กรกากี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 44 พลัดพราก

คำค้น : แอ็คชั่น ระทึกใจ

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 181

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ธ.ค. 2562 16:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 44 พลัดพราก
แบบอักษร

44...         พลัดพราก 

                 หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง เจ้าเปาโลก็ส่งจดหมายไปขู่จอห์นเบล็นที่โรงพยาบาล ใจความประมาณว่า มันจะขังวิชุดาไว้เป็นตัวประกัน จนกว่ามันจะได้ขึ้นเป็นหัวหน้าแก๊งเต็มตัว ระหว่างนี้ถ้าจอห์นตุกติกเอาคลิปไปเผยแพร่ มันจะฆ่าตัวประกัน และจะฆ่าเขาด้วย

        จอห์นร้อนใจนั่งไม่ติด รีบลุกขึ้นเก็บข้าวของเปลี่ยนเสื้อผ้า เตรียมตัวจะออกจากโรงบาลไปช่วยวิชุดา โดยไม่ฟังคำทัดทานใครทั้งสิ้น

    ก่อนออกจากห้องจอห์นส่งคลิปฉาวให้เลขาเก็บไว้ในมือถือ พร้อมกับสั่งเสียว่าถ้าผ่านคืนนี้ไปยังไม่มีข่าวจากเขา พรุ่งนี้เช้าให้เอาคลิปลงประจานทางโซเชี่ยลเน็ตเวิร์คได้เลย

         จอห์นเปิดจีพีเอสค้นหาสัญญาณจากล๊อกเก็ต จนรู้ว่าวิชุดาอยู่ที่ไหน แล้วตัดสินใจบากหน้าเข้าไปขอความช่วยเหลือผู้กองมอนโรถึงโรงพัก

        ทั้งสองคนต่างไม่ชอบขี้หน้ากันซักเท่าไหร่ แต่ผู้กองมอนโรก็ยินดีให้ความร่วมมือ เพราะก็รักและเป็นห่วงวิชุดาไม่น้อยเช่นกัน 

        ผู้กองปิดเรื่องนี้เป็นความลับ เพราะรู้ดีว่าบนโรงพักมีตำรวจหนอนบ่อนไส้ของพวกมาเฟียปะปนอยู่ ถ้าไอ้เปาโลรู้ล่วงหน้าว่าตำรวจจะยกโขยงไปจับ ก่อนจะหลบหนีมันต้องฆ่าตัวประกันทิ้งแน่นอน

                  เพื่อช่วยคนที่ตนรักให้รอดพ้นจากอันตราย นักสืบซานฟรานกับตำรวจเวกัส จำต้องละความบาดหมางหันหน้ามาจับมือผนึกกำลังกัน อดีตคู่กัดที่ฟัดกันมาตลอด จึงกลายเป็นคู่หูจำเป็นไปโดยปริยาย

               *****                  

                พอพระอาทิตย์ตกดิน ผู้กองมอนโรขับรถพาจอห์นฝ่าความมืดข้ามแม่น้ำโคโลราโด้ เลาะทะเลทรายจนมาสุดทางที่บ้านหลังหนึ่ง ชานเมืองโกสท์ทาวน์ ฝั่งแอริโซน่า

                  ผู้กองจอดรถห่างจากรั้วบ้านพอสมควรอย่างรู้งาน แล้วใช้กล้องส่องทางไกลอินฟราเรด ส่องสำรวจดูทั่วบ้านและบริเวณใกล้เคียง

     “ มียามเฝ้าทั้งสี่ทิศเลย ฉันนับได้แปดคนพอดี คุณดูสิ ” ผู้กองหันมาบอกจอห์นพลางส่งกล้องในมือให้

                  นักสืบหนุ่มรับกล้องมาส่องบ้าง

      “ แบ่งกันคนละครึ่งนะผู้กอง สี่คนคงไม่เหลือบ่าฝ่าแรงคุณใช่มั้ย ? ” น้ำเสียงคล้ายจะดูแคลนนิดๆ

       “ เชอะ!เรื่องขี้ผง เอางี้ดีกว่า ฉันจะเก็บพวกมันทั้งหมดเอง ถ่างตากว้างๆไว้ เดี๋ยวฉันจะแสดงให้ดู ” สาวทอมเกทับเสียงขุ่น

          ผู้กองหันไปพับพนักพิงเบาะในแคปหลังรถลง โชว์ให้จอห์นที่นั่งอยู่ข้างๆเห็นอาวุธปืนหนักเบาสั้นยาวหลายกระบอก พร้อมกระสุนและวัตถุระเบิดหลายชนิด มากมายราวกับคลังแสงเคลื่อนที่

                  ผู้กองหยิบปืนพกมีท่อเก็บเสียงในตัวกระบอกนึงขึ้นมาโชว์ให้จอห์นดูอย่างภาคภูมิ

          พอเห็นปั๊บอดีตเอฟบีไอหนุ่มก็ยิ้มแป้น เพราะมันคือปืนเก็บเสียงยิงกระสุนยาสลบรุ่นใหม่ล่าสุดของกองทัพสหรัฐ

              ทั้งสองเลือกอาวุธกับยุทธภัณฑ์ต่างๆพวกเสื้อเกราะหน้ากากกันแก๊ซมาใช้ตามอัธยาศัย พวกเขาซักซ้อมทำความเข้าใจกันอีกนิดหน่อย ก่อนจะลงจากรถ ค่อยๆย่องไปที่บ้านเป้าหมายช้าๆอย่างระมัดระวัง

        คืนนี้เป็นคืนเดือนมืด ชุดดำที่จอห์นกับผู้กองสวมกลมกลืนกับความมืดรอบกาย จึงบุกเข้าไปใช้ปืนยาสลบเก็บพวกยามทั้งหมดได้อย่างง่ายดาย

                    คู่หูจำเป็น ปีนขึ้นระเบียงบ้าน มุดเข้าไปทางหน้าต่างชั้นสอง ผ่านห้องนอนที่ว่างเปล่า มาหมอบแอบดูที่ช่องบันได

            เจ้าเปาโลกับนังมิเคล่า นั่งหน้าบูดคู่กันอยู่บนโซฟาในห้องรับแขกชั้นล่าง กำลังบงการไอ้พวกปลายแถวให้เอาตัววิชุดากับออสก้าที่เพิ่งถูกพาออกมาจากห้องขัง นำมามัดหันหลังชนกันที่เสากลางบ้าน

           เชลยทั้งสองพยายามต่อสู้ขัดขืนและส่งเสียงโวยวายด่าทอ จึงถูกพวกอันธพาลใจโหดรุมทุบตีอย่างทารุณ

               ดูท่าทางเปาโลกับอาสะใภ้จะโกรธแค้นเชลยทั้งสองมากมายเกินปกติธรรมดา น่าจะมีเหตุจูงใจที่ไม่มีใครคาดคิดเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

       จอห์นกับผู้กองมอนโรเห็นวิชุดาถูกทำร้ายจนสะบักสะบอมก็เดือดปุดๆ ต่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟันกรอดๆ แต่ไม่ทันได้ทำอะไร เสียงปืนกลที่ไม่รู้ที่มาที่ไปก็ดังรัวขึ้นถี่ยิบราวกับประทัดวันตรุษ

       “ ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เฟี้ยวววววว ”

       พวกอันธพาลหางแถวหลายคน ไม่ทันระวังตัว ถูกกระสุนเลือดสาดส้มคว่ำไปตามๆกัน

     เปาโลกับมิเคล่าวิ่งหลบกระสุนกันหัวซุกหัวซุน พอเห็นหน้าคนยิงก็อุทานออกมาพร้อมกัน 

     “ โรแบร์โต้!!! ”  

      โรแบร์โต้แยกเขี้ยวคำรามยกปืนกลสองกระบอกในมือทั้งสอง กราดยิงไม่เลือกหน้าอินทร์หน้าพรหม แล้วบุกฝ่าเข้าไปจะช่วยออสก้ากับวิชุดาที่ถูกมัดอยู่กลางห้อง

        พวกอันธพาลพยายามช่วยกันยิงตอบโต้แต่พลาดเป้าหมาย จึงถูกโรแบร์โต้ยิงล้มตายไปอีกหลายศพ

       โรแบร์โต้พุ่งกลิ้งตัวไปบนพื้นหลบห่ากระสุนที่เปาโลกับมิเคล่าช่วยกันยิงใส่ แล้วบุกเข้าไปประชิดจะจ่อยิงหญิงชั่วชายโฉดในระยะเผาขน

         เปาโลกับมิเคล่า รัวนิ้วลั่นไกปืนพกในมือกันถี่ยิบจนหมดกระสุน แต่ไม่อาจสกัดโรแบร์โต้ที่ไม่ยอมเป้านิ่งได้ ทั้งสองจึงได้แต่หลับตารอความตาย เมื่อโรแบร์โต้เข้าไปเอาปืนจ่อหัว

        ก่อนโรแบร์โต้จะลั่นไกสังหาร ทันใดนั้น พวกลิ้วล้ออีกกลุ่มก็บุกเข้ามาและพร้อมใจกันยกปืนจะสังหารโรแบร์โต้ทางด้านหลัง

         ออสก้ากับวิชุดาตกใจตาเหลือก ตะโกนสุดเสียง

  “ โรแบร์โต้ ระวังข้างหลัง !!!” 

         “ ปังๆๆโป้งๆๆเปรี้ยงๆๆๆ ” เสียงปืนนานาชนิดที่ยิงกระหน่ำใส่ร่างโรแบร์โต้ คำรามพร้อมกันดังสนั่นลั่นห้อง

      ถึงโรแบร์โต้จะโดดหลบทันทีที่ได้ยินเสียงเตือน แต่ก็หลบห่ากระสุนจากปืนนับสิบกระบอกไม่พ้น กระสุนนัดหนึ่งพุ่งเจาะแผ่นหลังเขาอย่างจัง

       บอดี้การ์ดผู้ภักดีสะดุ้งสุดตัวปล่อยปืนร่วงหลุดจากมือ และทรุดลงไปนอนจมกองเลือดอยู่บนพื้น

      ออสก้าใจหายวาบ ร้องไห้โฮ ตะโกนก่นด่าเปาโลกับพวกอย่างเคียดแค้นสุดชีวิต วิชุดาช่วยเสริมอีกแรงจนแซดไปหมดฟังไม่ได้ศัพท์

           เปาโลรอดตายหวุดหวิดแค้นสุดขีด เขาไม่ฟังเสียงนกเสียงกา เข้าไปกระชากปืนลูกน้องมาจ่อหัวโรแบร์โต้กะจะยิงให้ตายห่าคามือตนเองเพื่อระบายโทสะ 

  จอห์นกับมอนโรหันมาสบตากัน แล้วพร้อมใจกันขว้างระเบิดแก๊ซน้ำตาใส่พวกเดนมนุษย์ทันที

         “ ตูม ตูมมมมมม ”

          เสียงระเบิดและกลุ่มควันอันคละคลุ้งหนาทึบ ทำให้ไอ้เปาโลกับพวกแตกตื่นตกใจวิ่งกันพล่าน ทุกคนสำลักควันสารเคมีหายใจติดขัดน้ำตาไหลพรากลืมตาไม่ขึ้นกันทั่วหน้า

              จอห์นกับผู้กองมอนโร ซึ่งใส่หน้ากากกันแก๊ซพิษเตรียมพร้อมอยู่แล้ว จึงบุกลงไปเข่นฆ่าได้อย่างสบายมือ

    “ ปัง ๆ ๆ ๆ เปรี้ยง ๆ ๆ โป้ง ๆ ๆ ๆ เป้ง ๆ ๆ ๆ ” เสียงปืนนานาชนิดรัวถี่ยิบดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ

             พวกนักเลงหัวไม้กัดฟันใช้ปืนยิงโต้ตอบไปส่งเดช ทั้งที่สองตาพร่ามัวมองไม่เห็นเป้าหมาย สุดท้ายก็ตกเป็นเป้ากระสุนล้มกลิ้งไปตามๆกัน

         อึดใจเดียว ไอ้พวกสวะสังคม ก็ถูกสังหารล้มตายไปกว่าครึ่ง

         เปาโลกับพวกไม่ต่างอะไรจากฝูงสุนัขจนตรอก สุดท้ายต้องทิ้งทุกอย่างหนีเอาตัวรอดกันอย่างทุลักทุเล

       จอห์นกับผู้กองมอนโรรีบเข้าไปช่วยตัวประกันกับผู้บาดเจ็บ แล้วนำตัวทุกคนขึ้นรถไปส่งโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดทันที...

               ******

                   คลิปฉาวภรรยาเจ้าพ่อมาเฟียผู้ล่วงลับแอบเล่นชู้กับหลานสามี ที่ผู้ไม่หวังดีเอามาโพสต์ประจานชาวอินเตอร์เน็ตเมื่อตอนหัวค่ำ สร้างความแตกตื่นฮือฮาให้ชาวลาสเวกัสทั่วทั้งเมือง

              ทุกตรอกซอกซอยผู้คนจับกลุ่มซุบซิบนินทากันเป็นที่สนุกปาก พวกโลกสวยทนไม่ได้ออกมาก่นด่ากันเซ็งแซ่ เสียงวิพากษ์วิจารณ์ในแง่ลบถูกนำเสนอผ่านสื่อต่างๆอย่างครึกโครม สร้างความอับอายให้คนในคลิป จนแทบแทรกแผ่นดินหนี

            นี่คือคำตอบของคำถามว่าทำไมอยู่ๆไอ้เปาโลกับนังมิเคล่าถึงโกรธจัด ขนาดให้ลูกน้องไปลากตัวเชลยออกมา เพื่อจะฆ่าทิ้งในห้องรับแขก

        ถ้าจอห์นกับผู้กองมอนโรไปถึงช้ากว่านี้นิดเดียว วิชุดากับออสก้าและโรแบร์โต้คงกลายเป็นศพไปแล้ว

            คงไม่ต้องบอกว่ามือดีที่เอาคลิปไปโพสต์ก่อนเวลาอันควร เป็นใคร และต้องการอะไร ? ? ?

              ข่าวคลิปฉาวโฉ่นี้แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว คงจะเป็นเรื่อง Talk of the town ไปอีกหลายวัน คนที่ยังไม่ได้ดูก็รีบเข้าไปดู เพราะกลัวจะคุยกับเขาไม่รู้เรื่อง

          มาเฟียแก๊งอื่นๆซึ่งไม่ลงรอยกันอยู่แล้ว พากันออกมาวิพากย์วิจารณ์เป็นเชิงดูถูกเหยียดหยาม

             สร้างความเป็นเดือดเป็นแค้นให้เหล่าแก๊งสเตอร์ผู้ภักดีต่อโทนี่เป็นอันมาก

            คนเหล่านี้รวมหัวกันยกโขยงจะไปเอาเรื่องกับชายโฉดหญิงชั่วที่บ้าน แต่ต้องพบกับความผิดหวัง เพราะนังกากีกับหลานทรพีพากันหลบหนีออกจากบ้าน หายหัวไปอย่างไร้ร่อยรอย

      ถึงทุกคนในแก๊งจะรู้กันหมดแล้วว่าออสก้าเป็นตุ๊ด แต่ออสก้าก็เป็นความหวังเดียว ที่จะทำให้เแก๊งเดอโอโร่ที่กำลังจะล่มสลายยืนหยัดได้อีกครั้ง  

   อันธพาลระดับหัวหน้าสาขาหลายคนบุกเข้าไปเชื้อเชิญออสก้า ถึงโรงพยาบาลที่โรแบร์โต้พักรักษาตัวอยู่ แต่ออสก้าไม่สนใจ ตั้งหน้าตั้งตานั่งเฝ้านอนเฝ้าคนเจ็บสุดที่รักข้างเตียงคนไข้ไม่ยอมห่าง

      กระทั่งโรแบร์โต้หายจากอาการบาดเจ็บ ทั้งสองจึงยอมหวนคืนสู่เหย้าด้วยกันตามคำเชิญ

         กลางที่ประชุม สมาชิกทุกคนโหวดให้ออสก้าสืบทอดตำแหน่งหัวหน้าแก๊งค์ต่อจากบิดาอย่างเป็นเอกฉันท์

      ถึงบุคลิกภาพนายคนใหม่จะไม่เฉียบขาดดุดันสมกับตำแหน่ง แต่ก็มีความชอบธรรมในฐานะที่เป็นลูกชายคนเดียวของโทนี่

       ด้วยความช่วยเหลือของโรแบร์โต้กับหัวหน้าสาขาผู้ภักดีหลายคน ไม่นานแก๊งเดอโอโร่ก็กลับมาเป็นปึกแผ่นมั่นคง คืนสู่ฐานะแก๊งอันดับหนึ่งอีกครั้งอย่างเต็มภาคภูมิ

       ในขณะที่ออสก้ากับโรแบร์โต้เปิดเผยความสัมพันธ์แล้วมุ้งมิ้งกันทั้งวันอย่างแฮปปี้เอ็นดิ้ง แต่คู่พระคู่นางของเรากลับประสานรอยร้าวระหว่างกันไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องจบแบบไม่สวย

           หลังจากช่วยวิชุดาออกมาได้ จอห์นพยายามตามตื้อตามง้อหล่อนสุดชีวิต แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เพราะแม่เลขาตัวดีพาเจนนี่ตามมาป่วนไม่เลิก

         ในที่สุดความสัมพันธ์ระหว่างจอห์นกับวิชุดาก็ขาดสะบั้นลงอย่างสิ้นเชิง 

         วิชุดาประชดจอห์นด้วยการหันไปเป็นแฟนกับผู้กองมอนโร ซึ่งทำตัวเป็นมือที่สาม รอโอกาสจะเสียบอยู่นานแล้ว

     สุดท้ายจอห์นก็ต้องแบกหัวใจบอบช้ำขึ้นเครื่องบินกลับซานฟรานซิสโกไป โดยมีแฟนเก่ากับแม่เลขาตัวแสบตามประกบติดไม่ยอมห่าง....

                          ******

     หลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์... 

     ห้องขังนักโทษอุกฉกรรจ์ ในเขตทัณฑสถานหญิง เรือนจำกลางคล้าร์กเคาน์ตี้ 

           ซูซานนั่งคอตกหมดอาลัยตายอยากอยู่ในห้องขังเดี่ยวตามลำพัง พอผู้คุมมาบอกว่ามีญาติมาเยี่ยมก็ผลุดลุกขึ้นยืนด้วยความดีใจ คิดว่าลูกๆมาเยี่ยม

          หล่อนรีบออกจากห้องตามผู้คุมสตรีร่างยักษ์ไปที่ห้องพบญาติของเรือนจำ ซึ่งเป็นห้องกระจกนิรภัยชั้นล่างของอาคารทัณฑสถานหญิง

          ซูซานโกรธจนตัวสั่น เมื่อพบว่าคนมาเยี่ยมไม่ใช่ลูกๆ แต่กลายเป็นวิชุดา กับผู้กองมอนโร

            พอผู้คุมจากไป ซูซานก็ระเบิดอารมณ์ใส่ ศัตรูคู่อาฆาตทันที

       “ นังแพศยา มาทำไม คิดจะมาเยาะเย้ยฉันใช่มั้ย? ” น้ำเสียงและแววตาซูซานเปี่ยมล้นไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง ถ้าไม่ถูกขวางไว้ด้วยแผ่นกระจกหนาเตอะ หล่อนต้องฆ่าวิชุดาตายคามือแน่นอน

                         วิชุดาโบกมือส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน

       “ ฉันเปล่าสักหน่อย ฉันมาดีนะ ”

       “ นังสารเลว ไม่ต้องมาตีสองหน้า เห็นฉันเป็นแบบนี้ แกคงสะใจล่ะสิ ” ซูซานแผดเสียงลั่นห้อง

                          วิชุดากลืนน้ำลายเอื้อก พยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ

       “ ใจเย็นๆฟังฉันพูดก่อน ฉันไม่ได้มาเพื่อซ้ำเติมคุณ ”

                      ซูซานไม่ฟังเสียง ด่าโขมงโฉงเฉง

    “ นังตอแหล ไม่ต้องมาทำเป็นพูดดี ถ้าฉันออกไปได้เมื่อไหร ฉันไม่เอาแกไว้แน่ ”

                            ผู้กองมอนโรเดือดแทนวิชุดา โพล่งแทรกขึ้นมา

   “ คุณนายลินน์พูดจาระวังปากหน่อย ถ้าคุณไม่หยุดใช้วาจาข่มขู่เจ้าทุกข์และพยานคนสำคัญของคดี ผมก็จำเป็นจะต้องคัดค้านการประกันตัวของคุณ ”

                            ซูซานเชิดหน้าไม่ยี่หระ

   ” ไม่ต้องมาขู่ ฉันไม่กลัวแกหรอก ถุย! แค่ผู้กองกิ๊กก๊อกคิดจะงัดข้อกับฉันเหรอ? ขนาดนายแกยังต้องซูฮกฉันเลย ถ้าไม่อยากเดือดร้อนโดนย้ายเข้ากรุ ก็อย่าแส่หาเรื่องใส่ตัวดีกว่า ”

                            ผู้กองมอนโรหัวเราะเสียงกร้าว 

         “ แหม ใหญ่โตจริงนะ เส้นใหญ่นักใช่มั้ย งั้นเพิ่มข้อหาหมิ่นประมาทกับข่มขู่เจ้าพนักงานเพิ่มอีกสองกระทงละกัน คนใหญ่คนโตอย่างแก จะได้ติดยาวแก่ตายในคุกไปเลย ”

     “ ไม่เอาน่าแพต อย่าซ้ำเติมเขาอีกเลย แค่นี้ก็แย่พออยู่แล้ว ” วิชุดาดึงแขนห้ามผู้กอง และออกตัวปกป้องซูซาน

                        ผู้กองออกอาการฮึดฮัด หันมาตำหนิวิชุดา

     “ คนไม่มีจิตสำนึกแบบนี้ จะสงสารไปทำไม ผมเตือนคุณแล้วว่าอย่ามา คุณก็ไม่ฟัง ”

     “ ใจเย็นๆน่า คุณออกไปรอข้างนอกก่อนเถอะ ฉันจะคุยกับเขาเอง ” วิชุดาตัดบทนิ่มๆ ยกมือดันหลังผู้กองให้ออกไปจากความขัดแย้ง

                 ผู้กองมอนโรไม่เต็มใจเท่าไหร่ แต่ก็ยอมออกไปจากห้องโดยดี

                  พอคลอยหลังผู้กอง วิชุดาก็หันมากล่าวกับซูซานอย่างเป็นงานเป็นการ

    ” คุณนายลินน์ ฉันขอโทษที่ทำครอบครัวคุณพัง แต่สาบานได้ ฉันก็แค่ทำเพื่อปากท้องตัวเอง พอได้รู้ว่าความเห็นแก่ตัวของฉันทำร้ายคุณกับครอบครัวหนักหนาสาหัสขนาดนี้ ฉันรู้สึกเสียใจจริงๆ ยกโทษให้ฉันเถอะนะ ” น้ำเสียงแววตาวิชุดาจริงจังและจริงใจ

     ” ฝันไปเหอะ ฉันไม่มีวันยกโทษให้แกหรอก ฉันต้องติดคุกติดตะรางหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างก็เพราะแก ถึงต้องตาย ฉันก็จะตามจองเวรจองกรรมแกไปทุกๆชาติ ” ซูซานปฏิเสธอย่างไม่ใยดี ทุกอณูในหัวใจอัดแน่นไปด้วยความอาฆาตมาดร้าย

                      วิชุดาแทนที่จะโกรธ กลับหัวเราะ

         “ ไม่เอาน่ามีเหตุผลหน่อย ที่คุณเป็นแบบนี้ก็เพราะคุณทำตัวเอง ฉันผิด แต่คุณก็ผิดเหมือนกัน ”

                       ซูซานขบกรามกรอด

         “ ปากดีนักนะ แล้วแกจะเอายังไง ? ”

                              วิชุดาเอียงคออมยิ้ม

          “ ฉันแย่งสามีคุณ คุณก็ส่งคนตามฆ่าฉัน ถือว่าเราเจ๊ากันไป ไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบ ความบาดหมางระหว่างเราให้มันจบลงแค่นี้ คุณว่าดีมั้ย? ” สาวน้อยสรุปดื้อๆ

         “ แต่เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด แกเป็นคนจุดชนวน แกเป็นฝ่ายหาเรื่องก่อน ยังไงแกก็เป็นฝ่ายผิด ” ซูซานแถ จะเอาเรื่องให้ได้

                           วิชุดาพยักหน้ายอมรับ และอดทนเกลี้ยกล่อมต่อไป

        “ ฉันก็ขอโทษคุณแล้วไง คุณก็เล่นงานฉันเกือบตาย ฉันยังใจกว้างอโหสิให้คุณเลย คุณก็ช่วยใจกว้างอโหสิให้ฉันบ้างสิ ต่อไปเราสองคนจะได้ไม่มีอะไรติดค้างกันอีก แบบนี้ไม่ดีรึไง ? ”

                          ซูซานยกมืออุดหู และตะโกนสุดเสียง

       “ ไม่! ไปให้พ้น แล้วอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก ต่อให้แกกราบตีนฉัน ฉันก็ไม่ยกโทษให้แก...ไปสิอีบ้า ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึไง ”

                        วิชุดาหน้าสลด รีบโบกมือห้าม

    “ ก็ได้ ไปก็ได้ ไม่ต้องตะโกน สิ่งที่อยากพูดฉันก็พูดไปหมดแล้ว ที่เหลือก็แล้วแต่คุณละกัน ความแค้นระหว่างเราจะสลายลงได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับคุณคนเดียว ดูแลตัวเองด้วยนะคุณนายลินน์ ขอให้พระเจ้าคุ้มครอง ลาก่อน ” สาวน้อยกล่าวคำอำลา แล้วจากไปอย่างเศร้าซึม...

 

                               *****

ความคิดเห็น