DRN2409
Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ไรท์ไม่ค่อยได้อัพเดทอะไรเจอกันในทวิตได้น้าาา

ชื่อตอน : ค่ำคืน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 124

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.พ. 2563 18:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ค่ำคืน
แบบอักษร

 

 

 

"หนังเรื่องนี้เหมือนที่เราดูด้วยกันตอนมหาลัยเลยไนท์จำได้มั้ย" ซันซัสเดินตีคู่มากับไนท์หลังจากดูหนังรอบดึกด้วยกันตอนนี้ก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้วล่ะ

 

"คล้ายกันมากนะ​ แต่ก็ไม่แปลกหรอกเพราะผู้กำกับคนเดียวกันหนิ" ซันซัสพาเธอมาดูหนังความรักมันไม่ได้โรแมนติกชวนหวิวอะไรเป็นเพียงความรักที่ต้องการความเข้าใจก็เท่านั้นเอง...​คำว่าเท่านั้นเองแต่มันยากเหลือเกิน

 

"ไนท์" ซันซัสหยุดยืนไนท์ก็หยุดและหันมามองเขา

 

"อะไร"

 

" คืนนี้ไม่กลับบ้านได้มั้ย...อยากพาไปดูดาวที่บ้านของเรา"เพราะหลังคืนนี้เขาก็ไม่รู้จะมีเวลากับไนท์สองคนอีกมั้ยเหมือนเธอจะโฟกัสแค่ลูกกับงานจนตัวเขาเองไม่รู้จะแทรกตรงไหนให้มีบทบาทบ้างเลย

 

"..ซันแค่อยาก​มีช่วงเวลาดีๆกับไนท์อยากให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม​"

 

" หึ่ม~"ไนท์ถอนหายใจหันหน้าหนีซัน

 

" ไนท์บอกตรงๆเลยนะ"

 

"ไนท์น่ะรักใครไม่ได้​อีก​แต่ไนท์...​กลัว"​ความกลัวของคนอื่นเธอไม่รู้หรอกนะว่ามีอะไรแต่ความกลัวของเธอคืออดีตที่มันทำร้ายจิตใจมันวนเวียนอยู่ซ้ำๆแบบนั้นต่อให้ผ่านมากี่เดือนกี่ปีความกลัวเหล่านั้นมันเหมือนผ่านมาไม่กี่นาทีนี้เอง​ ต่อให้รักซันมากแค่ไหนมันก็สู้ความกลัวของเธอไม่ได้อยู่ดี.....​เธอเอาชนะมันไม่ได้

 

"งั้นให้ซันทำทุกอย่างเพื่อให้ไนท์รู้สึกดีนะ​ ซันก็เจ็บไม่แพ้กันที่ทำร้ายไนท์ในวันนั้น"

 

"อื้อ​ คืนนี้ไนท์จะไปดูดาวกับซัน"

 

 

 

 

 

แชทสนทนากลุ่มของสี่สาว

ว่าไงนะ! แกไปนอนบ้านอิซันแล้วหรอ:ฟานี่

มันดึกแล้วซันไม่ไปส่ง:ไนท์

มารยาเดี๋ยวกูไปรับเอง! :โย

ไม่เป็นไรกูนอนห้องลูก:ไนท์

ห้องลูกแต่ถ้าผัวมึงเข้าไปนอนด้วยล่ะ:ฟานี่

พวกมึงก็นะหวงเว่อร์:เจส

เดี๋ยวจะกลับแต่เช้าไม่ต้องห่วงไม่มีอะไรหรอก:ไนท์

อย่าลืมนะไนท์ว่าเคยเจ็บแค่ไหน:ฟานี่

จะกลับไปคบกันไม่ว่าหรอกแต่อย่ากลับไปแล้วเจ็บเหมือนเดิม:โย

เพราะมึงไม่ได้เลิกกันแค่แยกกันอยู่:เจส

แต่กูเข้าใจ​ ขอแค่ให้มึงสมหวัง:เจส

กูอยากตบมันอิซันอิชั่ว:ฟานี่

ไว้เจอกัน:ไนท์

 

 

"กลับไปได้แล้วซันไนท์จะนอน" ไนท์มองซันที่ดูก็รู้ว่ายื้อเวลาไม่ยอมกลับเข้าห้องตัวเองไปทำเป็นเก็บกวาดของเล่นลูกที่มานอนทุกวันหยุด

 

จัดมันอยู่นั้นแหละทั้งๆที่ของอยู่ในที่เดิม

 

"ให้ซันนอนด้วยไม่ได้หรอ​ ไม่ก็ย้ายไปนอนด้วยกันเตียงลูกเล็กนะ" ซันซัสทำสายตาออดอ้อนหว่านล้อมเธอ

 

" เล็กแต่ไนท์นอนได้" เธอเป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็กๆเองที่นอนลูกมันไม่ได้แคบขนาดนั้นเขาซื้อเตียงให้ลูกอย่างกับเด็กโตแหนะ

 

"งั้นซันนอนพื้นเฝ้าไนท์"

 

"เฝ้าทำไมไนท์ไม่กลัวผี"ตั้งแต่เด็กๆแล้วที่เธอไม่กลัวผีหรือสิ่งลึกลับอะไรก็แล้วแต่เพราะเธอไม่เชื่อว่ามีอยู่จริง​ ถ้ามีอยู่จริงก็คงหลอกเธอไปนานแล้ว

 

"แต่ซันกลัว" ใช่แล้วล่ะเมียไม่กลัวแต่สามีกลัวมากดูนิสัยความเป็นเด็กน้อยของซันซัสเขากลัวพวกผีปีศาจนางไม้​ แค่คิดก็กลัวช่วงที่คบกันแรกๆไนท์ไม่รู้พาเขาไปดูหนังผีอยู่บ่อยๆเหมือนแกล้งแต่เมียไม่รู้ไงแล้วหลังจากที่รู้...ก็พาไปดูอยู่ดี

 

"ซันอย่าดื้อ" เธอง่วงนอนจะตายอยู่แล้วตอนเช้าต้องพาลูกไปเรียนอีกนะไหนจะทำงานอีก.. อ๋อลืมบอกไนท์กลับมาทำงานที่เดียวกับซันตามจริงแล้วซันจะดึงเธอไปเป็นเลขาเหมือนเดิมจะได้ใกล้ตัวแต่เธอบอกว่าถ้าทำอย่างนั้นจะหนีไปอีกสุดท้ายไนท์เลยไปทำอีกส่วนแทน... ส่วนที่เขาไม่ค่อยเกี่ยวข้องนี้สิ

 

หนีเก่งจริงๆเมียใคร

 

"ขอนอนพื้นนะครับไนท์​ นะนะนะ"

 

"เห้อจะนอนก็นอนไนท์ง่วง" เธอเลิกสนใจเขาหันหลังห่มผ้านอนลงไปปล่อยให้อีกคนยิ้มแป้นจนตาหยีด้วยความดีใจซันซัสล้มตัวลงนอนบ้างพร้อมห่มผ้านอนมองด้านหลังของไนท์อยู่อย่างนั้น​ ไนท์ตัวเล็กเหมือนเดิมเลย​ทำไมเขาทำร้ายเธอได้ลงนะ​ อยากจะหยิบไม้หน้าสามมาตีหัวตัวเองให้กับการทำผิดพลาด

เป็นคืนแรกที่หัวใจมันพองโตขนาดนี้ได้นอนหลับไปด้วยกันถึงเขาจะนอนพื้นก็เถอะแค่นี้ก็มีความสุขมากแล้วที่คนรักของเขานอนหลับอยู่ตรงหน้า​ อยากกอดจังผู้หญิงของซัน

 

"ฝันดีนะ... ที่รักของซัน"

 

 

 

 

 

 

 

ซันซัสอุ้มลูกชายขึ้นมาขี่คอก่อนจะพากันเดินตามคุณแม่คนสวยที่วันนี้เราสามคนพ่อแม่ลูกออกมา​ช็อปปิ้ง​ด้วยกันส่วนใหญ่จะเป็นเสื้อผ้าของเจ้าลูกชายที่ดูท่าทางแล้วจะสูงเหมือนเขาขายาวเร็วมาก

 

แต่เหตุผลที่ได้ออกมาด้วยกันเพราะตัวซันซัสเองขอร้องให้ไนท์ไปงานเลี้ยงฉลองของบริษัทในนามของครอบครัวจึงมาเลือกชุดที่ไปในโทนเดียวกัน​

 

ชอบจัง

 

"เซนครับชอบชุดนี้มั้ย​ แม่ว่าเข้ากับลูกมากเลยนะ"

 

"เซนลองมั้ยครับ" ซันอุ้มลูกลงให้เดินไปหาแม่

 

"อะไรที่แม่ชอบเซนชอบหมดแหละ"

 

"ปากหวาน" ไนท์ยกยิ้มกับคำพูดของลูกชาย

 

"เหมือนแด๊ดดี้เลย" ซันพูดขึ้นมาบ้าง

 

"งั้นไปลองชุดกันครับแก้ตรงนี้ไม่ได้นะเห็นมั้ยสาวๆเต็มร้านเลย"มันไม่ใช้ร้านเสื้อผ้าทั่วไปเป็นร้านแบรนด์​ดังที่ตัวซันซัสและไนท์ชอบใส่

 

เขาหาเสื้อคล้ายๆลูกบ้างดีกว่า

 

 

เดินดูไม่นานก็เจอเสื้อผ้าโทนเดียวกับลูกเขาลองไปเปลี่ยนใส่ดูบ้างมันก็เข้ากันดีคิดภาพว่าเราสามคนพ่อแม่ลูกใส่เหมือนกันคงน่ารักน่าดู

 

พอคิดอย่างนั้นแล้วจึงเดินออกมาดูว่าไนท์หาชุดได้รึยัง

 

"แม่สวยมากเลยครับบ" เสียงใสชื่นชมแม่อย่างรักใคร่ซันซัสมองตามลูกก็พบกับไนท์ที่เปลี่ยนชุดมาเหมือนกัน... อ่า​ สวยจัง

 

"เข้ากันมากเลยเนอะ" ซันซัสพูดพร้อมอมยิ้ม​ เขาชอบอะไรแบบนี้อ่ะ​ มันน่ารัก​ แบบแฟมิลี่​ ครอบครัวสุขสันต์​ ชอบๆอยากเข้าไปฟัดไนท์จังแต่ทำได้เพียงอุ้มลูกชายมาหอมแก้มหลายที

 

 

 

 

 

 

ทั้งสามเข้ามาภายในงานเลี้ยงไม่ต้องบอกถึงความฮือฮาเลยว่าดังกระหึ่ม​ไปทั่วทั้งงานทุกคนต่างล้อมรอบอยากจะรู้ข่าวลือที่ว่าภรรยาของเขากลับมาคืนดีกันแล้ว​ ก็เรียกว่าคืนดีไม่ได้หรอก

แต่เขาจะทำให้ได้

 

"แด๊ดดี้ผมง่วง" ลูกชายตัวน้อยขยี้ตาหลังจากที่วิ่งเล่นไปทั่วงานมายืนกอดขาเขา

 

ซันซัสอุ้มลูกชายมาไว้ในอ้อมกอดพูดคุยกับผู้ใหญ่เล็กน้อยก่อนจะขอตัวพาลูกชายไปหาแม่ที่คุยอยู่กับบรรดาสาวๆ

 

"ไนท์" ซันซัสอุ้มลูกที่หลับคาไหล่ของเขา​ ไม่รู้ว่าไนท์จะอยากกลับรึเปล่าลองมาถามดูก่อนเผื่อว่าจะให้คนมารับลูกไปนอนที่บ้านแล้วเขากับไนท์ค่อยตามไปทีหลัง

 

"ลูกหลับหรอ" ทุกคนหันมามองตามเสียงของซันซัสเขาได้แต่ยิ้มแหย่ๆที่มารบกวน

 

"อื้อ​ จะกลับเลยมั้ยหรือจะให้คนมารับลูก"

 

"ให้กลับกับป๊าก็ได้ซัน" ปะป๊าของซันซัสหรือท่านประธานที่เดินผ่านมาเจอลูกชายอุ้มหลานรักของเขา

 

"เพราะป๊าจะกลับแล้วล่ะ​ ส่วนงานให้ซันกับไนท์อยู่กันไปก่อน"ป๊าขยิบตาส่งซิกให้กับลูกชายจะได้อยู่กับสะใภ้คนสวยสองต่อสอง

 

"อ่า​ รบกวนหน่อยนะป๊า"ซันซัสยกยิ้มดีใจ

 

" ไนท์จะรีบกลับไปรับลูกนะคะ"

 

"ไม่ต้องหรอกสนุกกันให้เต็มที่​ วันนี้คุณปู่อย่างป๊าอยากนอนกอดหลาน"สุดท้ายไนท์ก็จำยอมกับคำของป๊าอยู่ในงานกันต่อเธอเดินเคียงคู่ไปกับซันซัส​ตลอดงาน​

 

 

 

 

"เหนื่อยมั้ย" ซันซัสพาไนท์นั่งรถกลับบ้าน​ งานเลี้ยงเลิกแล้วพวกเราก็พากันขึ้นรถมาทันที

 

เขาเลือกที่จะขับรถช้าๆเพราะอยากจะอยู่กับไนท์ให้นานมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

" นิดหน่อย" ไนท์ถอดรองเท้าส้นสูงออกหยิบใส่กล่องที่วางไว้เบาะหลังควานหารองเท้าแตะมาใส่แทน

 

น่ารักจัง

 

" ไนท์สวยมากเลยนะ​" ซันซัสอยากจะชมเธอตลอดงานแต่กลัวจะหวานเลี่ยนจนเกินไป​ ต้องเข้าใจเขานะ​ คนรักเมีย

 

ไนท์มองคนขับรถที่อมยิ้มเล็กๆมาให้​ ความรู้สึกเก่ามันหวนคืนกลับมา​ ถ้าเธอกับเขาไม่ต่างคนต่างใจร้อนเราคงคุยกันได้

 

"พรุ่งนี้ไปไหนรึเปล่า"

 

"หื้ม​ ก็ไปหาไนท์ไง"พรุ่งนี้วันหยุดพอดีกะว่าจะพาแม่ลูกไปเที่ยวทะเลเสียหน่อยแต่ก็แค่คิดนะเพราะไนท์ไม่ค่อยไปไหนกับเขาเท่าไหร่

 

"งั้นกลับรถ"ซันซัสขมวดคิ้วงงกับสิ่งที่ไนท์พูดแต่ก็ทำตามเธอทันทีที่เห็นทางกลับรถ

 

"อยากไปไหนหรอ"

 

"อยากไปสะพานข้ามแม่น้ำ​ พาไปนะ" เสียงของไนท์อ่อนลงจนดูเหมือนปกติ​ ซันซัสยิ้มชอบใจเหมือนภรรยาของเขาจะเปิดใจขึ้นมาแล้วสิ

 

 

 

ครืนน​ ซ่าา​

เสียงสายน้ำกระทบฝั่งใต้สะพาน​ ไนท์เงยหน้ารับลมหนาวจากแม่น้ำ​ ความหนาวเย็นมันทำให้เธอขนลุกขึ้นมาแต่ก็ชอบที่จะได้สัมผัสอากาศยามค่ำคืน​

 

เพียงไม่นานก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่น​ เขาถอดเสื้อสูทของตัวเองมาคลุมไหล่ของเธอ​ไนท์กระชับเข้ามาใกล้ตัวเองมากขึ้น

 

"ไม่เห็นต้องถอด"

 

"ไนท์ขี้หนาว​ แต่ยังชอบอากาศหนาวๆไม่สบายติดลูกขึ้นมาทำไง"ซันซัสยืนชิดคนตัวเล็กกว่า​ รู้สึกดีจังที่อยู่กันสองคนเงียบๆแบบนี้

อยากจะดึงไนท์เข้ามากอดเหมือนทุกครั้งที่ไนท์หนาวนะ​ แต่... ซันซัสแกป๊อดรึไงกัน

 

เมื่อคิดได้แบบนี้เขาก็กางแขนที่อยู่ติดกับเธอไปโอบกอดไหล่ของเธอเอาไว้​ เขาคิดว่าต้องโดนผลักออกแน่ๆจึงหันหน้าหนีเผื่อว่าหน้าจะแตก... แต่ผิดคาด​ ไนท์ไม่ผลักเขาออกแถมหันกลับมากอดเขา​ในอ้อมอก​

 

ฮึบไว้ซันซัส​ แกจะมาเขินเมียตัว​เองไม่ได้​

 

"ยังอุ่นเหมือนเดิมเลย" ไนท์ซบลงที่อกของเขากระชับกอดของอีกคนให้แน่นขึ้นฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะ​ ไม่รู้ว่าทำแบบนี้ทำไม​จะโทษแอลกอฮอล์​ภายในร่างกายที่ดื่มไปได้มั้ยนะมันทำให้เธอกักเก็บความรู้สึกไม่ค่อยอยู่​ รู้แค่ว่าอยากกอดก็กอด​ อยากทำอะไรก็ทำ

 

ซันซัสมองคนในอ้อมกอด​ใบหน้าอมชมพูของเธอมันทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะกดจูบลงไปที่เส้นผม​ กลิ่นหอมจากเธอยังคงเป็นกลิ่นที่ทำให้เขาโหยหาและอยากจะสัมผัสอยู่บ่อยครั้ง​

 

ตอนที่ไนท์ย้ายมาอยู่ห้องพักกับเขาตอนมหาลัย​ มันเป็นที่มาของความติดเมียที่แท้จริง​ ก็ไนท์ตัวหอมอ่ะนุ่มนิ่มไปหมด​ แต่ขัดกับนิสัยที่แอบห้าวอยู่ไม่น้อย​ ยังจำได้ดีเลยล่ะ​

 

"กลับไปอยู่บ้านของเราเถอะนะ​ บ้านนั้นเป็นของไนท์เหมือนกัน" เขาเหงามากเลยที่อยู่ในบ้านของเราคนเดียว​ ไม่มีหญิงสาวตรงหน้าที่คอยทำอาหารให้เขาทานเลือกสีเน็คไท​ในแต่ละวันมอนิ่งคิสกันทุกเช้านั่งรถไปทำงานด้วยกัน​

 

เขาอยากได้เธอกลับมา​ ความรักของซันซัส

 

"มันจะดีจริงๆใช่มั้ย"ไนท์ที่เงียบไปเอ่ยปากถาม​ พยายามบอกตัวเองทุกครั้งว่าอดีตก็คืออดีตทุกคนผิดพลาดกันได้ทั้งนั้น​ เพราะความใจร้อนของซันซัสมันทำให้เธอไม่แน่ใจในตัวเขา ทุกอย่างเขาดีหมดมีเพียงเรื่องนี้เรื่องเดียวที่ทำให้เธอยังยั้งใจเอาไว้

"ซันจะทำให้เห็นนะ ว่าซันรักไนท์มากแค่ไหน" ซันซัยผละออกจากอีกคนเล็กน้อยเพื่อมองหน้าของสาวเจ้าที่มองเขาเช่นกัน

ระหว่างเราไม่มีเสียงตอบรับอะไรได้แต่มองหน้าใช้ความเงียบและแววตาสื่อสารกันอยู่อย่างนั้นก่อนที่ซันซัสจะค่อยๆขยับใบหน้าของตัวเองเข้าไปใกล้ ดวงตาของเธอปิดลงรอรับสัมผัสที่ห่างหายไปเนินนาน...

ริมฝีปากของเขาค่อยๆกดทับลงไปในที่เดียวกันอย่างบางเบา ลมหายใจร้อนของทั้งสองมันทำให้หัวใจมันกลับมาเต้นแบบไม่เป็นจังหวะ ความคิดถึงโหยหาซึ่งกันและกัน ทำให้จูบสัมผัสนิ่งคงไม่เพียงพอ

"ตรงนี้อากาศเย็นเกินไป"เธอผละออกจากเขาเมื่อรู้สึกว่ามันไปกระตุ้นอารมณ์บางอย่างขึ้น ซันซัสทำหน้าหงอยอีกครั้งก่อนจะต้อเงยหน้ามามองเธอด้วยรอยยิ้มชอบใจเมื่อได้ยินคำต่อมา

 

"ไปที่รถดีกว่ามั้ย"

 

 

 

 

 

_ค่ำคืน_

 

 

ทิ้งไปนานเลยค่ะติดหลายเรื่อง พี่โปขาไรท์ก็ยังแต่งไม่เสร็จมาต่อเรื่องนี้ก่อน หวังว่าจะรอกันนะคะไรท์ไม่รู้ว่าทำไมถึงชอบคู่นี้แค่รู้สึกว่าชอบก็เลยอยากแต่ง อยากแต่งพี่แทกับหลายๆคนเลยแหละแค่ชอบโมเม้นน่ารักๆก็เท่านั้นแต่กลัวว่าบางคนหรือแฟนคลับของบางคนจะไม่ชอบเอา

 

ไรท์ก็เป็นแฟนคลับพี่แทคนนึงที่อยากให้พี่เขามีแฟนดีๆที่ดูแลพี่แทเป็นความสุขของพี่เขา ไรท์ไม่อยากเห็นพี่เขาโดดเดี่ยวค่ะใครจะด่าจะว่าไรท์ยังไงก็ตามใจ แต่ช่วยมองพื้นฐานของความเป็นจริงด้วยว่าเราเป็นแฟนคลับเราเป็นกำลังใจให้พี่เขาได้ แต่เราไม่ใช่เจ้าชีวิตเขานะที่จะมาหึงหวงไม่อยากให้เขามีใคร เพราะสุดท้ายทุกคนก็ต้องการความรักทั้งนั้น ไรท์ยินดีมากค่ะถ้าพี่แทเจอรักดีๆไม่ขอพูดถึงเรื่องอดีตละกัน เดี๋ยวจะเกิดดราม่านู้นนี้ ทั้งๆที่ความรักของทั้งสองมันน่ารักมากนะ ดูแววตาตอนเขามองกัน...ไหนว่าจะไม่พูดถึง

 

ระบายยาวเลย แค่อัดอั้นนิดหน่อยค่ะเลยขอพื้นที่ตรงนี้ในการระบายความในใจ ถ้าอ่านถึงตรงนี้แล้วไม่ชอบความคิดของไรท์ก็ไม่เป็นไรค่ะไม่ต้องมาติดตามไรท์คนนี้ก็ได้ แค่อยากให้มองในมุมของศิลปินถ้าเป็นตัวเราเอง เราจะชอบหรอถ้ามีใครมาขัดขวางความรักของเรา?

 

ขอบคุณสำหรับการรออ่านนะคะ

 

ความคิดเห็น