แมวขี้อ้อน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[Yaoi] (3P) NO NO NO ไม่จริง!! มันไม่ใช่!! พวกมันเอาผมเป็นเมีย ตอนที่ 16

ชื่อตอน : [Yaoi] (3P) NO NO NO ไม่จริง!! มันไม่ใช่!! พวกมันเอาผมเป็นเมีย ตอนที่ 16

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29k

ความคิดเห็น : 48

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2557 01:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[Yaoi] (3P) NO NO NO ไม่จริง!! มันไม่ใช่!! พวกมันเอาผมเป็นเมีย ตอนที่ 16
แบบอักษร

[Yaoi] (3P) NO NO NO ไม่จริง!! มันไม่ใช่!! พวกมันเอาผมเป็นเมีย!!

 

 

ตอนที่ 16

 

 

 

                 หลังจากที่เมื่อคืนวานนัทได้ทิ้งระเบิด (?)  ก้อนใหญ่ไว้ให้ลิออนกับลีวอน ตอนเช้าประมาณ ตี 4 นัทจึงโดนก่อกวนด้วยการโดนจูบ หอม ดูดเม้ม จนนัททนไม่ไหวต้องยัน (ถีบ) ทั้งสองตกจากเตียงและนอนแผ่ไม่ยอมให้ทั้งคู่ขึ้นมานอน ทำให้ทั้งคู่ต้องลุกมาอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปตลาดไปซื้อของมาทำอาหารให้นัทกิน พอทั้งคู่กลับมาก็เห็นนัทนอนครางอยู่ ลิออนจึงเดินเข้ามาดู

 

 

                 “เป็นไรอะนัท” ลิออนพูดถามขึ้นวัดไข้ก็ไม่มี

 

 

                 “เมาค้างเปล่า  ปวดหัวมั้ยนัท” ลีวอนพูดขึ้น นัทก็พยักหน้า

 

 

                 “งั้นเดียวไปทำข้าวต้มร้อนๆ มาให้กิน กินร้อนๆมันจะได้ส่าง” ลิออนพูดขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปในห้องครัว

 

 

                 “เป็นไงบ้าง” ลีวอนนั่งลงข้างๆเตียงและจับใบหน้าหวานๆของนัทให้หันมาหาตัวเอง นัทก็ส่ายหัวเบาๆ ทำนองว่าไม่เป็นอะไรมาก ก่อนที่ลีวอนจะขยับมานอนกอดนัท นัทเองก็ซุกหาไออุ่นจากอกแกร่งของลีวอนทันที

 

 

                 ทั้งคู่นอนกอดกันสักพัก ลิออนก็ยกข้าวต้มมาให้นัทกินนัทก็กินไปครึ่งก่อนจะกินยาแก้ปวดหัว และนั่งอยู่เฉยๆ บนเตียง การนั่งเฉยๆแบบนี้มันทำให้นัทรู้สึกเบื่อๆยังไงก็ไม่รู้นัทค่อยๆลุกเดินลงมาจากบันได ก่อนจะมองหาลิออนกับลีวอนก็พบว่าทั้งคู่กำลังช่วยกันทำคุกกี้ที่นัทบอกอยากกินอยู่ นัทจึงเดินออกมายังหน้าบ้าน นั่งตรงชิงช้าหน้าบ้านของลิออน

 

 

                 นัทนั่งไปได้สักพักก็มีบุรุษไปรษณีย์ ขับรถมาจอดหน้าบ้าน และยื่นอยู่หน้าบ้านก่อนจะกดออด นัทจึงเดินเข้าไปหา บุรุษไปรษณีย์จึงบอกว่ามีของส่งมาให้ลีวอนให้มาเซ็นนัทจึงไปตามลีวอนมาเซ็นก่อนที่จะเอากล่องใหญ่ๆ หนึ่งใบเข้ามาในบ้าน

 

 

 

                 “อะไรอ่ะ” นัทพูดถามเมื่อลีวอนแกะกล่องและหยิบออกมา

 

 

                 “ไม่รู้อะ” ลีวอนพูดบอกมันเป็นขวดแก้วรูปดาวธรรมดาๆ และมีน้ำบันจุอยู่ในนั้นด้วย

 

 

 

                 “เอามานี้สิ” ลิออนแบมือขอขวดแก้ว ก่อนจะเขย่าๆ เบาๆ และเดินออกไปนอกบ้านบริเวณสวน โดยมีนัทและลีวอนตามไปดู

 

 

                 ลิออนหยิบขวดพาสติกออกมาวางเอาไว้ก่อนจะเปิดฝาขวดแก้วออกอย่างเบามือ เพราะ ลิออนรู้สึกคาใจว่าทำไมมีคนส่งของมาให้ลีวอนทั้งๆที่บ้านหลังนี้เป็นบ้านของลิออน แถมยังส่งเป็นขวดแก้วมีน้ำแบบนีมันทำให้ลิออนตะหงิดใจอย่างบอกไม่ถูก

 

 

                 ออดดด ออดดดด

 

 

                 “ใครมาว่ะ ?” ลีวอนพูดพร้อมกับเดินไปดูหน้าบ้านก็ไม่มีใคร จึงเดินกลับมาอย่างเซ็งๆ

 

 

                 “ใครวะ” ลิออนพูดถามขึ้นเมื่อเห็นลีวอนเดินหน้ามุ้ยกลับมา

 

 

                 “สงสัยเด็กแถวนี้แม่งมากดเล่นวะ” ลีวอนพูดขึ้นก่อนจะนั่งยองๆลง

 

 

                 “มึงเอาขวดนี้ออกมาทำไมว่ะมันก็แค่น้ำ” ลีวอนพูดขึ้นอีก

 

 

                 ออดดดด   ออดดดด

 

 

                 “โว๊ะ! ถ้ากูจับได้นะว่าใครกูจะถลกหนังแม่งมาทำพรม!” ลีวอนพูดว่าอย่างเซ็งๆ ก่อนจะลุกขึ้นยื่น

 

 

                 “เอ่อ...เดียวฉันไปเอง พวกนายอยู่นี้เถอะ” นัทพูดบอกก่อนจะเดินไปยังประตูหน้าบ้าน ลีวอนจึงนั่งลงบนพื้นหญ้ามองลิออน

 

 

                 “ไม่รู้ดิ ใครที่ไหนเขาส่งน้ำเปล่าใส่ขวดมาให้ว่ะแถมยังลงชื่อมึงอีก จริงๆกูเป็นเจ้าของบ้านนะ ทำไมกลับส่งมาให้มึง กูว่ามันไม่ใช่แค่น้ำเปล่าธรรมดาว่ะ” ลิออนพูดขึ้น ลีวอนก็คิดตามก่อนจะพยักหน้าเข้าใจ ลิออนจึงเทน้ำลงใส่ขวดพาสติกไป 1 ครั้งเบาๆ ให้ลงน้อยๆ ปรากฏว่า ขวดค่อยๆหายไปเป็นรอยๆ ราวกับถูกกัดกินด้วยน้ำที่ถูกเทลงใส่

 

 

                 “น้ำกรด ??” ทั้งคู่พูดขึ้นพร้อมกัน

 

 

 

                 เอี๊ยดดดดด!! ปัง!

 

 

                 “นัท!!” ทั้งคู่รีบลุกขึ้นไปหน้าประตูบ้านทันที ก่อนจะเห็นนัทนั่งอยู่ที่พื้นหน้าบ้าน ห่างจากนัทเพียงแค่ 2 แขนได้เป็นรถกระบะเก่าๆ ชนอยู่กับเสาจนด้านหน้ากระบะนั้นยุบไปเยอะเลย

 

 

                 “นัทไม่เป็นไรใช่มั้ย!” ลิออนพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรนรีบจับแขนของนัทมาพลิกดู

 

 

                 “มะ...ไม่เป็นไร...ดูคนในรถก่อนเร็วเข้า!” นัทรีบพูดขึ้นลีวอนจึงรีบ ไปดูขับก็เห็นเป็นชายหนุ่มอายุน่าจะราวๆ 50กว่าๆ ได้กำลังสลบคาพวกมาลัยอยู่ ลีวอนจึงแบกชายสูงวัยออกมานอนอยู่หน้าบ้านของตัวเองก่อน

 

 

                 “ลิออนเรียกรถพยาบาลที” นัทพูดบอกลิออนเมื่อเห็นเลือดอาบหัวของคนขับ ลิออนก็ทำตามโดยมีลีวอนพยายามห้ามเลือดคนขับ นัทเองก็ทำอะไรไม่ถูกได้เพียงแต่นั่งมอง ไม่นานรถพยาบาลก็มารับตัวคนขับไปโดยมีเจ้าหน้าที่ตำรวจมาสอบปากคำผู้เห็นเหตุการณ์คือนัทที่อยู่ในเหตุการณ์ สักพักตำรวจก็กลับนัทจึงเดินกลับเข้ามาในบ้านในใจยังหวั่นๆอยู่ว่าถ้าตัวเองหลบรถคันนั้นไม่ทันป่านนี้อาจจะและไปแล้วก็ได้

 

 

                 “นัทเป็นไงบ้าง ทำไมรถคันนั้นถึงได้ขับมาชนเสาได้ละ” ลิออนพูดถามและยื่นน้ำเย็นๆให้นัท

 

 

 

                 “พอดีตอนออกไปดูว่าใครมากดออน ฉันก็เดินไปยื่นอยู่เสาเพื่อจะมองหาคนมากดแต่จู่ๆ มอไซค์ ที่จอดอยู่ข้างบ้านก็วิ่งตัดหน้ารถกระบะคันนั้น รถกระบะก็หักหลบมาทางฉัน ฉันก็เลยกระโดดหลบเข้ามาในบ้านแต่ก็แทบไม่ทันเลยละ” นัทพูดก่อนจะนึกภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ลิออนจึงลูบหัวนัทเบาๆ และก็พูดเล่าว่าเมื่อกี้เจอน้ำกรด อยู่ในขวด แต่ตอนนี้ลิออนปิดฝาไว้อย่างดีแล้วเพื่อจะเอาไปทิ้ง

 

 

                 “อ่า ไม่ต้องคิดมากหรอก แผลดิ๊ดเดียว จิ๊บๆ” นัทพูดบอกลิออนเพราะลิออนมองมือนัทอยู่นาน

 

 

 

                 “อืม นัทไม่เป็นไรก็ดีแล้ว” ลิออนพูดพร้อมกับจับมือนัทที่เป็นแผลถลอกมาดู และลูบเบาๆ

 

 

                 “น่าๆ ไม่ต้องห่วงหรอก นิดเดียวเอง” นัทพูดยิ้มๆ พร้อมกับเอามืออีกข้างลูบหลังลิออน

 

 

                 “ก็พวกเราเป็นห่วงนิหน่า เมื่อกี้ก็เจอน้ำกรด พอมาเจอนัทเกือบถูกรถชนแบบนี้ฉันก็อดใจสั่นไม่ได้เหมือนกันนะ” ลีวอนพูดอ้อนๆ

 

 

                 “เวอร์” นัทพูดว่าก่อนจะเอามือข้างที่เป็นแผลถลอกมารั้งหัวของลีวอนให้มาซบที่ไหลของตัวเองส่วนอีกข้างรั้งหัวของลิออนมาซบที่อกของนัท นัทลูบหัวของทั้งสองเพื่อให้คลายความกังวนบ้าง

 

 

                 “ขอบคุณที่เป็นห่วงกันนะ...” นัทพูดเสียงแผ่วเบาๆ ทำให้ลิออนกับลีวอนหลับตายิ้มรับก่อนที่ลีวอนจะเลื้อนมือมาโอบเอวบางของนัทเอาไว้

 

 

                 “นัท...จูบหน่อย” ลิออนพลิกตัวหันหน้ามาจ้องนัท นัทก็นิ่งเงียบก่อนจะโอบคอของลิออนเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว

 

 

                 “อืมมม...” ลิออนค่อยๆบรรจงจูบนัทเบาๆ นัทเองก็เผยปากเล็กน้อย ลีวอนเองก็จูบซับที่ซอกคอของนัทมือของลีวอนลูบบริเวณหน้าท้องของนัทส่วนมือของลิออนก็ลูบบริเวณขาอ่อนของนัท

 

 

                 “อืม...พะ...พอ” นัทพูดพร้อมกับดันอกแกร่งของลิออนออก

 

 

                 “อืมมมม....ทำไมละ” ลิออนพูดถามขึ้นพร้อมกับมองนัทตาเยิ้ม

 

 

                 “ไม่เอาวันนี้ไม่ทำอะ  พึ่งผ่านเหตุการณ์เฉียดตายมาใครจะไปมีอารมณ์” นัทพูดบอกลิออนจึงจุ๊บที่แก้มนัท 1 ที่และขยับนอนตัก

 

 

                 “นั้นสิ” ลิออนพูดยิ้มๆ ในใจนึกเป็นห่วงนัทลิออนยกมือนัทมากุมเอาไว้และตะแคงตัวหันหน้าเข้าหาหน้าท้องของนัท

 

 

                 “ต่อไปนี้...ฉันจะไม่ให้นัทห่างจากสายตาเลย” ลิออนพูดขึ้นก่อนจะซุกหน้าเข้าที่หน้าท้องแบนราบของนัท

 

 

                 “ฉันก็ไปไหนไม่ได้อยู่แล้วนิ” นัทพูดขึ้นเพราะถ้านัทหนีไปไหนคลิปที่ลิออนกับลีวอนทำไว้มันอาจจะไปโผล่ที่ไหนก็ได้ใครจะไปรู้ ถึงแม้ทั้งสองจะไม่พูดถึงคลิปที่ทำอีกเลยก็เถอะ แต่นัทก็ไม่มั่นใจอยู่ดี

 

 

                 “กินคุกกี้มั้ย ตอนนี้เสร็จแล้วละ แต่ไม่รู้ว่าจะอร่อยรึเปล่านะ เพราะพึ่งทำเป็นครั้งแรก” ลีวอนพูดบอก นัทจึงพยักหน้ารับยิ้มๆ

 

 

                 “งั้นเดียวไปเอามาให้” ลีวอนพูดพร้อมกับเดินเข้าครัวไปเอาคุกกี้และน้ำชาเย็นมาให้นัท

 

 

                 “อ๊ะ” ลีวอนนั่งลงและวางคุกกี้ กับชาเย็นให้นัท นัทก็หยิบกิน 1 ชิ้นและพยักหน้าช้าโดยมีลิออนนอนตักลุ้นอยู่ ส่วนลีวอนก็นั่งจ้องนัทเพื่อรอว่านัทจะพูดว่าอะไร เพราะนี้เป็นครั้งแรกที่พวกเขาทำคุกกี้ นัทเหลือบมองทั้งสองคนก่อนจะยิ้มมุมปาก

 

 

                 “ไม่อร่อยเลย...” นัทพูดนิ่งๆ ก่อนจะเหลือบมองสีหน้าผิดหวังของลิออนกับลีวอนก่อนจะยิ้มออกมา

 

 

                 “ซะที่ไหนนน > O ” นัทพูดพร้อมกับหัวเราะออกมา ลีวอนกับลิออนทำปากยื่นออกมาประมาณว่างอนที่ถูกนัทแกล้ง

 

 

                 “หน้าแบบนี้เด็กทำอะน่ารัก แต่คนแก่แบบพวกนายทำมันดูไม่ได้ ฮ่าๆๆ” นัทพูดพร้อมกับยื่นมือไปหยิกแก้มลิออนกับลีวอนเบาๆทำให้ลีวอนยิ้ม เพราะอย่างน้อยนัทก็ไม่ใช่คนคิดมากอะไรและอย่างน้อยของน้อย นัทก็ยิ้มได้อยู่เมื่ออยู่กับพวกเขา

 

 

                 “ชิมสิ” นัทพูดขึ้นก่อนจะหยิบคุกกี้มาจ่อที่ปากของลิออนกับลีวอน ลิออนจึงอ้าปากรับคุกกี้และงับนิ้วของนัทเอาไว้ไม่ยอมปล่อย ลีวอนก็ทำเช่นเดียวกัน

 

 

                 “เฮ้ยยย...ปล่อยย” นัทดึงพยายามดึงนิ้วออกมา แต่ลิออนกับลีวอนก็แกล้งงับนิ้วแรงๆ นัทหน้านิ่วนิดๆ เพราะลิออนงับโดนแผลถลอกของนัท

 

 

                 “มันแสบ” นัทพูดบอกลิออน ลิออนจึงปล่อย และเคี้ยวคุกกี้ ลีวอนก็ปล่อยและหันมาหอมแก้มนัทไป 1 ฟอด

 

 

 

                 ออดดดด ออดดด

 

 

                 “เดียวฉันไป...”

 

 

 

                 “ไม่ต้อง นัทอยู่กับลีวอนเดียวฉันไปดูเอง” ลิออนรีบชิ้งพูดแทนนัททันที เมื่อนัทจะอาสาไปเปิดดูอีก

 

 

                 “อ่า อ่อ อืม” นัทพูดรับคำ ก่อนจะนั่งลงพิงลีวอนและกินคุกกี้ต่อ

 

 

                 ลิออนเดินออกมาหน้าบ้าน ก่อนจะพบเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ คนนึงยื่นถือไว้เล็กๆที่คาดว่าน่าจะเอามากด ออด ลิออนจึงเดินไปเปิดประตู

 

 

                 “ว่าไงครับหนูน้อย มากดออดบ้านพี่ทำไม” ลิออนพูดถามก่อนจะนั่งยองๆ

 

 

                 “มีพี่สาวคนสวยเขาฝากมาให้ฮะ พี่เขาบอกว่าพี่จะเลี้ยงติมผมถ้าผมเอามาให้” เด็กชายตัวเล็กบอกพร้อมกับยื่นกระดาษสีขาวมาให้ลิออน ลิออนจึงหยิบมาดูก่อนจะเปิดดู

 

 

ยังอยู่ครบ มั้ยหรือว่าหายไป 2 ส่วน หึหึ

 

 

นี้มันแค่เบาะๆเท่านั้นนะหนุ่มๆ

 

 

อย่าพึ่งรีบร้อนใจไปละ อีกดอกจะจัดไปในไม่ช้าหึหึอย่าคิดว่าจะหนีฉันพ้น!!!

 

 

ปล. เอาค่าไอติมให้เด็กด้วยนะจ๊ะ

 

 

 

                 ลิออนยืนกำหมัดแน่น เมื่ออ่านจบ ลิออนควักแบงค์ 100 ให้เด็กหนุ่มไปก่อนจะปิดประตูเข้ามาในบ้านด้วยหน้านิ่งๆและเดินมานั่งข้างๆนัทที่ตอนนี้กำลังนั่งพิงลีวอนอยู่

 

 

                 “ใครมาอ่ะลิออน” นัทพูดถามโดยที่ยังเคี้ยวคุกกี้อยู่ ทำให้ลิออนระบายยิ้มออกมาได้

 

 

                 “เด็กน้อยแถวนี้มากดออดเล่นนะ ไม่มีอะไรหรอก” ลิออนพูดบอกนัทก็พยักหน้าเข้าใจก่อนจะนั่งกินคุกกี้กับชาเย็นต่อ

 

 

                 “ลีวอนเข้าไปในครัวกับกูหน่อย” ลิออนพูดขึ้นก่อนจะลุกไปห้องครัว ลีวอนก็เดินตามเข้ามา

 

 

                 “อ๊ะ...อ่านซะ” ลิออนพูดพร้อมกับยื่นกระดาษให้ลีวอนอ่าน ลีวอนก็อ่านและมองลิออน

 

 

                 “ทำไมถึงรู้ว่าเรากลับมากรุงเทพ” ลีวอนพูดถามขึ้นด้วยสีหน้าเครียดสุดๆ

 

 

                 “นั้นละคือประเด็น” ลิออนพูดพร้อมกับมองนัทที่นั่งกินคุกกี้อยู่ด้วยสีหน้ากังวนและเป็นห่วงกลัวว่าถ้าพวกเขาละสายตาจากนัท  นัทอาจจะเป็นอะไรไปได้

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ใครมันบังอาจมาทำร้ายน้องนัทททท!!!

555 มาต่อแล้วจ้าขอโทษที่ช้าน๊า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น