ดวงดุษณี / MARITA
facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 230

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ธ.ค. 2562 12:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ
แบบอักษร

หลานชายทั้งสองคนแต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝาตามความต้องการของคุณย่า นับได้ว่าแผนการจับคู่ของหญิงชราประสบความสำเร็จ ถึงแม้หนทางจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่ก็ถือเป็นบททดสอบและบทเรียนที่มีค่า และพวกเขาได้พิสูจน์แล้วว่าความรักที่มีให้กันนั้นมั่นคงและพร้อมที่จะให้อภัยซึ่งกันและกัน

ถึงจะมีความสุขที่พวกเขาได้ภรรยาดีคอยดูแลเอาใจใส่ แต่ว่าแต่งงานกันมาก็นานแล้ว แต่ยังผลิตเหลนให้เธอได้ชื่นใจแค่เพียงคนเดียวเท่านั้น

ในฐานะคุณย่าผู้แสนดีเห็นทีเธอต้องทำอะไรสักอย่าง...ให้หลานชายทั้งสองผลิตเหลนให้อีกสักคน สองคน คนแก่อย่างเธอก็คงมีความสุขไม่น้อย 

คิดได้ดังนี้คุณย่าจึงกดโทรศัพท์หาหลานชายคนโต...นายอำเภอกรินทร์

“สวัสดีครับคุณย่า” นายอำเภอที่ตั้งหน้าตั้งตาอ่านเอกสารกองโตบนโต๊ะ เมื่อเห็นว่าใครโทรฯมาก็ละสายตาจากเอกสารตรงหน้า

“ย่าอยากได้เหลนอีกซักคนสองคน พ่อช้างหยุดงานซักอาทิตย์สิพาเมียเราไปเที่ยว แล้วย่าจะดูสิงโตให้...ไม่ต้องเอาไปให้วุ่นวายหรอก เดี๋ยวจะโทรฯไปบอกน้องชายให้พาเมียไปเที่ยวด้วย ไม่รู้ยังไงทำไมหลานย่าไม่มีฝีมือซักคน แต่งงานกันมาตั้งนานให้ย่าได้แค่เหลนคนเดียว” คุณย่าบ่นอุบอิบ

เดี๋ยวก่อน...คุณย่าถึงกับสบประมาทว่า ‘ไม่มีฝีมือ’ 

ช่างเป็นคำสบประมาทลูกผู้ชายอกสามศอกได้อย่าง...เจ็บแสบ

“คุณย่าเข้าใจผิดแล้ว ผมไม่มีฝีมือได้ยังไง ก็ตั้งแต่รับตำแหน่งนายอำเภอผมก็งานยุ่งจนไม่มีเวลาสนใจเรื่องอื่น แล้วก็อีกอย่างแค่สิงโตคนเดียว...น้องลิตาก็เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว ผมเลยพักเรื่องมีลูกไว้ชั่วคราว” นายอำเภอที่รักในศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายรีบแก้ตัว 

“ไม่ได้เด็ดขาด!” ได้ยินหลานชายพูดแล้วก็หงุดหงิด “ยังไงช้างต้องรีบมีเหลนให้ย่าไวๆ จะผู้หญิงหรือผู้ชายก็ได้ทั้งนั้น ถ้าคราวนี้หนูลิตาท้องย่าจะส่งคนไปช่วยเลี้ยงลูกอีกซักคน...สองคน” 

คุณย่าขอร้องมาทั้งทีหลานชายที่แสนดีอย่างเขาจะไม่ทำตามได้อย่างไร 

“ครับคุณย่า ผมจะรีบเคลียร์งาน” นายอำเภอหยุดคิดชั่วครู่ “ว่าแต่ว่า...คุณย่าจะจ่ายค่าที่พักพร้อมอาหารให้ผมกับน้องลิตาใช่ไหมครับ” เสียงทุ้มนอบน้อมเป็นพิเศษ 

“เรานี่งกจริงๆเลย เงินแค่นี้ก็ไม่ยอมจ่าย ย่าทำเพื่อเหลนหรอกนะถึงได้ลงทุนขนาดนี้” คุณย่าบ่นเล็กน้อย เพราะอยากได้เหลนมาอุ้มไวๆงานนี้จึงยอมทุ่มสุดตัว

ริมฝีปากหยักคลี่ยิ้มอย่างอารมณ์ดี...เพราะตัวเองและภรรยาจะได้เที่ยวฟรี 

“ช้างแน่ใจนะว่าไม่อยากให้ย่าหาซื้อไวอาก้าให้น่ะ ตกลงพ่อช้างยังใช้การได้ใช่ไหม” หญิงชราถามตรงๆโดยไม่ได้คิดถึงหัวอกลูกผู้ชายแม้แต่น้อย ทำเอานายอำเภอหล่อล่ำอ้าปากค้าง

คุณย่าสบประมาทเรื่องไม่มีฝีมือก็ยากจะรับไหว ซ้ำยังพูดเรื่องใช้การไม่ได้อีก เขาอายุยังไม่ถึงสี่สิบก็ต้อง ‘ใช้การได้’ อยู่แล้ว จะโกรธหญิงชราก็โกรธไม่ลง 

โชคดีคนที่พูดไม่ใช่ภรรยาตัวเอง ไม่อย่างนั้นเขาจะพิสูจน์ให้เธอได้เห็นทั้งวันทั้งคืนเลยว่า ‘ใช้การได้’ เกินร้อยเปอร์เซ็นต์  

เมื่อคุณย่าวางสายไปแล้ว นายอำเภอกรินทร์ถึงกับล้วงพาเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋ากางเกง ซับเหงื่อเม็ดโตที่ผุดขึ้นบนหน้าผาก 

เพื่อเป็นการพิสูจน์ให้คุณย่าเห็นว่าเขาทั้งมีฝีมือและยังใช้การได้ คืนนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเขาจะทำให้ปาลิตาตั้งครรภ์ให้ได้

ลูกผู้ชายฆ่าได้ แต่หยามไม่ได้เด็ดขาด!  

เมื่อคุยกับหลานชายคนโตเสร็จแล้ว คุณย่าก็ไม่รอช้าโทรฯหาหลานอีกคน

“เมื่อกี้ย่าโทรฯไปหาพี่ชายเรา บอกให้ลางานพาเมียไปเที่ยวซักอาทิตย์จะได้มีเหลนให้ย่าไวๆ ย่าอยากให้เสือกับเมียเราไปด้วย”

“ครับคุณย่า แล้วสิงโตล่ะ พี่ช้างจะทำยังไง” จุดนี้สำคัญที่สุด เพราะถ้าลิงทะโทนไปด้วย อย่าว่าแต่จะมีเวลาสวีทกับหวานใจตัวเองเลย แค่เวลานั่งพักก็คงจะไม่มี  

“ย่าจะดูสิงโตให้เอง แล้วเสือแน่ใจนะว่าหนูรตีไม่มีอะไรผิดปกติ แต่งงานกันมาเกือบปีแล้วทำไมถึงไม่ท้องซักที” อารตีเคยแท้งลูกมาแล้วคุณย่าจึงอดจะเป็นห่วงไม่ได้

“ผมพาน้องรตีไปตรวจสุขภาพมาแล้วครับคุณย่า เธอปกติดีทุกอย่าง...คุณย่าไม่ต้องเป็นห่วง”

“ปกติแล้วทำไมถึงไม่ท้องซักที ย่าอยากอุ้มเหลนไวๆ ถ้าเมียเราไม่มีปัญหาหรือว่าพ่อเสือมีปัญหา”

“คุณย่า!” 

โอ้โห! คุณย่าพูดตรงเกินไปหรือเปล่า? 

คุณย่าช่างไม่รู้เสียเลยว่าตั้งแต่แต่งงานกันมา ยังไม่มีคืนไหนที่เขาลืมทำการบ้าน จะพูดให้ถูกก็คือเขาทำบ่อยเสียจนอารตีนอนไม่ค่อยเต็มอิ่ม เพราะถูกสามีที่มีความหื่นในสายเลือดใช้งานหนักทุกคืน

“ผมรับรองได้ว่าปกติดีทุกอย่าง...ไม่มีปัญหาแม้แต่นิดเดียว แต่ถ้าผมกับน้องรตีได้หยุดงานซักอาทิตย์ พอกลับมาเราอาจจะมีข่าวดีก็ได้นะครับคุณย่า”

ใบหน้าเหี่ยวย่นของคุณย่าประดับรอยยิ้ม มั่นใจว่าวิธีนี้ต้องสำเร็จแน่นอน อีกไม่เกินหนึ่งปีต้องได้เห็นหน้าเหลนคนใหม่

พอกดโทรศัพท์วางสายคุณย่าจึงหันไปพูดกับเลขาส่วนตัวที่ยืนรอฟังคำสั่งให้จัดหาสถานที่และที่พักสะดวกสบาย บรรยากาศเหมาะกับการผลิตเหลนให้หลานชายและหลานสะใภ้ทั้งสี่คน

ในที่สุดนายอำเภอกรินทร์และร้อยโทพยัคฆ์ก็หาเวลาพาภรรยาสาวมาพักผ่อนเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ บ้านพักตากอากาศในจังหวัดแม่ฮ่องสอนที่คุณย่าเป็นคนจัดหาติดกับชายป่ามีแม่น้ำไหลผ่านหน้าบ้าน บรรยากาศเงียบสงบเหมาะสำหรับคู่รักเป็นที่สุด

อารตีเดินตรงไปหาสามีที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบสีเขียวตรงริมแม่น้ำ ในมือของเขาถือคันเบ็ดตกปลา ข้างตัวมีเหยื่อและกระติกน้ำแข็งอีกใบ ลมพัดมาระลอกใหญ่พัดเอาร่มที่ทำจากผ้าใบขนาดใหญ่ที่กางอยู่พลิ้วไหวไปตามสายลม

“พี่เสือ...คุณย่าอุตส่าห์ให้เรามาพักผ่อน พี่ต้องเป็นเพื่อนคุยรตีถึงจะถูกแต่ทำไมเอาแต่นั่งตกปลาอย่างงี้มาเป็นชั่วโมงแล้ว รตีโกรธแล้วด้วย!” เธอพูดอย่างขุ่นเคือง ขยี้เท้าเป็นของแถม ยืนยันว่าเธอโกรธแล้วจริงๆ

 ช่วงนี้หมวดพยัคฆ์กำลังเห่อของเล่นชิ้นใหม่ซึ่งก็คือเบ็ดตกปลา พอวันหยุดเสาร์อาทิตย์เขาจะหาเวลาเหมาะๆไปซ้อมฝีมือการตกปลากับเพื่อนๆ ปล่อยให้เธออยู่ที่บ้านคนเดียว เพราะเธอเบื่อที่จะตามไปด้วย

ไม่ได้การล่ะ ถ้าภรรยาสาวน้อยโกรธแล้วคืนนี้ไล่เขาไปนอนข้างนอก แล้วหลานชายที่เชื่อฟังคำสั่งคุณย่าจะผลิตเหลนให้ท่านได้อย่างไร? 

หมวดพยัคฆ์รีบวางเบ็ดตกปลา คว้าเอวภรรยานั่งลงบนตัก 

“น้องรตีอย่างอนสิครับ ทำหน้าย่นอย่างงี้เดี๋ยวแก่เร็วนะ” นิ้วเรียวนวดคลึงระหว่างหัวคิ้ว 

อารตีมองสามีด้วยสายตาเอาเรื่อง ยกมือกอดอกสะบัดหน้าพรืด

ท่าทางแง่งอนเหมือนเด็กๆของเธอช่างน่ารักจริง หมวดพยัคฆ์อดใจไม่ไหวงับจมูกเล็กที่เชิดขึ้นอย่างเอ็นดู 

เธองอนแล้วแสดงว่าเขาต้องง้อใช่ไหม? 

มือหนารวบตัวภรรยาสาวเดินตรงไปที่บ้านพัก ไม่สนใจสายตาของพี่ชายกับพี่สะใภ้ที่นั่งกินลมชมวิวอยู่ริมแม่น้ำ

ใบหน้าเนียนเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อหลบสายตาที่มองมาด้วยการซุกใบหน้ากับอกแกร่ง เขาเล่นอุ้มเธอกลับบ้านเช่นนี้เป็นใครก็เดาออกว่าพอเข้าห้องไปแล้วพวกเขาก็จะเล่นจ้ำจี้ จากนั้นเขาก็จะจับเธอกิน

“เสืออย่าทำรุนแรงกับน้องรตีล่ะ ตัวเธอเล็กนิดเดียว” เสียงพี่ชายตะโกนไล่หลังปนเสียงหัวเราะด้วยความรื่นรมย์ 

ประโยคนั้นเขาควรจะเป็นคนพูดมากกว่า เพราะพี่ชายตัวโตกว่าเขามาก เห็นน้องชายขยันผลิตเหลนให้คุณย่ามีหรือพี่ชายจะน้อยหน้า สายตาที่มองภรรยาพลันเปลี่ยนเป็นหื่นกระหายเต็มเปี่ยมไปด้วยความปรารถนา ปาลิตาผงะไปเล็กน้อย เมื่อคืนเขาปล่อยให้เธอนอนแค่สี่ชั่วโมง และตอนนี้เพิ่งจะเป็นเวลาบ่ายเขาจะจับเธอกินอีกแล้วเหรอ?

นายอำเภอไม่พูดพร่ำทำเพลง จูงมือภรรยาสาวให้ลุกขึ้นเดินตรงไปยังห้องนอน หมายหมั้นปั้นมือว่าคราวนี้ต้องมีข่าวดีให้คุณย่าแน่นอน

สายฝนอันเย็นฉ่ำเพิ่งจะหยุดตกไม่นาน ต้นไม้ใบหญ้าในสวนสาธารณะกลางเมืองเชียงใหม่ชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำฝน นกหลายตัวบินโฉบไปมาบนต้นไม้ใหญ่ เด็กชายตัวน้อยชะโงกหน้าไปมองหน้าท้องของคุณแม่ที่นูนขึ้นมา

“พ่อช้างครับ...สิงโตอยากเห็นน้องไวๆ” สิงโตเงยหน้าถามคุณพ่อที่จูงมือเล็กเดินเคียงข้างคุณแม่

“ไม่นานเกินรอแล้วสิงโตน้อย ถ้าน้องคลอดออกมาแล้วเราต้องรักน้องสาวให้มากๆนะรู้ไหม” นายอำเภอกรินทร์หันไปพูดกับลูกชายคนโต 

“สิงโตจะรักน้องให้เยอะที่สุดในโลกเลย” สิงโตกางแขนออกเป็นการยืนยัน

“ดีมาก” ใบหน้าของคุณพ่อระบายไปด้วยรอยยิ้ม หันไปมองปาลิตาด้วยสายตาอ่อนโยนและอบอุ่นเหมือนสายลมในฤดูใบไม้ผลิ พลางกระชับมือที่เกาะกุมอีกฝ่าย ก่อนจะดึงสายตากลับไปที่ทางเดินข้างหน้า

ร้อยโทพยัคฆ์และอารตีเดินตามมาไม่ห่าง จู่ๆหญิงสาวก็รู้สึกบางอย่างจึงรีบดึงมือของสามีวางตรงหน้าท้องที่นูนขึ้นมา

“พี่เสือรู้สึกอะไรไหมคะ?” น้ำเสียงของเธอตื่นเต้นยินดี

หมวดพยัคฆ์นิ่งไปนาน ก่อนหันกลับมาพยักหน้าให้ภรรยา น้ำตาแห่งความยินดีรื้นขอบตาสีเหล็ก ความอุ่นซ่านโอบล้อมหัวใจแกร่ง สายตาที่ทอดมองภรรยาเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักใคร่อย่างสุดซึ้ง 

ขอบฟ้าด้านหน้าปรากฏสายรุ้งงดงามสีสวยพาดผ่าน คนทั้งคู่หันมาสบตาคลี่ยิ้มให้กันและกัน มือใหญ่จูงมือเล็กเดินไปตามถนนปูกระเบื้องข้างหน้า

สามลมเย็นชื่นใจพัดกลีบดอกไม้หลากสีสันปลิดปลิวมาตามลม งดงามดั่งภาพวาดของจิตรกร

(จบบริบูรณ์) 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น