คิโยชิ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียเก็บซาตานเถื่อน : ที่อยู่ใหม่

ชื่อตอน : เมียเก็บซาตานเถื่อน : ที่อยู่ใหม่

คำค้น : เมียเก็บซาตานเถื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.2k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ม.ค. 2559 19:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
เมียเก็บซาตานเถื่อน : ที่อยู่ใหม่
แบบอักษร

 

ที่อยู่ใหม่

 

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/559596272-member.jpg

 

ในคฤหาสน์หลังใหญ่สไตร์ของชาวยุโรปถูกตกแต่งอย่างสวยงามก่อนที่รถลีมูซีนสีดำมันเงาจะขับเข้ามาจอภายในบริเวณบ้านเมื่อจอดรถสนิทแล้วอีธานก็เดินลงมาเปิดประตูให้ผู้เป็นนาย ใบหน้าหล่อแต่ดูขรึมและดูเหมือนเขาจะเป็นคนที่เข้าหายากพอสมควรพ่วงด้วยกับลูกน้องยิ่งทำให้เขาดุไม่น่าเข้าหาเท่าไรนักถึงแม้ว่าสาวๆหลายคนต่างหมายปองเขาก็ตาม

"เอาตัวเด็กนั้นขึ้นไปด้านบน"

"แต่นายครับ"

"จะขัดคำสั่งฉันหรือไงอีธาน"

น้ำเสียงทุ่มต่ำที่พูดแสดงออกมาอย่างไม่พอใจพร้อมกับคิ้วเข้มที่ขมวดเข้าหากันทำให้อีธานไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกมาได้แต่ทำตามคำสั่งของผู้เป็นนายเท่านั้น ร่างสูงเดินเข้ามาในคฤหาสน์หลังใหญ่เพราะที่นี้คือบ้านที่เขาโตมาถึงแม้ว่าเขาอาจจะหนีออกจากที่นี้ก็ตามแต่มันก็ไม่เคยทำได้เพราะด้วยความที่เขาเป็นลูกชายเพียงคนเดียวมันทำให้พ่อคาดหวังในตัวเขามากที่สุด เซทคายเนกไทออกเล็กน้อยเพราะเขารู้สึกว่าอึดอัดมาตลอดทั้งวันก่อนที่จะล้วงเอาบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ

"เป็นไงไปทั้งที่ได้อะไรถูกใจกลับมาบ้างไหมล่ะ"

เซทเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงที่วัยเข้าเลขห้าแต่ใบหน้าและท่าทางของเขายังคงเหมือนวัยกลางคน เซทมีหน้าตาที่คล้ายกับผู้เป็นพ่อเพียงเล็กน้อยจะบอกว่าเขาได้ทางแม่มาหมดเลยก็ว่าได้

"ได้ครับ ผมขอตัวนะครับพ่อ"

เซทพูดแค่นั้นพร้อมกับขอตัวแทบจะทันทีในแต่ละวันเขากับพ่อไม่ค่อยได้คุยกันเท่าที่ควรอาจจะเป็นเพราะระยะห่างตั้งแต่วัยเด็กที่ผู้เป็นพ่อไม่เคยเข้ามาดูแลหรือให้ความรักกับเขาเท่าไรนัก มันก็คงไม่แปลกที่พ่อลูกอาจจะมีความรู้สึกเกร็งๆในเวลาคุยกัน

..แอ๊ด!

เสียงประตูห้องถูกเปิดออกพร้อมกับเสื้อสูทที่ถูกโยนลงบนเตียงนอนอย่างไม่สนใจก่อนที่ร่างสูงจะล้มตัวลงนอนอย่างเหนื่อยล้า ตั้งแต่เริ่มทำงานของพ่อเวลาในแต่ละวันของเขาก็ถูกปรับเปลี่ยนไปหมดทุกอย่างแค่เวลาที่จะไปหาผู้เป็นแม่ก็แทบจะไม่มีมันทำให้เขาอยากจะพาผู้เป็นแม่หนีไปเริ่มต้นชีวิตใหม่แต่มันก็ทำไม่ได้หรอก เพราะยังไงซะพ่อที่มีอิทธิพลต่อให้เขาหนีไปไกลจนสุดขอบฟ้าแน่นอนว่าพ่อต้องตามหาตัวเขาเจอแน่ๆ ร่างสูงลุกขึ้นนั่งพรางนึกถึงเด็กหนุ่มหรือทาสจากตลาดมืดที่เขาได้ประมูลตัวมาในราคา 213,000 ดอลลาร์นิวซีแลนด์ หรือเท่ากับเงินไทยเกือบ 5,000,000 บาทเลยก็ว่าได้ ถึงแม้ว่าเงินกองนั้นที่เสียไปมันจะไม่ได้มากมายสำหรับเขาแต่สิ่งที่เขาได้กลับคืนมามันก็คุ้มค่ากับเงินที่เสียไป ร่างสูงปลดเนกไทและกระดุมเสื้อออกเพื่อที่จะได้รู้สึกสบายมากขึ้นเผยแผลงอกแกร่งกำยำที่ซ่อนเอาไว้ใต้เสื้อผ้าที่สวมใส่

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/559596272-member.jpg

 

 

ภายในห้องสี่เหลี่ยมร่างบางที่ยังคงมีเชือกมัดเอาไว้นั่งร้องไห้ออกมาเงียบๆเพียงคนเดียวในที่ที่เขาไม่รู้จักไม่คุ้นเคยกับใคร ความทรงจำสุดท้ายของเขาเขาจำได้เพียงว่าเขาเลิกจากเงินประจำและมุ่งตรงกลับบ้านเหมือนทุกวันแต่ก็มีบางอย่างที่ทำให้เขาหมดสติเมื่อตื่นขึ้นมาอีกทีถึงได้รู้ว่าเขาไม่ได้อยู่ในบ้านของตนเอง

..แอ๊ด!

เสียงประตูถูกเปิดออกพร้อมกับร่างสูงที่เดินเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบนิ่งไม่บอกอารมณ์ใดๆมันยิ่งทำให้เขารู้สึกกลัวมากขึ้น ไม่ใช่ทั้งสถานที่ที่เปลี่ยนไปซ้ำยังต้องเจอใครมากมายที่เขาไม่รู้จักและมันก็ทำให้เขารู้ว่าตัวเองถูกจับมาขายเพื่อเป็นทาสให้กับคนรวย ร่างสูงเดินเข้ามานั่งบนโซฟากำมะหยีสีเลือดพรางล้วงบุหรี่ออกมาจุดพร้อมกับมองมาที่เขาอีกครั้ง

"ชื่ออะไร"

น้ำเสียงทุ่มต่ำที่พูดออกมาธรรมดาแต่มันกลับทำให้หัวใจดวงน้อยๆของเอเจรู้สึกกลัวขึ้นมาแต่ด้วยความที่เอเจเป็นคนสู้ชีวิตและไม่เคยยอมแพ้ใครทำให้เขาทำใจดีสู้เสือ เอเจรู้ดีว่าตอนนี้คนตรงหน้าคงจะมีอิทธิและรวยพอสมควรเลยทำได้แต่เพียงทำตัวให้สงบเสงี่ยมเข้าไว้เพราะถ้าเขายังดื้อรันมันอาจจะเกิดอันตรายกับเขาก็เป็นได้

"เอเจ"

น้ำเสียงที่เอเจพูดออกมาเบาจนแทบกลายเป็นเพียงเสียงกระซิบเท่านั้นร่างสูงยืนขึ้นก่อนจะเดินหายออกไปจากห้องสักพักก่อนที่จะเดินกลับเข้ามาพร้อมกับแก้วน้ำในมือ

"ดื่มซะ"

ร่างสูงยื่นแก้วน้ำมาให้เอเจก่อนที่มือสั่นเทาจะเอื้อมไปรับอย่างกล้าๆกลัวๆเมื่อเอเจดื่มน้ำก็ทำให้รู้สึกหายหระหายไปได้บ้าง ร่างสูงยังคงจ้องมองมาที่เขาอย่างไม่ละสายตามันยิ่งทำให้เอเจรู้สึกทำตัวไม่ถูกเพราะตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยโดนคนแปลกหน้าจ้องมองเขาแบบนี้

"ต่อจากนี้นายคือทาสของฉัน"

สิ่งที่ร่างสูงได้พูดออกมาทำให้เอเจเบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจถึงแม้ว่าเขาจะรู้ว่าตัวเองถูกขายมาเป็นทางก็ตามแต่เขาก็ไม่อยากที่จะตกเป็นทาสของใครถึงแม้ว่าร่างสูงจะดูไม่ได้ใจร้ายกับเขาแต่เขาก็ไม่อยากที่จะเป็นทาส แต่เขาก็รู้ว่ายังไงเขาก็หนีมันไม่พ้นแน่ๆอีกทั้งเขาก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ไหน

"อย่าคิดหนีเพราะที่นี้ไม่ใช่เมืองไทย"

ร่างสูงพูดออกมาเหมือนเรื่องปกติแต่สำหรับเอเจแล้วมันเหมือนเป้นการที่ต้องรับรู้ว่าตัวเขาไม่ได้อยู่ที่บ้านเกิดของตัวเองแต่กลับต้องมาอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ อยู่ในที่ที่มีแต่คนแปลกหน้าแปลกถิ่นจากที่คิดว่าน่าจะมีทางรอดให้หนีไปจากที่นี้มันกลับกลายเป็นศูนย์แทบจะทันที

"ล..แล้วผมต้องทำอะไรบ้าง"

น้ำเสียงที่พูดออกมาสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัดถึงแม้ว่าเอเจจะปรับให้เป็นปกติแล้วก็ตามแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ช่วยอะไรเลยสักนิดด้วยความกลัวที่มีมากบวกกับแววตาที่จ้องมองมายังเขาอย่างไม่ลดละมันยิ่งทำให้ความกลัวมีมากขึ้นอย่างบอกไม่ถูก

"ปล่อยนะ!! จะทำอะไรผม!"

เอเจร้องออกมาเสียงหลงที่อยู่ๆร่างสูงก็เดินตรงมาที่เขาก่อนจะจับร่างของเขาโยนขึ้นเตียงก่อนที่เขาจะเดินตามขึ้นมาคร่อมร่างกายเขาเอาไว้ ดวงตาคมของร่างสูงจ้องมองลงมาที่เขาทำให้ความกลัวที่มีเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมเพราะเอเจไม่สามารถที่จะรู้เลยสักนิดว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับเขาหลังจากนี้มันคืออะไร

"หน้าที่ที่นายต้องทำ..."

ร่างสูงเว้นวรรคไว้พรางไล่สายตามองร่างกายของเอเจผิวขาวเนียนนุ่มน่าสัมผัสที่เพียงได้แค่มองมันก็ทำให้เขารู้สึกอยากจะครอบครองเด็กคนนั้นเอาไว้เพียงคนเดียว แต่ตอนนี้เขากลับได้สัมผัสได้แตะต้องร่างกายนี้มันกลับปลูกสัญชาตญาณในตัวของเขา ความปรารถนาที่กำลังร้องก้องอยู่ในร่างกายมันบอกเขาว่ายังไงซะเด็กคนนี้ก็ต้องเป็นของเขา

"เมีย!"

"ฮื่อๆๆ!! ปล่อยนะ!! อย่าทำอะไรผมเลย! ปล่อย!!"

ร่างบางกรีดร้องออกมาสุดเสียงเมื่อใบหน้าหล่อซุกลงมาที่ซอกคอของเขาพร้อมกับริมฝีปากอุ่นแรงที่ขบเม้มเข้ามาบริเวณต้นคอของเขามันยิ่งทำให้ความกลัวมีมากขึ้นแต่ด้วยแรงที่น้อยนิดหรือจะสู้คนที่อยู่บนร่างกายของเขาได้

..ก๊อกๆๆ

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/1579165671-member.jpg

 

 

..ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นทำให้ร่างสูงถอยออกห่างจากเอเจที่ตอนนี้นอนร้องไห้อย่างหมดแรงเพราะเอเจยังไม่ได้กินอะไรเลยทำให้มีแรงไม่มากนัก ร่างสูงจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่ก่อนจะบอกให้ลูกน้องเข้ามาได้

"นายครับคุณโซเฟียมาหาครับ"

ร่างสูงที่กำลังจุดบุหรี่ชะงักทันทีที่ได้ชื่อนี้เพราะเธอคนนี้เป็นแฟนสาวและเป็นว่าที่คู่หมั้นของเซทถึงแม้ว่าเซทจะมีความรู้สึกดีกับความน่ารักของเธอแต่ความรู้สึกนั้นมันก็เป็นเหมือนกับพี่ที่มีให้น้องเท่านั้น

"ตอนนี้อยู่ที่ไหน"

"ห้องนั่งเล่นครับ"

ร่างสูงพยักหน้ารับพร้อมกับพ่นควันบุหรี่สีขาวเทาออกมาทุกครั้งที่โซเฟียมาหามันทำให้เขารู้สึกดีก็จริงแต่ในความรู้สึกก็มักมีความอึดอัดเข้ามาด้วยอาจจะเป็นเพราะว่าเขาไม่ได้รักหรือชอบพอกับโซเฟีย เซทยังคงมองมายังเอเจอย่างเสียดายทั้งที่ได้อยู่กับทาสที่เขาได้ตัวมาแต่กลับโดนขัดจังหวะมันก็ทำให้เซทรู้สึกไม่พอใจเท่าไรนัก แต่ช่างเถอะเพราะยังไงทาสก็คือทาสไม่มีวันที่จะหนีไปจากเขาได้แน่นอนถึงเอเจคิดจะหนีไปจากเขาแต่ด้วยอิทธิผลของเขาก็คงจะตามตัวของเอเจได้ไม่ยาก เซทเดินออกจากห้องมุ่งหน้าตรงไปยังห้องนั่งเล่นที่หญิงสาวนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ทันทีที่เห็นหน้าของเซทหญิงสาวก็เดินเข้ามาหาแทบจะทันที

"พี่เซทไม่ไปหาโซเฟียเลยนะค่ะ โซเฟียคิดถึง"

หญิงสาวพูดออกมาด้วยท่าทางเขินอายปนหน้าแดงนิดๆทำให้เธอดูน่ารักไปอีกแบบเลยก็ว่าได้ แต่เซทก็มีความรู้สึกแค่น้องสาวเท่านั้นมันไม่สามารถกลายเป็นอย่างอื่นได้เลยสักนิดถึงแม้ว่าผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายจะให้ทั้งคู่แต่งงานกันก็ตาม

"พี่ไม่ค่อยว่าครับ นั่งรถมาคงเหนื่อยมากใช่ไหม"

ร่างสูงยิ้มออกมาเล็กน้อยถึงแม้ว่าใจจริงของเขาอยากจะกลับไปหาร่างบางที่นอนอยู่ในห้องเวลาที่อยู่กับหญิงสาวเซทก็เอาแต่นึกถึงใบหน้าหวานของใครอีกคนจนแทบไม่ได้ฟังในสิ่งที่โซเฟียพูดออกมาเลยสักนิดท่าทางของเซททำให้หญิงสาวรู้สึกถึงความผิดปกติของแฟนหนุ่มทันที่แต่เธอก็ไม่พูดอะไรออกมาอาจจะเป็นเพราะความเพลียจากการทำงานก็ได้ โซเฟียและเซทโตมาด้วยกันจนสนิทกันพอสมควรยิงโตเซทก็ต้องคอยปกป้องโซเฟียมากขึ้นแต่ปกป้องในฐานะที่พี่ชายปกป้องน้องสาวเท่านั้นแต่ความรู้สึกของโซเฟียมันต่างออกไปเธอรู้สึกว่าการปกป้องของเซทคือการปกป้องของหญิงชายแล้ววันหนึ่งเธอก็รวบรวมความกลาที่จะชายหนุ่มคบหากันในฐานะแฟนและเป็นเรื่องที่น่าดีใจที่เซทตอบตกลงทันที

"พี่เหนื่อยขอตัวไปพักก่อนนะ"

"ค..ค่ะ"

โซเฟียมองตามร่างสูงที่ดูจะแปลกไปจนสังเกตได้ไม่ว่าเมื่อไรที่โซเฟียมาหาเซทไม่เคยมีท่าทางแบบนี้เลยสักครั้งทำให้เธออยากรู้สาเหตุที่ทำให้ชายคนรักเปลี่ยนไปแบบนี้

 

 

 #ขอบคุณที่กดเข้ามาอ่านนะครับ

ความคิดเห็น