แมวขี้อ้อน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[Yaoi] (3P) NO NO NO ไม่จริง!! มันไม่ใช่!! พวกมันเอาผมเป็นเมีย ตอนที่ 14

ชื่อตอน : [Yaoi] (3P) NO NO NO ไม่จริง!! มันไม่ใช่!! พวกมันเอาผมเป็นเมีย ตอนที่ 14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.4k

ความคิดเห็น : 32

ปรับปรุงล่าสุด : 18 เม.ย. 2557 03:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[Yaoi] (3P) NO NO NO ไม่จริง!! มันไม่ใช่!! พวกมันเอาผมเป็นเมีย ตอนที่ 14
แบบอักษร

[Yaoi] (3P) NO NO NO ไม่จริง!! มันไม่ใช่!! พวกมันเอาผมเป็นเมีย!!

 

 

 

ตอนที่ 14

 

 

                 “นัท...ถึงแล้ว” เสียงกระซิบเบาๆดังขึ้นข้างหูของนัท นัทขยับตัวเบาๆ แล้วลืมตาขึ้นมองบ้านที่นัทถูกลิออนกับลีวอนจับตัวมาลงโทษ ทำให้นัทรู้สึกหน้าแดงเมื่อนึกถึงคลิปที่ลิออนกับลีวอนเก็บเอาไว้ นัทอ้าแขนประมาณว่าอุ้มหน่อย เพราะนัทยังง่วงๆอยู่แถมยังเจ็บช่องทางรักอีก หายแล้วก็เจ็บอีก หายแล้วก็เจ็บอีก อยู่อย่างนั้น

 

 

                 “ขี้อ้อนจัง” ลิออนพูดยิ้มๆ ก่อนจะอุ้มนัทขึ้น นัทก็ซุกหาไออุ่นที่อกแกร่งของลิออนทันที ลีวอนเห็นภาพอย่างนั้นแล้วก็ยิ้มออกมาเพราะมันเหมือนกับว่านัทค่อยๆซึมซับความรู้สึกของพวกเขาแล้ว

 

 

                 แกรบ

 

 

                 “อะไรว่ะเนี้ย” ลิออนพูดบ่นเมื่อเหยีบเข้าที่โฟมขนาดใหญ่บางๆมีตัวอักษรเป็นภาษาอังกฤษและภาษาไทยและมันเขียนด้วยสีแดง

 

 

                 “ลีวอน!” ลิออนรีบเรียกลีวอนทันที เมื่ออ่านคำที่อยู่ในแผ่นโฟม

 

 

                 “อะไรว่ะ ?” ลีวอนพูดถาม ลิออนจึงใช้เท้าเขี่ยแผ่นโฟมไปให้ลีวอนเพราะตอนนี้มือทั้งสองข้างกำลังอุ้มนัทอยู่ นัทจะมองแต่ลิออนก็ขืนเอาไว้ไม่ให้มอง ลีวอนก้มลงอ่านข้อความ

 

 

ฉันเจอแล้วนะ คนที่จะทำให้นายกลับมาเป็นของฉัน

 

 

รักเขาก็ระวังเขาไว้ให้ดี....

 

 

Beware……

 

 

                 “นายว่าเป็นใคร” ลิออนพูดถามพร้อมกับมองหน้าลีวอนนิ่ง

 

 

                 “ก็มีอยู่คนเดียว” ลีวอนพูดก่อนจะเหยีบโฟมจนแตกออกจากกันก่อนจะเอาไปทิ้งถังและเดินเข้าบ้านไปพร้อมกับลิออนและนัท

 

 

                 “ลีวอนทำอะไรนะ” นัทพูดถามขึ้นเมื่อเห็นลีวอนนั่งอยู่ที่ปลายเตียงเป็นเวลานานแล้ว

 

 

                 “อ่อ...ไม่มีอะไรหรอก ^_^” ลีวอนพูดตอบยิ้มๆ ก่อนจะคลานขึ้นไปหานัทที่นั่งอยู่บนเตียง

 

 

                 “มีอะไรไม่สบายใจงั้นหรอ” นัทพูดถาม ลิวอนนิ่งไปนิด ก่อนจะยิ้มออกมาและส่ายหัวเบาๆ

 

 

                 “ไม่มีหรอกนัท...คิดมากไปรึเปล่า...แล้วนี้หายเจ็บแล้วหรอ” ลีวอนพูดเปลี่ยนเรื่องแล้วแกล้งทำเป็นลูบสะโพกของนัทเบาๆ

 

 

                 หมับ!

 

 

                 “โอ๊ยยยๆๆๆ ปล่อยๆ ยอมแล้วๆ...โอ๊ยยยอย่าบิด” ลีวอนร้องออกมาเมื่อนัทจับเข้าที่หูขวาและบิดอย่างแรงจนมันแดงขึ้นมาทันที นัทไม่ยอมปล่อยเอาแต่บิดอยู่อย่างนัทสักพักก็ปล่อยออกมา

 

 

                 “ใจร้าย T^T” ลีวอนพูดว่าออกมาและเขยิบหนี กลัวโดนอีกรอบ

 

 

                 “อย่ามากวนประสาท - -*” นัทพูดว่าออกมา นัทขยับตัวนอนลงไปช้าๆ ตอนนี้เป็นเวลาตี 5 แล้วหลังจากที่เมื่อวานกลับมาถึงบ้านเป็นเวลาเที่ยงคืนของวันก่อน

 

 

                 “นัท แล้วนัทจะไปเที่ยวไหนอ่ะ” ลีวอนพูดถามขึ้น นัทส่ายหัวเบาๆ

 

 

                 “อยากกลับบ้านไปหาวาป่านนี้คงเป็นห่วงแย่แล้ว” นัทพูดบอก ก่อนจะทำหน้าหม่นลง ลีวอนมองหน้านัทสักพักก่อนจะลุกไปหยิบโทรศัพท์ของตัวเองมายื่นให้นัท

 

 

                 “โทรหาวาสิ” ลีวอนพูดบอก และยิ้มให้นิดๆ นัทก็รับโทรศัพท์มาก่อนจะกดเบอร์นัทและโทรหาทันที

 

 

                 “(ฮะ...ฮัล...โหลครับ)” เสียงขาดๆหายๆของวาดังขึ้นเมื่อเบอร์แปลกของลีวอนโทรเข้าไป

 

 

                 “วานี้นัทเองนะ” นัทพูดพร้อมกับขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเสียงเตียงดังเอี๊ยด ๆ ไปมา

 

 

                 “(เอ่อ...มะ...มึงหะ...หายไปไหนมา...อึ่ก)” เสียงของวาดังขึ้นมาอีก

 

 

                 “กูไปทำธุระให้ทางบ้านว่ะ มึงขับรถกูกลับกรุงเทพก่อนก็ได้นะ เพราะกูคงจะอยู่อีกนาน” นัทพูดขึ้น และยิ่งต้องขมวดคิ้วเข้าไปใหญ่เมื่อได้ยินเสียงหอบหายใจและเสียงดัง พับ พับ พับ ขึ้นเรื่อยๆ

 

 

                 “(เออ...คะ..แค่นี้นะ....ตู๊ดด...ตู๊ดดด)” วาพูดบอกก่อนจะตัดส่ายไปทันที

 

 

 

                 “ทำไมทำหน้าอย่างนั้นละ” ลีวอนพูดถาม

 

 

                 “ไม่รู้ดิ โทรไปได้ยินเสียงเตียงดังเอี๊ยดๆ และก็เสียง พับ พับ พับ แล้วก็เสียงไอ้วามันแปลกๆอะ” นัทพูดบอก ก่อนจะทำตาแป๋ว จนลีวอนขำพรืดออกมา

 

 

                 “ขำไรอะ” นัทพูดถามก่อนจะทำแก้มพองลม

 

 

                 “เสียงนั้นนัทก็ได้ยินอยู่แทบทุกวัน นัทจำไม่ได้หรอ” เสียงเบาๆ ดังขึ้นข้างหูพร้อมกับแรงกอดจากด้านหลัง ทำให้นัทรู้ว่าลิออนมานั่งกอดตัวเองนั้นเอง

 

 

                 “เสียงอะไรอ่ะ” นัทพูดขึ้นอย่าง งงๆ เพราะไม่ได้คิดถึงเรื่องอย่างว่าเลยสักนิด

 

 

                 “หึหึ...ช่างเถอะเอาไว้เดียวหายจะบอก” ลิออนพูดบอกยิ้มๆ ก่อนจะกอดนัทแรงๆ

 

 

                 “โอ๊ย! นี้จะกอดจนกระดูกแตกเลยไง” นัทพูดว่าออกมาไม่จริงจังนัก ลิออนกับลีวอนก็ได้แต่ยิ้มขำ

 

 

                 เพล๊ง!!! ตุ๊บ!

 

 

                 “โอ๊ย!” นัทร้องขึ้นเมื่อจู่ๆ มีก้อนหิน 1 ก้อนใหญ่ ถูกปาทะลุประตูเข้ามาโดนแขนของนัท ดีที่ไม่ได้โดนหัวของนัท

 

 

                 “นัท!...เป็นไรเปล่า” ลิออนพูดถามขึ้นอย่างตกใจ ส่วนลีวอนรีบไปดูที่บานหน้าต่างกระจกทันที ก็พบรถสีดำ แล่นออกไปโดยไม่มีป้ายทะเบียน

 

 

                 “บัดซบ!” ลีวอนสบถด้วยความขัดใจ ก่อนจะเดินเข้ามาดูนัท

 

 

                 “เป็นยังไงบ้าง” ลีวอนพูดถามพร้อมกับจับแขนนัทเบาๆ ก็พบว่ามันเป็นรอยช้ำเฉยๆ ไม่ได้เป็นอะไรมาก

 

 

 

                 “กะ...เกิดอะไรขึ้น...ทำไมถึงมีหินใหญ่ขนาดนี้ถูกปาเข้ามากัน” นัทพูดถามขึ้นโดยไม่สนใจแผลเพราะมันไม่เป็นไรมาก

 

 

                 “ฉันก็ไม่รู้” ลีวอนพูดเสียงแผ่วเบา

 

 

                 “ลีวอนอย่าโกหก!! ฉันรู้ว่านายรู้แต่นายพยายามจะปิดฉัน!” นัทพูดเสียงจริงจังสุดๆ

 

 

                 “จำโรสได้มั้ย...ฉันว่าน่าจะเป็นฝีมือของโรส” ลีวอนพูดบอกเสียงเครียด เพราะถ้ามันเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีกและเพื่อโดนเข้าที่หัวของนัท ลีวอนจะทำอย่างไร

 

 

                 “เราไม่มีหลักฐานนะลีวอน” นัทพูดบอก ลีวอนก็นิ่งเงียบเพราะมันไม่มีหลักฐานจริงๆว่าโรสเป็นคนทำ

 

 

                 ติด ๆ

 

 

 

นี้แค่เตือนเท่านั้นนะ หนุ่มๆ

 

 

ฉันจะทำให้พวกนายเจ็บมาก และรักกันไปจนวันตายเฉียวละ

 

 

ขอบคุณฉันไว้ด้วยนะ

 

 

 

                 “ลีวอน...” นัทพูดเรียกเมื่อเห็นลีวอนกำโทรศัพท์แน่น ลีวอนหันมามองนัทก่อนจะยิ้มให้และวางโทรศัพท์ลง

 

 

                 “ไม่มีอะไรหรอก...นอนซะ...พรุ้งนี้เราจะไปกรุงเทพกัน” ลีวอนพูดบอก

 

 

                 “ไปกรุงเทพ???” นัทพูดทวน

 

 

                 “อืม...นอนเถอะ...นะ” ลีวอนพูดบอกออกมาอีก นัทมองลีวอนกับลิออนที่นั่งกอดตัวเองอยู่ ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ ลิออนจึงค่อยๆดันตัวนัทให้นอนลงตามกับตัวเอง นัทคว้าแขนของลีวอนเอาไว้เมื่อลีวอนทำท่าจะลุกขึ้นทำให้ลีวอนต้องกลับมานอนลงและกอดนัทเอาไว้

 

 

                 “รักนัทนะ...รักมากเลยนะ...” ลีวอนพูดบอก นัทก็ซุกหาไออุ่นจากลีวอน ลีวอนก็กอดนัทเอาไว้ จนเผลอหลับไปทั้ง 3 คน

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น