ามเจ้าของกำปั้นซึ่งเป็นชายหนุ่มหัวเกรียนร่างใหญ่ กล้ามโตยังกะพวกนักเพาะกาย

       “ ที่รัก พอได้แล้ว คุณกำลังเข้าใจผิด ”

                                 เจ้าคิงคองหายใจเหมือนวัวกระทิง หันมาตบฉาดเข้าให้

      “ อย่ามาตอแหล ฉันเห็นเต็มสองตา เมาแล้วแรดอย่างนี้ทุกที ฉันสุดจะทนแล้วนะจะบอกให้ เดี๋ยวกลับไปก่อน เจอจัดหนักแน่ ” มันด่าไม่เลี้ยง แถมหมายหัวทิ้งท้าย

                  สาวหื่นกลัวหงอ ยกมือกุมแก้มที่ถูกตบ แล้วเดินเลี่ยงออกจากห้องไป

                   ไอ้ผัวจอมโหดตะโกนเรียกพวกมันที่อยู่หน้าห้อง ให้เข้ามาช่วยกันรุมกระทืบจอห์นด้วยความเข้าใจผิด คิดว่าเขาจะตีท้ายครัวแอบสวมเขาให้มัน 

                  เจ้าหนุ่มดวงจู๋อยู่ในสภาพเมามาย เกินจะปกป้องตัวเองจากบาทาภัยได้ จึงถูกรุมยำซะเละหน้าตาปูดโปแตกยับ ฟกช้ำดำเขียวน่วมไปทั้งตัว 

                ถึงคู่กรณีจะหมดสภาพ ลงไปนอนแผ่หายใจรวยรินคาตีนมันแล้ว

               เจ้าผัวขี้หึงก็ยังไม่สาแก่ใจ มันชักปืนออกมาจะยิงเขาทิ้งอย่างอำมหิต ด้วยพิษรักแรงหึงซึ่งกำลังเดือดพล่านอยู่ในใจคับแคบของมัน

                     หญิงสาวผมสั้นแต่งกายเหมือนทอมคนนึง บังเอิญปวดฉี่จะเข้าห้องน้ำมาประสบเหตุเข้าพอดี จึงชักปืนพกออกมาแสดงตัว เพื่อระงับเหตุและจับกุมตามกฏหมาย

   “ หยุด นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ วางอาวุธ แล้วชูมือขึ้นสูงๆ นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมต้องถึงกับจะฆ่าจะแกงกันด้วย ”

              เจ้าคิงคองชะงักมือยอมลดปืนลง และตอบคำถามด้วยท่าทีไม่ค่อยสบอารมณ์ซักเท่าไหร่

      “ ก็ไอ้ระยำเนี่ย มันจะปล้ำเมียผม หยามกันซึ่งๆหน้าแบบนี้ จะเก็บมันไว้ทำซากอะไรคุณอย่ามายุ่งดีกว่า รู้มั้ยว่าผมเป็นใคร ”

                         ตำรวจหญิงชักสีหน้าไม่พอใจ

       “ ฉันไม่สนว่าแกเป็นใคร หรือยิ่งใหญ่มาจากไหน ใหญ่กว่าแกฉันก็จับมาแล้ว ปากดีแบบนี้ เดี๋ยวก็โดนข้อหา ข่มขู่เจ้าพนักงานอีกกระทงนึงหรอก ”

                     นายคิงคองไม่สะทกสะท้าน มองสาวทอมหัวจรดเท้า

      “ มาอ้างว่าเป็นตำรวจ ตำรวจจริงรึเปล่า? ไหนขอดูตราหน่อยสิ ฮึ่ม ถ้าไม่ใช่วันนี้คุณเดือดร้อนแน่ ”

                        แม่ผมสั้นที่อ้างตัวเป็นตำรวจ หันไปมองตำหนิติเตียนจอห์นที่ยังนอนมือตีนกางอยู่บนพื้น แล้วล้วงตราตำรวจออกมาชูตรงหน้าเจ้าคิงคองกับพวก

                       เจ้าคิงคองหรี่ตาดูตรา แล้วแสยะยิ้มค่อนแคะ

    “ ตราตำรวจลาสเวกัส แต่ที่นี่มันซานฟรานซิสโกนะครับ ผู้กองแพตตี้ มอนโร ”

                           ผู้ถูกค่อนแคะ ชักเคือง

        “ ทำไม แกคิดว่าตำรวจเวกัสอย่างฉันไม่กล้าจับพวกแกเข้าตะรางรึไง ถ้าพวกแกไม่อยากเดือดร้อน ก็รีบเก็บปืนให้เรียบร้อยแล้วไปซะ ข้อหาทำร้ายร่างกาย ฉันจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น แต่ถ้ายังร่ำไรไม่ยอมเชื่อฟัง ฉันก็จำเป็นต้องจับกุม แต่บอกไว้ก่อน ข้อหาพยายามฆ่า ติดตะรางหลายปีนะโว้ย ”

               สามีจอมขี้หึงยังออกอาการฮึดฮัดไม่ยอมสยบง่ายๆ แต่เพื่อนๆของมันไม่อยากติดร่างแหไปด้วย จึงช่วยกันลากตัวเจ้าคิงคองตกมันออกไป เหตุการณ์ระทึกในสุขาหญิง จึงสงบจบลงได้ในที่สุด

                  จอห์นไม่ถึงกับสลบแต่ลุกไม่ไหว เขาผงกหัวขึ้นมาทักทายศัตรูหัวใจ

      “ อ้าว นึกว่าใคร ผู้กองมอนโรนี่เอง ลมอะไรหอบคุณมาถึงที่นี่ได้ ”

                      ผู้กองนิ่วหน้าดุ พลางเก็บปืนใส่ซองใต้เสื้อแจ็กเก็ต    

 “ ลมอะไรก็ช่าง ดีนะที่ฉันเข้ามาเห็นพอดี ม่ายงั้นคุณเน่าไปแล้ว เป็นไงลุกไหวมั้ย มา ฉันช่วย ”

         สาวทอมตัวแม่ ยืนมือให้อดีตศัตรูหัวใจจับ แล้วดึงตัวเขาลุกขึ้นมาอย่างลำบากยากเย็น

              จอห์นยืนโงนเงนจะล้มมิล้มแหล่ เป็นอาการข้างเคียงจากพิษเหล้าและบาทา

              ผู้กองมอนโร ต้องช่วยประคองพาร่างอันสะบักสะบอม ออกมานั่งที่โซฟาหน้าห้องน้ำ แล้วกล่าวสัพยอก

     “ เมาแล้วหื่นรึไง ไม่เห็นรึ ผัวหล่อนหุ่นยังกะนักมวยปล้ำ แถมพกปืนอีกต่างหาก ถ้าไม่อยากอายุสั้น ทีหน้าทีหลัง จะหื่นก็หัดดูตาม้าตาเรือซะบ้าง ”

              จอห์นโบกมือส่ายหน้า แล้วเล่าที่มาที่ไปยืนยันความบริสุทธิ์ของตนเอง  

            เมื่อได้รู้ความเป็นมา ผู้กองก็จนคำพูด ได้แต่ส่ายหน้าปลงอนิจจัง กับสภาพเยินๆของเจ้าหนุ่มดวงจู๋

          “ คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ? แล้วรู้ได้ไงว่าผมอยู่ที่นี่ ? ” จอห์นเอ่ยปากถาม พลางสะบัดหน้าไล่ความมึนงง 

         “ ฉันนั่งเครื่องมาถึงเมื่อตอนสาย แวะไปที่สำนักงานคุณเห็นปิดทำการ เจอแม่แว่นเลขาคุณ กำลังเก็บของส่วนตัวใส่ลังเตรียมย้ายออก ฉันก็เลยเข้าไปไต่ถาม ” ผู้กองบอกตามตรง

          “ แล้วหล่อนว่าไง ? ” จอห์นกล่าวยิ้มๆ

           “ จะว่าไง ? หล่อนก็พาลเหวี่ยงใส่ฉันโครมเบ้อเร่อนะสิ ไม่รู้ไปกินรังแตนมาจากไหน พูดจาสุนัขไม่รับประทานจริงๆ ” ผู้กองบ่นเป็นหมีกินผึ้ง

      “ แล้วคุณทำยังไง ? ” จอห์นอดหัวเราะไม่ได้

      “ ฉันต้องตื้ออยู่นานกว่าหล่อนจะเปิดปาก ว่าช่วงนี้คุณมาสิงสถิตย์อยู่ที่นี่ แต่ก็ด่าคุณฝากมาหลายกระบุง มีเรื่องอะไรกันเหรอ ? ดูท่าหล่อนจะเคืองคุณมาก ” ผู้กองมอนโรให้ความกระจ่าง และย้อนถาม

                                จอห์น เบ้หน้ายักไหล่

     “ อ๋อ ไม่มีอะไร หล่อนคงโกรธ ที่ถูกผมไล่ออกจากงาน ”

                               ผู้กองมอนโรเลิกคิ้ว

        “ หล่อนทำอะไรผิดล่ะ ? ”

                             จอห์นทำหน้ายู่ยี่

           “ เรื่องมันค่อนข้างซับซ้อน แต่ผมจะเล่าให้ฟัง คืออย่างงี้ หล่อนไม่ได้เรียบร้อยแสนซื่อไร้เดียงสาดังเปลือกนอกที่เราเห็น ตัวตนจริงๆหล่อนร้ายลึกเป็นคนเจ้าเล่ห์เจ้ากล จอมวางแผน ผมหลงไว้ใจเลี้ยงงูพิษไว้ข้างตัวมาตลอด เพิ่งจะรู้เช่นเห็นชาติก็เมื่อไม่นานนี่เอง ”

   “ คุณตอบไม่ตรงคำถาม ฉันถามว่าหล่อนทำอะไรผิด ” ผู้กองขมวดคิ้ว ยิ่งฟังก็ยิ่งงง

       “ โอ้ย หล่อนทำผมแสบหลายเรื่อง ทั้งเรื่องคลิปไอ้เปาโล ทั้งแอบไปสมคบซูซานกับพวกนักล่าเงินรางวัล แล้วยังคอยเสี้ยมเจนนี่ จนเกิดเรื่องทำให้วีนัสกับผมต้อง...เอ้อ แต่ก็ช่างเถอะ เรื่องมันจบไปแล้ว ตอนนี้วีนัสเป็นแฟนคุณ ผมก็คงได้แต่ทำใจ และยินดีกับคุณด้วย ” จอห์นสรุปอย่างคับแค้นใจ 

           ผู้กองมอนโรซ่อนยิ้มไว้ในหน้า แล้วบอกบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้ชายขี้เมา ต้องหายเมาเป็นปลิดทิ้ง...

 

                    *****

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น