เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 20/4 เจ็บปวดหัวใจ

ชื่อตอน : ตอนที่ 20/4 เจ็บปวดหัวใจ

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ธ.ค. 2562 10:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 20/4 เจ็บปวดหัวใจ
แบบอักษร

บัวบงกชรู้สึกตัวอีกทีตอนรุ่งเช้า รู้สึกอบอุ่นเมื่อได้อยู่ในอ้อมกอดของเขามาตลอดทั้งคืน ทำให้เธอเผลอยิ้ม แต่พอนึกขึ้นได้ว่าเขาจะเดินทางเช้ามืดจึงรีบลุกขึ้นเพราะตั้งใจจะให้กำลังใจก่อนไปทำงาน แต่ไม่คิดว่าจะหลับจนเพลินโดยที่เขาก็ไม่ได้ปลุกและตอนนี้ก็คงไม่ทันก่อนจะเหลือบไปเห็นโน๊ตที่แปะไว้หัวเตียงจึงรีบหยิบมาอ่านด้วยความรวดเร็ว 

‘ผมรีบออกแต่เช้าไม่ได้ทานข้าวเช้าด้วยกัน ไม่งอนนะครับ วันนี้ผมอยากให้คุณพักผ่อนอยู่บ้านเป็นเพื่อนกับคุณพ่อสักวัน…สัญญานะครับ เสร็จโปรเจคนี้เมื่อไหร่ เราไปฮันนีมูนกันครับ…กร’ 

ข้อความสั้น ๆ แต่ใจความหวานซึ้งใจเหลือเกิน หญิงสาวยิ้มออกมาด้วยความอบอุ่นใจลึก ๆ ไม่คิดว่าบทจะหวานก็หวานเสียจนเธอยิ้มค้าง มันเป็นความรู้สึกอบอุ่นอยู่ในใจและเพิ่มพูนขึ้นทุกวันเมื่อมีเขาอยู่เคียงข้างเช่นนี้ 

ในขณะที่ชยากรเดินทางไปกับกรกฎลูกน้องคนสนิทพร้อมทีมกฎหมาย ซึ่งก่อนหน้าไม่กี่วันเขาได้ส่งคนไปเจรจาซื้อขายและทำสัญญากันพร้อมมัดจำไปแล้วบางส่วน วันนี้นัดโอนส่วนที่เหลือที่สำนักงานที่ดินและคงไม่มีอะไรผิดพลาด ทำเอาชายหนุ่มดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษเมื่อได้รับกำลังใจจากภรรยาคนสวย แม้ว่าเธอมีอะไรบางอย่างอยากจะบอกแต่เขาไม่อยากรู้เพราะทุกอย่างที่เป็นอยู่ก็สุขมากอยู่แล้ว เห็นทีเสร็จธุระในวันนี้คงจะได้ไปฮันนีมูนเสียทีคงไม่ต้องรอจนปิดจ๊อบตามที่เคยพูดไว้ จากที่เคยทำร้ายจิตใจบัวบงกชมามากก็จะเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายให้อบอุ่นในชีวิตคู่ที่สุด 

เอี๊ยดดดดดดดดด! 

“โอ๊ย!ขับรถประสาอะไรวะ ทำไมถึงเบรกกระทันหันหะ” คนที่คิดอะไรเพลิน ๆ ถึงกับหัวเสียขึ้นทันที 

“มอเตอร์ไซต์ตัดหน้าครับนาย” 

“ลงไปดูสิวะเป็นอะไรหรือเปล่า” กรกฎรีบลงจากรถทันที ในขณะที่ชยากรรู้สึกปวดหนึบที่ศีรษะพอเอามือแตะจึงสัมผัสได้ว่ามีน้ำข้น ๆ ไหลออกมาสีหน้าของเขาเข้มขึ้นทันทีก่อนที่กรกฎจะวิ่งกระหืดกระหอมเข้ามาในรถ 

“คนเจ็บอาการน่าจะหนักครับ ผมโทรเรียกรถพยาบาลเรียบร้อยแล้ว” 

“โธ่โว้ย!” ชยากรร้องขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ “เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง ทำไมไม่รู้จักขับให้มันดี ๆ เสียเวลาฉิบ” 

“มอเตอร์ไซต์ขับเบียบดมาครับนายผมพยายามระวังแล้วแต่มันไม่พ้น” 

“เลิกแก้ตัวซะที” เขามองลูกน้องด้วยสายตาวาวโรจน์ ก่อนจะพูดต่อ “ฤกษ์จะไม่ดีก็เพราะแกนี่แหละไอ้กรกฎ” 

“นายมีแผลที่ศีรษะนี่ครับ” แม้จะถูกเอ็ดแต่พอเห็นแผลของผู้เป็นนาย กรกฎก็อดห่วงไม่ได้ 

“แค่นี้ไม่ถึงตายหรอก” เขาตะคอกเสียงดัง “รีบจัดการให้เรียบร้อยซะ อย่าให้ฉันต้องโมโหไปมากกว่านี้” 

“ครับนาย” คนถูกเอ็ดถึงกับคอตกพูดไม่ออก ไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นแม้จะแปลกใจไม่น้อยที่มอเตอร์ไซต์ทำราวกับจงใจจะให้เกิดอุบัติเหตุเพราะเบียดกันมาตลอดทางจนเกิดเรื่องจนได้ ครั้นจะพูดในตอนนี้เจ้านายหนุ่มที่หัวเสียอยู่คงจะสวดยกใหญ่จึงได้แต่นิ่งคิดคนเดียวหรือว่าจะมีคนทำให้เกิดขึ้นแวบนั้นทำให้กลัวจึงรีบพูดขึ้น 

“นายครับแต่ว่า…” 

“หุบปาก! ถ้าไม่พูดก็คงไม่ตายมั้ง ตอนแรกอารมณ์ฉันกำลังดี ๆ แต่ตอนนี้แกทำให้ฉันหัวเสียมากไอ้กรกฎ” 

ชายหนุ่มกัดฟันกรอด เมื่อลูกน้องคนสนิทพยายามที่จะพูดแทรกให้ได้ แต่เขาไม่อยากรับฟังอะไรทั้งนั้นแค่นี้ก็เสียเวลามากพออยู่แล้ว แม้จะเผื่อเวลาไว้แล้วและไม่อยากให้นัดสำคัญเลื่อนออกไป นักธุรกิจเรื่องเวลาสำคัญมากเขาจึงไม่อยากให้พลาดแม้แต่วินาทีเดียว 

ไม่นานรถพยาบาลก็มาถึงที่เกิดเหตุและช่วยคนเจ็บส่งโรงพยาบาลทันเวลา โดยที่ชยากรก็ทำแผลที่ได้รับบาดเจ็บเสร็จแล้วเช่นกัน ก่อนจะเดินทางไปยังสำนักงานที่ดินต่อซึ่งล่าช้ากว่าเวลาจริงเล็กน้อย จังหวะที่จะก้าวเข้าสำนักงานก็ชะงักเล็กน้อยเมื่อไม่คาดคิดว่าจะเจอวิศรุตที่นี่ แต่เขาก็ไม่อยากใส่ใจอะไรถือเสียว่าต่างคนก็ต่างมาทำธุระของตัวเองแค่นั้น 

“เจอกันอีกแล้วนะชยากร…ช่างบังเอิญเสียจริง”  

เสียงทักทายนั้นราวกับเย้ยหยันแถมสีหน้าก็ไม่เป็นมิตร แต่ทว่าเขากลับไม่ได้ตอบทักทายอะไรและไม่อยากเห็นหน้ากันด้วยซ้ำไปเพียงแต่มันเป็นอะไรที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เท่านั้นเอง 

เมื่อไม่มีเสียงตอบรับวิศรุตก็รบเร้าไม่เลิก “เสียใจด้วยนะ สงสัยแกจะแพ้ฉันแล้วละงานนี้” วิศรุตพ่นลมหายใจออกมาด้วยท่าทีเยอะเย้ย “ฝากบอกบัวด้วยแล้วกันว่าฉันจะตบรางวัลให้อย่างงาม” 

เมื่อได้ยินชื่อของภรรยาสาวเท่านั้นทำเอาชยากรของขึ้นทันที “หมายความว่ายังไง” 

“เมียแกนี่เก่งชะมัด หานายหน้าซื้อที่ดินตัดหน้าผัวตัวเองได้ยังไง” วิศรุตกระซิบข้างหู 

“แกว่าอะไรนะ” สีหน้าชยากรเข้มขึ้นทันที ไม่รู้ว่าวิศรุตจะไม้ไหนกันแน่ 

วิศรุตหัวเราะเบา ๆ ในลำคอและส่งสายตาให้ลูกน้องโชว์โฉนดที่ดินทันที ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเย้ยหยัน “ฉันว่าแกกลับไปถามเมียที่บ้านดีกว่า บางทีบัวบงกชอาจจะให้คำตอบเรื่องนี้ได้ดี” 

แวบนั้นชยากรนึกถึงเรื่องเมื่อคืนขึ้นมาทันที ที่ภรรยาสาวคะยั้นคะยอว่ามีเรื่องจะบอกแต่เขากลับไม่อยากรับฟังเสียเอง พลันทำให้เขาถึงกับใจแป้วขึ้นทันที แต่ก็ยังไม่ปักใจเชื่อเสียทีเดียวเพราะยังไว้ใจหญิงสาวว่าเธอไม่มีทางทำแบบนี้แน่นอนนอกเสียจากจะเสียรู้ให้วิศรุต 

“ไม่มีทางเป็นไปไม่ได้ บัวไม่มีทางทำกับฉันแบบนี้แน่ ๆ ” ชายหนุ่มมองอีกฝ่ายอย่างไม่ลดละ “นอกเสียจากคนชั่ว ๆ อย่างแกจะใช้แผนสกปรกหลอกบัว” 

“เรื่องแบบนี้ก็ช่วยไม่ได้ว่ะ ในเมื่อบัวอยากโง่ให้ฉันหลอกใช้เอง” วิศรุตยักไหล่เล็กน้อย 

“ไอ้เลว!” เขาสบถขึ้นอย่างหัวเสีย “มีแต่นักธุรกิจอย่างแกเท่านั้นที่ใช้วิธีสกปรกหลอกล่อคนอื่น” เขากำคอเสื้อของอีกฝ่ายและอยากจะชัดหมัดหนัก ๆ ใส่หน้าคนชั่วสักหมัดให้หายแค้น แต่ถูกลูกน้องห้ามไว้เสียก่อนไม่อย่างนั้นอีกฝ่ายคงจะเละเป็นโจ๊กไปแล้ว เหตุการณ์เมื่อเช้าก็คงจะหนีไม่พ้นฝีมือของวิศรุตแน่ ๆ 

“ไม่อยากรู้หรือว่าทำไมบัวถึงทำงานนี้ให้ฉัน” เมื่อชยากรปล่อยเป็นอิสระ วิศรุตก็รบเยาะเย้ยไม่ไม่เลิกก่อนจะพูดต่อ “เพราะต้องการเงินไงละ ชักสงสัยความสัมพันธ์ของแกกับบัวแล้วสิมันคืออะไรกันแน่ทำเมียแกถึงร้อนเงินขนาดนั้น” 

คราวนี้ชยากรนิ่งไปนานทีเดียวใบหน้าของเขาแดงก่ำพูดอะไรไม่ออกไม่คิดว่าบัวบงกชจะกล้าทำกับเขาถึงเพียงนี้ การกระทำของเธอทำให้เขาวางใจและเชื่อเสียสนิทใจแต่ไม่คิดว่าเธอจะกล้าโกหก และคนที่เจ็บปวดที่สุดก็คือเขา 

“ถ้าแกไม่เชื่อก็ช่วยไม่ได้ ในเมื่ออยากโง่เอง แต่งานนี้ถือว่าฉันชนะ จะวิธีไหนก็ชนะอยู่วันยังค่ำ”  

พูดจบวิศรุตก็มองชยากรด้วยสายตาเย้ยหยันก่อนจะเดินเฉียดไหล่ออกไปทันที  

ชยากรกำมือแน่นไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับตัวเองได้แถมยังเป็นคนใกล้ตัวที่เขาไม่คิดว่าจะเป็นไปได้แต่มันก็เป็นไปแล้ว โครงการทุกอย่างที่วาดฝันไว้สุดท้ายมันก็พังเหมือนปราสาททราย เขาไม่เคยเจ็บปวดอะไรขนาดนี้มาก่อน  

เขากลายเป็นคนแพ้ที่ไม่มีน้ำตา เพราะมันไหลนองอยู่ข้างใจ! 

++อัพกันต่อค่ะ ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันที่เฮียปวดร้าวที่สุด ความรักของเฮียกับบัวจะขาดสะบั้นไหมนะ......ฝากติดตามด้วยค่ะ++ 

หนังสือวิวาห์เร่รัก ทางสนพ.เปิดจองรอบ 2 แล้ว สนใจส่ังได้ที่สนพ.ตะวันเปรมปรีดิ์ หรือติดต่อผ่านไรเตอร์ได้ค่ะ...ขอบพระคุณทุกท่านสำหรับการสนับสนุนผลงานค่ะ 

ความคิดเห็น